Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας

Μία πολυσήμαντη είδηση προέκυψε σήμερα (28 Ιουλίου 2018) και μάλλον διαφεύγει της προσοχής των πολιτών της Ανατ. Αττικής εξ αιτίας των δραματικών παρενεργειών της φωτιάς, την περασμένη Δευτέρα.

Με καθυστέρηση περίπου 40 ετών, εισέρχεται σε φάση άμεσης υλοποίησης η διευθέτηση και οριοθέτηση του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας.

Οι λόγοι για τους οποίους προσωπικά θεωρώ το έργο πολυσήμαντο -θα το χαρακτήριζα και ως το πλέον σημαντικό της 40ετίας στην ευρύτερη περιοχή μας!- είναι αρκετοί και αιτιολογούν τον  αποδιδόμενο χαρακτηρισμό.

Ενδεικτικά:

1. Στα 41 τελευταία χρόνια συνέβησαν μεγάλες πλημμύρες με τεράστιες υλικές ζημιές σε οικισμούς και επιχειρήσεις που επιβάρυναν υπέρμετρα τον προϋπολογισμό του κράτους. Επίσης, από υπερχειλίσεις του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας προκλήθηκαν μεγάλες καταστροφές τεχνικών έργων και γεφυρών, το 1977, το 1988, τον Φεβρουάριο 2013 και το χειρότερο, χάθηκαν πολλές ζωές ανθρώπων. (1977)

2. Η παρατεταμένη εκκρεμότητα διευθέτησης και οριοθέτησης του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας επιβάρυνε τις διαδικασίες ένταξης στο Σχέδιο Πόλης εφαπτόμενων του ρέματος, περιοχών.

3. Η έλλειψη διευθέτησης - οριοθέτησης του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας παρεμπόδιζε από το 2002 και μέχρι σήμερα το έργο κατασκευής του Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων Ραφήνας-Σπάτων.

4. "Πετάχθηκαν" πολλά χρήματα δίχως να φέρουν αποτέλεσμα. Το 1999,  η ΕΥΔΑΠ δημοπράτησε το έργο Περιβαλλοντικής Μελέτης του Έργου, «Διευθέτηση- Οριοθέτηση Ρέματος.» Το έργο κατακυρώθηκε σε σύμπραξη 9 εταιρειών, ακριβοπληρώθηκε και στη συνέχεια επειδή υπήρξαν πολλές και έντονες αντιρρήσεις από τις υπηρεσίες του αρμόδιου υπουργείου κατά τη διαδικασία έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων, το υπουργείο Υποδομών ακύρωσε το 2013  τη σύμβαση. (14 χρόνια για μια μελέτη που τελικά ακυρώθηκε!)

5. Το έργο επαναπροκηρύχθηκε το 2014, τον Ιούλιο του 2015 κατακυρώθηκε το αποτέλεσμα του διαγωνισμού και ω του θαύματος (!) τον Ιούλιο 2018  εισέρχεται στο στάδιο της υλοποίησης.

Ως πολίτης αυτής της περιοχής, νοιώθω ικανοποίηση γιατί δόθηκε τέλος σε μια 40ετή εκκρεμότητα που όσο διαρκούσε παρεμπόδιζε την  προώθηση ευρύτερων λύσεων σε αναγκαίες, κρίσιμες υποδομές στους Δήμους των Μεσογείων.

Λίγα λόγια για το έργο

Το Μεγάλο Ρέμα  Ραφήνας αποτελεί τον μεγαλύτερο υδάτινο αποδέκτη της Ανατολικής Αττικής.

Το έργο περιλαμβάνει επιμέρους έργα διευθέτησης, όπως κατασκευή συλλεκτήρα ομβρίων στο ρέμα Καλλιτεχνούπολης και στο ρέμα Διασταύρωσης 1, τεχνικό έργο διέλευσης του ρέματος Βαλανάρη, κάτω από την Λεωφόρο Μαραθώνος, έργα επέκτασης του υφιστάμενου οχετού ομβρίων στο ρέμα Παλαιού Μύλου, καθώς και αντίστοιχα έργα και στο ρέμα Αγίας Παρασκευης, κ.α.

Φορέας του έργου θα είναι η Διεύθυνση Αντιπλημμυρικών και Εγγειοβελτιωτικών ΄Εργων του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.

Στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, καταλήγουν πολλά ρέματα από την περιοχή που εκτείνεται (δυτικά και ανατολικά) από Αγία Παρασκευή μέχρι Ραφήνα και βόρια-νότια από Πεντέλη έως Σπάτα.

Επιπλέον, δέχεται τα όμβρια της Αττικής Οδού καθώς, μεγάλες ποσότητες από την σήραγγα εκτροπής του Ποδονίφτη και του ρέματος Λεονταρίου και δυστυχώς, σε πολλά σημεία της όλης διαδρομής του, μεγάλους όγκους λυμάτων! (είναι η ντροπή όλων μας!)

Add a comment

Νύχτα καλοκαιριού, όσο και να θέλεις να το αποφύγεις, το μάτι ατενίζει τον έναστρο ουρανό και η ψυχή σου ηρεμεί.

Του Σταύρου Βαλτά

Η Πούλια και ο Αυγερινός. Το Άστρο και το Φεγγάρι ... Αναμφίβολα, είναι τα πιο γνωστά αστρικά αντικείμενα στον νυχτερινό ουρανό, όμως ποια είναι η σχέση μεταξύ τους και τι ακριβώς είναι το καθένα; Εξαιρώντας το φεγγάρι, σε ότι αφορά την Πούλια, τον Αυγερινό και τον Αποσπερίτη, επικρατεί σύγχυση στους περισσότερους ενώ σε άλλους το θέμα παραμένει παντελώς άγνωστο.

Αν προσθέσουμε δε, ότι το παλαιότερο όνομα της Αγιάσου Λέσβου (Οθωμανικά κατάστιχα Tapu Tahrir Defter του έτους 1548 ) ήταν Αυγερινός, η σύγχυση επεκτείνεται ακόμα περισσότερο!

Πούλια είναι η δημώδης ονομασία του αστρικού σμήνους των Πλειάδων.

Η Πούλια αποτελεί πολύ σημαντικό αντικείμενο στον ουρανό, επειδή από τη θέση της προσδιόριζαν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι την ώρα κατά τη νύχτα και έτσι κανόνιζαν τις ασχολίες τους, που άρχιζαν με το χάραμα της ημέρας.

Μια από τις δραστηριότητες που τέλειωναν με το χάραγμα της ημέρας, είναι το μάζεμα των φύλλων του φυτού καπνός, «κίρντισμα», όπως ονομαζότανε στη Καλλονή της Λέσβου.

Εφιάλτης ήταν για τους απασχολούμενους με την καλλιέργεια αυτή, η θέση της Πούλιας στον ουρανό.

Οι καλλιεργητές με τους εργάτες, επιτάχυναν, να προλάβουν να μαζέψουν τα φύλλα του φυτού νωπά, πριν ξημερώσει. Η ανατολή της Πούλιας τις πρώτες πρωινές ώρες κατά το τέλος του Μαΐου καθώς και η δύση της τον Νοέμβριο, κατά τη φθινοπωρινή σπορά, αποτελούν σταθμούς για τις γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες.

Από τις παρατηρήσεις των γεωργών και των κτηνοτρόφων δόθηκε συνάφεια με τις εποχές, από όπου και η γνωστή παροιμία:

«Όταν η Πούλια βασιλεύει, ο καλός ο ζευγολάτης αποσπέρνει, κι ούτε τσοπάνος στα βουνά, κι ούτε ζευγάς στους κάμπους».

Χαρακτηριστικές είναι επίσης και οι εκφράσεις: «Άμα σκάσει η Πούλια» ή «μέχρι να πέσει η Πούλια στη θάλασσα».

Στο σμήνος των Πλειάδων διακρίνονται εύκολα, με γυμνό μάτι έξι λαμπρά αστέρια, καθώς και ένα έβδομο λιγότερο φωτεινό. Άνθρωποι όμως με οξεία όραση, μπορούν να διακρίνουν μέχρι και 12 αστέρια στο σμήνος αυτό.

Σε λαϊκές διηγήσεις, η Πούλια παρουσιάζεται σαν εφτά αδερφές, ή σαν κλώσα με τα εφτά κλωσόπουλα. Ήσαν τον παλαιό καιρό εφτά αδερφάδες και τη μία από δαύτες την σκότωσαν οι άλλες.

Έγιναν όλες άστρα και όλα μαζί είναι η Πούλια. Γι' αυτό το ένα από τα εφτά άστρα της Πούλιας δε φαίνεται τόσο καλά.

Αυτή η εκδοχή μας παραπέμπει στη γνωστή από τη μυθολογία ιστορία: Απ’ τις εφτά αδελφές, κόρες του Ατλάντα και της Πλειώνης ( ή της βασίλισσας των Αμαζόνων). Η μια, η Μερόπη, έγινε γυναίκα του θνητού Σίσυφου. Αυτή είναι το έβδομο αστέρι της Πλειάδας, που δεν φαίνεται καλά.

Σε μια άλλη εκδοχή, η Πούλια ήταν κλώσα με τα κλωσόπουλά της κι έγιναν αστέρια. Μονάχα τα έξι της έζησαν και γι’ αυτό έξι αστέρια στην Πούλια φαίνονται καλά. Καμιά φορά κατεβαίνει στη γη μ' όλη της τη φωλιά. Τότε γίνεται πολύς κρότος και ταραχή όταν κατεβαίνει και αλίμονο σ' εκείνον που τη βρει μπροστά της εκείνη τη στιγμή.

Οι αρχαίοι φαντάζονταν τις Πλειάδες σαν περιστέρια, ενώ στα λαϊκά παραμύθια η Πούλια είναι αδελφή του ήλιου και του φεγγαριού και βασίλισσα των πουλιών. Στην πραγματικότητα η Πούλια είναι ένα σχετικά νεαρό σμήνος  (ηλικίας περίπου 60 εκατομμυρίων ετών), με περίπου 3000 αστέρια του ίδιου φασματικού τύπου και ίδιας κίνησης.

Με απλά κιάλια μπορεί να διακρίνει κανείς περίπου 30 αστέρια, ενώ με ένα μικρό τηλεσκόπιο πάνω από εκατό. Βρίσκεται σε απόσταση 410 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Ταύρου και είναι ορατή κατά τη διάρκεια κυρίως του φθινοπώρου και του χειμώνα.

Ο Αυγερινός είναι το δημώδες όνομα του πλανήτη Αφροδίτη, όταν αυτή εμφανίζεται στον ουρανό κατά την αυγή. Γι' αυτό καλείται από πολλούς και "άστρο της ημέρας". Καλείται επίσης και Αποσπερίτης όταν εμφανίζεται μετά την δύση τ ου ηλίου και είναι το λαμπρότερο αντικείμενο στον ουρανό αμέσως μετά τη Σελήνη. Οι αρχαίοι Έλληνες τον ονόμαζαν και Εωσφόρο ή Έσπερο.

Η Αφροδίτη είναι το γνωστότερο και πιο αγαπητό "άστρο" του λαού. Είναι το τελευταίο άστρο που αντικρίζει ο γεωργός ξυπνώντας το χάραμα(Αυγερινός) και το πρώτο όταν έρχεται η νύχτα,(Αποσπερίτης),όπου προμηνύει το τέλος της ημερήσιας εργασίας και την αρχή της νυχτερινής ανάπαυσης. Γι' αυτό του έδωσε πολλές ονομασίες και τον αναφέρει σε πολλά τραγούδια, ιδίως ερωτικά.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδος στα τραγούδια του γάμου, γαμπρός χαρακτηρίζεται ο Αυγερινός και νύφη το φεγγάρι ή η Πούλια.

Παντρεύεται ο αυγερινός
και παίρνει το φεγγάρι,
ας είναι καλορίζικοι
με του Θεού τη χάρη (Καλλονή Λέσβου)

Παντρεύεται ο Αυγερινός
καλέ σήμερα,
την Πούλια κάνει ταίρι
και τ’ άστρα συμπεθέροι.(Ήπειρος)

Κατά τόπους ονομάζεται "άστρο της αυγής", "αυγίτης" ή "ημεραστέρι" ακόμη και απλά "αστέρας" η "άστρο".

Θρύλοι παραδόσεις και παραμύθια γύρω από τη γέννηση, τη θέση, την κίνηση και την συνάντηση των άστρων, όπως η ιστορία του Αυγερινού και της Πούλιας:

«Η Πούλια και ο Αυγερινός»

Ήταν κάποτε ένας Βασιλιάς και μια Βασίλισσα. Η ευτυχία τους μεγάλωσε, όταν απόχτησαν δυο πανέμορφα παιδιά, την Πούλια και τον Αυγερινό .

Όμως σ ένα μακρινό ταξίδι χάθηκαν ο Βασιλιάς κι η Βασίλισσα και τα δυο παιδιά έμειναν ορφανά. Στο θρόνο ανέβηκε ο αδερφός του Βασιλιά, που ήταν παντρεμένος με μια άσχημη και κακιά γυναίκα. Η κακία κι η μοχθηρία της έγινε ακόμη μεγαλύτερη, όταν κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να κάνει παιδί. Έτσι λοιπόν ζήλευε και μισούσε τα δυο παιδιά.

Περισσότερο ζήλευε την Πούλια που, όσο μεγάλωνε, γινόταν πανέμορφη. Μια μέρα είπε στο Βασιλιά: -Τι την θέλουμε την ανεψιά σου εδώ μέσα; Να την παντρέψουμε μακριά στα ξένα μ εκείνον τον πλούσιο γέρο Βασιλιά της μακρινής Ανατολής. -Ναι πρέπει να φύγει από ’δω μέσα όσο το δυνατό γρηγορότερα όχι μόνο αυτή, αλλά και ο αδερφός της. Φοβάμαι πως μια μέρα θα μας πάρουν το θρόνο. Αυτά της απάντησε με σκληρό βλέμμα ο Βασιλιάς.

Την ώρα που συζητούσαν για τα δυο παιδιά, περνούσε απ ’το διάδρομο η παραμάνα τους. Τα είχε μεγαλώσει από μικρά. Τους άκουσε να συζητάνε για το γάμο της Πούλιας με τον άσχημο γέρο Βασιλιά της Ανατολής. Τρέχει αμέσως να το πει στον Αυγερινό.

-Πρίγκιπα μου, ο θείος κι η θεία σου θέλουν να σας διώξουν απ’ το παλάτι. Φοβούνται μήπως τους πάρετε το θρόνο.

Σκοπεύουν να παντρέψουν την Πούλια μ’ ένα κακό γέρο Βασιλιά, που σκοτώνει τις γυναίκες του. Εσένα θέλουν να σε εξαφανίσουν. Άκουσε με λοιπόν. Όταν η θεία σου θα χτενίζει την αδερφή σου, άρπαξε τις κορδέλες, που δένει τα μαλλιά της. Πάρε και τη χτένα και να φύγετε αμέσως. Αν σας κυνηγήσει η θεία σας, να πετάξεις πίσω σου τις κορδέλες.

Αν σας φτάσει αργότερα, να πετάξεις τη χτένα. Κι αν εξακολουθήσει να σας κυνηγάει να πετάξετε πίσω σας μια χούφτα αλάτι, που σας έχω βάλει μέσα σ’ αυτό το σακουλάκι. Ο Αυγερινός φώναξε την αδερφή του και της είπε αυτά που άκουσε η παραμάνα τους.

-Πρόσεχε, της είπε. Την ώρα που θα σε χτενίζει η θεία μας, θα σου αρπάξω τις κορδέλες.

Εσύ θα κάνεις πως με κυνηγάς. Θα βγούμε έξω απ ’το παλάτι και θα φύγουμε. Καλή μου αδερφή, δε θέλω να σε παντρέψουν στη μακρινή Ανατολή με τον κακό γέρο Βασιλιά. Η παραμάνα μας μου είπε ότι όποια γυναίκα παντρευτεί την αποκεφαλίζει. Έχει ξεκάνει μέχρι τώρα πέντε βασίλισσες!

Φοβισμένη η Πούλια έβαλε τα κλάματα και του είπε: -Αδερφέ μου, να φύγουμε αμέσως. Εκείνη την ώρα η Βασίλισσα κρατώντας τη χτένα φώναξε την Πούλια, για να την χτενίσει. Ενώ την χτένιζε, πάει ο Αυγερινός και της αρπάζει τις κορδέλες και τη χτένα. Ύστερα τα δυο αδέρφια άρχισαν να τρέχουν.

Μπροστά ο Αυγερινός και πίσω η Πούλια. Καθώς έτρεχαν, η Πούλια έκανε πως τάχα ήταν θυμωμένη με τον αδερφό της και του φώναζε: -Αυγερινέ, Αυγερινέ, δώσε μου πίσω τη χτένα μου! Δώσε μου πίσω τις κορδέλες μου! Τρέχοντας και μαλώνοντας τα δυο παιδιά βγήκαν έξω απ’ τον κήπο του παλατιού.

Η Βασίλισσα απ’ τον εξώστη άρχισε να τους φωνάζει υποκριτικά: -Καλά μου παιδιά, ελάτε μέσα στο παλάτι. Κι ενώ έλεγε αυτά, έβραζε απ’ το κακό της κι έτριζε οργισμένη τα δόντια της. Όμως τα δυο παιδιά είχαν πια απομακρυνθεί. Τότε η Βασίλισσα με την πανουργία της κατάλαβε ότι τα δυο παιδιά ήθελαν να φύγουν μια για πάντα απ ’το παλάτι. Άρχισε λοιπόν να τα κυνηγά.

Η Πούλια κι ο Αυγερινός, μόλις την είδαν να πλησιάζει, πέταξαν τις κορδέλες. Στη στιγμή έγινε ένας μεγάλος κάμπος. Η κακιά Βασίλισσα μόλις που διακρίνονταν σαν ένα μικρό σημάδι.

 

Ύστερα όμως από λίγο τα έφτασε πάλι και φοβισμένος ο Αυγερινός ρίχνει τη χτένα πίσω τους. Αμέσως τότε έγινε ένα απέραντο δάσος. Για αρκετή ώρα τα παιδιά δεν την έβλεπαν.

Δεν πρόλαβαν όμως να χαρούν, όταν ξαφνικά γύρισαν πίσω τους.

Την είδαν να τρέχει τρελή από το μίσος.

-Δε θα μου ξεφύγετε!

Θα σας σκοτώσω! φώναζε με θυμό. Τότε ο Αυγερινός ρίχνει το αλάτι πίσω του. Αμέσως έγινε μια απέραντη φουρτουνιασμένη θάλασσα.

Στη στιγμή τεράστια κύματα κατάπιαν την κακιά Βασίλισσα, που χάθηκε για πάντα από μπροστά τους. Τα δυο αδέρφια ταλαιπωρημένα απ’ την κούραση, την πείνα και τη δίψα κάθισαν κάπου να ξαποστάσουν.

Εκείνη την ώρα βλέπουν απέναντι τους μια βρύση κι ένα πάτημα βοδιού.

-Διψάω, αδερφούλα μου, θα πάω να πιω νερό, είπε ο Αυγερινός.

-Όχι! μην πιεις, θα γίνεις βόδι! Πάνε πιο κάτω και βρίσκουν μια γούρνα και δίπλα της ένα πάτημα αρνιού.

-Διψάω, αδερφούλα μου, δεν αντέχω άλλο. Θα πεθάνω απ ’τη δίψα! -Όχι! όχι! φώναζε σπαρακτικά η Πούλια, θα γίνεις αρνί! Ο Αυγερινός όμως δεν άκουσε.

Σκύβει, πίνει νερό και γίνεται αμέσως αρνί. Τότε η Πούλια τον σφιχταγκάλιασε κι έβαλε τα κλάματα.

-Αλίμονο! αδερφούλη μου. Γιατί δε μ’ άκουσες;

Έκλαψε για πολλή ώρα. Πεινασμένη καθώς ήταν, ανέβηκε πάνω σε μια μηλιά, που ήταν δίπλα στη γούρνα. Ενώ έκοβε μήλα, για να φάει, φάνηκαν από μακριά τρεις μεγαλόπρεποι καβαλάρηδες.

Ο ένας έμοιαζε για βασιλόπουλο κι οι άλλοι δυο για αυλικοί του. Σταμάτησαν στη γούρνα κι άρχισαν να ποτίζουν τα ’άλογα τους.

Καθώς το βασιλόπουλο πότιζε τα ’άλογο του, βλέπει να καθρεφτίζεται μέσα στα νερά μια όμορφη κοπέλα.

-Τι όμορφη κοπέλα! Νεράιδα θα ’ναι! είπε έκπληκτος.

Ψάχνει ολόγυρα να δει πού βρισκόταν αυτή η γλυκιά μορφή.

Σε μια στιγμή σηκώνει το βλέμμα του προς τη μηλιά.

Βλέπει την Πούλια και της φωνάζει.

-Κατέβα απ’ τη μηλιά, ωραία κόρη. Πες μου γιατί είσαι μόνη σ’ αυτές τις ερημιές;

-Δεν κατεβαίνω, του απάντησε φοβισμένη η Πούλια. Το βασιλόπουλο προσπαθούσε να την πείσει, αλλά η Πούλια δεν κατέβαινε.

Αφού το βασιλόπουλο δεν κατάφερε τίποτε, διατάζει τους αυλικούς του να πιάσουν το αρνί και ν ’ανεβούν στ ’άλογα, για να φύγουν.

Τότε η Πούλια τους φώναξε σπαρακτικά:

-Μη μου παίρνετε τ’ αρνάκι μου, τον αγαπημένο μου αδερφό!

Το βασιλόπουλο γύρισε πίσω και πήρε στην αγκαλιά του την Πούλια. Την έβαλε στ’ άλογο του και κάλπασαν μακριά.

Στο δρόμο η Πούλια διηγήθηκε κλαίγοντας στο βασιλόπουλο τι βάσανα και ταλαιπωρίες πέρασε.

Όταν έφτασαν στο παλάτι το βασιλόπουλο είπε στους γονείς του ότι βρήκε τη γυναίκα που ήθελε να παντρευτεί.

Ο γάμος έγινε στο παλάτι με μεγάλη λαμπρότητα. Δυστυχώς όμως η Βασίλισσα μητέρα ζήλευε τη νύφη της Πούλια και μισούσε το αρνάκι.

Μια μέρα ο γέρο Βασιλιάς με το βασιλόπουλο έλειπαν σ’ ένα μακρινό ταξίδι.

Καθώς η Πούλια ήταν με το αρνάκι της στον κήπο, πάει κρυφά πίσω απ’ τις φυλλωσιές η Βασίλισσα και την ρίχνει στο πηγάδι.

Μετά από μια βδομάδα επιστρέφει ο Βασιλιάς με το βασιλόπουλο, που ρωτάει τη μάνα του:

-Μάνα, πού είναι η Πούλια;

-Δεν ξέρω, παιδί μου, μπορεί και να ’χει φύγει απ ’το παλάτι.

Εκείνη την ώρα το αρνάκι βέλαξε:

-Μπε μπε, η Βασίλισσα την έριξε στο πηγάδι. Πάει το βασιλόπουλο και βγάζει την Πούλια απ ’το πηγάδι. Θυμώνει η Βασίλισσα και διατάζει να σφάξουν το αρνί και να το φάνε. Με τις πρώτες σταγόνες αίματος το αρνάκι έγινε ξανά το όμορφο παλικάρι, ο Αυγερινός!

Τη στιγμή εκείνη δέκα περιστέρια φτερούγισαν γύρω απ’ τα δυο βασανισμένα αδέρφια.

Ένωσαν τις φτερούγες τους και τα πήραν πάνω τους!

Ενώ πετούσαν ψηλά προς τον ουρανό, η Πούλια φώναξε:

-Έχε γεια, καλό μου βασιλόπουλο. Φεύγω με τον αγαπημένο μου αδερφό από τη γη, που τόσες πίκρες μας έδωσε. Θα ζήσουμε για πάντα στον ουρανό.

Εκείνη την ώρα σκοτείνιασε. Η νύχτα έριξε τα μαύρα της πέπλα στη γη και τ ’αστέρια φώτισαν τον ουρανό.

Τα δυο αδέρφια έγιναν αστέρια τ ’ουρανού. Από τότε λάμπουν από κει ψηλά.

Είναι τα δυο αδέρφια του παραμυθιού μας, η Πούλια κι ο Αυγερινός.

Το παραπάνω παραμύθι συναντάται σε πολλά μέρη της Ελλάδας (Ήπειρος, Στερεά Ελλάδα, νησιά Αιγαίου) και έχει γνωρίσει δεκάδες παραλλαγές (αντί να είναι θεία τους η βασίλισσα να είναι μητριά τους, αντί αρνί ελάφι, αντί αδέλφια ερωτευμένοι).

Η πορεία του στο χρόνο μεγάλη, σε μια Ελλάδα ανθρώπινη, αληθινή.

Τότε που γιαγιάδες και παραμυθάδες έδιναν με τις ιστορίες τους εξήγηση στα φαινόμενα της φύσης , στα μαγικά μυστικά αυτού του κόσμου.

Τότε που τα παραμύθια έστρεφαν τα βλέμματα των παιδιών ψηλά στον ουρανό για να ακολουθήσουν τον δρόμο των αστεριών.

Add a comment

Η Λέσβος είναι γνωστή τόσο για την πλούσια ιστορία της, την πολιτισμική της κληρονομιά και τα θρησκευτικό της ενδιαφέρον. Γνωστή είναι επίσης και για τη φυσική της ομορφιά και την μοναδικότητά – αυθεντικότητά της. 

Όμως για ποιο λόγο αξίζει να την επισκεφτεί κάποιος αυτό το καλοκαίρι; Σας παραθέτουμε 10 + 1 από τους πιο σημαντικούς λόγους για τους οποίους αξίζει να περάσετε τις διακοπές σας φέτος στη Λέσβο:

 Φωτογραφίες: Χριστόφορος Σαμαράς

 



1. Η πλούσια εναλλαγή τοπίων.

Την πλούσια βλάστηση των νησιών του βορείου Αιγαίου με την ξεραΐλα των Κυκλάδων, τις πολυσύχναστες περιοχές και την πολυκοσμία με την απομόνωση και την απόλυτη ηρεμία, τις παραλίες από βότσαλο και τα απόκρημνα νερά με τις αμμουδερές παραλίες και τα ρηχά νερά, τα παραδοσιακά σπίτια των γραφικών χωριών με τα νεοκλασικά και αρχοντικά. Σε κάθε περίπτωση το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα βαρεθείτε.

2. Όλη η Λέσβος ένα Γεωπάρκο.

Η Λέσβος έχει ενταχθεί στο παγκόσμιο δίκτυο προστατευμένων γεωπάρκων της UNESCO, σηματοδοτώντας την ιδιαιτερότητα και τον εξαιρετικό γεωλογικό και πολιτισμικό ενδιαφέρον του νησιού. (Τα γεωπάρκα, 80 σε όλο τον κόσμο, είναι ευρύτερες περιοχές που περιέχουν αξιόλογες θέσεις γεωλογικών μνημείων και γεωτόπων).

Σημαντικότερη περιοχή γεωπάρκου το Απολιθωμένο Δάσος Σιγρίου, το οποίο έχει έκταση 150.000 στρεμμάτων και δημιουργήθηκε πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια. Στους χώρους του μουσείου φιλοξενούνται δύο μόνιμες εκθέσεις αφιερωμένες στο Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου και στη Γεωστορική εξέλιξη του Αιγαίου.

Σε αυτές παρουσιάζονται σπάνια φυτικά απολιθώματα από τη Δυτική Λέσβο και προβάλλονται τα γεωλογικά φαινόμενα και οι διεργασίες που συνδέονται με τη δημιουργία του.

3 Τα προσκυνήματα.

Η Λέσβος φιλοξενεί δεκάδες ιερά προσκυνήματα με γνωστότερα τη μονή του Αγίου Ραφαήλ στη Θερμή, τη μονή του Ταξιάρχη Μανταμάδου, τη μονή Λειμώνος του Αγίου Ιγνατίου στην Καλλονή, τη μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Υψηλού στο Δυτικό τμήμα του νησιού, το προσκύνημα στο Μητροπολιτικό ναό της Μυτιλήνης με το σκήνωμα του Αγ. Θεοδώρου, το προσκύνημα της Παναγίας της Πέτρας και της Παναγίας της Αγιάσου, τη μονή Πιθαρίου Ταξιαρχών στην Ερεσό και οι κατακόμβες της Αγ. Μαγδαληνής.

4. Οι παραλίες της

Η Λέσβος έχει αμέτρητες παραλίες που μπορούν να ικανοποιήσουν όλα τα γούστα των επισκεπτών, μικρών και μεγάλων. Οι πιο ξακουστές βρίσκονται στα Βατερά, στον Άγιο Ισίδωρο, στη Σκάλα Ερεσού, στη Σκάλα Καλλονής, στη Θερμή, στην Εφταλού και στην Άναξο.

Ωστόσο, υπάρχουν και αμέτρητοι έρημοι ορμίσκοι με θαυμάσια θάλασσα, όπως στο Τάρτι, στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού, έξω από τον κόλπο της Γέρας, στη Μελίντα, που βρίσκεται δυτικά από το πανέμορφο Πλωμάρι, στην περιοχή της Ερεσού (Χρούσος, Ποδαράς, Ταβάρι), Παρακοίλων πλησίον της Καλλονής και βορειότερα τα Λάψαρνα, τα Τσόνια και η Λαγκάδα.

5. Η μεγάλη ποικιλία Ούζου

Η Λέσβος θεωρείται η γενέτειρα του ούζου και δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες της να μπορούν να δοκιμάσουν μέσα από μία πολύ μεγάλη ποικιλία ούζων, τόσο του Πλωμαρίου όσο και της Μυτιλήνης. Σίγουρα θα βρείτε ένα που θα λατρέψετε για τη γεύση και το άρωμά του.

6. Ρομαντικές ή Οικογενειακές διακοπές.

Η Λέσβος προσφέρεται για ρομαντικές διακοπές ζευγαριών καθώς και για ανέμελες οικογενειακές διακοπές. Ή αρμονία της φύσης η ησυχία του τοπίου σε συνδυασμό με τη φιλικότητα των ανθρώπων και τις μαγευτικές στιγμές ηλιοβασιλέματος (Πέτρα) θα σας εντυπωσιάσουν.

Αν και δεν λείπει η νυχτερινή διασκέδαση, ωστόσο εάν επιθυμείτε ξέφρενες διακοπές, με ατελείωτα ξενύχτια, τότε σίγουρα η Λέσβος δεν είναι αυτό που ζητάτε.

7. Η σαρδέλα της Καλλονής

Όποιος δεν έχει γευτεί τη σαρδέλα Καλλονής είναι σαν να μην έχει ανακαλύψει το… αλάτι στη σαλάτα. Απολαύστε σαρδέλα Καλλονής σε ένα ταβερνάκι στη γραφική Σκάλα Καλλονής με ουζάκι και θα αντιληφθείτε αμέσως τη στάση ζωής των νησιωτικών ανθρώπων.

8. Ποικιλία Δραστηριοτήτων

Αγαπάτε τη φύση, τον αθλητισμό και την εξερεύνηση; Η Λέσβος καλύπτει ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων για όλες τις ηλικίες, από καταδύσεις σε ναυάγια, πεζοπορία σε οργανωμένα και μη δρομολόγια μέσα στη φύση, θαλάσσια σπορ, ιππασία, μέχρι ψάρεμα, ποδηλασία στην εξοχή και εξερευνήσεις θαλάσσιων σπηλιών.

9. Τα ιστορικά μνημεία και οι αρχαιολογικοί χώροι.

Η Λέσβος πλούσια σε ιστορία, έθιμα και παραδόσεις, φροντίζει να τα εκθέτει στους επισκέπτες της, σε ένα πλήθος από μουσεία, κάστρα, μνημεία και σπήλαια, ταξιδεύοντάς τους από τη σύγχρονη ιστορία μέχρι τα ομηρικά χρόνια και τη νεολιθική εποχή.

Γνωστότερα, το αρχαιολογικό μουσείο Μυτιλήνης, το μουσείο έργων Θεόφιλου με το μουσείο – βιβλιοθήκη Τεριάντ, το Ψηφιακό μουσείο «Γεώργιος Ιακωβίδης, το Ρωμαικό υδραγωγείο της Μόριας, το μουσείο βιομηχανικής Ελαιουργίας Αγίας Παρασκευής και το μουσείο της Μονής Λειμώνος Καλλονής που φιλοξενεί απειράριθμα κειμήλια, κλασσικά, βυζαντινά, μεταβυζαντινά, λαϊκά και χειρόγραφα.

10. Η βιοποικιλότητα σπάνιων πτηνών.

Ο Υδροβιότοπος του Κόλπου Καλλονής αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πόρους του οικολογικού κεφαλαίου της Λέσβου. Οι παράλιες περιοχές περιμετρικά του Κόλπου Καλλονής αποτελούν ένα ενιαίο οικολογικό σύστημα, καθώς στην περιοχή υπάρχει ένα μωσαϊκό αλιπέδων αλυκών, εκβολών μικρών ποταμών και χειμάρρων, καλαμιώνων, πευκοδάσους και ελαιώνων.

Έτσι οι σχηματιζόμενοι υγρότοποι χρησιμεύουν ως καταφύγιο και τόπος αναπαραγωγής πολυάριθμων σπάνιων και προστατευόμενων ειδών πουλιών.

Η περιοχή του Κόλπου Καλλονής, έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα “Ειδικές Περιοχές Διατήρησης της Φύσης” του Δικτύου NATURA 2000. Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί 252 είδη πουλιών, από τα οποία τα 66 είναι μεταναστευτικά, δίχως να συμπεριληφθούν στην καταλογογράφηση τα επιπλέον είδη των γειτονικών χερσαίων οικοσυστημάτων και 88 που είναι προστατευόμενα είδη .

10+ 1. Ένα ταξίδι γευστικής απόλαυσης

Γαστρονομικός παράδεισος η Λέσβος. Μη παραλείψετε να δοκιμάσετε σφουγγάτο Μυτιλήνης, γκιουζλεμέδες, κολοκυθολούλουδα γεμιστά, λαδοτύρι Μυτιλήνης, κρεμμυδοκεφτέδες και φυσικά μπακλαβά Μυτιλήνης, πλατζέντα και τα περίφημα αμυγδαλωτά.

Add a comment

Το κείμενο που ακολουθεί  συντάχθηκε από την κ. Πηνελόπη Αλεξίου και παρουσιάστηκε ως εισήγηση από την ίδια στη θεματική της Ειδικής Αγωγής, στην σχετικά πρόσφατη «Σύσκεψη για την Παιδεία που έγινε στη Ραφήνα παρουσία του Υφυπουργού Παιδείας, κ. Δημ. Μπαξεβανάκη, σημαντικού αριθμού αυτοδιοικητικών από Δήμους της Ανατολικής Αττικής και μεγάλου αριθμού εκπροσώπων Συλλόγων και Ενώσεων Γονέων Μαθητών Σχολείων της ευρύτερης περιοχής μας.

Η εισήγηση παρουσιάζει την εικόνα της Ειδικής Αγωγής στην Ανατολική Αττική, όπως τη βιώνει ένας γονέας παιδιού με Ειδικές Ανάγκες, ο οποίος είναι αναγκασμένος να ακολουθήσει Δημόσιες δομές (στην προκειμένη περίπτωση το Ειδικό Σχολείο Ραφήνας (πρώην «Νταού Πεντέλης») και έχει βιώσει σε βάθος χρόνου, σταλαγματιά-σταλαγματιά όλη την κατάσταση την οποία με ιδιαίτερα παραστατικό  τρόπο, εκθέτει.

Οι αλήθειες που διαχέονται από το κείμενο της Πηνελόπης Αλεξίου είναι πολλές, είναι σοκαριστικές, είναι γνωστές στην συντριπτική πλειοψηφία των γονέων που έχουν παιδιά στις συγκεκριμένες δομές και αναμφισβήτητα, μας αφορούν ΟΛΟΥΣ ως κοινωνία.

Εισήγηση στη θεματική της Ειδικής Αγωγής

Πηνελόπη Αλεξίου
Μητέρα παιδιού στην "Ειδική Αγωγή"
Κοινωνιολόγος

Με τον όρο αυτό δεν εννοώ μόνο τους γονείς των ενώσεων, αλλά όλους εσάς που είστε γονείς, γιατί το θέμα της ειδικής αγωγής είναι ιδιαίτερο, είναι φορτισμένο και θα έπρεπε να αφορά όλους. 

Γιατί στη ζωή του ο κάθε γονέας θεωρεί ορόσημο τη γέννηση του παιδιού του, ενώ εμείς, οι «ειδικοί γονείς» την ημέρα που πήραμε τη διάγνωση στα χέρια μας.

Για εμάς η ζωή μας είναι χωρισμένη πριν και μετά την αναπηρία.  

Και η εκπαίδευση, η δομή της εκπαίδευσης για την οποία βρισκόμαστε εδώ σήμερα, για την πλειοψηφία των γονέων συμπίπτει με την ημέρα της διάγνωσης. Οι «τυχεροί», που είναι το μικρότερο ποσοστό, γνωρίζουν την αναπηρία ή τις μαθησιακές δυσκολίες  πριν την είσοδο των παιδιών τους στην εκπαίδευση. Έχουν εξοικειωθεί σε μεγάλο βαθμό, όχι τελείως, γιατί θέλει πολλά χρόνια να αποδεχθείς την αναπηρία του παιδιού σου που θα υπάρχει όλη τη ζωή του.  

Όμως οι περισσότεροι είναι οι « άτυχοι». Αυτοί που ξεκινούν με όνειρα το παιδί τους για την πρώτη μέρα στο σχολείο και ζουν τις επόμενες μέσα σε ένα εφιάλτη, που κεντρικό ρόλο παίζουν κάποιες «κλασικές ατάκες» που χρησιμοποιούνται από τους εκπαιδευτικούς:  «Μοιάζει να μην κατανοεί», «είναι επιθετικός και υπερκινητικός», «είναι στον κόσμο του», «πρέπει να τον δει ειδικός».Και τότε, αρχίζουν οι αναπτυξιολόγοι, οι ειδικοί θεραπευτές, τα διαγνωστικά τεστ,  το ΚΕΔΔΥ και το πόρισμα που λέει (ειδικό σχολείο, παράλληλη στήριξη...) 

Και καλείται ο χαμένος γονέας να επιλέξει, γιατί η τελική επιλογή είναι δική του. Ειδικό σχολείο; ΟΧΙ, ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ.

«Να δω για παράλληλη στήριξη ή τμήμα ένταξης» σκέφτεται αμέσως μετά. Ποια παράλληλη στήριξη; Η μόνιμη απάντηση είναι δεν υπάρχουν κονδύλια. «Κάνε αίτηση και θα δούμε» και στην καλύτερη των περιπτώσεων μπορεί να πάρει το παιδί παράλληλη στήριξη μετά τις γιορτές. Ή μπορεί να πληρώσει ο γονέας  και να έχει κάποιον για το παιδί του ή ακόμη και να μοιραστεί έναν ειδικό παιδαγωγό με ένα ή δύο ακόμη παιδιά. Έξοχα!!!

Μπορεί ακόμη το παιδί να μπει σε ένα τμήμα ένταξης που λειτουργεί στο δήμο του.  Στην Ανατολική Αττική και εάν τα στοιχεία που έχω είναι σωστά, λειτουργούν 72 τμήματα ένταξης στους 13 Καλλικρατικούς δήμους.

Πως λειτουργούν, εάν έχουν επαρκή προσωπικό, υποδομές, κ.α.

Εξαρτάται!

Οι συνεχείς πάντως εξαγγελίες για αναβάθμιση του θεσμού δείχνουν πως πολλά πρέπει να γίνουν ακόμη.

Και εάν τα πράγματα δεν πάνε καλά, το παιδί συνεχίζει να δυσκολεύεται και να είναι σε ένταση, και η δασκάλα μπορεί να συνεχίζει να δυσανασχετεί και οι υπόλοιποι γονείς να δημιουργούν προβλήματα, τότε μπορεί ο γονέας να δει και πάλι, πιο νηφάλια, τη λύση του ειδικού Νηπιαγωγείου ή Δημοτικού.

Στην Ανατολική Αττική, λειτουργούν 4 ειδικά Νηπιαγωγεία και 6 Ειδικά Δημοτικά Σχολεία. Αφαιρώ 2. Ένα του ΠΙΚΠΑ Βούλας, για προφανείς λόγους (ανήκει σε ίδρυμα και λειτουργεί στο πλαίσιο κέντρου αποκατάστασης) και ένα το Ειδικό Δημοτικό Αχαρνών, όπου συγχαίρω το Δήμαρχο και την  Ένωση Γονέων (έχει στα όριά του 17 τμήματα ένταξης, Ειδικό Νηπιαγωγείο, Ειδικό Δημοτικό, ΤΕΕ και τις καλύτερες κτιριακές εγκαταστάσεις).

Οι υπόλοιποι 12 Δήμοι διαθέτουν Δημοτικό στην Νέα Μάκρη, στην Ραφήνα, στο Λαύριο και στον Ωρωπό.  Και θέλω να τονίσω ότι η επιλογή των χώρων εγκατάστασης δεν έγινε με κριτήριο ότι εκεί φτιάξαμε νέα κατάλληλα κτίρια όπου αξίζει ένα παιδί (όπως το δικό μου να φεύγει καθημερινά από το Γέρακα και να πηγαίνει στη Ραφήνα ή στην Νέα Μάκρη που και αυτή είναι κοντά στη Ραφήνα) να διανύει τόση απόσταση, αλλά γιατί εκεί μπόρεσε το κράτος, σε ακατάλληλες και «δανεικές δομές» να στοιβάξει  τα παιδιά με αναπηρίες.

Στην περίπτωση μάλιστα της Ραφήνας τα έβαλε και εκτός οικιστικού ιστού, ώστε να μην τα βλέπει και κυρίως να μην τα ακούει κανείς! 

Τα Ειδικά Δημοτικά τέλος του Λαυρίου και του Ωρωπού έχουν και εκείνα θέματα με τις κτιριακές εγκαταστάσεις, εφόσον φιλοξενούνται προσωρινά σε σχολικές δομές. ΝΤΡΟΠΗ!!!Και αφού ξεκίνησα με τα κτιριακά, συνεχίζω και αναφέρω ότι στην ειδική αγωγή το Δημοτικό σχολείο τελειώνει στα 15 χρόνια.

Μετά το ειδικό Δημοτικό, το παιδί, συνήθως, πηγαίνει στο ΕΕΕΕΚ (Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης ), σε έναν παρωχημένο εκπαιδευτικό θεσμό που αναζητά ακόμη τη θέση του. Μετά το νέο νόμο για την ειδική αγωγή περιμένουμε ακόμη την νέα ταυτότητα.

Σήμερα υπάρχουν Ειδικά Γυμνάσια, Λύκεια και ΤΕΕ. Όλα τα παιδιά που γράφουν, διαβάζουν και μπορούν να κάνουν πιο προχωρημένα εργαστήρια πηγαίνουν εκεί. Τα παιδιά που δεν έχουν ακόμη κατακτήσει, το λόγο, τη γραφή, την ανάγνωση και τα μαθηματικά πηγαίνουν στα ΕΕΕΕΚ, όπου βρίσκονται απέναντι σε φιλολόγους, μαθηματικούς και φυσικούς. ΧΑΟΣ!

Για όλη την Ανατολική Αττική, τους 13 Δήμους λειτουργούν μόνο 2 ΕΕΕΕΚ στη Ραφήνα και στη Νέα Μάκρη, σε πολύ κακές και ελλιπείς εγκαταστάσεις και 2 ΤΕΕ (Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια Α’ Βαθμίδας, 5ετούς φοίτησης) στο Κορωπί και στις Αχαρνές, σε σύγχρονες εγκαταστάσεις, αλλά με σημαντικά προβλήματα εργαστηρίων και αναγνώρισης της εξειδίκευσης. 

Έτσι, ολοκληρώνεται η παρουσίαση των κτιριακών δομών της ειδικής αγωγής για ολόκληρη την Ανατολική Αττική. Και θέλω να παρακαλέσω το Υπουργείο αλλά και τους Δημάρχους να κάνουν μία προσπάθεια για δημιουργία νέων Δομών στην πρωτοβάθμια κυρίως εκπαίδευση. Σε ερώτημά μας, στην πρωτοβάθμια Διεύθυνση, μας είπαν ότι δεν υπάρχουν αιτήματα από τα σχολεία και ότι επαρκούν τα υπάρχοντα. (!)

Τι σχέση έχει αυτό; Αν οι υποδομές είναι ακατάλληλες πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν; Επίσης, δεν παίζει ρόλο για το κράτος, το κόστος  μεταφοράς μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων όταν πάνω από τους μισούς μαθητές βρίσκονται σε Παλλήνη, Γέρακα, Γλυκά Νερά, Παιανία κ.α. και πηγαίνουν όλοι σε Ραφήνα και Νέα Μάκρη;

 

Θα ήθελα όμως εδώ να κλείσω το θέμα αυτό και να ανοίξω το άλλο, το μεγάλο, το καθοριστικό κεφάλαιο της ειδικής αγωγής και όχι μόνο! Η φετινή χρονιά και η περίοδος αυτή είναι πραγματικά καθοριστική για το σχολείο που είμαι μέλος του συλλόγου. Εάν, ένα χρόνο πριν, βρισκόμουν πάλι εδώ για να μιλήσω ως γονέας για την ειδική αγωγή, θα έλεγα εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Γιατί;  Γιατί φέτος κατάλαβα για πρώτη φορά ότι τον πιο σημαντικό ρόλο δεν τον παίζει το θεσμικό πλαίσιο, δεν τον παίζει η διάθεση του εκάστοτε επιτελείου από το Υπουργείο ή τις Διευθύνσεις για να αλλάξουν, να βελτιώσουν, να συμπαρασταθούν ίσως σε γονείς.

Τον πιο σημαντικό ρόλο τον παίζουν, οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία και οι Διευθυντές, που πάνω απ’ όλα πρέπει να είναι άνθρωποι!

Γνωρίζω πια ότι σε σχολεία που λειτουργούν τμήματα ένταξης υπάρχουν μεγαλύτερα προβλήματα από άλλα σχολεία που δεν έχουν, αλλά έχουν ανθρώπους/εκπαιδευτικούς. Είμαι σε θέση πλέον να γνωρίζω ότι πολλοί γονείς πληρώνουν άσκοπα παράλληλη στήριξη, σε τάξεις που η δασκάλα αποτελεί τροχοπέδη, αλλά αντίθετα, σε κάποια άλλη τάξη όλη τη δουλειά την κάνει μια εξαιρετική εκπαιδευτικός και όχι η υπεύθυνη της παράλληλης στήριξης.

Φέτος, για πρώτη φορά κατάλαβα ότι τα ειδικά σχολεία και ίσως όλα τα σχολεία μπορεί να είναι «τσιφλίκι» κάποιου εκπαιδευτικού.

Φέτος για πρώτη φορά άκουσα μία σχολική σύμβουλο να μου αποκαλύπτει ότι μπαίνει σε τάξη όπου βλέπει ένα ανίκανο εκπαιδευτικό, να κάνει λάθη και δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο εκτός από συστάσεις (με καλό τρόπο, μην τον θυμώσει) μήπως και αλλάξει κάτι.

Φέτος, για πρώτη φορά, σύλλογος διδασκόντων πήρε την απόφαση να μην υπάρχει γραπτή επικοινωνία (έστω και μια φράση την εβδομάδα, ότι όλα πάνε καλά ) σε γονείς που τα παιδιά τους είναι μη λεκτικά, γιατί δεν το αναφέρει ρητά ο Νόμος!

Φέτος για πρώτη φορά, αφού γονέας έκανε αίτημα γραπτό (πράγμα που κατά τη Διευθύντρια του ειδικού σχολείου απαγορευόταν, γιατί δεν θέλει να υπάρχει κανένα γραπτό πειστήριο) για να δει τη δασκάλα του παιδιού του σε διαφορετική ημέρα, η Διευθύντρια κάλεσε την αστυνομία για να τον απομακρύνει από το σχολείο!

Φέτος για πρώτη φορά ανακάλυψα ότι ο σύλλογος Γονέων πρέπει μόνο να είναι «νεροκουβαλητής», να φέρνει χορηγίες, να πληρώνει στο σχολείο ότι αναλώσιμα του ζητούνται, να μην λέει ποτέ, όχι, να μην αμφισβητεί καμία απόφαση και κυρίως να μην ασκεί τα δικαιώματά του στα πλαίσια της λειτουργίας του σχολείου.  

Σε αντίθετη περίπτωση, πολύ περισσότερο όταν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την επίλυση χρόνιων προβλημάτων του σχολείου, κινδυνεύει μέχρι και να μην αναγνωρίζεται από αυτούς που μέχρι την προηγούμενη χρονιά αξιοποιούσαν την προσφορά του. Το πιο σοκαριστικό αγαπητοί γονείς  είναι ότι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στα ειδικά σχολεία, αλλά σε κάθε σχολείο που θα προσπαθήσουμε να έχουμε λόγο που δεν θα αρέσει ... Και το ακόμη πιο σοκαριστικό είναι όταν σου πετάνε κατάμουτρα ότι εσείς οι γονείς ποτέ δεν ξέρατε τη δύναμη που έχετε, δε συμμετέχετε, άρα η χρονιά κάπως θα περάσει, εσείς θα φύγετε και εμείς θα μείνουμε!

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες που θα μου εξασφαλίζουν  ως γονέα κοινές συνθήκες;

Γιατί πρέπει να τα βάζω με τον εαυτό μου που πήγα στη Ραφήνα όπου ανήκω και μπορεί να αντιμετωπίσω την αστυνομία και όχι στην Παμμακάριστο όπου τα πράγματα, από εκπαιδευτική και οργανωτική άποψη είναι τελείως διαφορετικά και λειτουργεί και ολοήμερο;

Ποιες θα μπορούσαν να είναι όμως οι ασφαλιστικές δικλείδες;

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

των εκπαιδευτικών, όχι μόνο από τη Σχολική σύμβουλο (που την καταργείτε), αλλά και από τα ΚΕΔΔΥ που γίνονται ΚΕΣΥ.

Δεν μπορεί ένας εκπαιδευτικός και μάλιστα της ειδικής αγωγής να είναι στο απυρόβλητο. Να μπαίνει σε μία τάξη και να κάνει ότι θέλει και μάλιστα σε παιδιά με αναπηρίες. Τη φετινή χρονιά γονέας βρέθηκε στη θέση, όπου μία εκπαιδευτικός τον ενημέρωνε για μία διαδικασία εκπαίδευσης, κατά την ίδια, βασανισμού κατά τον γονέα. Ο γονέας κατέφυγε στη σχολική σύμβουλο όπου πήρε την απάντηση: «έχετε δίκιο, θα το κοιτάξω αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτε ουσιαστικό!».

Ειδικά στην ειδική αγωγή, που  οι γονείς είναι και θεραπευτές, που τρέχουν και γνωρίζουν το παιδί τους καλύτερα από τον καθένα, θα πρέπει να υπάρξει ιδιαίτερη πρόβλεψη και διαδικασίες.

Επίσης, για την επιλογή εκπαιδευτικών ή διευθυντικών στελεχών, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνο ο χρόνος εμπειρίας αλλά και η συμμετοχή σε νέες διαδικασίες και προγράμματα.

Στην ειδική αγωγή δεν μπορούν να έχουν θέση εκπαιδευτικοί που περιμένουν μόνο τη σύνταξή τους, που θέλουν να περνούν «χαλαρά» ή να ενδιαφέρονται μόνο για κάποιο επίδομα. Πρέπει να αξιολογείται συνολικά το σχολείο και τα προγράμματα που «τρέχει».   

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

των γονέων στη λειτουργία του σχολείου. Σχολεία κλειστά, απροσπέλαστα, που λειτουργούν μόνο με ραντεβού, που απαγορεύεται η γραπτή επικοινωνία ακόμη και όταν έχει επανειλημμένως τεθεί ως ζήτημα η έλλειψη εμπιστοσύνης, που αρνούνται να παραλάβουν και να πρωτοκολλούν επιστολές και έγγραφα γονέων, που απαγορεύεται η επικοινωνία στο διαδίκτυο, κ.ά. δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνονται  πλέον ανεκτά.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΔΟΜΗΣ ή ΣΗΜΕΙΟΥ ή ΓΡΑΦΕΙΟΥ μέσα στις νέες δομές (π.χ. ΚΕΣΥ) που προβλέπονται στο Νέο Νόμο (από ειδικούς επιστήμονες και όχι εκπαιδευτικούς που μπορεί οι ίδιοι να έχουν συνέπειες) που θα μπορεί να γνωμοδοτεί, να λύνει ζητήματα και να επαναφέρει στην ομαλή λειτουργία τις σχολικές μονάδες.Καμία σχολική μονάδα δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς τους γονείς (ο ρόλος των οποίων αναφέρεται σε όλο το θεσμικό πλαίσιο), πόσο μάλλον στην ειδική αγωγή. Πρέπει να μπορεί να βρεθεί λύση, ο νόμος πρέπει να περιγράφει με σαφήνεια τις διαδικασίες και να απαντά, στις μεμονωμένες ίσως περιπτώσεις που υπάρχει ρήξη σχέσεων σχολείου-γονέων. Σήμερα η λύση που υπάρχει είναι .... να φεύγουν οι γονείς!   

Εκτός όμως από τις προτάσεις για τις «ασφαλιστικές δικλείδες» υπάρχουν μία σειρά αιτημάτων που συνοπτικά παραθέτονται στη συνέχεια:

1. ΜΟΝΙΜΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ. 

Στις 13 Απριλίου 2018, η υφυπουργός κα Τζούφη δήλωσε ότι εξασφαλίστηκαν τα κονδύλια για την ειδική αγωγή και τους διορισμούς. Ελπίζουμε αυτό να είναι  γεγονός και την επόμενη χρονιά επιτέλους να έχουμε μόνιμο προσωπικό, που για την ειδική αγωγή δεν ξεπερνούσε το 30%.

Είναι πολύ σημαντικό, τα παιδιά μας στα ειδικά σχολεία να έχουν σταθερό πλαίσιο εκπαιδευτικών.  Και είναι επίσης απαραίτητο να ανοίξουν, ξανά στην ώρα τους το Σεπτέμβριο, αλλά πλήρως στελεχωμένα αυτή τη χρονιά.

2. ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ Η ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ. 

Είναι προφανές ότι η Ειδική Αγωγή κάθε χρόνο κάνει πιο αισθητή την παρουσία της και στα τυπικής ανάπτυξης σχολεία. Πιστεύουμε ότι πρέπει και σε Πανεπιστημιακό επίπεδο να γίνει απαραίτητη και υποχρεωτική ενότητα για όλους τους εκπαιδευτικούς, ώστε να αποφεύγονται λάθη που έχουν να κάνουν με ολόκληρη τη ζωή ενός παιδιού και να μην είναι μόνο στον τομέα των μεταπτυχιακών τίτλων, οι οποίοι θα πρέπει να γίνουν πιο εξειδικευμένοι και να έχουν και  πιο ουσιαστική πρακτική εξάσκηση.  

3. ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΣΤΗΡΙΞΗ.

 Να διοριστούν άμεσα όλοι οι απαραίτητοι συνοδοί για παράλληλη στήριξη και να σταματήσει η αφαίμαξη των γονιών, που μαζί με την αργοπορία πληρωμών από τον ΕΟΠΥΥ έχουν φέρει σε αδιέξοδο τις οικογένειες.

4. ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.

Να δημιουργηθούν -όπου χρειάζεται- νέες κτιριακές εγκαταστάσεις για τη Π.Ε και Δ.Ε στην Ανατολική Αττική. Επίσης να υπάρξει άμεσα ένα σχέδιο εφοδιασμού εκπαιδευτικού υλικού και υποδομών (βιβλία, εργοθεραπευτικό υλικό, λογοθεραπευτικό υλικό όπως pecs και teacch,  υπολογιστές, αίθουσες αυτόνομης διαβίωσης, αθλητικές εγκαταστάσεις και πολυαισθητηριακοί χώροι κ.α.) που να εξασφαλίζουν κοινό πλαίσιο σε όλα τα σχολεία).

5. ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ. 

Γίνεται συνεχώς αναφορά για μια ειδική αγωγή που δεν θα έχει ανεξάρτητες δομές αλλά θα λειτουργεί, κτιριακά, μέσα στα σχολεία τυπικής εκπαίδευσης. Αυτό συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια τα τελευταία χρόνια να κρατηθούν τα περισσότερα παιδιά στα τμήματα ένταξης ή με παράλληλη στήριξη, με τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν ήδη. Γιατί όμως γίνεται αυτό; 

Γιατί είναι φτηνότερο!. Φτιάχνεις ένα τμήμα ένταξης, πληρώνεις μόνο έναν εκπαιδευτικό, διορίζεις έτσι και συναδέλφους εκπαιδευτικούς και ταυτόχρονα δίνεις απάντηση σε γονείς που ενώ έχουν διάγνωση από ΚΕΔΔΥ για ειδικό σχολείο, επιλέγουν (ειδικά αφού επισκεφτούν και δουν τις κτιριακές δομές) τα τμήματα ένταξης. 

Η ειδική αγωγή κοστίζει και οι υπάρχουσες κτιριακές δομές για τα πιο «ιδιαίτερα» παιδιά είναι ελλιπείς όπως έχουμε αναφέρει.  Και θέλει το κράτος να μας πείσει ότι ενώ δεν φτιάχνει νέες δομές ειδικής αγωγής, θα εξασφαλίσει τις συνθήκες ώστε σε κάθε δήμο, τουλάχιστον, να υπάρξει σχολείο που θα έχει εργοθεραπευτή, λογοθεραπευτή, ειδικό παιδαγωγό, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, ειδικές αίθουσες για ατομικές συνεδρίες  κ.ά.; 

Ή επιθυμώντας να «αποτινάξουν» από πάνω τους αυτό το κόστος εννοούν ότι οι περιπτώσεις αυτές των «ειδικών παιδιών»  θα πηγαίνουν σε ιδρύματα, σε κάποιες «γονεϊκές» δομές ή ΜΚΟ, καταργώντας έτσι «λόγω κόστους» το βασικό άρθρο του συντάγματος, για δικαίωμα όλων στην παιδεία;  

6. ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΜΑΘΗΤΩΝ. 

Εξασφάλιση μεταφοράς μαθητών σύμφωνα με το νόμο (έξω από το κάθε σπίτι), με κατάλληλα διαμορφωμένα και ασφαλή μέσα μετακίνησης και εξειδικευμένους μόνιμους οδηγούς και συνοδούς και όχι όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

7. ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΕΕΕΚ.

Άμεσα, λειτουργία ολοήμερου σχολείου, χωρίς καθυστερήσεις και αποτρεπτικές πρακτικές από τα Δημοτικά σχολεία. Επίσης ζητάμε επέκταση του ολοήμερου και στα ΕΕΕΕΚ. Ειδικά για την Ανατολική Αττική αυτό είναι πολύ εύκολο. Γενικά, πρέπει να ενταχθούν και τα ΕΕΕΕΚ στο ολοήμερο αφού τα παιδιά που φοιτούν εκεί δεν μπορούν να παραμείνουν μόνα στα σπίτι όταν εργάζονται οι γονείς. Άρα το εξαιρετικό μέτρο του ολοήμερου στην Ειδική Αγωγή, καταργείται αυτόματα μόλις το παιδί τελειώσει το Δημοτικό!   

8. ΝΕΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΕΕΕΕΚ.

Άμεση κατάθεση του νέου πλαισίου για την  λειτουργία των ΕΕΕΕΚ, την πρόσληψη του κατάλληλου προσωπικού και την αναβάθμιση των εργαστηρίων τους.

9. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΤΕΕ.

Είναι ίσως το πιο χρηστικό και απαραίτητο εφόδιο για το μέλλον των παιδιών που μπορούν να φοιτήσουν στα ΤΕΕ. Θέλει πολύ προσοχή, μελέτη και στήριξη, ώστε τα εργαστήρια να έχουν νόημα και να προσφέρουν πραγματικά.  

10. ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΓΟΝΕΩΝ.

Τη βοήθεια των συλλόγων γονέων και την εξαίρεσή τους, από διατάξεις του νέου θεσμικού πλαισίου. Τα ειδικά σχολεία στην Αν. Αττική έχουν παιδιά από μεγάλες σε έκταση περιοχές με μικρό αριθμό ατόμων που μπορεί να είναι όσο 2 ή 3 τμήματα ενός τυπικού σχολείου, άρα πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα συνεργασιών με άλλα σχολεία, εφόσον το επιθυμούν.   

Ολοκληρώνοντας αυτή την εισήγηση θέλω να μου επιτρέψετε να απευθυνθώ στους συναδέλφους- γονείς.

Καταρχήν στην Ένωση Γονέων Ραφήνας-Πικερμίου και να τους ευχαριστήσω ως σύλλογος, αλλά και εγώ προσωπικά που ήταν πάντα δίπλα μας στις πραγματικά δύσκολες στιγμές που βιώνουμε τη φετινή χρονιά και στη συνέχεια θέλω να ζητήσω από τις υπόλοιπες Ενώσεις να στηρίξουν τους γονείς που έχουν παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Πολλές φορές σε σχολεία με τμήματα ένταξης ή χωρίς, δημιουργούνται προβλήματα από τους ίδιους τους γονείς. Η αναπηρία δεν κολλάει, δεν δημιουργεί κακές συνήθειες και πρακτικές.

Δείτε τα αδέρφια των παιδιών μας και θα διαπιστώσετε αμέσως ότι η επαφή με την αναπηρία τα έχει κάνει πιο σοφά, πιο ευαίσθητα κοινωνικά και μάλλον πιο ολοκληρωμένους πολίτες στο μέλλον.

Από εσάς γονείς που τα παιδιά σας παρακολουθούν το πλαίσιο τυπικής εκπαίδευσης, δεν θέλουμε τον οίκτο σας, ούτε την ανοχή σας. 

Θέλουμε τη δύναμή σας και τη στήριξή σας για να πολλαπλασιάσουμε μαζί την πίεση για ένα καλύτερο αύριο, στα παιδιά που  την έχουν περισσότερο ανάγκη από τα άλλα. 

Ελάτε μαζί μας να γίνουμε η φωνή των παιδιών που δεν έχουν ομιλία, ελάτε να γίνουμε μαζί τα μάτια των παιδιών που δεν βλέπουν, τα πόδια των παιδιών που δεν περπατούν και το μυαλό των παιδιών που έχουν νοητική υστέρηση.

Add a comment
Αν επιθυμείτε να έχετε δωρεάν στην οθόνη σας τις ειδήσεις που δημοσιεύει ο "Νεολόγος", συμπληρώστε τα ζητούμενα στοιχεία και πατήστε ΕΓΓΡΑΦΗ.