Η συνεδρίαση της 8ης Ιουλίου 2009 στο Δ.Σ Παλλήνης που σηματοδότησε την εξέλιξη της ΠΟΑΠΔ στο Κτήμα Καμπά

Κτημα Καμπα
Γραμματοσειρα

Ο "Νεολόγος" δημοσιοποιεί σήμερα τα επίσημα πρακτικά της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου της 8ης Ιουλίου 2009 εποχή κατά την οποία, η υπόθεση της ΠΟΑΠΔ στο Κτήμα Καμπά Παλλήνης ήταν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των Δημοτών και αιρετών του Δήμου Παλλήνης. 

 

Δήμαρχος της πόλης ήταν ο κ. Σπ. Κωνσταντάς και πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, ο κ. Γιάννης Σαμέλης.

Τα πρακτικά της συγκεκριμένης συνεδρίασης παρουσιάζουν ενδιαφέρον και μάλιστα σε αρκετά σημεία διευκρινίζουν με σαφή τρόπο επί μέρους θέματα τα οποία μετά πάροδο 8 ετών, εύλογα,  "εμφανίζονται" με "αμβλυμμένες γωνίες" και με εξασθενημένη μνήμη!

Δοθείσης αφορμής, ο "Ν" θα συνεισφέρει στο διάλογο που με τον ένα ή άλλο τρόπο θα γίνει απόψε στο Δημοτικό Συμβούλιο μέσω μιας υπενθύμισης, η οποία ως ένα βαθμό απαντάει σε ένα -δύο ερωτήματα που έχουν αναδειχθεί τον τελευταίο καιρό.

Η επιστολή της REDS προς το Δήμο Παλλήνης με ημερομηνία 15 Μαΐου 2009, στο περιεχόμενο της οποίας παρουσιάζεται ένα σύνολο προτάσεων -αρκετές από τις οποίες αργότερα η εταιρεία απέσυρε με το επιχείρημα της αλλαγής των οικονομικών δεδομένων- που, όμως, είχαν συνδιαμορφωθεί από την διαπαραταξιακή επιτροπή του Δήμου Παλλήνης και τους εκπροσώπους της REDS.

Η μικτή επιτροπή είχε συνεδριάσει 3 ή 4 φορές στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δήμου Παλλήνης "κεκλεισμένων των θυρών" και με την αλληλοδέσμευση να μην διαρρεύσει τίποτε "προς τα έξω", ειδικότερα προς τον έντυπο "Νεολόγο"! 

Από πλευράς αιρετών, συμμετείχαν: από την παράταξη του κ. Σπ. Κωνσταντά, τα περισσότερα μέλη της και από την παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης με επικεφαλής τον Θόδωρο Γκοτσόπουλο, ο κ. Γιώργος Σμέρος, ο κ. Γ. Μερτζάνος (με μικρή επιφύλαξη), η κ. Μαρία Λεβαντή και ο κ. Κωνσταντίνος Χατζησταματίου. 

Από πλευράς εταιρείας, η εκπροσώπηση ήταν στο υψηλότερο επίπεδο. Ο μεγαλομέτοχος της εταιρείας ΕΛΛΑΚΤΩΡ και πρόεδρος της, κ. Τάσος Καλλιτσάντσης και ο Γενικός Διευθυντής της REDS , κ. Γιάννης Μωραΐτης. 

Ο επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης κ. Τάσος Μπουντουβάς και ο συνάδελφος του, κ. Δημ. Νάτσης, είχαν αρνηθεί για "λόγους αρχής" να συμμετέχουν στις άτυπες αυτές συσκέψεις.

Έχει ενδιαφέρον και πρέπει να αναφερθεί ότι η  διαπαραταξιακή επιτροπή είχε επιλέξει να μη δημοσιοποιήσει με επίσημο τρόπο τα σημεία σύγκλισης των δύο πλευρών.

Την ευθύνη "δημοσιοποίησής" τους ανέλαβε με συναίνεση των αιρετών, η εταιρεία και έτσι προέκυψε η γνωστή επιστολή της  υπό τον τίτλο « Οριοθέτηση Περιοχής Οργανωμένης Ανάπτυξης Παραγωγικών Δραστηριοτήτων Τριτογενούς Τομέα στην Κάντζα Παλλήνης, 15 Μαίου 2009»  με τη δέσμη προτάσεων -όπως, η παραχώρηση της βίλας Καμπά στο Δήμο Παλλήνης, κ.ά.-  η οποία, παράλληλα, κοινοποιήθηκε και προς τον Οργανισμό Αθήνας  ο οποίος σε αμέσως επόμενο χρόνο  ζητούσε μέσω επιστολής του να πληροφορηθεί το χρόνο υπογραφής του μνημονίου μεταξύ Δήμου και REDS. 

Κατά συνέπεια και για να κατανοηθεί πλήρως το θέμα, η πλειοψηφία του τότε Δημοτικού Συμβουλίου γνώριζε ότι οι προτάσεις συνδιαμορφώθηκαν γι αυτό και ουδείς -διαπιστώνεται από τα πρακτικά που ακολουθούν- έθεσε θέμα προς τον Δήμαρχο κ. Σπ. Κωνσταντά.

Μάλιστα, όπως αποδεικνύεται, ο τότε Δήμαρχος είναι εκείνος που ενημέρωσε το Δ.Σ για την ύπαρξη της επιστολής του ΟΡΣΑ -δεν την απέκρυψε, όπως κάποιοι, σήμερα,  υποστηρίζουν- δηλώνοντας, παράλληλα με κατηγορηματικό τρόπο ότι "εγώ δεν υπογράφω κανένα μνημόνιο..." -δείτε στα πρακτικά την απάντηση του προς τον κ. Τάσο Μπουντουβά που δύο φορές τον ρωτάει τι σκέπτεται να κάνει με το μνημόνιο που ζήτησε ο ΟΡΣΑ. (Ο κ. Τ. Μπουντουβάς ήταν εξ αρχής και με συνέπεια, αντίθετος προς την κατασκευή του έργου στο Κτήμα Καμπά)

Αξιολογική κρίση του "Ν":

Ο κ. Σπ. Κωνσταντάς μέσω της διαπραγμάτευσης του με την εταιρεία ενώ πέτυχε πολλά προς όφελος του Δήμου (50%-50% στη γη, απόδοση βίλας Καμπά, αμπελώνες, υπογειοποίηση Λεονταρίου, κ.ά.) αρνήθηκε να συνυπογράψει οποιοδήποτε μνημόνιο με την εταιρεία και κατά την άποψη μας, στο σημείο αυτό πρέπει να αναζητηθεί η αιτία που ο Ο.Ρ.Σ.Α δεν περιέλαβε στην τελική γνωμοδότησή του, μεγαλύτερο τμήμα των προτεινόμενων από την REDS "αντισταθμιστικών" έργων.

(Σημ. "Ν": επειδή η εποχή ευνοεί συνομωσιολογίες κάθε μορφής, ο "Ν" επιμένει να διατηρεί την  άποψη ότι τα χρόνια της θητείας του κ. Σπ. Κωνσταντά στο αξίωμα του Δημάρχου Παλλήνης, ήταν χαμένα χρόνια για την πόλη...!)

 

Πρακτικά Συνεδρίασης Δημοτικού Συμβουλίου Παλλήνης. 8 Ιουλίου 2009

ΔΗΜΑΡΧΟΣ, Σπύρος Κωνσταντάς: Οι θέσεις, οι απόψεις και οι διαδικασίες του Δήμου μας σχετικά με το 2293/15-6-09 έγγραφο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας όπως διαμορφώθηκαν μετά από τις συναντήσεις και συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν", είναι οι εξής:

1. Αύξηση του ποσοστού του κοινόχρηστου χώρου που θα περιέλθει στον Δήμο από 40% σε 50%.

2. Δωρεάν μεταβίβαση στον Δήμο Παλλήνης πλήρως αναπαλαιωμένου του εργοστασίου Καμπά για τη δημιουργία ενός θεματικού πάρκου με περιβαλλοντικές δραστηριότητες, με μουσείο αρχαιολογικών ευρημάτων και ίσως ένα συνεδριακό κέντρο, με χώρο μουσείου οίνου και παράδοσης, παραδοσιακό καφέ, ταβέρνες, κάβες κρασιών και απαραίτητα τη δημιουργία ενός οικολογικού αμπελώνα, 25 έως 30 στρεμμάτων, με σαββατιανό, που θα συμπληρώνει το θεματικό πάρκο. Η διαχείριση του εργοστασίου και του θεματικού πάρκου θα γίνει με προγραμματική σύμβαση μεταξύ Δήμου και εταιρίας, που θα καθορίζει τους όρους καθώς και τη δυνατότητα του Δήμου να το χρησιμοποιεί για πολιτιστικές εκδηλώσεις.

3. Αντιμετώπιση των κυκλοφοριακών προβλημάτων όπως αυτές έχουν διατυπωθεί εγγράφως αλλά και διά ζώσης από τον Δήμαρχο προς τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ.

Συγκεκριμένα: α) Την κατασκευή της οδού Μάνης που συνδέει τη Λεωφόρο Λαυρίου με την Παλαιοπαναγιά.

β) Την κατασκευή της οδού Σολωμού.

γ) Την κατασκευή της συλλεκτηρίου που ενώνει τη Λεωφόρο Μαραθώνος ΑΚ1 (Υμηττού-Ραφήνας) με την Παλαιοπαναγιά Κ3 (Αττική Οδό).Τα παραπάνω έργα θεωρούνται αδιαπραγμάτευτα από τον Δήμο Παλλήνης για την αντιμετώπιση των υπαρχόντων κυκλοφοριακών προβλημάτων της πόλης αλλά και όσων προκύψουν από την κατασκευή και τη λειτουργία του Εμπορικού Κέντρου. 

Ήδη μετά τη συνάντηση του Δημάρχου με τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ τα εν λόγω έργα έχουν μπει σε διαδικασία μελέτης.Αν τα παραπάνω έργα δεν έχουν ολοκληρωθεί, ο Δήμος Παλλήνης δε θα προχωρήσει στην αδειοδότηση της λειτουργίας του Εμπορικού Κέντρου 

H δήλωση της εταιρίας ότι θα έρθει αρωγός στην επίλυση των κυκλοφοριακών προβλημάτων της περιοχής θεωρείται θετική αλλά πιστεύουμε ότι η μελέτη και η κατασκευή των παραπάνω έργων είναι υποχρέωση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. διεκδικούμε την υλοποίησή τους.

4. Την κατάργηση των τεσσάρων υπέρ-σουπερμάρκετ και τους χώρους στάθμευσης δίπλα στο 2ο Γυμνάσιο, 2ο Λύκειο, το Κέντρο Εικαστικών Τεχνών και το Αθλητικό Κέντρο για τη δημιουργία ενιαίου χώρου πρασίνου με τους σχολικούς, πολιτιστικούς και αθλητικούς χώρους. Ενώ πρέπει να υπογειοποιηθεί το τμήμα της σημερινής συλλεκτηρίου και Σολωμού για τη δημιουργία δικτύου τοπικής κυκλοφοριακής σημασίας στις οδούς Λεονταρίου, Τριγωνίων, Αριστείδου.

5. Την αναπαλαίωση της Βίλας Καμπά και τη δωρεάν μεταβίβαση στον Δήμο Παλλήνης με την αντίστοιχη επιφάνεια, ώστε το οικόπεδο να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο και να είναι σε επαφή με τον κοινόχρηστο χώρο του πολιτιστικού κέντρου, ώστε να αποτελεί έναν ενιαίο πολιτιστικό χώρο.

6. Εκτός από την αύξηση των κοινόχρηστων χώρων σε 50% τουλάχιστον, να υπάρξει μείωση του συντελεστή δόμησης, ώστε από τα 115.000 τ.μ. περίπου, που πρότεινε αρχικά η μελέτη, να κατασκευαστούν 90.000 τετραγωνικά μέτρα περίπου συν το εργοστάσιο.

7. Ο βιολογικός καθαρισμός θα είναι υπόγειος και: 

α) θα εξυπηρετεί και τους οικισμούς Εργατικών Κατοικιών 1 και Εργατικών Κατοικιών 2 με δωρεάν συνδέσεις, ενώ

β) Η εταιρία έχει την υποχρέωση να εκπονήσει μελέτες δικτύων ακαθάρτων για τους οικισμούς Κάντζας και Αγίου Νικολάου.

Τα δίκτυα θα κατασκευαστούν από τον Δήμο και τα λύματα θα οδηγηθούν σε τριτοβάθμιο βιολογικό καθαρισμό όπου ο Δήμος θα έχει την υποχρέωση να συμμετέχει στα λειτουργικά του έξοδα καθώς και στη διαδικασία έγκρισης του βιολογικού καθαρισμού.

8. Για τα 160 στρέμματα κοινόχρηστων χώρων που ανήκουν στο Δήμο Παλλήνης, η εταιρεία οφείλει να εκπονήσει μελέτη ανάπλασης και να εκτελέσει τα έργα, ο δε Δήμος να φροντίσει για τη συντήρηση των πάρκων που θα κατασκευαστούν και θα ανήκουν στην ιδιοκτησία του (άρδευση, ηλεκτροφωτισμός).

9. Συνεργασία Δήμου και εταιρίας αλλά και Εμπορικού και Βιοτεχνικού Συλλόγου Παλλήνης, ώστε να προτιμούνται και με ειδικό καθεστώς οι επαγγελματίες της πόλης μας.».

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Γιάννης Σαμέλης): Το συγκεκριμένο έγγραφο -σας το διαβάζω- έχει ως εξής: 

«Θέμα:Χαρακτηρισμός και οριοθέτηση ΠΟΑΠΔ Κάντζας Δήμου Παλλήνης». 

Είναι από το Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου της Προστασίας Περιβάλλοντος Αθήνας. Ο αριθμός του είναι 2293/15 Ιουνίου 2009. 

«Σε συνέχεια της σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε στα Γραφεία του Οργανισμού Αθήνας στις 11 Δεκεμβρίου του 2008 και προκειμένου να φέρουμε το θέμα στην Εκτελεστική Επιτροπή του Οργανισμού, σύμφωνα με τις ισχύουσες Διατάξεις, παρακαλούμε να μας αποστείλετε το μνημόνιο συνεργασίας το οποίο έχει καταλήξει με το φορέα της ΠΟΑΠΔ και στην περίπτωση που αυτό δεν έχει ολοκληρωθεί να μας ενημερώσετε για την πρόοδο των συνεργασιών σας. 

Ο προϊστάμενος του Οργανισμού Αθήνας 

Μάνος Παπανικολάου.»

Διαβάζω και μία πρόταση που μου κατατέθηκε από τον κύριο Μπουντουβά.

Τη διαβάζω επί λέξει. 

«Πρόταση:Θέμα: Αναβολή συζήτησης για το Εμπορικό Κέντρο.

Κύριε Πρόεδρε, 

Η Απόφαση για το Εμπορικό Κέντρο στο κτήμα Καμπά δεν αφορά μόνο την Κάντζα και την Παλλήνη∙ είναι μια υπερτοπική δραστηριότητα που θα επηρεάσει τα Μεσόγεια και όλη την Ανατολική Αττική. Η Νομαρχία Ανατολικής Αττικής έχει ξεκινήσει κύκλο διαβουλεύσεων για το προτεινόμενο από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής.

Το ίδιο πιστεύω ότι θα κάνει και ο Δήμος μας. Για τους λόγους αυτούς, προτείνω ν’ αναβληθεί η σημερινή συζήτηση και λήψη Απόφασης για το Εμπορικό Κέντρο μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαβουλεύσεις αυτές, γιατί μια τέτοια Απόφαση θα δεσμεύσει όλη την περιοχή και θα αποτελέσει τετελεσμένο γεγονός σε σχέση με το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής. 

Στο διάστημα αυτό, να ξεκινήσει εκστρατεία ενημέρωσης και διαβουλεύσεων με τους πολίτες και τους φορείς για τη δημιουργία του Εμπορικού Κέντρου. 

Με εκτίμηση 

Αναστάσιος Μπουντουβάς.». 

Πρόεδρος (Γιάννης Σαμέλης): Θέλετε να συμπληρώσετε κάτι επ’ αυτού, κύριε Μπουντουβά; 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: Όχι, νομίζω είναι σαφής. Και είναι η προηγούμενη πρόταση την οποία είχα καταθέσει και στο προηγούμενο διακοπέν Δημοτικό Συμβούλιο, κύριε Πρόεδρε. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Προσήλθε και ο κύριος Νάτσης. Ως εκ τούτου, η πρόταση του κυρίου Μπουντουβά τίθεται σε ψηφοφορία. Πόσοι..; Θέλετε να τοποθετηθείτε, κύριε Γκοτσόπουλε; 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου)  

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πρόταση είναι. Είναι πρόταση του κυρίου Μπουντουβά. 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Είναι θέμα Δημοτικού Συμβουλίου∙ δεν είναι θέμα Διοίκησης. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θέλετε να τοποθετηθείτε; Θέλετε να λάβετε το λόγο; Ο κύριος Γκοτσόπουλος έχει το λόγο. 

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΚΤΟΣ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟΥ

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Σαφώς. Σε σχέση με την πρόταση που κατατέθηκε να πω ότι συμφωνώ. Αλλά να πω και μερικά άλλα πράγματα που θέλω επ’ ευκαιρία αυτής της κατάθεσης πρότασης. Προσωπικά πιστεύω… 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Συγνώμη, Πρόεδρε. Μισό λεπτό, έχουμε θέμα συζήτησης… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για την πρόταση του κυρίου Μπουντουβά λέτε ή επί της ουσίας; 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι. Όχι επί της ουσίας. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλιστα, για την πρόταση του κυρίου Μπουντουβά. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι επί της ουσίας. Δεν μπαίνω επί της ουσίας. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλιστα. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Θέλω να πω ότι συμφωνώ με την πρόταση, αλλά θέλω να διευκρινίσω μερικά πράγματα -όπως είπα- σε σχέση με το θέμα αυτό. 

Να πω ότι είμαστε όλοι μας -τουλάχιστον όσον αφορά την Παράταξη αυτή και εμένα προσωπικά- πάντα υπέρ των συζητήσεων, των ανοικτών διαβουλεύσεων, της κατάθεσης απόψεων, σ’ όλα τα θέματα που μπαίνουν κατά καιρούς στο Δήμο μας και στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Αυτό πρέπει να γίνεται οργανωμένα και στην κοινωνία και στο Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο σαν ανώτερο θεσμικό Όργανο, πρέπει να συνεδριάζει και να παίρνει Αποφάσεις. Δεν θέλω -να το τονίσω αυτό, για να μην θεωρηθεί ως υπεκφυγή- ούτε βέβαια με την αναβολή του θέματος να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι θέλουμε ν’ αποφύγουμε την κουβέντα, ούτε να “πετάξουμε τη μπάλα βέβαια στην εξέδρα”, ούτε να τοποθετηθούμε σ’ ένα θέμα το οποίο “καίει” την πόλη μας και εγώ προσωπικά, ως γνωστόν, από το 1998 έχω μία ενιαία και σταθερή θέση. 

Απ’ αυτήν την άποψη, θα συμφωνήσω, με τη λογική ότι, πράγματι, πρέπει να γίνουν κάποιες αναγκαίες διαδικασίες -μ’ αυτήν τη λογική- ώστε να καταλήξουμε κάπου σαν Δήμος στο θέμα Ρυθμιστικού άμεσα. Και στα πλαίσια αυτά βέβαια, πρέπει να υπάρξει τοποθέτηση και στο θέμα το συγκεκριμένο του κτήματος Καμπά. 

Ευχαριστώ. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Άλλος Συνάδελφος; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κάποιος άλλος Συνάδελφος θέλει να τοποθετηθεί επί του αιτήματος του κυρίου Μπουντουβά; Η πρόταση τίθεται σε ψηφοφορία. Πόσοι είναι οι υπέρ της πρότασης του κυρίου Μπουντουβά για αναβολή της συζήτησης για το Εμπορικό Κέντρο; Με ανάταση της χειρός. Τέσσερεις. Η πρόταση… 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Πες τους ονομαστικά. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ονομαστικά. Είναι οι κύριοι Μπουντουβάς, Νάτσης, Μερτζάνος, Γκοτσόπουλος. Η πρόταση απορρίπτεται κατά πλειοψηφία με ψήφους δώδεκα έναντι τεσσάρων. Οπότε μπαίνουμε επί της ουσίας. Κύριε Δήμαρχε, έχετε το λόγο. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ Σπύρος Κωνσταντάς: Μάλιστα. Αγαπητοί Συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι, είναι γεγονός και γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά εδώ και αρκετά χρόνια το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με το κτήμα Καμπά. Είναι γεγονός επίσης και γνωστό σε όλους ότι το 1997 είχε ενταχθεί στο Γενικό Πολεοδομικό με τη χρήση Πολεοδομικού Κέντρου και, κατόπιν προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας, απεντάχθηκε μόνον τον κτήμα Καμπά. 

Σήμερα επανήλθα -όχι βεβαίως σήμερα, από το 2003, από τις 6 Μαρτίου 2003- με τις Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου των Μεσογείων και ο συγκεκριμένος χώρος πια, ως χώρος ευρισκόμενος εκτός Γενικού Πολεοδομικού, εντάχθηκε στις Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου με το χαρακτηρισμό Κ1.

Δηλαδή, δευτερογενής τομέας με στοιχεία τριτογενή τομέα. Είναι γεγονός ότι, από τη στιγμή αυτή και μετά, περάσαμε ένα διάστημα, με διάφορες προσπάθειες εκμετάλλευσης του χώρου, με αποκορύφωμα τον Μάιο - Ιούνιο του 2005, οπότε είχε γίνει μια προσπάθεια κατασκευής του Γηπέδου της ΑΕΚ στο συγκεκριμένο χώρο.

Μια προσπάθεια η οποία απέτυχε, διότι είχε ανάγκη και συντελεστές δόμησης και αλλαγής χρήσης όσον αφορά τη Ζώνη των Μεσογείων. 

Σ’ αυτήν τη φάση οφείλουμε να ομολογήσουμε και να καταθέσουμε ότι η Ζώνη των Μεσογείων λειτούργησε θετικά προς την κατεύθυνση της μη κατασκευής -αν θεωρήσουμε ότι αρνητικό, και εγώ το θεώρησα- του Γηπέδου της ΑΕΚ στη περιοχή, καθώς επίσης και τη συμπλήρωση με Εμπορικό Κέντρο. 

Δηλαδή τότε προβλεπόταν η κατασκευή του Γηπέδου της ΑΕΚ συν το Εμπορικό Κέντρο.

Μιλάω για τον Ιούνιο του 2005. 

Ταυτόχρονα, είχε κατατεθεί και πρόταση και εδώ και στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. Και βεβαίως τότε είχε ζητηθεί από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μόνο συντελεστής δόμησης και χρήσης γης, με τη λογική ότι γη έχουμε, επενδυτή έχουμε -όπως είπε η ΑΕΚ τότε- άρα, εκ των πραγμάτων, δεν απαιτούνται χρήματα ή γη, όπως απαιτούν ή απαιτούσαν άλλες ομάδες τότε. 

Εφόσον απέτυχε αυτή η προσπάθεια, από τον Ιούλιο του 2005 ξεκίνησε μια καινούρια διαδικασία για τη δημιουργία ενός Εμπορικού Κέντρου στην περιοχή, ενός Εμπορικού Κέντρου που μπορούσε να ήταν δευτερογενής και τριτογενής τομέας, δηλαδή με συντελεστή 0,4 εφ’ όλης της έκτασης -περίπου 130.000 τετραγωνικά- και να μπορούσε να πετύχει το μάξιμουμ της εκμετάλλευσης που θα ήθελε η εταιρία. Εμείς πιστεύουμε ούτε την εταιρία θα μπορούσε να εξυπηρετήσει οικονομικά η κατασκευή δηλαδή Βιοτεχνικών Χώρων…

Έφερε μία πρόταση στο Δημοτικό μας Συμβούλιο για Εμπορικό Χώρο και ιδιαίτερα για τριτογενή τομέα, μία πρόταση η οποία ήταν και πάλι εξεζητημένη -και την οποίαν μάλλον οι περισσότεροι τη γνωρίζουν, γιατί κατ’ επανάληψη έχει συζητηθεί το συγκεκριμένο θέμα- βασιζόμενοι στο Νόμο 2742/1999 ¨Περί Χωροταξικού Σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης¨ και άλλες Διατάξεις. 

Είναι 2742/1999 ο Νόμος ο οποίος από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως ένας σύγχρονος Νόμος που πραγματικά προστατεύει τις περιοχές, δημιουργεί σχεδιασμούς και προϋποθέσεις αειφόρου ανάπτυξης στις περιοχές όπου αναπτύσσεται. Και ο χωροταξικός σχεδιασμός είναι τέτοιος, που πραγματικά δίνει τη δυνατότητα της συμμετοχής της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης σε πρώτη φάση όσον αφορά τη γνωμοδότηση και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε δεύτερη φάση όσον αφορά την πολεοδόμηση. 

Είναι γεγονός όμως ότι, αν γυρίσουμε λίγο πίσω, με το ΦΕΚ του 1999, που ήταν η έγκριση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, είχαμε πετύχει ένα μάξιμουμ των διεκδικήσεων το οποίο πραγματικά είχε γίνει αποδεκτό ομόφωνα από το Δημοτικό μας Συμβούλιο τότε. 

Εξαιρώντας μία ψήφο, η οποία είχε προτείνει να γίνει Νοσοκομείο στη συγκεκριμένη περιοχή, το Νοσοκομείο Ανατολικής Αττικής, κατά τ’ άλλα ήταν μια ομόφωνη Απόφαση, που, μέσα από τις διαδικασίες του 1337, είχαμε πετύχει συγκεκριμένους στόχους τότε, οι οποίοι απέφεραν πραγματικά αυτά που πρέπει νομικά να αποφέρουν στο Δήμο της Παλλήνης. 

Για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεως του Δημοτικού Συμβουλίου, το 2001 ακυρώθηκε από το Συμβούλιο η συγκεκριμένη πρόταση -το ΦΕΚ μάλλον εξαιρέθηκε όσον αφορά μόνο το Καμπά- όσον αφορά το Γενικό μας Πολεοδομικό και εξαιρέθηκε πια ο Καμπάς από το Γενικό Πολεοδομικό. 

Είπα προηγούμενα ότι μπήκαμε στη διαδικασία της ΖΟΕ από το 2003. Έτσι, το βρήκαν ελεύθερο οι Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου, με αποτέλεσμα το 6 Μαρτίου 2003 να μπει στις ΖΟΕ των Μεσογείων με το χαρακτηρισμό Κ1, που -όπως είπα και προηγουμένως- είναι η διαδικασία πολεοδόμησης μέσω ΖΟΕ, που μπορεί αύριο το πρωί να πάει να βγάλει οικοδομικές άδειες και να προχωρήσει τη διαδικασία του, μαζί με το ΦΕΚ της 5ης  Μαρτίου του 2004 ¨Περί διατήρησης, διατηρητέων του εργοστασίου Καμπά¨ και με τις προβλεπόμενες χρήσεις στον περιβάλλοντα χώρο των 25 στρεμμάτων, όπως αναφέρονται στο ΦΕΚ το συγκεκριμένο, θα μπορούσαν κάλλιστα να φτιάξουν και τα σινεμά, όπως προβλέπεται μέσα από το ΦΕΚ, να φτιάξουν εστιατόρια, χώρους εστιάσεως, να δημιουργήσουν καταλύματα σαράντα κλινών, μαζί βεβαίως με τις δύο χρήσεις που είχε προτείνει το Δημοτικό Συμβούλιο. 

Η μία χρήση ήταν Πολιτιστικό Κέντρο -πολιτιστικές χρήσεις.

Και η δεύτερη χρήση ήταν ένας χώρος για τη δημιουργία ενός Αρχαιολογικού Παραρτήματος των Αρχαιολογικών ευρημάτων που βρέθηκαν στην περιοχή μας. 

Προστέθηκαν οπότε άλλες τέσσερεις χρήσεις, οι οποίες έδιναν και δίνουν το δικαίωμα, με συγκεκριμένο ΦΕΚ που υπάρχει σήμερα, να προχωρήσουμε στη διαδικασία εκπόνησης Πολεοδομικών μελετών με τη διαδικασία των ΖΟΕ των Μεσογείων. 

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση -και θα είμαι πάρα πολύ σύντομος- όταν κατατέθηκε η πρόταση κινήθηκε αμέσως το Δημοτικό Συμβούλιο και η Δημοτική Αρχή. Και το λέω αυτό, γιατί κινηθήκαμε και ως Δήμος και ως Δημοτική Αρχή, προσπαθώντας να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες, που αν θέλετε να διεκδικήσουμε αυτό που είχαμε πετύχει με ομόφωνη Απόφαση το 1999. Εκείνο που κάναμε αμέσως ήταν να κερδίσουμε χρόνο.

Θα έπρεπε το 2007 τον Μάιο, μέσα στον Ιούνιο - Ιούλιο να έχουμε απαντήσει. Και εμείς και η Νομαρχία ζητήσαμε παράταση μέχρι τον Οκτώβριο, ούτως ώστε να μας δοθεί ο χρόνος και να εκφράσουμε τις θέσεις μας και τις απόψεις μας. 

Όντως υπάρχει η γνωμοδότηση του Δημοτικού μας Συμβουλίου όσον αφορά το θέμα της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και είναι η 188/2007 με ημερομηνία 31 Οκτωβρίου, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει και Απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου που είναι το καθ’ ύλην αρμόδιο, όπως ακριβώς θα μπορούσαμε να πούμε, να πάρει Απόφαση για το συγκεκριμένο θέμα όσον αφορά τη μελέτη της ΣΜΠΕ (Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων). 

Θεωρήσαμε, κάποια στιγμή, μετά τις Αποφάσεις αυτές, όταν κληθήκαμε στον Οργανισμό της Αθήνας -και προσωπικά εγώ- για να τοποθετηθούμε… 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου)

ΔΗΜΑΡΧΟΣ Σπύρος Κωνσταντάς : Ήταν Οκτώβριος πια του 2008. Συγνώμη, Δεκέμβριος, αρχές Δεκεμβρίου του 2008, όπου, όπως ακριβώς είχαμε καταθέσει τις Αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και τις διαφωνίες μας και στα κυκλοφοριακά, και στα περιβαλλοντικά και στην εγγύτητα των όποιων κατασκευών κοντά στα σχολεία…

Διότι, σε μία πρώτη φάση, είχαν ξεκαθαρίσει και αυτοί ότι θέλουν τέσσερα υπέρ σούπερ μάρκετ δίπλα στο δεύτερο Γυμνάσιο. Για την εταιρία μιλάω. Όλα αυτά τα συζητήσαμε στον Οργανισμό της Αθήνας. Εκεί αναφέρεται και το έγγραφο του Οργανισμού της Αθήνας. 

Τότε αμέσως πήρα τηλέφωνο τους επικεφαλής των Συνδυασμών και μπαίνοντας στην εκτελεστική και βγαίνοντας από την εκτελεστική. Ενημέρωσα οπότε αμέσως τους επικεφαλής των Συνδυασμών για τις εξελίξεις και ζήτησα έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο και πραγματοποιήθηκε. 

Εκεί ανέφερα τα γεγονότα, όλα όσα συνέβησαν στον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, θεωρήθηκε σκόπιμο να υπάρξει μια Διαπαραταξιακή Επιτροπή, μία Διαπαραταξιακή Επιτροπή η οποία κυριολεκτικά δεν θα έπαιρνε αποφάσεις -και δεν έχει πάρει καμία απόφαση, και το τονίζω- αλλά συστήθηκε για λόγους δημοσιότητος, να γνωρίζουν οι πάντες τι γίνεται, για λόγους αν θέλετε καθαρότητος των σχέσεων και των ενεργειών, να μπορεί να συζητάει και γι’ αυτό και δεν είχε πλειοψηφικό χαρακτήρα. 

Συνήθως οι Επιτροπές, όταν πρέπει να πάρουν Αποφάσεις, εη πλειοψηφία  είναι της Διοίκησης. 

Θα μπορούσε να ήταν μια επταμελής Επιτροπή με τέσσερα άτομα της Διοίκησης και τρία από την Αντιπολίτευση. Δεν υπήρχε κανένας τέτοιος λόγος, γιατί δεν υπήρχε σκέψη καμία να ληφθεί καμία Απόφαση. 

Εκείνο που ήταν προδιαγεγραμμένο ήταν ότι θα θέλαμε πλήρη ενημέρωση επάνω στο τραπέζι όλων των Συνδυασμών, αλλά και κατάθεση όλων των σκέψεων, των προβληματισμών και των απόψεων ελεύθερα κατά τη διάρκεια των συζητήσεων ή των οποιονδήποτε επαφών. 

Άρα, με εκείνο που κάποιοι προσπάθησαν να περάσουν, ότι πάρθηκαν Αποφάσεις κρυφά, πίσω από κλεισμένες πόρτες, νομίζω ότι αδίκησαν πάνω από όλα, όλους τους Συναδέλφους του Δημοτικού Συμβουλίου που συμμετείχαν σ’ αυτές τις Επιτροπές. 

Και το λέω αυτό γιατί συμμετείχαν απ’ όλους τους Συνδυασμούς στις συγκεκριμένες Επιτροπές, είτε ως εκπρόσωποι, είτε όταν κλήθηκαν τρεις και τέσσερεις φορές όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι να συμμετέχουν σ’ αυτήν τη διαδικασία των συζητήσεων -και λέω των συζητήσεων και όχι των Αποφάσεων. 

Άλλοι πολλές φορές, άλλοι λιγότερες φορές, όλοι έχουν παραστεί σ’ αυτήν τη διαδικασία των συζητήσεων, είτε ήταν μεταξύ μας, είτε ήταν με εκπροσώπους της εταιρίας και υπέβαλαν και ερωτήσεις. Όμως -θα το τονίσω και πάλι- σε καμία περίπτωση δεν τέθηκε ποτέ και από κανέναν θέμα ψηφοφορίας ή θέμα να πάρουμε Αποφάσεις. 

Εκείνο που θέλω να τονίσω, αγαπητοί Συνάδελφοι, είναι ότι σήμερα, εκείνο που μπορεί να φτιάξει η εταιρία με το χαρακτηρισμό του ΦΕΚ του συγκεκριμένου 6 Μαρτίου του 2003, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Χαρακτηρισμένη περιοχή ως Κ1... 

Στις παραπάνω περιοχές επιτρέπονται:

• Χρήσεις βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες προηγμένης τεχνολογίας. 

• Γραφεία. • Τράπεζες. • Ασφάλειες.

• Κοινωφελείς οργανισμοί. 

• Διοίκηση. • Επαγγελματικά εργαστήρια χαμηλής όχλησης. 

• Εγκαταστάσεις εμπορικών εκθέσεων. 

• Εγκαταστάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς. • Κτίρια στάθμευσης. 

• Τουριστικές εγκαταστάσεις. 

• Εστιατόρια.• Αναψυκτήρια. 

Οι όροι περιορισμοί της δόμησης των επιτρεπομένων χρήσεων εκτός των κτιρίων στάθμευσης και τουριστικών εγκαταστάσεων, καθορίζονται μέγιστο ποσοστό κάλυψης 20%, συντελεστής δόμησης 0,4

Υπάρχει και μία σειρά άλλων αν θέλετε χρήσεων που επιτρέπονται στις συγκεκριμένες περιοχές. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Είναι τόσο κακό αυτό που προτείνεται; 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εκείνο… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Τιλκιτζή, ας αφήσουμε να μιλήσει το Δήμαρχο. Θα πάρετε όλοι το λόγο. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Όταν διαβάζεται κάτι, θα πρέπει να υπάρχει και άποψη… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι άποψη; Να τοποθετηθείτε επί του ΦΕΚ; Όταν έρθει η ώρα θα πάρετε όλοι το λόγο. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εκείνο... 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή να διακόψουμε το Δήμαρχο! Να μην μιλήσει ο Δήμαρχος; 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα σας πει. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ Σπύρος Κωνσταντάς: Δεν θα σας πω εγώ…

Εγώ θα πω αυτά που θέλω εγώ από τη θέση του Δημάρχου.

Εντάξει; Εάν δεν σας αρέσουν, δεν πειράζει, κύριε Τιλκιτζή. 

Δεν θα σας κάνω τη χάρη να σας πω εγώ και “να σας χαϊδέψω τ’ αυτιά”.

Εγώ θα πω αυτά που πρέπει και συμφέρουν την πόλη. 

Μπορεί να έχουμε διαφορετική άποψη. Αυτό όμως δεν έχει καμία σημασία. 

Εκείνο που θα ήθελα, αγαπητοί Συνάδελφοι, να τονίσω είναι ότι εκείνο το πρόβλημα -και είναι σημαντικό- που αντιμετωπίζουμε ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη μελέτη, η οποία κατατέθηκε και την οποία δεν έχω κανένα πρόβλημα ν’ αναρτήσουμε για να γίνει κατανοητό περίπου τι ήταν αυτό…. 

Αυτή ήταν η μελέτη η οποία κατατέθηκε στο Δημοτικό μας Συμβούλιο και την οποία οι περισσότεροι, μαζί με όλα τα παρελκόμενα της ΠΟΑΠΔ, την έχετε παραλάβει. 

Διότι εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι πάνω από εξήντα αντίγραφα της μελέτης έχουν μοιραστεί σε φορείς και σε δημότες οι οποίοι είχαν ζητήσει να πληροφορηθούν και να ενημερωθούν. Και το ζήτησαν και οι ίδιοι κατευθείαν από το Δήμο. 

Εκείνο το οποίο οφείλω να ομολογήσω είναι ότι μετά από δύσκολες συζητήσεις που είχαμε με τους κυρίους -βάλε το πιο ψηλά αν θέλεις, εδώ πάνω- φθάσαμε σε μια δεύτερη φάση συζητήσεων.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΚΤΟΣ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟΥ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ Σπύρος Κωνσταντάς: Εκείνο που από την πλευρά τη δικιά μας θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι, ξεκινώντας από ένα σχέδιο -αυτό εδώ- πήγαμε σε μία δεύτερη φάση, τη συγκεκριμένη και κατέληξαν σε μία πρόταση η οποία είχε αυτήν τη μορφή.

Εκείνο που θέλω να τονίσω και θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον κατανοητό σε όλους είναι ότι, εάν προχωρήσουμε σε μία διαδικασία της ΖΟΕ των Μεσογείων(απενεργοποίηση μικροφώνου…) όπως ακριβώς είχε πάει παλιότερα είναι αυτή εδώ. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν πειράζει, κύριε Τιλκιτζή. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ Σπύρος Κωνσταντάς: Φοράτε και γυαλιά! Κρίμα! Ακούστε: Αν θέλει κάποιος να ειρωνευτεί, μπορεί να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Θα το ξαναπώ -το έχω πει και την προηγούμενη φορά: Από εκεί και πέρα, άμα θέλει κάποιος να ειρωνευτεί, ας κοιταχτεί στον καθρέφτη ή ας κοιτάζει τη φωτογραφία του! 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Τιλκιτζή, αφήστε τον να μιλήσει! Θα μιλήσετε και εσείς. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Εντάξει. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εκείνο που θέλω να τονίσω είναι ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πόλης μας -μετά την κατασκευή των αξόνων, είναι το σοβαρότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε- είναι το κυκλοφοριακό. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ Σπύρος Κωνσταντάς: …και το γνωρίζουμε όλοι, δεν υπάρχει στροφή αριστερά. Από τους ερχόμενους από Ραφήνα, δεν μπορεί κανείς να στρίψει αριστερά προς Αεροδρόμιο ή προς τη Λαυρεωτική. 

Το ίδιο και αυτοί που έρχονται από Λαυρεωτική δεν μπορούν να στρίψουν δεξιά προς Ραφήνα ή βορειανατολική Αττική. 

Αυτοί που μπαίνουν από τα Γλυκά Νερά και την περιοχή της Κάντζας, του Αγίου Νικολάου, την είσοδο της Λαυρίου δεν έχουν στροφή αριστερά προς Ελευσίνα. 

Το αποτέλεσμα: Όλοι αυτοί κατεβαίνουν στο Κ3, στον κόμβο της Κάντζας. Προς αυτήν την κατεύθυνση -εγώ το ξεκαθαρίζω- δεν έχει καμία σχέση η εταιρία∙ είναι θέματα διεκδικητικά του Δήμους μας, προς το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. 

Θέλω να ξεκαθαρίσουμε εδώ, αγαπητοί Συνάδελφοι, ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε, εκτός από τον 2742/1999 τον Νόμο και τον 2545/1997 που αναφέρεται στα Βιοτεχνικά Πάρκα, δύο καινούρια νομοθετήματα τα οποία έρχονται και τα οποία -εγώ οφείλω να το ομολογήσω- δεν είναι καλύτερα από τα προηγούμενα. 

Και αναφέρομαι και στο Νέο Ρυθμιστικό, αλλά αναφέρομαι ταυτόχρονα και στο νέο Νόμο για τα Επιχειρηματικά Πάρκα. Ξέρουμε ότι στο Νέο Ρυθμιστικό δεν αλλάζουμε τίποτα ουσιαστικά στην πόλη. Δεν αλλάζει τίποτα ουσιαστικά με το Νέο Ρυθμιστικό.

Εκείνο που έχουμε εφαρμόζοντας τις ΖΟΕ των Μεσογείων οι οποίες ουσιαστικά θα ενσωματωθούν μέσα στο Ρυθμιστικό, ενώ είναι επικίνδυνο, ο Νόμος για τα Επιχειρηματικά Πάρκα ο οποίος ακολουθεί… Θα μου πείτε «Τι διαφορά έχει από τον σημερινό;». 

Σήμερα -και το ξέρουν όσοι κατοικοεδρεύουν προς την πλευρά της Λεωφόρου Μαραθώνος- όπού υπάρχει οριοθετημένο το ΒΙΟΠΑ, υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα: Ενώ το ΒΙΟΠΑ δεν έχει πολεοδομηθεί, δεν έχει μέχρι αυτήν τη στιγμή υπάρξει πολεοδομική μελέτη, εισφορά γης και χρήματος, με χώρους πρασίνου ή χώρους που θα προστατεύουν την περιοχή, ο καθένας, επειδή είναι Βιοτεχνικό Πάρκο, με δύο στρέμματα και συντελεστή 0,9 μπορεί και πάει και χτίζει 1.800 τετραγωνικά.

Με τι χρήσεις; Ακόμα, τελευταία στιγμή, προσπαθούμε να αποτρέψουμε την εγκατάσταση, τη μετεγκατάσταση θα πω, μιας καινούργιας τσιμεντοβιομηχανίας μέσα στον οικισμό. Αυτό που το σχέδιο 2545 που υπάρχει έρχεται συνέχεια των Αναπτυξιακών Πάρκων.

Προβλέπει και εδώ τεσσάρων ειδών Επιχειρηματικά Πάρκα: 

• Τύπου α, που είναι χώρος υποδοχής κάθε βαθμού όχλησης. 

• Τύπου β, για να λειτουργήσει ο χώρος υποδοχής μέσης και χαμηλής όχλησης. 

• Τύπου γ, ως χώρος υποδοχής χαμηλής όχλησης. 

• Και Επιχειρηματικά Πάρκα ειδικού τύπου που παίρνουν ειδικές υπηρεσίες, τεχνόπολης, ή είναι βασικά τριτογενής τομέας. 

Το δύσκολο που υπάρχει σ’ αυτό -το οποίο παρακολούθησε βεβαίως το Νομαρχιακό Συμβούλιο που συνεδρίασε πρόσφατα- είναι ότι στα Επιχειρηματικά Πάρκα α και β τύπου -δηλαδή οποιασδήποτε όχλησης υψηλής ή και μέσης- επιτρέπεται η κατάτμηση στα 1.000 τετραγωνικά μέτρα, με συντελεστή κάλυψης 70% και συντελεστή δόμησης 1,6. 

Δηλαδή μπορεί να κατατμήσει στα 1.000 τετραγωνικά και να χτίσει στα 1.000 τετραγωνικά 1.600 μέτρα, με κάλυψη 70%. 

Ενώ για τα Επιχειρηματικά Πάρκα χαμηλής όχλησης τύπου γ, αλλά και τύπου δ, τα οποία έχουν βασικά τριτογενή τομέα, επιτρέπεται η κατάτμηση στα 500 τετραγωνικά και υπάρχει συντελεστής 1,6 με κάλυψη 70%. 

Προχθές, το Νομαρχιακό Συμβούλιο, πάνω στα συγκεκριμένα θέματα, θεώρησε υπερβολικούς τους συντελεστές δόμησης και τους συντελεστές κάλυψης για τα Βιοτεχνικά Πάρκα και ζήτησε βεβαίως να μην υπερβαίνει το 0,9 και κάλυψη το 40%.

Έχουμε δύο τέτοιου είδους Πάρκα στην πόλη μας. Το ένα είναι στο Καμπά και το άλλο είναι στην Ανατολική πλευρά κάτω από το Πανόραμα, μετά το ALEX PAK δεξιά και αριστερά. 

Μήπως θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, αγαπητοί Συνάδελφοι, ότι ήδη έχουμε ξεκινήσει μια διαδικασία για να μπορέσουμε να αφαιρέσουμε χρήσεις οι οποίες θα είναι πραγματικά ενοχλητικές για την περιοχή και να προχωρήσουμε στη διαδικασία στο άλλο Πάρκο, στο Βιοτεχνικό Πάρκο, να μπορέσουμε να τοποθετήσουμε χρήσεις οι οποίες να έχουν σχέση με τον τριτογενή τομέα -εμπόριο και γραφεία- και να αποφύγουμε τις βαριές χρήσεις.

Καταλαβαίνουμε ότι, αυτήν τη στιγμή, βρισκόμαστε μπροστά… 

Και μπορώ να σας πω και τι είπε και το Νομαρχιακό Συμβούλιο. Είπε να αυξηθεί το (…ακατάληπτη λέξη…) -και νομίζω ότι θα είναι στη διάθεση όλων- διότι θεωρεί πολύ μικρό το ποσοστό κοινοχρήστων και κοινωφελών χώρων γιατί προβλέπεται 20%.

Είπε ότι θα πρέπει και οι ΟΤΑ να συμμετέχουν στην εκμετάλλευση και διαχείριση των Βιοτεχνικών Πάρκων, ότι θα πρέπει οι όροι δόμησης να μην υπερβαίνουν το 0,9 και 40% κάλυψη, ότι θα πρέπει να διασφαλιστεί η προστασία των ιδιοκτησιών που υπάρχουν στον χώρο. 

Είπε επίσης να αυξηθεί το χρονικό περιθώριο που έχει το Νομαρχιακό Συμβούλιο από σαράντα σε εξήντα μέρες, ενώ ταυτόχρονα να έχει το δικαίωμα της γνωμοδότησης και το Δημοτικό Συμβούλιο. Τέλος, δεν μπορεί να γίνει δεκτή οποιαδήποτε καταστρατήγηση νομοθετημένων Διατάξεων και ως προς την πολεοδόμηση του Επιχειρηματικού Πάρκου και ως προς τις υποχρεώσεις -οικονομικές και διοικητικές- στους αντίστοιχους ΟΤΑ.   

Είναι αυτό που λέμε, ότι έχουν φτάσει στο σημείο χωροθετώντας με τον 2545 τα Πάρκα τα Επιχειρηματικά -όπως είχε γίνει και στην Κερατέα πρόσφατα- να αρνούνται οι επιχειρηματίες και εισφορά σε γη και εισφορά σε χρήμα, ακόμα και την καταβολή των Δημοτικών Τελών, θεωρώντας ότι προσφέρουν υπηρεσίες στην πόλη στην οποία είναι εγκατεστημένοι. 

Εκείνο που έχω να τονίσω όσον αφορά το θέμα της συνάντησης που είχαμε για τους νέους Οδικούς Άξονες με τον Υπουργό Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. τον κύριο Σουφλιά και στην οποία είχε ζητηθεί και η άποψη του Δήμου Παλλήνης είναι το εξής: 

Στο έγγραφο που κατατέθηκε, αναφέρεται συγκεκριμένα: 

«Σχετικά με τις επιπτώσεις από τη κατασκευή των νέων αυτοκινητοδρόμων στην περιοχή θα ήθελα να σας γνωρίσω ότι, παρόλο που οι σημερινές χαράξεις είναι εκτός των ορίων του Δήμου μας, επηρεάζουν άμεσα και αρνητικά τα μεγάλα κυκλοφοριακά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. 

Η Παλλήνη κυριολεκτικά τετρατομήθηκε από τη διέλευση της Αττικής Οδού και την Περιφερειακή Υμηττού Ραφήνας στον κόμβο Κ2. 

Δυστυχώς όμως, εκτός από έναν περιφερειακό δακτύλιο που ενώνει τα τέσσερα απομονωμένα σύνορα της πόλης, δεν κατασκευάστηκαν τα προβλεπόμενα παράλληλα έργα και συμπληρωματικά που θα έδιναν λύση στα μεγάλα κυκλοφοριακά προβλήματα της πόλης.

Το τονίζουμε για άλλη μια φορά: 

• Για τους ερχόμενους από τη βορειανατολική Αττική, Μαραθώνα - Νέα Μάκρη - Ραφήνα, μέσω της Περιφερειακής Υμηττού - Ραφήνας, αδυναμία να στρίψουν αριστερά στο Αεροδρόμιο - Λαυρεωτική - Λιμάνι Λαυρίου. 

Αντίστοιχα αδυναμία να στρίψουν δεξιά για τους ερχόμενους από το Λιμάνι Λαυρίου - Λαυρεωτική - Αεροδρόμιο για Ραφήνα και βορειανατολική Αττική. • Για τους εισερχόμενους από τη Λεωφόρο Λαυρίου στη Περιφερειακή Υμηττού - Ραφήνας αδυναμία να στρίψουν αριστερά στην Αττική Οδό προς Ελευσίνα. 

Η οδός Σολωμού που ενώνει τον Γέρακα - Λεωφόρο Μαραθώνος με τον Κ3 στην Κάντζα στο Κολλέγιο, έχει κατασκευαστεί ένα τμήμα μόνο μέχρι τη γέφυρα πάνω από την Υμηττού - Ραφήνας και καταλήγει στα αμπέλια. Υπολείπονται 800 μέτρα. 

Όσον αφορά τη συλλεκτήριο που ενώνει τη Λεωφόρο Μαραθώνος από εδώ από του Πατέλη ΑΚ1 - Υμηττού - Ραφήνας - Λουτρό - Περιφερειακή Παλαιοπαναγιάς - Κ3 Αττική Οδός έχει κατασκευαστεί το τμήμα Λεωφόρο Μαραθώνος ΑΚ1 και ο ένας κλάδος εισέρχεται στην Περιφερειακή Υμηττού - Ραφήνας ενώ ο άλλος κλάδος σταματάει στα χωράφια. 

Δεν έχει κατασκευαστεί η οδός Μάνης που ξεκινάει από τη Λεωφόρο Λαυρίου που καταλήγει στον Κ3 της Κάντζας, ενώ υπάρχει μελέτη στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Έργων.». 

Σ’ αυτά τα έργα, σ’ αυτές τις προτάσεις ο Υπουργός έδωσε εντολή στον Υφυπουργό τον κύριο Χρυσανθόπουλο να ξεκινήσει διαδικασία με τους Μελετητές του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

Και έχουμε ραντεβού και αυτήν την εβδομάδα -και είχαμε και έχουμε- για να ξεκινήσει η διαδικασία κατασκευής ή μελέτης των συγκεκριμένων δρόμων, γιατί θεωρήθηκε ότι τα αιτήματα του Δήμου Παλλήνης ήταν δίκαια. Και καμία σχέση δεν έχουν και -το τονίζω αυτό- με την οποιαδήποτε ΠΟΑΠΔ και οποιαδήποτε χωροθέτηση στου Καμπά. 

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

εκείνο που τουλάχιστον έχω να τονίσω είναι ότι ο Οργανισμός της Αθήνας αυτή τη στιγμή ζητάει κάποιες θέσεις μας, πριν προχωρήσει σε μία διαδικασία -και οφείλει, γιατί έχει όλα τα έγγραφα τα προβλεπόμενα απ’ όλες τις Υπηρεσίες- σε μία Απόφαση. 

Θέλω να τονίσω για άλλη μια φορά ότι, εάν πραγματικά υπήρχε η οποιαδήποτε σχέση, γιατί το ζήτησα μεταξύ της αναθεώρησης ή της επέκτασης -να το πω έτσι- του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και ήταν προς τη θετική πλευρά είτε με τον Νόμο ¨περί Επιχειρηματικών Πάρκων¨, θα είχαμε αν θέλετε και μια δικαιολογία, μια συζήτηση, για να μπορέσουμε να κουβεντιάσουμε με τον Οργανισμό. 

Ο Οργανισμός θεωρεί ότι είναι εντελώς αποκομμένο. Είναι ΖΟΕ. Και άρα, εκ των πραγμάτων, ή θα πρέπει να προχωρήσει σαν ΖΟΕ ή θα πρέπει να προχωρήσει σε μία διαδικασία ΠΟΑΠΔ που τη θεωρούν ευμενέστερη απ’ ότι είναι η σημερινή με τις ΖΟΕ.  

Τουλάχιστον έτσι το θεωρούν.

Από εκεί και πέρα, θα αποφασίσουν και ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Εκείνο που θέλω να τονίσω για πολλοστή φορά είναι ότι κανείς δεν αφαιρεί το δικαίωμα από κανέναν -και το τονίζω αυτό: από κανέναν- να προχωρήσει σε οποιονδήποτε ένδικο μέσο. 

Ο οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να κάνει προσφυγή στα ανώτατα Όργανα κατά της Απόφασης του οποιουδήποτε Δημοτικού Συμβουλίου είτε λέγεται στην Περιφέρεια, είτε λέγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών, είτε λέγεται στα Διοικητικά Εφετεία, είτε λέγεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας. 

Αυτό τουλάχιστον είναι το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε πολίτη. Αυτή είναι πραγματικά η Δημοκρατία την οποία υπηρετούμε: το να έχει ο καθένας το δικαίωμα προσφυγής και να έχει όχι μόνον την αντίθετη άποψη, την αντίθετη γνώμη, αλλά και το δικαίωμα της προσφυγής στην οποιαδήποτε Απόφαση θεωρεί ότι δεν τον εκφράζει ή ότι μπορεί να είναι παράτυπη, παράνομη, όπως θέλει να τη χαρακτηρίσει. 

Εκείνο τουλάχιστον που εγώ θεωρώ σκόπιμο είναι, απόψε, κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες τις οποίες συζητάμε, κάτω αν θέλετε… Δεν βλέπω πίεση τουλάχιστον χρόνου, γιατί έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια αυτή η ιστορία.

Έχει υπάρξει μια συζήτηση ευρύτατη. 

Εκείνο που θέλω να τονίσω -γιατί έχω ερωτηθεί από πολλούς «Μα κατέθεσε πρόταση ο Δήμος;»:

Βεβαίως και κατέθεσε πρόταση στη συζήτηση. Και αναλαμβάνω, αν θέλετε, αυτήν τη συζήτηση την οποία κάναμε να την καταθέσω και στο Δημοτικό μας Συμβούλιο. 

Εκείνο που συζητήσαμε μέσα από τις Αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου είναι ότι θα πρέπει να υπάρξει αύξηση του κοινοχρήστου χώρου που θα περιέλθει στο Δήμο από 40% σε 50%, περίπου 160 στρέμματα. 

Δεύτερον, ζητήσαμε και ζητάμε:

• Δωρεάν μεταβίβαση στο Δήμο πλήρως αναπαλαιωμένου του εργοστασίου Καμπά για τη δημιουργία ενός Θεματικού Πάρκου, με περιβαλλοντικές δραστηριότητες, με Μουσείο Αρχαιολογικών Ευρημάτων, με ένα Συνεδριακό Κέντρο, με χώρο Μουσείου Οίνου και Παράδοσης, παραδοσιακό καφέ, ταβέρνες, κάβες κρασιών και απαραίτητα τη δημιουργία ενός Οικολογικού Αμπελώνα 25 - 30 στρεμμάτων με Σαββατιανό που θα συμπληρώσει το Θεματικό Πάρκο. 

• Η διαχείριση του εργοστασίου και του Θεματικού Πάρκου θα γίνει με Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ Δήμου και Εταιρίας που θα καθορίζει τους όρους, καθώς και τη δυνατότητα του Δήμου να το χρησιμοποιεί για πολιτιστικές εκδηλώσεις. 

Αντιμετώπιση των κυκλοφοριακών προβλημάτων.

Όπως αυτές έχουν διατυπωθεί εγγράφως. Αλλά και δια ζώσης, στον Υπουργό Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε..

Συγκεκριμένα: 

α) Την κατασκευή της οδούς Μάνης, που συνδέει τη Λεωφόρο Μαραθώνος με την Παλαιοπαναγιά.

 β) Την κατασκευή της οδού Σολωμού. 

γ) Την κατασκευή της συλλεκτηρίου που ενώνει τη Λεωφόρο Μαραθώνος ΑΚ1 Υμηττού - Ραφήνας, με το Λουτρό την Παλαιοπαναγιά και την Αττική Οδό στο Κ3. 

Τα παραπάνω έργα θεωρούνται αδιαπραγμάτευτα από το Δήμο Παλλήνης, για την αντιμετώπιση των υπαρχόντων κυκλοφοριακών προβλημάτων της πόλης, αλλά και όσων προκύψουν από την κατασκευή και λειτουργία του Εμπορικού Κέντρου. 

Ήδη, μετά τη συνάντηση με τον Υπουργό Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., τα εν λόγω έργα έχουν μπει στη διαδικασία μελέτης. Αν τα παραπάνω έργα δεν έχουν ολοκληρωθεί, ο Δήμος της Παλλήνης δεν θα προχωρήσει στην αδειοδότηση της λειτουργίας του Εμπορικού κέντρου. 

• Την κατάργηση των τεσσάρων υπέρ σούπερ μάρκετ και τους χώρους στάθμευσης δίπλα στο δεύτερο Γυμνάσιο και στο δεύτερο Λύκειο, το Κέντρο Εικαστικών Τεχνών και το Αθλητικό Κέντρο, για τη δημιουργία ενιαίου χώρου πρασίνου με τους Σχολικούς, Πολιτιστικούς και Αθλητικούς χώρους, ενώ πρέπει να υπογειοποιηθεί το τμήμα της σημερινής συλλεκτηρίου και Σολωμού για τη δημιουργία δικτύου τοπικής κυκλοφοριακής σημασίας στις οδούς Λεονταρίου, Τριγωνίων και Αριστείδου.

• Την αναπαλαίωση της Βίλλας Καμπά και τη δωρεάν μεταβίβαση στο Δήμο Παλλήνης με την αντίστοιχη επιφάνεια, ώστε το οικόπεδο να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο και να είναι σε επαφή με το κοινόχρηστο χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου, ώστε να αποτελεί έναν ενιαίο Πολιτιστικό χώρο -δηλαδή η Βίλλα, η πλατεία που υπάρχει και το ΚΕΠ, οι δύο αποθήκες με τα ΚΕΠ

• Εκτός από την αύξηση των κοινοχρήστων χώρων σε 50% τουλάχιστον, να υπάρξει μείωση του συντελεστή δόμησης, ώστε από τα 115.000 περίπου, που πρότεινε αρχικά η μελέτη, να κατασκευαστούν 90.000 τετραγωνικά. 

• Ο Βιολογικός Καθαρισμός θα είναι υπόγειος και: 

α) Θα εξυπηρετεί τους οικισμούς Εργατικών Κατοικιών 1 και Εργατικών Κατοικιών 2, με δωρεάν σύνδεση και λειτουργία 

β) Η εταιρία έχει την υποχρέωση να εκπονήσει μελέτες ακαθάρτων για τους οικισμούς Κάντζας και Αγίου Νικολάου.

Τα δίκτυα θα κατασκευαστούν από το Δήμο και τα λύματα θα οδηγηθούν σε τριτοβάθμιο Βιολογικό Καθαρισμό υπόγειο, όπου ο Δήμος θα έχει την υποχρέωση να συμμετέχει στα λειτουργικά έξοδα, καθώς και στη διαδικασία άντλησης του Βιολογικού Καθαρισμού. 

• Για τα 160 στρέμματα κοινοχρήστων χώρων που ανήκουν στο Δήμο Παλλήνης, η εταιρία οφείλει να εκπονήσει μελέτη ανάπλασης, να την εγκρίνει ο Δήμος και να εκτελέσει τα έργα. Ο δε Δήμος να φροντίσει για τη συντήρηση των Πάρκων που θα κατασκευαστούν από την εταιρία και θα ανήκουν στην ιδιοκτησία του -δηλαδή άρδευση και ηλεκτροφωτισμό. 

• Συνεργασία Δήμου και εταιρίας και τον Εμπορικό και Βιοτεχνικό Σύλλογο Παλλήνης, ούτως ώστε να προτιμούνται με ειδικό καθεστώς οι επαγγελματίες της πόλης μας. 

Αυτές τουλάχιστον είναι οι πρώτες προτάσεις που κατατίθενται αυτήν τη στιγμή. 

Είμαι στη διάθεσή σας να σας ακούσω. 

Αγαπητοί Συνάδελφοι, τουλάχιστον οι παλιότεροι,

έχουμε βρεθεί και σε δύσκολη θέση πάλι να πάρουμε Αποφάσεις. 

Είναι στο χέρι μας να πάρουμε Αποφάσεις για την πόλη μας και την ανάπτυξή της μέσα στα πλαίσια που εμείς θα θέλαμε να συμμετέχουμε, σ’ αυτήν την κατεύθυνση της συμμετοχής. Είναι στο χέρι μας κιόλας, αν θέλετε, να μην συμμετέχουμε καθόλου και να περιμένουμε ως πρόβατα επί σφαγή τις Αποφάσεις κάποιων άλλων που θα αποφασίσουν για εμάς. 

Ευχαριστώ πολύ. 

Είμαι στη διάθεσή σας στη συνέχεια να κουβεντιάσουμε. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μια ερώτηση έχει ο κύριος Μπουντουβάς. 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: Όχι. Θα πάμε στη διαδικασία ερωτήσεων πρώτα, κύριε Πρόεδρε; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ναι. Λέω να αρχίσουμε με ερωτήσεις. Κύριε Γκοτσόπουλε, μήπως ..; 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Ό,τι θέλετε. Αποφασίστε εσείς τη διαδικασία. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Οπότε ερωτήσεις. Προέχει… Προσήλθε η κυρία Ζινέλη. 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: Μια ερώτηση πρώτα και μετά και δεύτερη θα έλεγα. 

Η πρώτη ερώτηση που έχω να υποβάλω στον κύριο Δήμαρχο, μετά την κατάθεση των προτάσεων που έκανε στο τέλος, πέρα από την τοποθέτηση, έχει να κάνει σε σχέση με την πρόσκληση που έχουμε σήμερα και το κείμενο που μας έχει στείλει ο Οργανισμός της Αθήνας. 

Το θέμα που μας έχει στείλει είναι: ¨Χαρακτηρισμός και οριοθέτηση ΠΟΑΠΔ Κάντζας Δήμου Παλλήνης¨. «Σε συνέχεια της σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του Οργανισμού Αθήνας στις 11 Δεκεμβρίου του 2008 και προκειμένου να φέρουμε το θέμα στην Εκτελεστική Επιτροπή του Οργανισμού, σύμφωνα με τις ισχύουσες Διατάξεις, παρακαλούμε να μας αποστείλετε το μνημόνιο συνεργασίας, στο οποίο καταλήξει με τον φορέα της ΠΟΑΠΔ» -προφανώς αναφέρεται στη RETGE γιατί αυτή είναι φορέας της ΠΟΑΠΔ- «και, σε περίπτωση που αυτό δεν έχει ολοκληρωθεί, να μας ενημερώσετε για την πρόοδο των συνεργασιών σας.». 

Πάνω στο θέμα αυτό η ερώτησή μου είναι συγκεκριμένη και σαφής:Θα προχωρήσει ο Δήμος σε υπογραφή μνημονίου με την εταιρία, όπως καλείται από τον Οργανισμό της Αθήνας, ύστερα από τη σύσκεψη που έγινε; Και μια δεύτερη -αυτό είναι περισσότερο απορία ίσως παρά ερώτηση:Όταν ο Νόμος -και η εξουσία είναι αυτή που φτιάχνει τους Νόμους- δεν δίνει ούτε καν το δικαίωμα γνωμοδότησης στο Δήμο για την ΠΟΑΠΔ, και για άλλα ζητήματα -δικαίωμα γνωμοδότησης δίνει μόνο στο Νομαρχιακό Συμβούλιο και το ανέφερε προηγουμένως και ο κύριος Δήμαρχος- πώς εκτιμάει ο κύριος Δήμαρχος το αίτημα του Οργανισμού της Αθήνας να αποφασίσουμε εμείς εδώ για κάποια πράγματα για την πόλη μας. Και αυτοί να τα χρησιμοποιήσουν πώς; 

Δηλαδή η ερώτηση είναι: Πώς θα το χρησιμοποιήσουν, από τη στιγμή που δεν μας αναγνωρίζουν ούτε καν δικαίωμα γνωμοδότησης, δεν έχει μάλλον ούτε καν γνωμοδοτικό χαρακτήρα η δική μας Απόφαση; 

Αυτές οι δύο ερωτήσεις, κύριε Πρόεδρε. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλιστα. Κύριε Δήμαρχε. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Να ξεκινήσω από την τελευταία σας. 

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Νόμος δεν προβλέπει συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού στη διαδικασία. Προβλέπει όμως μετά στην πολεοδόμηση. Εκείνο που θέλω να τονίσω είναι ότι ο Οργανισμός της Αθήνας, και ιδιαίτερα η Πρόεδρος, η κυρία Συκιανάκη, είναι ευαισθητοποιημένη και ζητάει και τις απόψεις του Δήμου. Όχι μόνο στο Δήμο Παλλήνης.

Σε όλες τις περιπτώσεις, όλων των Δήμων της Ελλάδος. Όπου εμπλέκονται Δήμοι, ζητάει. Το δεύτερο που θέλω να τονίσω: Άρα, εκείνο που εγώ θεωρώ αν θέλετε σημαντικό… Και το διεκδικήσαμε κιόλας “στο κάτω - κάτω της γραφής”.

Όταν πήγαμε τον Δεκέμβριο, η ερώτηση ήταν «Θα παραμείνετε, κύριε Δήμαρχε, ή θα αποχωρήσετε; Εμείς θα θέλαμε να ακούσουμε και τις απόψεις σας.».

Και ήρθα εδώ και το είπα στο Δημοτικό Συμβούλιο, κύριε Μπουντουβά. 

Το δεύτερο: Εμείς δεν έχουμε να υπογράψουμε κανένα μνημόνιο με καμία εταιρία. Μπορεί να ζητούν ό,τι θέλουν. Εμείς καταθέτουμε τις Αποφάσεις του Δημοτικού μας Συμβουλίου και αυτές θεωρούμε δεσμευτικές και αυτές θα ζητήσουμε. Κάποιες προτάσεις μπορούν να συμπληρωθούν, να γίνουν ακόμα περισσότερες, να γίνουν πιο απαιτητικές. Αυτό που ο καθένας νομίζει... Αυτό θα απαιτήσουμε να μπει στην Επιτροπή του Εκτελεστικού Οργανισμού Αθήνας.

Αυτό θα απαιτήσουμε να μπει μέσα στη διαδικασία -την όποια διαδικασία - του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. Η εταιρία μπορεί να συμφωνήσει ή μπορεί να διαφωνήσει. Δεν μας ενδιαφέρει. Εμείς καταθέτουμε τις δικές μας απόψεις.

Δεν υπογράφουμε κανένα μνημόνιο και καμία σύμβαση με καμία εταιρία. Θα υπογράψουμε, εάν και εφόσον γίνει, τη διαδικασία της προγραμματικής σύμβασης με ό,τι νομίζει η τότε Διοίκηση που θα είναι έτοιμο, σχετικά με την εκμετάλλευση του χώρου, με τη διαχείριση του χώρων και τα λοιπά -αυτά που ανήκουν στο Δήμο μας και τίποτα άλλο. Είμαστε ξεκάθαροι σ’ αυτό: Δεν πάμε σε καμία διαδικασία αν θέλετε διαπραγμάτευσης.

Βεβαίως τους ακούσαμε. Και το ξέρετε πολύ καλά.Βεβαίως ακούσαμε και ξέρετε πολύ καλά ότι σε πολλά πράγματα έχουμε διαφωνήσει και μαζί και μαζί τους. Αυτό όμως δεν είναι καμία δέσμευση του Δήμου με την εταιρία.

Εμείς έχουμε να κάνουμε με το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., έχουμε να κάνουμε με τον Οργανισμό της Αθήνας. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κάποιος άλλος Συνάδελφος; Κάποια ερώτηση πρώτη πάνω στις τοποθετήσεις; Πάμε στις τοποθετήσεις. Κύριε Γκοτσόπουλε, έχετε το λόγο. 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ορίστε. Βεβαίως. Ήταν... 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Έχω να κάνω τρεις ερωτήσεις εγώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακούστε με λιγάκι. Σκοπός είναι να τοποθετηθούν όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και μετά θα πάρουν... 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου)  

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακούστε με!  

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα πάρει το λόγο όποιος δημότης επιθυμεί. Μόλις τελειώσουν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι, θα πάρετε το λόγο να τοποθετηθείτε. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν υπάρχει αργά. Δεν είναι θέμα λήψης. Μπορεί να καλυφθείτε από τα… 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα, ακούστε. Θα πάρετε το λόγο. Θα ρωτήσετε ό,τι θέλετε, όταν θα πάρετε… 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Ερωτήσεις θέλω να κάνω, πριν πάρετε Απόφαση, πριν πάρετε τις Αποφάσεις. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα, δεν παίρνουμε καμία Απόφαση. 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Πριν τοποθετηθείτε. Έτσι θα τοποθετηθείτε και σ’ αυτό, γιατί αφορά όλους. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ρωτήστε. 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Έχω τρεις ερωτήσεις. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μόνον, αν μπορείτε, πάρτε το μικρόφωνο και πείτε τ’ όνομά σας. 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Δεν νομίζω ότι χρειάζεται. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, για να καταγράφετε. 

ΖΕΡΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Εντάξει. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πείτε τ’ όνομά σας. 

ΖΕΡΒΑΣ: Ζέρβας Ιωάννης λέγομαι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μάλιστα. 

ΖΕΡΒΑΣ: Έχω τρεις ερωτήσεις. Η πρώτη ερώτηση είναι: Πριν από δύο χρόνια περίπου, πήρατε μια ομόφωνη Απόφαση -ήμουν εδώ, παρών- που έλεγε «Δεν θέλουμε να γίνει το έργο στο Καμπά.» και μάλιστα χωρίς καμία επιφύλαξη. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Πριν από δέκα χρόνια. 

ΖΕΡΒΑΣ: Τα τελευταία που ήμουν εγώ. Δεν ξέρω για πριν δέκα χρόνια. Γιατί αλλάξατε την Απόφαση; Ποιοι ήταν οι λόγοι; Να μας τους πείτε. Η δεύτερη ερώτηση ήταν: Στην προηγούμενη Συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, με θέμα το Καμπά, η οποία διεκόπη, όλοι οι πολίτες απαιτούσαν η Δημοτική Αρχή να ενημερώσει τους πολίτες. Δεν το κάνατε. Γιατί; Και περιμένατε να καλοκαιριάσει για να κάνετε αυτήν τη νέα… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι τοποθέτηση αυτό που κάνετε, κύριε Ζέρβα. Δεν είναι….

ΖΕΡΒΑΣ: Ερώτηση είναι αυτή. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, κύριε Ζέρβα, είναι τοποθέτηση. 

ΖΕΡΒΑΣ: Ερώτηση είναι. Και η τρίτη ερώτηση… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δηλαδή κοροϊδευόμαστε; Μου λέτε ότι θα κάνετε ερωτήσεις και έρχεστε και τοποθετείστε; Δηλαδή δεν σέβεστε κανέναν; Δεν σέβεστε το Συμβούλιο; 

ΖΕΡΒΑΣ: Όχι, ερώτηση είναι. Κοιτάξτε ξέρω καλύτερα από εσάς ποιες είναι οι ερωτήσεις. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Άφησέ τον να την κάνει να τελειώνουμε. 

ΖΕΡΒΑΣ: Και η τρίτη ερώτηση είναι: Οι φορείς -η πλειοψηφία τους, μην πω όλοι οι φορείς- έχουν βγάλει μια ανακοίνωση που είναι κατά του έργου του Καμπά. Εσείς δεν τη λαμβάνετε καθόλου υπόψη; Και έρχεστε σήμερα να πάρετε την Απόφαση αυτή, χωρίς να τους ενημερώσετε, χωρίς να κάνετε τίποτα; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ποια Απόφαση ερχόμαστε να πάρουμε; 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Αυτή που σας έχει κατατεθεί από τις 7 του μηνός και σε σας κύριε Σαμέλη και στο Δήμαρχο. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Τιλκιτζή, πραγματικά “σας βγάζω το καπέλο”! Δεν υπάρχει άλλος σαν και εσάς να διακόπτει τη διαδικασία! Εκτιμώ ότι μπορείτε να γίνετε εξαιρετικός Πρόεδρος!Κύριε Γκοτσόπουλε, έχετε το λόγο. Πραγματικά, υποκλίνομαι στο ταλέντο σας να διακόπτετε! 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καμία! Όχι, κύριε Τιλκιτζή. Έχετε κάνει χίλιες. Καμία. Κύριε Γκοτσόπουλε. Θα πάρετε το λόγο… 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, κύριε Τιλκιτζή! Όχι, δεν σας τον δίνω το λόγο. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου)

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Κλείσε το σε παρακαλώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα τον πάρετε το λόγο όταν έρθει η ώρα σας. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Μία ερώτηση θέλω να κάνω. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Καμία. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι! Ούτως ή άλλως, τον παίρνετε μόνο σας το λόγο. Δεν μας έχετε ανάγκη∙ τον παίρνετε μόνος σας. Καμία διαδικασία δεν τηρείτε. Θέλετε να το κάνετε “τσίρκο”!Κύριε Γκοτσόπουλε, έχετε το λόγο. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και αμέσως μετά, όπως προβλέπεται, οι δημότες. Να ακολουθείτε τη διαδικασία. Πρώτα οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και μετά οι δημότες και μετά οι Δημοτικοί Σύμβουλοι για δευτερολογία. Πώς να γίνει; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βέβαια.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, κύριε. Να σας πω κάτι; Θα λάβετε το λόγο μετά τους Δημοτικούς Συμβούλους για όσο επιθυμείτε.

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Ένα δευτερόλεπτο. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι! Κύριε Γκοτσόπουλε.

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Πρέπει να ομολογήσω, κύριε Δήμαρχε, ότι κουράστηκα λίγο, ακούγοντας αυτήν τη μακροσκελή αναδρομή που κάνατε και τα στοιχεία που παραθέσατε.

Όχι ότι δεν είναι χρήσιμα. Απλούστατα θα έπρεπε να γίνουν σε άλλο χώρο και υπό άλλες συνθήκες. Και εννοώ αυτό που είχαμε ζητήσει παλιά -το 2007 δηλαδή- και δεν έγινε. Θα μπορούσε και θα έπρεπε να γίνει.

Έπρεπε να γίνουν και μία και δύο και τρεις συναντήσεις ή ημερίδες ή ό,τι άλλο θέλετε, προκειμένου όλα αυτά τα στοιχεία που είπατε και άλλα πολλά τα οποία θα μπορούσαμε να πούμε να γίνουν αντικείμενο μιας πιο ενδελεχούς κουβέντας, ώστε και οι δημότες να συμμετέχουν και πιο ουσιαστική συμμετοχή να έχουμε όλοι.

Δυστυχώς, δεν έγινε. 

Κατάλαβα ότι κάνατε κάποιες προτάσεις με βάση τις συζητήσεις που είχαν γίνει και προτείνετε στο Δημοτικό Συμβούλιο, να πάρει μια συγκεκριμένη Απόφαση. 

Το δικό μου ερώτημα δεν το έθεσα, γιατί είναι καθαρά ρητορικό και θα απαντήσω μόνος μου βέβαια. 

Είναι αν έχουμε αποφασίσει σαν Δημοτικό Συμβούλιο, σαν Δήμος, να αποδεχθούμε την κατασκευή του συγκεκριμένου Εμπορικού Κέντρου και, αφού το έχουμε αποφασίσει, περνάμε σε δεύτερη φάση, συζητάμε τους όρους κάτω από τους οποίους θα κατασκευαστεί το συγκεκριμένο Εμπορικό Κέντρο.

Νομίζω ότι δεν έχουμε πάρει τέτοια Απόφαση. Η Απόφασή μας ήταν -μέχρι τώρα τουλάχιστον- αρνητική για το έργο συνολικά και βέβαια υπήρχαν οι επί μέρους παρατηρήσεις που έγιναν στη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. 

Εγώ να τονίσω ευθύς εξ αρχής, για να είναι σαφές και καθαρό, ότι είμαι αντίθετος στην κατασκευή του Εμπορικού Κέντρου για δύο βασικά λόγους. Ο πρώτος είναι λόγος γενικός αρχής. Ο δεύτερος αφορά την πόλη και τα συγκεκριμένα προβλήματά της. 

Ο πρώτος -και θα είμαι σύντομος: Δεν πιστεύω στην κατασκευή και λειτουργία αυτών των μεγάλων Εμπορικών Κέντρων, οπουδήποτε και αν γίνονται. Θεωρώ ότι είναι μια οικονομική δραστηριότητα και μία κοινωνική - πολιτιστική δραστηριότητα, με την οποία εγώ διαφωνώ ριζικά και κάθετα Α) διότι πιστεύω ότι αποτελεί απειλή για εξαφάνιση για τις μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις.

Δεν μιλάω μόνο σε τοπικό επίπεδο, δηλαδή για την Παλλήνη μόνο∙ μιλάω γενικά τώρα, όπου υπάρχει τέτοιο κέντρο.Β) διότι έχει ένα μοντέλο, αν θέλετε, οικονομικής και κοινωνικής πρακτικής με το οποίο εγώ προσωπικά κάθετα και απόλυτα διαφωνώ. 

Αυτός είναι ένας λόγος και αυτός ο λόγος ισχύει για όλα τα Εμπορικά Κέντρα όπου και αν γίνονται στη χώρα. 

Ο δεύτερος λόγος -στον οποίο θα κάτσω πιο αναλυτικά- αφορά την πόλη μας πιο συγκεκριμένα. Πράγματι ο Οργανισμός Αθήνας μας έστειλε αυτό το χαρτί και λέει «Να μας απαντήσετε για τις απόψεις σας, αν θέλετε.».

Μάλιστα. 

Ερώτημα: Ο Οργανισμός Αθήνας, τόσον καιρό ή τόσα χρόνια, ποτέ δεν ευαισθητοποιήθηκε να ρωτήσει «Με εκείνο το Σχέδιο Πόλης που έχετε τι κάνετε; Προχωράει; Δεν προχωράει; Πού βρίσκετε; Γιατί έχει μπλοκάρει;»;

Ο Οργανισμός Αθήνας, δεν ευαισθητοποιήθηκε ποτέ να ρωτήσει «Τι γίνεται με μία από τις επιταγές των Νόμων, των Ελληνικών και των Ευρωπαϊκών, και του προηγούμενου και του ισχύοντος Ρυθμιστικού Σχεδίου, για την ύπαρξη και λειτουργία αποχέτευσης στην πόλη;»;

Ούτε γι’ αυτό έχει ρωτήσει ποτέ το ίδιο και για μια σειρά άλλα ζητήματα. Θέλω να είμαι σαφής και ξεκάθαρος, αγαπητοί Συνάδελφοι.

Εγώ θα καταλάβαινα μία Απόφαση...

 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: … η οποία θα έλεγε με σαφή τρόπο τα εξής προς το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε..

Το πρόβλημά μας είναι σαφές, είναι καθαρό, είναι πολιτικό. Είναι η πολιτική του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. που διαχρονικά εφαρμόζεται στην περιοχή μας και στην πόλη μας. 

Μία Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου η οποία θα έλεγε «Δεν συζητάμε την πρόταση που μας κάνατε για την ΠΟΑΠΔ, εάν δεν προχωρήσετε άμεσα την εδώ και είκοσι χρόνια προσπάθεια του Δήμου για τα Σχέδια Πόλης.».

Έχουμε αυτήν τη στιγμή επτά ή οκτώ έτοιμες Πολεοδομικές Μελέτες στα συρτάρια του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

Τίποτα. Δεν προχωράμε, εάν δεν προχωρήσετε και δεν υλοποιήσετε -όχι στη θεωρία «Θα το κάνουμε.», το «Θα το κάνουμε.» το έχουμε ακούσει πολλές φορές- άμεσα το θέμα της αποχέτευσης για όλη την πόλη. 

Και ανοίγω παρένθεση εδώ: Φαντάζει λίγο περίεργο το γεγονός -να μου επιτρέψετε να το πω- ότι πράγματι η εταιρία στις συζητήσεις άφησε να εννοηθεί ότι πιθανώς -πιθανώς, το τονίζω- να μπορέσει να καλύψει την Κάντζα και τον Άγιο Νικόλαο και τις Εργατικές Κατοικίες βέβαια στο Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων που θα κάνει, να μας κάνει αποχέτευση δηλαδή. 

Υποθέτω ότι οι κάτοικοι από την από εδώ πλευρά της Παλλήνης θα σκεφτούν «Μήπως πρέπει να ζητήσουμε και εμείς ένα Εμπορικό Κέντρο από εδώ άλλο, για να αποκτήσουμε αποχέτευση;

Γιατί, απ’ ό,τι φαίνεται, το Ελληνικό Κράτος, δεν είναι σε θέση να κάνει αποχέτευση και το αναβάλλει.». 

Συνεχίζω....

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Η Δημοτική Αρχή, κύριε Γκοτσόπουλε. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ορίστε; 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Η Δημοτική Αρχή. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ποια Δημοτική Αρχή; 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Πέραν του Κράτους, η ευθύνη είναι και της Δημοτικής Αρχής. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι. Κοιτάξτε, τώρα μην ανοίξουμε το θέμα της αποχέτευσης. Μην ανοίξουμε το θέμα της αποχέτευσης γιατί εγώ διαχρονικά έχω μία θέση την οποία υποστηρίζω και λέω ότι η βασική ευθύνη για την μη ύπαρξη αποχέτευσης στα Μεσόγεια και στην Ανατολική Αττική δεν είναι θέμα μόνο του Δήμου Παλλήνης, είναι της κεντρικής εξουσίας. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ακούστε, μπορεί να υπάρχουν δευτερεύουσες ευθύνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Όμως το γεγονός ότι κανείς στην Ανατολική Αττική, με μία εξαίρεση, την Κερατέα, δεν έχει αποχέτευση κάτι σημαίνει. 

Δεν μπορεί όλοι οι Δήμοι, όλες οι Δημοτικές Αρχές σε όλη την Ανατολική Αττική ας πούμε, να είναι άχρηστοι τόσα χρόνια. Συνεχίζω, στο θέμα το χωροταξικό: Το Στρατόπεδο Λάμπρου. Να μας δώσει το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., το Υπουργείο Άμυνας για την ακρίβεια, το Στρατόπεδο Λάμπρου.

Να ζητήσουμε το Στρατόπεδο Λάμπρου. 

Τέταρτο, ΔΕΗ, Αποστολόπουλος.

Η ΖΟΕ την οποία αναφέρουμε συνέχεια αναφέρει συγκεκριμένες χρήσεις, οι οποίες γίνεται προσπάθεια, άμεσα ή έμμεσα, να παραβιαστούν. Αίτημα, οπότε, προς το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., να δηλώσει ότι αυτές οι δύο εκτάσεις θα παραμείνουν με τους χαρακτηρισμούς που έχουν στις ΖΟΕ. 

Κύριε Δήμαρχε, αγαπητοί Συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι, πράγματι τίποτα απ’ όλα αυτά δεν γίνεται. Το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. χρόνια τώρα… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ποιες εκτάσεις; 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Εννοώ τη ΔΕΗ και την έκταση του Αποστολόπουλου, εκεί που πάει να γίνει…

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Στην Παιανία λες. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, στην Παιανία. Παιανία… Εντάξει, είναι στα Διοικητικά όρια της Παιανίας, αλλά για εμένα δεν υπάρχει σ’ αυτά του είδους τα θέματα… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ναι, εντάξει. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν είναι τοπικό το ζήτημα. Αφορά όλους μας. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, εντάξει. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: Θέλω να πω ότι σε αυτά τα προβλήματα -ειδικά το Σχέδιο Πόλης και την αποχέτευση- τα οποία χρόνια τώρα τα παλεύουμε και δεν γίνεται τίποτα, δεν είναι δυνατόν να είναι το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. αδιάφορο ή να τα αναβάλει και ξαφνικά να επιμένει, εδώ και τώρα, έστω και στα πλαίσια δύο χρόνων διαβουλεύσεων και πιέσεων, να του δώσουμε απάντηση για το θέμα της ΠΟΑΠΔ. 

Άρα, επαναλαμβάνω, μία σαφής απάντηση του Δημοτικού Συμβουλίου Παλλήνης θα ήταν ότι, εάν και εφόσον δεν αρχίσουν να υλοποιούνται αυτά τα τέσσερα ζητήματα τα μεγάλα για την πόλη -και μπορούν να αρχίσουν να υλοποιούνται άμεσα και εύκολα αν υπάρχει πολιτική βούληση- εμείς δεν θέλουμε να κάνουμε καμία κουβέντα και δεν σας απαντάμε στο συγκεκριμένο ζήτημα στο οποίο μας εγκαλείτε.

Αγαπητοί φίλοι, δεν θα μπω στη λογική στην οποία πάρα πολλοί Συνάδελφοι, και ο κύριος Δήμαρχος απ’ ό,τι άκουσα, μπαίνουν το αν είναι καλύτερη η ΖΟΕ ή η ΠΟΑΠΔ. 

Και το λέω αυτό γιατί είναι σαφές για εμένα και το πίστευα ανέκαθεν –επαναλαμβάνω: από το 1998- ότι αυτή η έκταση πρέπει να μείνει ελεύθερη, αν μπορεί. Δεν είναι δυνατόν να κάνουμε επιλογή εμείς και να τσακωθούμε μεταξύ μας για το αν θα γίνουν κτίρια γραφείων ή αν θα γίνει Εμπορικό Κέντρο. 

Και, στα πλαίσια αυτά, να δούμε και το θέμα του Ρυθμιστικού Σχεδίου. Πράγματι, είναι εξαιρετικά άσχημο και εδώ θα το πω χωρίς καμία περαιτέρω διευκρίνιση τώρα. Ελπίζω και εύχομαι -αυτό που προτείναμε την άλλη φορά και το δεχθήκατε, κύριε Δήμαρχε- να γίνουν μια σειρά συγκεκριμένες συγκεντρώσεις, ημερίδες, για το θέμα του Ρυθμιστικού, ώστε να συζητήσουμε πριν στείλουμε τις προτάσεις μας στη Νομαρχία και στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. 

Το Ρυθμιστικό, για εμένα, είναι μια πραγματικά τραγική πρόταση για την περιοχή μας. Εάν και εφόσον προωθηθεί όπως έχει και όπως έχει κατατεθεί, η περιοχή Σταυρού, Παλλήνης, Κορωπίου, ο άξονας του Αεροδρομίου δηλαδή, θα είναι η μοναδική περιοχή στην Αττική ολόκληρη -άλλωστε ο κύριος Σουφλιάς το είπε ξεκάθαρα στην τηλεόραση που μιλούσε στους δημοσιογράφους- που θα υπάρξει οικονομική ανάπτυξη σε όλη την Αττική. 

Κατά συνέπεια, πρέπει να δούμε το θέμα αυτό και πρέπει να απαντήσουμε άμεσα, πριν αρχίσουμε πάλι να φωνάζουμε ότι εμάς δεν μας ρώτησαν και δεν ρώτησαν την άποψή μας. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε -θα είμαι πάρα πολύ σύντομος- λέγοντας ότι το θέμα το συγκεκριμένο που συζητάμε σήμερα θα έπρεπε να έχει γίνει αντικείμενο μιας πιο ευρείας διαβούλευσης. Όχι για να συμφωνήσουμε όλοι.Όχι. Πιθανώς δεν θα συμφωνούσαμε.

Όμως, για εμένα, θα γινόταν σαφές σε όλους το για τι μιλάμε, το τι ακριβώς συζητάμε και το τι ακριβώς προτείνουμε. Λυπάμαι ειλικρινά που δεν έγινε αυτή η διαβούλευση. Και να το πω μάλιστα με σαφή τρόπο:

Λυπάμαι ειλικρινά που υπήρχαν και στιγμές εντάσεως. Φυσιολογικές βέβαια είναι στα πλαίσια της συζήτησης ενός τόσο σοβαρού ζητήματος, στο οποίο πράγματι όλοι μας υπερβήκαμε εαυτούς και συμπεριφερθήκαμε με τρόπο ο οποίος δεν ήταν σωστός. 

Μία διαβούλευση σοβαρή, χωρίς φόβο, χωρίς πάθος και κυρίως χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις από κανέναν θα μπορούσε να είναι χρήσιμη -στην αρχή βέβαια, όχι τώρα στο τέλος- για όλους μας, προκειμένου το Δημοτικό Συμβούλιο να καταλήξει. 

Μ’ αυτά τα λίγα που είπα, εγώ θέλω να δηλώσω ότι διαφωνώ με την πρόταση η οποία κατέβηκε. Όχι με τις συγκεκριμένες επιμέρους προτάσεις που προτάθηκαν.

Διαφωνώ με το ότι πρέπει να αποδεχτούμε το έργο -γιατί περί αυτού πρόκειται- και να μπούμε σε μία συζήτηση και σε μία διαδικασία διατύπωσης επιμέρους θεμάτων και προτάσεων. 

Πιστεύω ότι η θέση μας πρέπει να είναι σαφής και καθαρή. Πρέπει να εμμείνουμε στην Απόφαση του Οκτωβρίου 2007. 

Ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Γκοτσόπουλε. Κύριε Μπουντουβά. 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριε Δήμαρχε, κύριοι Συνάδελφοι, εγώ θα ξεκινήσω από την απάντηση που πήρα στην ερώτηση που υπέβαλα στον κύριο Δήμαρχο. Και η ερώτηση είχε δύο σκέλη ή μάλλον να τις πάρουμε ως δύο ερωτήσεις διαφορετικές. 

Η μία ήταν εάν θα ψηφιστεί μνημόνιο. Και η απάντηση -η σημερινή απάντηση- του κυρίου Δημάρχου είναι ότι πράγματι κανένα μνημόνιο δεν θα υπογράψει με καμία εταιρία

Όμως, στην εισήγηση που μας έχει στείλει ή μάλλον στην πρόσκληση που μας έχει στείλει για να συνεδριάσουμε ο Οργανισμός Αθήνας λέει «Παρακαλούμε να μας αποστείλετε το μνημόνιο συνεργασίας στο οποίο έχετε καταλήξει με τον φορέα της ΠΟΑΠΔ.». 

Ταυτόχρονα, στην προηγούμενη συζήτηση τη διακοπείσα του Δημοτικού Συμβουλίου, όπου είχαμε την πρόταση, και το τονίζω για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις της ΚΑΝΤΖΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε, μέσα στις προτάσεις -οι οποίες είναι περίπου ίδιες, και θα πω σε τι διαφοροποιούνται- γράφουν οι κύριοι της ΚΑΝΤΖΑΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε. προς τον Δήμο Παλλήνης: 

«Προτιθέμεθα δε οι παραπάνω προτάσεις ν’ αποτελέσουν τους βασικούς άξονες ενός μνημονίου κοινής αποδοχής των όρων και κατευθύνσεων που αναφέρθηκαν παραπάνω μεταξύ του Δήμου Παλλήνης και της εταιρίας, που στόχο θα έχει την υλοποίηση της επιχειρηματικής πρότασης της εταιρίας, με παράλληλη εξασφάλιση των αντισταθμιστικών οφελών για το Δήμο και την τοπική κοινωνία.». 

Δεν θα το προχωρήσω πάρα πέρα.

Εύλογα τα ερωτήματα που προκύπτουν από τη θέση του κυρίου Δημάρχου όπως κατατέθηκε σήμερα. 

Το δεύτερο: Εξακολουθεί να αποτελεί απορία για εμένα το γιατί ο Οργανισμός της Αθήνας, απευθύνεται σε μας.

Γιατί την ίδια πρόσκληση δεν την απευθύνει και στη Νομαρχία; Για εμένα αποτελεί απορία. Επειδή όμως δεν είμαι σίγουρος, ο νοών νοείτο για ποιο λόγο. Το λογικό ήταν να την απευθύνει και σε μας, ας μην έχουμε ούτε καν γνωμοδοτικό χαρακτήρα.

Μήπως όμως θέλει και να καλυφθεί και ο Υπουργός πολιτικά από μία δική μας συναίνεση, γιατί προς αυτήν την κατεύθυνση σκέφτεται να πορευτεί και ο Οργανισμός, ο αμαρτωλός Οργανισμός, της Αθήνας;

Διότι όλη αυτή η Αττική έτσι όπως έχει κτιστεί, απ’ αυτόν τον Οργανισμό της Αθήνας έχει κτιστεί. Μήπως για αυτό θέλει τη δική μας συναίνεση; Μήπως η Νομαρχία είναι πιο σθεναρή και ανθεκτική στο ‘όχι’ της και γι’ αυτόν δεν της στέλνει; 

Είναι ένα ερώτημα για εμένα.

Δεν έχω την απάντηση.

Δεν είναι σαφής η απάντησή μου.

Δεν έχω κάποια άλλη ένδειξη.

Όμως προκαλεί νομίζω εύλογα ερωτηματικά σε όλους. 

Να πάω λίγο τώρα στο ζητούμενο.

Πρώτα - πρώτα, να ξεκαθαρίσω κάτι, το οποίο έχουμε βγάλει εμείς και με ανακοίνωση. Και θα διαβάσω την ανακοίνωση και είναι η πραγματικότητα σε σχέση με τη συμμετοχή που είπε ο κύριος Δήμαρχος και στην οποία συμμετείχαν όλες οι Παρατάξεις. 

Πράγματι, ο κύριος Δήμαρχος… Και δεν αφήνω καμία αιχμή για το πώς έγιναν οι συζητήσεις -όλες μακριά από μένα.

Έγινε μια Διαπαραταξιακή Επιτροπή. Η δική μας θέση ήταν ότι το ότι μπαίνεις να συζητήσεις ή να διεκδικήσεις από την εταιρία ή να συζητήσεις με την εταιρία τα αντισταθμιστικά σημαίνει ότι αποδέχεσαι τη δημιουργία του Εμπορικού Κέντρου.

Και μόνο γι’ αυτό το γεγονός εμείς δεν συμμετείχαμε. 

Όταν μάλιστα κληθήκαμε μία φορά, όταν μας καλούσε ο κύριος Δήμαρχος, όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους, σεβόμενοι τους θεσμούς παραβρεθήκαμε. Και όταν είδαμε ότι η κατεύθυνση ήταν προς το να κατασκευαστεί αυτό το Εμπορικό Κέντρο, μετά την ενημέρωση του κυρίου Δημάρχου, πάλι αποχωρήσαμε. 

Σε μία τρίτη που πήγαμε -ήταν για το κυκλοφοριακό μία συνάντηση- τη μόνη, υποβάλαμε μόνο μία ερώτηση και τίποτα άλλο. 

Το λέω χωρίς να αφήνω καμία αιχμή, αλλά για αποκατάσταση της αλήθειας και της πραγματικότητας ως έχει.

Εμείς από θέση αρχής, επειδή είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία του Εμπορικού Κέντρου, δεν συμμετείχαμε σε καμία Επιτροπή, παρά το ότι προσκληθήκαμε. 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Και θα είμαι σύντομος, γιατί τα νέα στοιχεία είναι εκείνα τα οποία μας ενδιαφέρουν, γιατί ως προς τα παλιά έχουμε τοποθετηθεί. Και, μάλιστα, όσοι είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία αυτού του Εμπορικού Κέντρου έχουμε τοποθετηθεί σαφέστατα και δεν έχει αλλάξει η άποψή μας. 

Δηλαδή -αναφέρθηκε και προηγούμενα- δεν μπορεί αυτή η Πολιτεία να έχει 25 χρόνια στα συρτάρια της και να πηγαινοφέρνει τα Σχέδια Πόλης και να επείγεται τώρα η κυρία Συκιανάκη και ο Οργανισμός της Αθήνας για την εξυπηρέτηση μεγάλων συμφερόντων.

Επείγεται να της στείλουμε το μνημόνιο. 

Δεν μπορεί μία Πολιτεία, ένας Υπουργός, να έρχεται όταν βγήκε στην κυβέρνηση -και η προηγούμενη δεν λέω γι’ αυτήν την κυβέρνηση μόνο- να έρχεται και να υπόσχεται εδώ άλλα, αλλού άλλα -«Θα σας λύσουμε την αποχέτευση.»- να μας κοροϊδεύουν και να μας “δουλεύουν” και μετά, όταν είναι για την εξυπηρέτηση μεγάλων συμφερόντων, να δείχνουν μία σπουδή.

Δεν μπορεί να τους ζητάμε ένα Στρατόπεδο το οποίο είναι ανενεργό και να μας λένε «Δεν σας το δίνω.».

Γιατί; Πού θα το έδιναν δηλαδή; Σε κανέναν ιδιώτη; Στο Δήμο θα το έδιναν. Αλλά εδώ θέλουν να εξυπηρετήσουν μεγάλα συμφέροντα. 

Κύριοι Συνάδελφοι, η Πολιτεία δείχνει την κατεύθυνσή της. Όμως οποιαδήποτε Πολιτεία, αν δεν υπάρχει αντίσταση, θα κάνει τη δουλειά της πιο εύκολα. 

Εμείς, σαν Συνδυασμός, θεωρούμε ότι αν ήταν ομόφωνη η Απόφαση -λέμε «αν», σεβαστές όλες οι απόψεις, εμείς τις δικές μας καταθέτουμε- του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως και του Νομαρχιακού, στο να μην δημιουργηθεί αυτό το Εμπορικό Κέντρο, ότι δεν θα προχωρούσε.

Εγώ είμαι πεπεισμένος ότι κανένας Υπουργός και κανένας Οργανισμός της Αθήνας δεν θα προχωρούσε προς τη δημιουργία αυτού του Κέντρου. Και πρέπει να σκεφτούμε όλοι μας, καλοπροαίρετα να το πω, γιατί έτσι σκεφτόμαστε την ανάπτυξη της πόλης, βάζοντας την υπογραφή μας ή τη συναίνεσή μας -γιατί μάλλον τη συναίνεση μας θέλουν, δεν μπορούμε να βάλουμε υπογραφή- στη δημιουργία αυτού του Εμπορικού Κέντρου τι μπορεί να γίνει μετά από χρόνια. 

Κατά τη δική μου την εκτίμηση, κόλαση θα γίνει, μετά από χρόνια σε εκείνη την περιοχή. Γιατί δεν θα είναι μόνον αυτό, το μεγαθήριο που θα δημιουργηθεί. Θα δημιουργηθούν παράπλευρα άλλες και άλλες και άλλες δραστηριότητες. Σε τι θα διαφέρουμε από το Μαρούσι;

Σε τι θα διαφέρουμε αργότερα και από άλλες περιοχές που έχουν υποβαθμιστεί; Μπαίνει το ζήτημα… Εάν δεν γίνει αυτό, θα έχουμε ή τις ΖΟΕ ή τα Επιχειρηματικά Πάρκα ή το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο.

Δεν νομίζω ότι έχει χάσει η πόλη μας με το να αναβάλλεται οποιαδήποτε κατασκευή. Και αν είχε κατασκευαστεί το 1999 και το 2001, έχουμε κερδίσει τουλάχιστον και μια δεκαετία λέω.

Ποιος ξέρει τι θα κερδίσουμε ακόμα. Το Συμβούλιο της Επικρατείας πήρε Αποφάσεις τότε που ήταν ομόφωνες, με καλή θέληση και προαίρεση. Εγώ δεν λέω ότι υπάρχει κακή θέληση, κακή προαίρεση∙ διαφορετική αντίληψη για την ανάπτυξη της πόλης υπάρχει.

Και όμως, βγήκε και είπε «Κύριοι, κάνετε λάθος.

Εδώ ήταν αμπέλια, εδώ ήταν γεωργική γη. Τι πάτε να χτίσετε;». 

Και τώρα πολύ εύκολα -δεν ξέρω αν θα γίνει, πιθανώς να γίνει- μπορεί να μας πει «Κύριοι, ο Νόμος περί ΠΟΑΠΔ έγινε το 1999. Ναι, τον έκανε η μία κυβέρνηση.». Αν θέλετε να τα λέω εγώ δεν έχω πρόβλημα. «Η άλλη κυβέρνηση το 2005, με Υπουργική Απόφαση, λέει ‘Θα τον εφαρμόσουμε.’. Κακός ο Νόμος ακούγεται, να τον καταργήσουμε.». 

Εγώ δεν λέω ότι είναι κακός ο Νόμος και θα σας πω γιατί δεν είναι κακός ο Νόμος. Κακή εφαρμογή του Νόμου γίνεται. 

Να σας πω γιατί δεν είναι κακός ο Νόμος; Γιατί αν ένας Νόμος, όχι με αυτήν τη δραστηριότητα, με άλλη δραστηριότητα -γιατί πολλαπλές δραστηριότητες η ΠΟΑΠΔ- πάει και εφαρμοστεί σε μία απομακρυσμένη περιοχή της Ελλάδας, εκεί πράγματι, μπορεί να κάνει παραγωγική ανάπτυξη.

Όταν όμως πας να την εφαρμόσεις δίπλα σε δομημένη περιοχή, κατοικημένη περιοχή, δίπλα σε σχολεία και σε τέτοιο μέρος που είναι οδικοί άξονες, που θα επιφέρουν σημαντικές αλλαγές και επιβάρυνση, δίπλα σε κατοικημένες περιοχές που δεν χωράει άλλο…. 

Διότι, όπως φαίνεται από το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο, θα ρίξουν το βάρος σ’ αυτόν τον άξονα που ειπώθηκε προηγούμενα, Σταυρό - Παλλήνη – Κορωπί.

Καταλαβαίνουμε, οπότε, ότι η εφαρμογή του Νόμου είναι κακή και δεν είναι ο Νόμος κακός.

Όχι «Ο Νόμος είναι κακός!».

Εδώ πάνε να κάνουν κακή εφαρμογή του Νόμου. Ή τις ΖΟΕ ή τα Επιχειρηματικά Πάρκα ή το Νέο Ρυθμιστικό... Δεν μπορώ ν’ αναφερθώ γιατί είχα ρωτήσει και την εταιρία τότε «Γιατί, κύριοι, τόσα χρόνια που το έχετε αυτό, του αλλάξατε και τη χρήση με το μπάζωμα;

Γιατί δεν εφαρμόσατε τις ΖΟΕ παρά θέλετε να εφαρμόσετε αυτό;». Απάντηση δεν πήρα τότε. Εγώ θεωρώ ότι δεν συμφέρει την εταιρία. Δεν είμαι επιχειρηματίας, αλλά, για να μην το εφαρμόζουν, τους συμφέρει καλύτερα αυτό. 

Το πιο επιβαρύνει περισσότερο το περιβάλλον, αν γίνει θα το πω και ακόμα και για το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής και για τα Επιχειρηματικά Πάρκα. Ίσως χρειαστεί να το πω στη δευτερολογία μου. Ένα όμως θέλω να πω και κλείνω εδώ.

Και μετά θα πω την Απόφασή μας σε σχέση με την πρόταση του κυρίου Δήμαρχου.Πριν λίγο καιρό, την περίοδο των διαπραγματεύσεων, ακουγόταν ότι η εταιρία θα έφτιαχνε τη Μάνης, τη Σολωμού, την ένωση από το Πατέλη στη συνέχεια, αρκεί βέβαια τις απαλλοτριώσεις να τις κάνουμε ως Δήμος. 

Τώρα ακούμε κάτι καινούριο. Θα τις κάνει το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. Και εγώ μία ερώτηση κάνω: Το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μας έχει υποσχεθεί ότι θα προχωρήσουν τα Σχέδια Πόλης. Το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μας έχει υποσχεθεί ότι θα κάνει την αποχέτευση.

Το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μας έχει υποσχεθεί “λαγούς με πετραχήλια” και δεν έχει κάνει τίποτα. Εάν δεν κάνει τους δρόμους αυτούς -γιατί εμείς πρέπει να προφυλάσσουμε τη πόλη μας- και φτιαχτεί αυτό το Εμπορικό Κέντρο…

Σκεφτείτε: Στην πρόταση που έχει υποβάλει η REDS προς εμάς λέει να διοχετευθεί ένα μεγάλο μέρος της κίνησης σ’ αυτούς τους δρόμους. Ο Υπουργός Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. δεν τους φτιάχνει. Λέει ο Πρωθυπουργός «Λεφτά δεν υπάρχουν. Εκεί θα δώσουμε προτεραιότητα;».

Προχωράει όμως η κατασκευή του Εμπορικού Κέντρου. Δεύτερη κόλαση σ’ όλη την περιοχή από το κυκλοφοριακό

Τίποτα άλλο, κύριοι Συνάδελφοι.

 Εμείς, κύριε Δήμαρχε, καταψηφίζουμε την πρόταση που υποβάλετε για να τη στείλετε στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. 

Εμείς είμαστε σθεναρά αντίθετοι, συγκεκριμένα, στη χωροθέτηση ΠΟΑΠΔ στην περιοχή της Κάντζας της Παλλήνης και παραμένουμε σε αυτήν τη θέση μας

Ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Μπουντουβά. Κυρία Λεβαντή. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Μπορώ να ζητήσω κάτι; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι! 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αφού πήρατε την άδεια από την κυρία Φυκούρα εμείς περιττεύουμε! Είναι η κυρία Φυκούρα εδώ. Να κρύψουμε και τα μπουκάλια καλού κακού. Έτσι; Είναι η κυρία Φυκούρα. Πάρε την άδεια από την Φυκούρα! 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Ένα διαδικαστικό. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, τα διαδικαστικά δεν θα τα κρίνετε εσείς, κύριε Τιλκιτζή. Θα πάρετε το λόγο όταν σας δοθεί. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Είναι κάτι που προηγουμένως σας το στείλαμε. Είναι από 14 Συλλόγους της πόλης μας που λένε ‘όχι’ στο Εμπορικό Κέντρο.  

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Κυρία Λεβαντή. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: Να το διαβάσετε. Δεν ζητάμε τίποτα άλλο. Αυτό σας το στείλαμε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα κατατεθεί στα πρακτικά, κύριε. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: Στα πρακτικά δεν λέει τίποτα. Όταν ήταν να … 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Να κάνετε ό,τι θέλετε εσείς! Να κάνετε τη συζήτηση όπως θέλετε εσείς, κύριε Τιλκιτζή. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου)  

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Ό,τι θέλετε. Δεν ζητάτε∙ απαιτείτε. Ό,τι θέλετε κάνετε. Ρωτάτε την κυρία Φυκούρα, μία χαρά! Ελάτε, κυρία Λεβαντή. 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, τα δύο χρόνια που πέρασαν από τη παρουσίαση του σχεδίου παρέμβασης στο κτήμα Καμπά, αναπτύχθηκε ένας εξαιρετικά ενδιαφέρον διάλογος πάνω σε ζητήματα του φυσικού και αστικού περιβάλλοντος. Αρκετές φορές… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Ορίστε; Δεν μιλάω καλά; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βάλε το πιο κοντά λίγο. 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Αρκετές φορές… 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Για ποιο διάλογο μιλάτε; Μεταξύ ποίων; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Τικλιτζή, έλεος! Τι είναι αυτά εδώ;  

ΛΕΒΑΝΤΗ: Η Παράταξή μας, κύριε Τιλκιτζή, έκανε διάλογο.

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Με ποιους; 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Με εσάς. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Με εμάς; 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Αρκετές φορές ο διάλογος είχε να κάνει με το ποια είναι η ιδεολογική, η πολιτική ή η τεχνοκρατική προσέγγιση του ζητήματος. 

Το λάθος που συχνά γίνεται είναι να ξεχωρίζουμε σαν διαφορετικές αυτές τις προσεγγίσεις. 

Αν ιδεολογικά είμαστε υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, η πολιτική καθορίζει στόχους βιώσιμης αειφόρου ανάπτυξης και η επιστήμη, σε συνέργεια με την πολιτική, παράγει το νομικά και τεχνικά εργαλεία για την υλοποίησή της. 

Το ζήτημα της παρέμβασης στο κτήμα Καμπά εντάσσεται ακριβώς σ’ αυτό το πλαίσιο πολιτικής. Για την προστασία του περιβάλλοντος από τις πιεστικές τάσεις αστικοποίησης ο σημαντικός διάλογος που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για το γενικό χωροταξικό πλαίσιο ανέδειξε μερικές σημαντικές αρχές πολιτικής, χωροταξικής πολιτικής, που αναγκαία πρέπει να βρίσκονται σε συνέργεια. 

Κυρίαρχη αρχή: Ο περιορισμός της εκτός Σχεδίου δόμησης. Γιατί; 

• Για τη διατήρηση και προστασία της αγροτικής γης, των δασικών περιοχών, του πολιτιστικού περιβάλλοντος, των Αρχαιολογικών περιοχών. 

• Για τη μείωση των δαπανών για υποδομές -οδικό δίκτυο, ύδρευση, ηλεκτροφωτισμός, αποχέτευση. 

• Για την προστασία του υδροφόρου ορίζοντα είτε από την ανεξέλεγκτη άντληση νερών, είτε από αλόγιστη διάθεση των αποβλήτων των κατοικιών και των παραγωγικών μονάδων. 

Ο περιορισμός της εκτός Σχεδίου δόμησης συνεπάγεται διαφορετική οργάνωση του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Αντί της διάχυσης κατοικιών και παραγωγικών δραστηριοτήτων οπουδήποτε, επιβάλλεται: Α) ο περιορισμός της κατοικίας σε πολεοδομημένες περιοχές -αυτό το ρόλο έχουν στην Παλλήνη οι πολεοδομικές ενότητες του ΓΠΣ- με την απαραίτητη προϋπόθεση τα πληθυσμιακά μεγέθη να έχουν υπολογιστεί με ορίζοντα 15ετίας - 20ετίας, ώστε να αποτρέπονται ανεξέλεγκτες επεκτάσεις εις βάρος της αγροτικής γης και να εμπλουτίζονται με άλλες χρήσεις, ώστε να μειώνονται οι αποστάσεις και οι μετακινήσεις των κατοίκων για εργασία και για εξυπηρετήσεις οι οποίες ρυπαίνουν το περιβάλλον

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας παρακαλώ! Αφήστε την να μιλήσει. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Για την Ελλάδα μιλάτε; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα, σας παρακαλώ! 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Για την Ελλάδα μιλάει η κυρία; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα σας παρακαλώ! Η κυρία δεν είναι η κυρία. Είναι η Αντιπρόεδρος, η κυρία Λεβαντή. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: Για την Ελλάδα μιλάει; 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας παρακαλώ! Θα πάρετε το λόγο όταν έρθει η σειρά σας. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Μας κοροϊδεύετε; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα, σας παρακαλώ! Της στερείτε το δικαίωμα να μιλήσει; Μα τι είναι αυτά τα πράγματα; 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Να καταλάβουμε θέλουμε. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλά, εσείς, κύριε Τιλκιζτή, δεν καταλαβαίνετε με τίποτα! Εσείς, κύριε Τιλκιτζή, δεν θα καταλάβετε! 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Είμαι σίγουρος ότι μετά θα το καταλάβει. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Αυτή ήταν η αρχή της συμπαγούς πόλης. 

Β) Ο περιορισμός των παραγωγικών δραστηριοτήτων σε κατάλληλα οργανωμένους υποδοχείς. Ένα είδος τέτοιων υποδοχέων είναι και τα Επιχειρησιακά Πάρκα. Ως Επιχειρησιακό Πάρκο υποδείχτηκε για την Παλλήνη το κτήμα Καμπά, από τη μελέτη "Λουκάκη" και ειδικότερα ως Πάρκο Υπηρεσιών Εμπορίου. 

Η μελέτη "Λουκάκη" σ’ αυτό το πλαίσιο που αναφέρθηκε. Έχει ισόρροπη κατανομή Επιχειρησιακών Πάρκων σε όλες τις πόλεις των Μεσογείων, αφού καθορίζει αυστηρά προστατευόμενες ζώνες και οικιστικές περιοχές. 

Συνοπτικά: Περιορισμός της εκτός Σχεδίου δόμησης, που έγινε από το Διάταγμα των ΖΟΕ. Πολεοδομούμενες περιοχές και Επιχειρησιακά Πάρκα αποτελούν συνιστώσες της ίδιας δράσης ενός πακέτου μιας ενιαίας χωροταξικής πολιτικής για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Γνωρίζετε καλά ότι προϊόν της μελέτης ¨Λουκάκη¨ είναι το Προεδρικό Διάταγμα των ΖΟΕ Μεσογείων, το οποίο προβλέπει διάφορες χρήσεις -τις οποίες ανέγνωσε ο κύριος Δήμαρχος, να μην τις αναφέρω και εγώ- εντατικότερες, πολύ εντατικότερες, από τις Υπηρεσίες εμπορίου. 

Γνωρίζετε επίσης ότι αυτό το Προεδρικό Διάταγμα έχει κριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας και υπάρχει και εισήγηση πάλι σχετική για το Διάταγμα στο Συμβούλιο της Επικρατείας. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Εκκρεμεί προσφυγή. Πείτε το και αυτό. 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Σήμερα, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, έχουμε μπροστά μας για να αποφασίσουμε πάνω σε μια νέα πρόταση οργάνωσης του Επιχειρησιακού Πάρκου του Καμπά, την ΠΟΑΠΔ, που, κατά την άποψή μου, αλλά και την καθολική άποψη των χωροτακτών είναι ο καλύτερος τρόπος οργάνωσης παραγωγικών ζωνών. 

Και τούτο, διότι επιτρέπει την πολεοδόμηση της περιοχής παρέμβασης, με υποχρέωση παραχώρησης σημαντικού ποσοστού, τουλάχιστον 40%, της έκτασης για κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους.

Για εμένα, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, το κυρίαρχο ζήτημα είναι ένα. Δεν είναι η τσιμεντοποίηση ή μη 300 στρεμμάτων όταν στην Παλλήνη η πολεοδομημένη και πολεοδομούμενη περιοχή είναι 8,5 χιλιάδες στρέμματα απ’ όλους εμάς τους μικρούς ιδιοκτήτες. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου)  

ΛΕΒΑΝΤΗ: Δεν είναι η διαφθορά της καφετερίας, της ταβέρνας ή του κινηματογράφου. Διότι -ας μην υποκρινόμαστε- ούτε εμείς, ούτε τα παιδιά μας περνούν τα βράδια τους σε ολονυχτίες στις εκκλησίες. Δεν είναι η προτροπή… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Ό,τι θέλει λέει! 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Ό,τι θέλω λέω, κύριε! 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ό,τι θέλει λέει. Αφήστε την να το πει! 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Κούλαρε και εσύ! Για σταματήστε εκεί πέρα. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Χαλαρά. 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Δεν είναι η προτροπή στην κατανάλωση, γιατί όποιον ή όποια καταλάβει η καταναλωτική μανία θα το κάνει πηγαίνοντας κάλλιστα είτε στο Χαλάνδρι, είτε στο Μαρούσι, είτε στο Κέντρο της Αθήνας. Το πραγματικό ζήτημα είναι ή θα παραμείνουμε στο καθεστώς του Προεδρικού Διατάγματος των ΖΟΕ Μεσογείων, σύμφωνα με το οποίο η εταιρία ανά πάσα στιγμή μπορεί να βγάλει άδεια ή να κόψει οικόπεδα των 20 στρεμμάτων που να οικοδομηθούν σύμφωνα με τους εκτός Σχεδίου όρους δόμησης, χωρίς να παραχωρήσει ούτε ένα στρέμμα στο Δήμο… 

ΛΕΒΑΝΤΗ: …χωρίς καμία υποχρέωση αποκατάστασης και παραχώρησης των διατηρητέων στο Δήμο, με κτίρια διάσπαρτα σ’ όλο το μήκος και το πλάτος της έκτασης, χωρίς υποχρέωση φύτευσης, με τις θέσεις στάθμευσης όλες υπέργειες, διότι, με το Προεδρικό Διάταγμα ΖΟΕ Μεσογείων, τα υπόγεια μετρούν στο συντελεστή δόμησης, οπότε δεν συμφέρει η κατασκευή τους -μιλάμε για την απόλυτη τσιμεντοποίηση- και με χρήση εισόδων από τη Λεονταρίου, διότι δεν θα έχουν καμία υποχρέωση να τηρήσουν τις συζητήσεις τις οποίες έχουμε κάνει, ή θα επιλέξουμε η λύση της ΠΟΑΠΔ, όπως τελικά διαμορφώθηκε από τη Διαπαραταξιακή Επιτροπή. 

Εγώ, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, θα επιλέξω τη δεύτερη εκδοχή παρέμβασης στο κτήμα Καμπά, αυτή της ΠΟΑΠΔ έτσι όπως διαμορφώθηκε από τη Διαπαραταξιακή Επιτροπή. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Μπράβο! Μπράβο! Συγχαρητήρια! 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Γιατί; Γιατί θέλω στον ορίζοντά μου στο χώρο και στο χρόνο να βλέπω ενιαία την Παλλήνη και την ευρύτερη περιοχή. Δεν μπορεί να αναπτύσσεται… 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Όταν γινόταν η Αττική Οδός, ήσασταν εδώ; Για όνομα του Θεού! Τώρα μιλάτε; 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Έχετε το λόγο, κυρία Λεβαντή. Συνεχίστε. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Συνεχίστε, συνεχίστε. 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Πάλεψε ο κύριος Τιλκιτζής κατά της Αττικής οδού! Μάλιστα. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Δεν μπορεί ν’ αναπτύσσεται, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, μία πόλη των 60 - 70 χιλιάδων κατοίκων -γιατί αυτή είναι η πόλη του ΓΠΣ- ουσιαστικά μόνον με κατοικίες. Και αν αναλογιστούμε ότι το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της Παλλήνης έχει μηδενική απόσταση από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Γέρακα, από αυτό της Παιανίας, από αυτό των Γλυκών Νερών, απέχει μόλις λίγες εκατοντάδες μέτρα από την Ανθούσα και από το Πικέρμι, θα αντιληφθούμε ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση δεν είναι έξω από τις ανάγκες του πολεοδομικού συγκροτήματος που είναι υπό εξέλιξη. Και γιατί; Και γιατί προέρχομαι από οικογένεια παλαιών κατοίκων και θα μου επιτρέψετε μια ιδιαίτερη ευαισθησία για τα διατηρητέα κτίρια, όπου οι πρόγονοί μου έχουν εργαστεί και έχουν συνεργαστεί με τις δραστηριότητες του Οινοποιείου. Θεωρώ ότι η αποκατάσταση και η επανάχρηση, με όρους συμφέροντες για το Δήμο, των διατηρητέων, θα είναι ένα σημαντικά θετικό αποτέλεσμα του όλου εγχειρήματος, ένα κέρδος για το Δήμο μας, ο οποίος δεν τα έχει κηρύξει βεβαίως διατηρητέα, για να πεθάνουν ως διατηρητέα ερείπια, αλλά και δεν θα είχε ποτέ την οικονομική δυνατότητα να εμποδίσει το θάνατό τους. Τα ανακαινισμένα κτίρια του εργοστασίου Καμπά, της Βίλας Καμπά και του παλιού Σταθμαρχείου, μαζί με τις ήδη αποκατεστημένες και χρησιμοποιούμενες από το Δήμο Αποθήκες Καμπά, συνδεόμενα μεταξύ τους δια της Λεονταρίου ως πεζόδρομο ήπιας κυκλοφορίας. Μπορούν ν’ αποτελέσουν ένα σύνολο εξαιρετικής ποιότητας τοπικής και υπερτοπικής σημασίας, ένα σύνολο πολιτισμού και αναψυχής στα πρότυπα της οδού Μακρυγιάννη. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Σκεφθήκατε τα 1.500 παιδιά; 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Αυτή θα είναι μια πραγματική ανάπλαση της περιοχής. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 1.500 παιδιά φοιτούν κάθε μέρα. Έχετε σκεφθεί τι επιπτώσεις θα έχουν … 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Κύριε Τιλκιτζή! 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Στείλτε τα παιδιά σας στο 2ο Γυμνάσιο - 2ο Λύκειο και ελάτε να συζητήσουμε. Στείλτε τα.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Ο γιός μου πήγαινε στο πρώτο Λύκειο με πολύ χειρότερες συνθήκες από αυτές -όχι του σχολείου, εννοώ του περιβάλλοντος. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Να συνεχίσω; 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Συνεχίστε, κυρία Λεβαντή. 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Επειδή χρησιμοποιήθηκε πολύ η επίκληση της γνωμοδότησης του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, και το οποίο με τη σειρά του επικαλείται το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αττικής, θα ήθελα να κάνω μία αναφορά για το θέμα Καμπά. 

Θέλω να κάνω μερικές επισημάνσεις. 

Πρώτον, μετά τη θεσμοθέτηση του Πρώτου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, το 1985, ακολούθησε πλήθος Προεδρικών Διαταγμάτων, έγκριση Πολεοδομικών Μελετών με την υποχρεωτική κατάθεση του ΣΤΕ παρά το γεγονός ότι το Πρώτο Ρυθμιστικό Σχέδιο ήταν υπέρ της αναχαίτισης της εξάπλωσης των πόλεων. 

Δεύτερον, το Προεδρικό Διάταγμα ΖΟΕ Μεσογείων, όσο και αν θεωρείται υποκατάστατο χωροταξίας, δεν παύει να έχει εγκριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, παρά το γεγονός ότι προβλέπει για το κτήμα Καμπά χρήσεις αντίθετες με το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας και πριν την έγκριση του Νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας. 

Η 2771/2001 Απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για το κτήμα Καμπά, με την οποία επεξηγηματικά ακυρώθηκε η τροποποίηση χρήσεων του 1999 για το κτήμα Καμπά, δεν αποκλείει την τροποποίηση των χρήσεων εφόσον προκύπτουν από συνολική μελέτη της περιοχής. 

Αν τη διαβάσετε προσεκτικά θα το δείτε, είναι ξεκάθαρο. Στο Σχέδιο Νόμου για το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, κατοχυρώνονται πλήρως οι χρήσεις του Προεδρικού Διατάγματος των ΖΟΕ για το κτήμα Καμπά, καθώς επίσης και οι νέες χρήσεις. 

Επίσης, σύμφωνα με το σχέδιο Νόμου για το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αττικής, οι ρυθμίσεις των Προεδρικών Διαταγμάτων ΖΟΕ ενσωματώνονται στις προτάσεις των σχεδίων χωρικής ανάπτυξης ενοτήτων, τα οποία θα εκπονηθούν εντός τριετίας από τη δημοσίευση του Νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αττικής, εκτός εάν δεν εναρμονίζονται με τις Διατάξεις του Ρυθμιστικού.

Εδώ δεν έχουμε αυτήν την περίπτωση. Τα ΣΧΑΕ αφορούν ολόκληρη τη χωρική ενότητα για την περιοχή μας, τη χωρική ενότητα Ανατολικής Αττικής και Μεσογείων, και πάνω σ’ αυτά θα εναρμονιστούν τα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια των Πόλεων. 

Ποιος θα περιμένει την τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Παλλήνης για να δώσει χρήσεις στο κτήμα Καμπά και μάλιστα χρήσεις εναρμονισμένες με το Προεδρικό Διάταγμα των ΖΟΕ Μεσογείων; 

Άλλη επισήμανση: Η ΠΟΑΠΔ θα γίνει πολεοδομική μελέτη. Η πολεοδομική μελέτη εγκρίνεται με την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος. Άρα, θα κριθεί υποχρεωτικά από το Συμβούλιο της Επικρατείας

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Θα γίνει ανάρτηση …

ΛΕΒΑΝΤΗ: Βεβαίως, με όλες τις διαδικασίες έγκρισης … 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Κάνετε μια καταγραφή λες σαν να μιλάτε… 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Και για το πολιτικό πλαίσιο θεσμοθέτησης των εν λόγω χρήσεων… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Συγνώμη, κύριε Πρόεδρε, εγώ αυτά τα έχω πει. Τα έχω πει και σε διάλογο με όλους αυτούς τους κυρίους και τις κυρίες που μου επιτίθενται αυτήν τη στιγμή. Τα έχω πει και κατ’ ιδίαν. Δεν φοβήθηκα να τα πω. Έχω πάει στους φορείς τους μαζί με την Παράταξή μου και τα έχουμε πει. Δεν τα ακούν για πρώτη φορά. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Και κάτι για το πολιτικό πλαίσιο θεσμοθέτησης των εν λόγω χρήσεων. Να σημειώσουμε ότι Προεδρικό Διάταγμα ΖΟΕ Μεσογείων εκδόθηκε το 2003 επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ και το νέο κείμενο του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας βασίζεται σε μελέτες που είχαν ολοκληρωθεί στις αρχές της δεκαετίας. ¨Καθημερινή¨ 10/05/09 επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Γιατί το τονίζετε αυτό;  

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Γι’ αυτό! Επειδή συνηθίζεται να … 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Μου επιτρέπετε λίγο; Μία επισήμανση σε σχέση με τον κύριο Δεγλερή.  

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Για όσους έχουν ακούσει τον κύριο Δεγλερή σε ομιλίες του -εγώ έτυχε να τον ακούσω και στη δημόσια διαβούλευση για το Κεντρικό Χωροταξικό- κεντρική ιδέα της φιλοσοφίας του για το περιβάλλον είναι ότι πρέπει πρώτα απ’ όλα να αποκατασταθεί το κατεστραμμένο περιβάλλον, πρέπει πρώτα απ’ όλα ν’ ανακτηθούν οι κατεστραμμένοι φυσικοί πόροι. Αυτό, καταρχήν, ακούγεται ελκυστικό και σωστό∙ γενικά δεν θα είχε κανείς αντίρρηση γι’ αυτό. Βάσει αυτής της κεντρικής του ιδέας -έτσι κρίνω, απ’ ό,τι έχω καταλάβει- και από το κείμενό του- βασίζει την πεποίθησή του για την αποκατάσταση των αμπελώνων Καμπά. Εδώ θέλω να σας κάνω μία επισήμανση. Εάν στο Συμβούλιο της Επικρατείας -εάν λέω- επικρατήσει κυρίαρχα η άποψη αποκατάστασης των αμπελώνων στην Αττική δεν θα ισχύει μόνον για τους αμπελώνες Καμπά, θα ισχύει για όλους τους αμπελώνες ανά την Αττική.

Εγώ θέλω να σας κάνω μία ερώτηση....

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Της Αττικής λέω. Λέω για την Αττική. Γιατί ειδική άποψη περί αποκατάστασης των φυσικών πόρων της Αττικής, κύριε Δήμαρχε. Γι’ αυτό το λέω για την Αττική. Όχι ειδικά για την Αττική έχει ιδιαίτερη άποψη. Θα επικρατήσει για όλους τους απανταχού αμπελώνες. 

Τι κάνουμε με τα 8.500 χιλιάδες στρέμματα αμπελώνων τα εντός ΓΠΣ; Τι θα γίνει με τις πολεοδομικές μελέτες που θα πάνε στο Συμβούλιο της Επικρατείας να κριθούν; 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Τώρα κάνετε κινδυνολογία. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Ας γίνουν όλα τσιμέντο.  

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΛΕΒΑΝΤΗ: Αυτό σε συνδυασμό με μία τελευταία άποψη που διατυπώνεται από αρκετούς χωροτάκτες και έκανε το Πέτρο Φιλίππου τις προάλλες να πεταχτεί από την καρέκλα του σε ημερίδα για το Γενικό Χωροταξικό είναι το εξής: Αρχίζει να συζητιέται η ανάσχεση εγκρίσεων πολεοδομικών μελετών, από τα ήδη εγκεκριμένα ΓΠΣ. Έχει ξεκινήσει μια τέτοια κουβέντα μεταξύ των χωροτακτών. Θεωρώ ότι η ιδέα της αποκατάστασης των αμπελώνων απανταχού στην Αττική, σε συνδυασμό με αυτό το δεύτερο που συζητιέται μεταξύ των χωροτακτών, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τις εντάξεις στο Σχέδιο Πόλης της Παλλήνης. 

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Σμέρο, έχετε το λόγο. 

ΣΜΕΡΟΣ: Αγαπητοί Συνάδελφοι, εγώ, πρώτα απ’ όλα, θέλω να ευχαριστήσω και για τις προηγούμενες δυο φορές, αλλά και για σήμερα, όσους φίλους εκπροσώπους φορέων, συντοπιτών μας θέλησαν να έρθουν ν’ ακούσουν, να πληροφορηθούν και αν θέλετε να καταθέσουν και τις απόψεις τους. Όπως συνηθίζεται στο Δημοτικό Συμβούλιο και από τον Κανονισμό λειτουργίας του, θα πάρετε αμέσως μετά την τοποθέτηση των Δημοτικών Συμβούλων από την πρωτομιλία τους το λόγο. Παρότι είθισται μετά από τους επικεφαλής των Συνδυασμών, να παίρνω εγώ το λόγο, ως πρώην Δήμαρχος, θεώρησα σκόπιμο απόψε να μιλήσει και ένας τεχνοκράτης -πιστεύω ότι και κάποια στιγμή θα μιλήσει ο κύριος Κοντογιάννης ως Αρχιτέκτων που είναι και τα λοιπά και συμμετείχε στην Επιτροπή, όπως και κάποιοι άλλοι- για να μπορέσουμε τέλος πάντων, να έχουμε μια έτσι σφαιρικότερη εικόνα του θέματος που μας απασχολεί. 

Σήμερα  καλούμαστε... 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πιο κοντά στο μικρόφωνο, κύριε Σμέρο. 

ΣΜΕΡΟΣ: Καταρχάς αυτά που είχα… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το μικρόφωνο, κύριε Σμέρο. Πιο κοντά στο μικρόφωνο. Δεν ακούγεστε. 

ΣΜΕΡΟΣ: Αυτά που είχα ετοιμάσει να πω δεν θα τα πω. Θεώρησα σκόπιμο, μέσα στην πορεία όπως εξελίσσεται… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μη βγάζετε το κεφάλι από το μικρόφωνο. 

ΣΜΕΡΟΣ: Θέλω να κοιτάζω και τον κόσμο! 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Τον Πρόεδρο να κοιτάζεις.

ΣΜΕΡΟΣ: Εσάς σας βλέπω κάθε μέρα. τώρα ακούγομαι; Ωραία! Θα παρακαλέσω μόνον να μην με διακόπτετε όπως δεν διέκοψα κανέναν. Θα σας ακούσω με πολύ προσοχή και μέχρι το πρωί. Αλλά δεν θα ήθελα… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Ο Γιάννης με σέβεται και ξέρω ότι δεν θα με διακόψει, όπως και οι υπόλοιποι. Εντάξει; Και, για να μπορέσουμε για όσους δεν με ξέρουν… Λένε ότι δεν είναι μόνον η θητεία στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου.

Λένε ότι έχω κάνει κάποτε Κοινοτάρχης και Δήμαρχος. Λένε ότι έχω κάποια χρόνια στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Κάποιοι άλλοι λένε ότι δούλευα στην εταιρία Καμπά ως φοιτητής. Άρα, ξέρω την περιοχή.

Η μητέρα μου αγρότισσα και ο πατέρας μου ο συγχωρεμένος …ακατάληπτη ομιλία εκτός μικροφώνου… 

Άρα, ξέρω κάτι από την περιοχή αυτή. Εντάξει; Δίνω το στίγμα μου από την πρώτη στιγμή για να μην μπουν στον κόπο κάποιοι συντοπίτες μας να με ρωτήσουν πάρα κάτω. 

Θα μου επιτρέψετε όμως, αγαπητοί φίλοι, να ξεκινήσω από κάτι. Δεν θα αναφερθώ, κύριε Πρόεδρε αγαπητοί Συνάδελφοι και κύριε Δήμαρχε, στην ιστορία (…ακατάληπτη ομιλία εκτός μικροφώνου…) όπως επίσης όσοι είμαστε εδώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ακούγεσαι. 

ΣΜΕΡΟΣ: Λίγο - πολύ... 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Θέλουν να μας φωτογραφίσουν και απόψε. Για όσο χρονικό διάστημα ήμουν Δήμαρχος …ακατάληπτη ομιλία εκτός μικροφώνου…Σε όλη τη θητεία μου ως Δημάρχου… Ξέρω εγώ τι γίνεται εδώ; 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Ξέρω εγώ τι γίνεται εδώ;

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Τώρα ακούγομαι;

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Ωραία, πολύ ωραία! Επαναλαμβάνω και λέω ότι το χρονικό διάστημα που ήμουν Δήμαρχος, μέχρι που παρέδωσα στις 31/12/1994, είχα μια θέση ξεκάθαρη με όλο το Δημοτικό Συμβούλιο. Και όταν λέω «με όλο το Δημοτικό Συμβούλιο» και ο σημερινός Δήμαρχος τότε ήταν της Αντιπολίτευσης Δημοτικός Σύμβουλος. 

Είχαμε εκπονήσει το ΤΑΠ (Τοπικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα), είχαμε κάνει το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της Πόλης. Και όταν γεννήθηκε το πρόβλημα το 1990, είχαμε επιβάλει σε ημερίδα που έγινε με τους εργαζόμενους της εταιρίας Καμπά και με τους φορείς και με λαϊκές συνελεύσεις γιατί -προβάλλαμε τους λόγους- και μετά από επιστημονική προσέγγιση δεν πρέπει εταιρία Καμπά να πουληθεί.

Μάλιστα, τότε, είχαμε βάλει ότι σε περίπτωση που πουληθεί και το εργοστάσιο και τα κτήματα Καμπά και τα λοιπά και εν όψει των μεγάλων έργων που θα γίνονταν τότε ή που θα έρχονταν, θα άλλαζε η φυσιογνωμία και το ανάγλυφο της περιοχής μας.

Αυτά τα λέγαμε τ0 1990, 1994, 1995, 1996. 

Μάλιστα, ο φίλος μου ο Γιάννης Τιλκιτζής πριν λίγο καιρό έβαλε ότι μακάρι να πηγαίναμε με την πρόταση την τότε, που είχαμε καταθέσει. Να με διορθώσει αν λέω ψέματα. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου)  

ΣΜΕΡΟΣ: Άρα, εδώ απόψε, θα πρέπει ο καθένας, ανεξάρτητα από το τι πιστεύει, ανεξάρτητα από το γιατί τέλος πάντων προβάλει κάποιες θέσεις…

Διότι ξεκινάω με γνώμονα ότι όλοι θέλουμε το συμφέρον αυτής της πόλης. Και αυτό το επιδεικνύουν πάντοτε και οι δημοτικές εκλογές.

Πολλοί από εμάς έχουν αρκετές τετραετίες “στην πλάτη”. Πρέπει να συνλειτουργήσουμε και να συναποφασίσουμε για κάποια πράγματα, αλλά τα δεδομένα δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει κανείς. Και πιστεύω ότι, απόψε, από κάποιες τοποθετήσεις που έγιναν, αυτά τα δεδομένα ανατρέπονται. 

Ποια είναι αυτά τα δεδομένα; Πρώτο δεδομένο. Εγώ δεν θα τολμήσω να ερμηνεύσω τον οποιοδήποτε Νόμο, είτε αυτός είναι για την ¨Αειφόρο ανάπτυξη¨ ο 2742/1999, είτε για τις ΖΟΕ του 2003, είτε για το Πολεοδομικό που προτείναμε σαν Απόφαση το 1998 και έγινε ΦΕΚ το 1999, ούτε θα αμφισβητήσω τη διάθεση και την πρόθεση του καθενός που θέλει να συμβάλει. 

Όμως κάποια πράγματα δεν πρέπει να μας διαφεύγουν, αν θέλουμε να πάρουμε σωστή Απόφαση.

Αν θέλουμε να πάρουμε μία Απόφαση, έτσι για οτιδήποτε, πολύ ευχαρίστως να το κάνουμε.

Είναι πολύ εύκολο αυτό. Όμως τώρα που άκουγα τις τοποθετήσεις, έχουμε με ημερομηνία 04/07/2009 που λέει «Πριμοδότηση εκρίζωσης αμπελώνων».

Η Νομαρχία ενημερώνει για το τι χρειάζεται. Δεν μιλάμε πλέον για αμπελώνες Καμπά. Εδώ λέμε… Διότι κάποιοι λένε για γεωργική γη απόψε.

Τ’ άκουσα και τρελάθηκα! Δηλαδή εδώ γίνεται πριμοδότηση να φύγουν τ’ αμπέλια.

Εν έτει 2009, όταν τελικά έχει ξεκινήσει εδώ και μία δεκαετία να μην υπάρχει ίχνος αγροτικής γης, όταν άκουσα για το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας, τώρα, στις δύο ημερίδες οι οποίες έγιναν και στο Γέρακα και στα Σπάτα, να μιλάει και η Νομαρχία και ο Νομάρχης… 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Σας παρακαλώ δεν διέκοψα κανέναν. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Μη με διακόπτετε! Σας παρακαλώ, δεν θα ήθελα να με διακόψετε. Ό,τι θέλετε μετά. Ό,τι θέλετε, μετά, ευχαρίστως. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Δεν θέλω να με διακόπτεις! Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ! 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Οι εκριζώσεις γίνονται για να …ακατάληπτη ομιλία… 

ΣΜΕΡΟΣ: Δεν γίνονται γι’ αυτό. Αν θέλετε, να σας διαβάσω το κείμενο. Μάλλον για να μην “τρώω” χρόνο από τη τοποθέτησή μου, ελάτε να το διαβάσετε. Ελάτε να το διαβάσετε. Δεν λέει αυτό. Όχι. Εάν θέλετε να το διαβάσετε. Τουλάχιστον ελληνικά ξέρω και διαβάζω. Εν πάση περιπτώσει. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Τι είπατε; Κύριε Πρόεδρε, ζήτησα, έκανα παράκληση να μην με διακόψει κανείς. Σας σέβομαι όλους σας εκτιμώ. Γνωριζόμαστε με τα μικρά μας ονόματα. Μπορεί να έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις, διαφορετικές, αν το θέλετε τοποθετήσεις, και θέματα και τα λοιπά. Από εκεί και μετά, όμως σας παρακαλώ να μην με διακόπτετε. Εντάξει; Και το άλλο που θέλω να βάλω, που είναι πάρα - πάρα πολύ σημαντικό, είναι ότι έχω το δικαίωμα να πω κάποια πράγματα περισσότερο και αν το θέλετε, με γνώμονα όπως με γνωρίζετε τόσα χρόνια… Δεν είναι μόνον γιατί μέχρι το 1994 είχαμε αυτήν τη θέση, είτε από το ΤΑΠ, είτε από το Γενικό Πολεοδομικό ή γιατί τελικά είχαμε αποφασίσει να μείνει αμπελοκαλλιέργεια η περιοχή. Είναι γιατί σ’ αυτήν την περίοδο, αν θέλετε και πριν το 1990, είχαμε καταφέρει: Πρώτον μέσα από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, να χαρακτηριστούν Ιστορικά μνημεία τα συγκεκριμένα που κουβεντιάζουμε, και το εργοστάσιο του Καμπά και η Βίλα και το Σταθμαρχείο. Ιδιαίτερου φυσικού κάλλους το θέμα του ρέματος. Είχαμε βάλει τότε το 1993 με τον Μάιλο και τα λοιπά ως ιδιαίτερου τοπίου όλους τους αμπελώνες. Αυτά είχαν κατοχυρωθεί. Άρα εδώ μπαίνει ένα ζήτημα: Το τι άλλαξε. Άλλαξε κάτι; Ναι, αγαπητοί φίλοι, άλλαξε. Άλλαξε ότι τελικά ήρθε το 1996 ή 1997 και η αγροτική γη έγινε εποικιστική. Δεν ξέρω πόσοι το γνωρίζατε τότε ή το γνωρίζετε τώρα. Όμως το ζητούμενο είναι ότι, από τη στιγμή που πωλείται και μάλιστα ως εποικιστική, ό,τι Νόμοι και να υπάρξουν, θα πρέπει να εναρμονιστούν όλα κάτω από αυτό το καθεστώς. Τυχαίο ήταν ότι ήρθε, σχεδόν ομόφωνα, το Δημοτικό Συμβούλιο, το Δεκέμβρη του 1998, αν δεν απατώμαι, και πήρε μία Απόφαση να πάμε με ΓΠΣ; Γιατί την πήραμε αυτήν την Απόφαση; Για να μπορέσουμε να κερδίσουμε ότι γίνεται περισσότερο από το ανάγλυφο που άλλαζε καθημερινά στα Μεσόγεια και ιδίως με τον νέο πληθυσμό που έρχονταν -εσωτερική μετανάστευση πληθυσμού- αλλά κυρίως αυτό που είπε και ο Θόδωρος και το είπε νομίζω και ο Δήμαρχος: Έχουμε προβλήματα. Δεν έχουν προχωρήσει οικιστικές μελέτες, έχουμε πρόβλημα με την αποχέτευση κλπ. Είναι γνωστά αυτά. Όμως δεν θα κάνουμε πλιάτσικο για κάτι που γίνεται, για να βγάλουμε τώρα κάποια… Είναι πολύ εύκολο να πάρουμε αρνητική Απόφαση όλοι μας απόψε. Το ζητούμενο όμως είναι: Βοηθάμε την πόλη; Και θα πω παρακάτω ότι εγώ θεωρώ κάτι διαφορετικό και θα το ακούσετε. Μπορεί και να διαφωνούμε έτσι; Είχα όμως το θάρρος, το Μάρτη του 2008, να είμαι από τους πρώτους Δημοτικούς Συμβούλους και μάλιστα Αντιπολίτευσης που …ακατάληπτη ομιλία… Και έγραψα ξεκάθαρα τις θέσεις μου και τις απόψεις μου. Και όχι αυτό που θα καταθέσω απόψε. Αυτό που έχει σχέση με την πρώτη μας Απόφαση του 2007. Και εδώ άκουσα κάτι πράγματα απόψε…. «Είχαμε πάρει ομόφωνη Απόφαση να μην γίνει το έργο.». Εάν δεν απατώμαι, αγαπητοί Συνάδελφοι, κύριε Δήμαρχε και κύριε Πρόεδρε, η Απόφαση του 2007… Ήταν σε συγκεκριμένη ΣΜΠΕ που πήραμε Απόφαση από εκεί και μετά δεν μιλήσαμε για κάτι διαφορετικό. Ήρθαμε να εξειδικεύσουμε μέσα από την πρώτη μας Απόφαση το Δεκέμβρη του 2008 την Απόφαση για το θέμα της ΠΟΑΠΔ. Και δεν σημαίνει ότι η ΠΟΑΠΔ κλείνει απόψε. Είναι ένα θέμα που ανοίγει απόψε. Και το θέμα είναι να ρωτήσουμε αν είναι προς το καλό ή προς το κακό. Και γιατί το λέω αυτό; Γιατί τότε είχα γράψει τρεις εναλλακτικές λύσεις με πέντε σενάρια. Σήμερα όμως αυτά πάλι έχουν αλλάξει. Δεν είναι τρεις, έχουν γίνει τέσσερεις. Και ποιες είναι αυτές; Αυτές οι εναλλακτικές λύσεις που λέγαμε τότε ήταν: είτε με Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, είτε με ΖΟΕ, είτε με ΠΟΑΠΔ. Όμως σήμερα “είναι στο δρόμο και τρέχει”… 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Την ΠΟΑΠΔ δεν την είπατε εσείς∙ την προτείνε η εταιρία. Με συγχωρείτε. 

ΣΜΕΡΟΣ: Θα ήθελα τουλάχιστον να ακούτε προσεκτικά τι λέω. Εγώ θα σας ακούσω προσεκτικά. Γιάννη μου, ξέρεις ότι σε ακούω προσεκτικά, όπως ακούω και τους υπολοίπους. Είπα ότι για τον Δήμο, αυτήν τη στιγμή, τα σενάρια που μπορούν να “παίξουν”… Δεν με ενδιαφέρει η εταιρία, ούτε με ενδιαφέρει το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. Αυτήν τη στιγμή μιλάω για εμάς. Αυτήν τη στιγμή εμείς, σαν Δημοτικό Συμβούλιο, και πρέπει να το ξέρετε, πρέπει να αποφασίσουμε επάνω στη συγκεκριμένη νομοθεσία που υπάρχει και να διεκδικήσουμε. Αυτό πρέπει να κάνουμε. Έρχομαι και λέω ότι τα σενάρια ήταν τρία: Ήταν ΓΠΣ, ήταν ΠΟΑΠΔ, ήταν ΖΟΕ και τώρα βγήκε και το θέμα του Επιχειρηματικού Πάρκου, αν προχωρήσουμε, και το θέμα του Νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας αν προχωρήσει. Θα γίνουν Νόμοι του κράτους αυτά.Άρα, εδώ όλοι μας, ανεξάρτητα τελικά αν ο Σμέρος ή ο α ή ο β -για να μην λέω ονόματα- βλέπει διαφορετικά το θέμα, πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάποια δεδομένα: Πρώτον, δεν νομοθετούμε εμείς. Δεν νομοθετούμε∙ δεν είμαστε η Βουλή των Ελλήνων. Απόψε άκουσα ότι μπορούμε να γίνουμε και Βουλή των Ελλήνων! Δύο, δεν μπορούμε να ερμηνεύουμε, να βγάζουμε ερμηνευτικές εγκυκλίους, για τους Νόμους. Δεν μπορούμε να το κάνουμε. Εμείς πρέπει επάνω στις Αποφάσεις, για να είναι και σοβαρές οι Aποφάσεις κάτω... Νομίζω ότι ο Δήμαρχος πρόσφατα -Πότε το είπε; Σε συνάντηση; Δεν θυμάμαι- είπε ότι θα ήταν το πιο εύκολο να πούμε ένα ‘όχι’ και «Πάρτε μόνοι σας την Απόφαση, Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε..». Ναι ή όχι; Από εκεί και μετά, πιστεύω ότι τα ίδια άτομα, απόψε, που ενδιαφέρονται για την πόλη τους, που αγωνιούν για την πόλη τους, θα μας ζητούσαν ευθύνες «Γιατί τελικά δεν κάνατε τίποτα;». Και δικαιούμαι να το λέω αυτό. Και δικαιούμαι να το λέω. Γιατί; Διότι οι ΖΟΕ δεν έγιναν τώρα. Είναι Νόμος του Κράτους, είναι Διάταγμα από το 2003. Από το 2003 μέχρι σήμερα, ανά πάσα στιγμή, οποιοσδήποτε φορέας ιδιοκτήτης της συγκεκριμένης γης, θα μπορούσε να το αξιοποιήσει. Και δεν δέχομαι βέβαια ερμηνείες του τύπου… 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Σας παρακαλώ! Κάντε μου ερωτήσεις μετά. Μόνο γι’ αυτόν το λόγο, διαδικαστικά. Μόνο γι’ αυτό. Μπορεί να λέω αρλούμπες, κύριε Τιλκιτζή. Σε παρακαλώ! Βοήθησέ με. Εγώ θα σε βοηθήσω να αναπτύξεις το θέμα σου, σε παρακαλώ. Παράκληση κάνω. Έτσι; Το ζητούμενο είναι ότι, όταν έρχεται το 2003 τον Μάρτη, εγώ περίμενα… Είχα τότε αποστρατήσει και δεν ήμουν στάνταρ -η μοναδική τετραετία από το 1983 μέχρι σήμερα που δεν ήμουν στάνταρ. Όμως είχα αρθρογραφήσει -θα το θυμάστε, όσοι το θυμάστε- και είχα πει γιατί είμαι εναντίον των ΖΟΕ και ειδικά για το στοιχείο Κ1 και κάντε κάτι. Και ήρθα στο Δημοτικό Συμβούλιο -ήταν Δήμαρχος ο κύριος Γκοτσόπουλος, ήταν επικεφαλής της αξιωματικής Αντιπολίτευσης ο κύριος Κωνσταντάς- τότε καθόμουν εκεί που κάθεται ο Γιάννης Τιλκιτζής, αλλά δεν ακούστηκα. Δεν έγινε τίποτα. Δεν έγινε μια ημερίδα για το τι συμβαίνει, το τι γίνεται. Και βέβαια αυτά του τύπου «Η εταιρία, αν ήθελε, θα είχε μπει μέχρι σήμερα.»… Επειδή, στο κάτω - κάτω, δεν μπορώ να στέκομαι… Είναι και ο κύριος Μωραΐτης ο Διευθύνων Σύμβουλος εδώ σήμερα και ίσως …ακατάληπτη ομιλία εκτός μικροφώνου… Δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνει η εταιρία. Αύριο το πρωί η REDS πάει και το πουλάει και το αναλαμβάνει μια άλλη εταιρία και θέλει να κάνει τις ΖΟΕ. Λύσαμε το πρόβλημα; Άρα, κύριοι, εδώ είναι θεσμικά πώς κατοχυρώνουμε κάποια πράγματα για την πόλη μας. Και να σας πω και κάτι; Δεν πρέπει να παίζουμε με επενδυτές. Και γιατί το λέω αυτό; Πρώτον, πίσω τους είναι μια Α.Ε. που σημαίνει μετόχους. Άρα, και αυτοί κρίνονται. Δύο, αν δεν μπορέσει κάτι να κάνει, το πουλάει. Πού θα το πουλήσει; Και σίγουρα πάει να βγάλει και χρήματα από ΖΟΕ και ΠΟΑΠΔ -εγώ το δέχομαι. Όμως αυτή λύση, για την πόλη, σε σχέση με τις ΖΟΕ, μήπως μας συμφέρει; Έτσι ξεκάθαρα. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Σας παρακαλώ! Μη με ρωτήσετε. Μη μου βάζετε ερωτήσεις. Σας παρακαλώ! 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Μετά, Γιάννη μου, θα σε ακούσω. Εγώ δεν θα σε διακόψω. Γιατί με διακόπτεις. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου)

ΣΜΕΡΟΣ: Ωραία, αν δεν μπορείς -εγώ θα σε ακούσω, δεν θα βγω έξω- βγες έξω. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Εγώ θα σε ακούσω όμως, θα κάτσω, όπως  σε έχω ακούσει και όλες τις συνελεύσεις που έχεις κάνει. Και λέμε τώρα: Τι επιλογές έχουμε σήμερα; Θα πάμε, αγαπητοί Συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε και κύριε Δήμαρχε, με ΖΟΕ; Προσωπικά καταθέτω την άποψή μου -διαφωνώ ίσως με κάποιους από εδώ- …ακατάληπτη ομιλία εκτός μικροφώνου… από το παρελθόν, δεν τις κουβεντιάζω ΖΟΕ. Δεν κουβεντιάζω να μην πάρει ως εισφορά ο Δήμος τίποτα. Δεν κουβεντιάζω να γίνουν επίγεια τα parking. Δεν κουβεντιάζω να υπάρχει ο διπλάσιος όγκος κτισμάτων. Δεν συμφωνώ να μην έχουμε ένα μέτρο γης. Δεν συμφωνώ να πέσει το εργοστάσιο ή να το εκμεταλλευτούν όπως θέλουν -διότι βγήκε το Διάταγμα το 2004 το Μάρτη, 7 Μαρτίου. Δεν συμφωνώ για τη Βίλα, δεν συμφωνώ για το Σταθμαρχείο να χαθούν. Εδώ είναι ιστορικά ντοκουμέντα. Είναι η ιστορία μας, η παράδοσή μας, αν το θέλετε το σημείο αναφοράς της πόλης μας. Δεν συμφωνώ να πάμε με ΓΠΣ. Δεν συμφωνώ! Και θα σας πω αυτό που λέγαμε το 1999, διότι δεν είναι ούτε πλέον για αστική περιοχή αυτή. Και το δεύτερο και σημαντικότερο είναι ότι δεν πρέπει να έρθει -και αν θέλετε, στη δευτερολογία μου, να το αναλύσω- νέος πληθυσμός. Διότι αυτήν τη στιγμή έχουμε από το 1989, είκοσι ολόκληρα χρόνια μέχρι σήμερα, για 8.500 στρέμματα ένταξης στο Σχέδιο και -αν δεν απατώμαι- έχουν μπει δύο ή τρεις πολεοδομικές γειτονιές στο σχέδιο. Όλες οι άλλες είναι σε εκκρεμότητα. Όταν τελικά αυτό που λέγαμε μελέτη ¨Μαραντίδη¨. Κατά τύχη στην Επιτροπή σήμερα που ήμασταν και με τον κύριο Κωνσταντά και ο παλιός Δήμαρχος των Σπάτων ο Αντώνης Τούντας κουβεντιάζαμε για την αποχέτευση. Είχαν ξεκινήσει από το 1992 - 1993. Πότε ξεκίνησε η διαδικασία; Στο ίδιο σημείο είναι σήμερα. Κάποιοι όμως ευθύνονται. Άκουσα κάποιον φίλο, πριν που λέγαμε για την αποχέτευση, να λέει «Νομίζω ότι δεν φταίει μόνο η Πολιτεία∙ φταίει και η Τοπική Αυτοδιοίκηση.». Σίγουρα φταίει και η Αυτοδιοίκηση. Το ζητούμενο είναι, όμως, αν θέλουμε να είμαστε σωστοί και να προχωράει μία πόλη, να υπάρχει ο ενεργοποιημένος πολίτης μέσα από …

ΣΜΕΡΟΣ: Αυτήν την ενημέρωση πρέπει να την κάνουμε. Έχουμε ευθύνες σαν Παράταξη, κάναμε κάποια πράγματα. Έχει ευθύνες ο Δήμαρχος, έπρεπε να κάνει περισσότερα. Το δέχομαι αυτό. Όμως δεν σημαίνει ότι δεν ξέρουμε και τίποτα. Δεν ήρθε το θέμα από παρθενογένεση∙ όλοι το γνωρίζαμε και όλοι το ξέρουμε. Και θα προχωρήσουμε πάρα κάτω τώρα. Για τις ΖΟΕ απάντησα. Για το ΓΠΣ απάντησα. Υπάρχει μια άλλη φωνή που λέει «Μέχρι να τροποποιηθεί το Ρυθμιστικό Σχέδιο.». Άποψή μου, μπορεί να διαφωνώ με όλους σας, πολύ απλά: Να μην προχωρήσει αυτό που κατατέθηκε. Δεν θέλω να προχωρήσει αυτό, το Ρυθμιστικό με τους τέσσερεις τύπους τα Επιχειρηματικά Πάρκα δεν το θέλω. Είμαι κάθετος. Άρα, από εκεί και μετά, άκουσα και τοποθέτηση που λέει για ελεύθερο γήπεδο, οικόπεδο. Δεν είναι ελεύθερο, αγαπητοί φίλοι. Το οικόπεδο αυτό δεν είναι ελεύθερο. Ήταν της Εθνικής Τραπέζης από την ιστορία που έρχεται μέχρι το 1990, 1991 μάλλον, το Μάη του 1991. Έκτοτε δεν είναι ο χώρος δημόσιος. Δεν ανήκει στην Εθνική Τράπεζα παρότι εκεί είναι άλλα συμφέροντα. Δεν ανήκει στη Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, αλλά ανήκει σε ιδιοκτήτη. Εδώ εμείς απαιτούσαμε ότι σεβόμαστε την ιδιοκτησία του κάθε πολίτη, όπως απαιτούμε και από την εταιρία, την κάθε εταιρία, να σέβεται τις απαιτήσεις του Δήμου. Οι απαιτήσεις του Δήμου ποιες είναι; Όπως τουλάχιστον προσωπικά είχα καταθέσει από το Μάρτη του 2008, να πάνε στις γενικές κατευθύνσεις του ΓΠΣ του 1999. Δηλαδή τι; Εισφορά σε γη. Με την ΠΟΑΠΔ μπορούσαμε να πάρουμε το σαράντα. Μπορούσαμε… Εισφορά σε χρήμα τώρα δεν υπάρχει με το θέμα της ΠΟΑΠΔ. Άρα, τι απαιτούμε; Απαιτούμε… Και καλά έκανε και ο Δήμαρχος που το διαπραγματεύθηκε και λοιπά, για να μπορέσουμε να πάρουμε αναπαλαιωμένο το εργοστάσιο, να κάνουμε το Μουσείο που θέλουμε μέσα και τις άλλες χρήσεις, όπως και τη Βίλα με τον απαιτούμενο χώρο και το Σταθμαρχείο. Δεν είναι ιστορικά ντοκουμέντα; Και επειδή δεν θέλω να παίζω με κουβέντες, δεν θέλω να παίζω με τον εαυτό μου και επειδή σας σέβομαι, σας σέβομαι όπως όλους τους πολίτες: Δεν περιμένω καμία Πολιτεία να μου λύσει το πρόβλημα, αύριο να μου το απαλλοτριώσει. Ούτε τα 318 στρέμματα της REDS, ούτε το εργοστάσιο, ούτε τη Βίλα, ούτε το Σταθμαρχείο. Δυστυχώς, με τον ιδιωτικό τομέα, η Αυτοδιοίκηση σήμερα μπορεί να βρει κάποια καλύτερα πράγματα, απ’ ό,τι με το δημόσιο. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα. “Ωμά” τα λέω, ξεκάθαρα. Ίσως να σοκάρουν κάποια πράγματα, αλλά έτσι μου αρέσει να μιλάω. Αυτήν τη στιγμή, δεν περιμένω την Πολιτεία να μου το απαλλοτριώσει. Και δεν θέλω αυτήν τη στιγμή και να τα χάσει ο Δήμος μας. Δεν θέλω να τα χάσει η πόλη μου. Και βέβαια, δεν τα χαρίζει κανένας. Δυστυχώς, δεν τα χαρίζει. Το σπίτι μου δεν το χαρίζω. Το οικόπεδό μου δεν το χαρίζω. Και πιστεύω ότι μόνον αν δεν έχω κάτι μετά θάνατον, μπορεί κάτι να κάνω δωρεά. Όπως η συγχωρεμένη η κυρία Πουλή, η κυρία Καλατζή στη …ακατάληπτη ομιλία…Όμως, δεν χαρίζει εύκολα κανένας την περιουσία του. Διά ταύτα… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Σας παρακαλώ κύριε Πρόεδρε. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Άμα ζητήσω να μου το κάνει η ΠΟΑΠΔ θα στο χτίσει … 

ΣΜΕΡΟΣ: Αν με αφήσετε να ολοκληρώσω... Δεν τελείωσα ακόμα, Γιάννη. Έχεις ένα ελάττωμα να διακόπτεις. Γιάννη, δεν θα σε διακόψω. Δεν θα σε διακόψω. Και δεν σημαίνει ότι σε όλα μπορούμε να συμφωνούμε. Γι’ αυτό υπάρχει διαφωνία. Εγώ όμως, μια που με ρώτησες και σεβόμενος το πρόσωπό σου, έρχομαι και σου λέω ότι… Διότι πάλι δεν με άκουσες. Ίσως να ετοιμάζεις στο μυαλό σου τη δομή της ομιλίας σου, αυτής που θα κάνεις πάρα κάτω. Σου λέω ότι τελικά -σε παρακαλώ!- εγώ διαφωνώ με τις ΖΟΕ. Και με τους Συναδέλφους που θα πουν ΖΟΕ διαφωνώ. Και το λέω δημόσια και το έχω ξαναπεί. Αν αυτήν τη στιγμή διαφωνώ και με το ΓΠΣ διαφωνώ για τους λόγους που σας είπα και θα πω στη δευτερομιλία μου. Άρα: Έχει άλλη επιλογή σήμερα ο Δήμος; Εδώ θέλω να φτάσω, Γιάννη, για να μ’ ακούσεις. Συγνώμη εδώ είναι. Πρώτον -ξεκαθαρισμένα πράγματα: Απαλλοτρίωση. Γι’ αυτό το είπα, δεν τρελάθηκα. Ας έρθουν να το απαλλοτριώσουν. Είμαι υπέρ, είναι η πιο ιδανική λύση. Είναι η πιο ιδανική, όμως εγώ δεν το πολυπιστεύω. Δύο -και εδώ να μιλάμε ξεκάθαρα, κύριε Δήμαρχε, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί Συνάδελφοι: Όλα τα κόμματα έχουν το δικό τους ρόλο και τη δικιά τους ευθύνη. Ειδικά τα δύο μεγάλα. Και εγώ στο χώρο του ΠΑΣΟΚ είμαι. Όμως, δεν είδα ούτε και ένα μικρό κόμμα, όταν θα μπορούσαν να κάνουν, εκ του Κανονισμού της Βουλής και του Συντάγματος, πρόταση για αλλαγή των Νόμων, να την κάνουν. Δεν την έκαναν. Και είχαμε προκαλέσει.Κανένας δεν την έκανε. Και δεν μπορώ να πω… Διότι υπάρχουν πολλοί Νόμοι, που λένε ότι εδώ πρέπει να εξαιρεθεί το συνοριακό, Πέλλα φέρει ειπείν ή Θεσπρωτία και τα λοιπά. Εκεί αφήνουμε την Αττική. Ο 2742 είναι σαφέστατος. Έτσι; Και μάλιστα επειδή το παρακολουθώ το θέμα, έχω τη νέα πρόταση -γιατί κάποιος μίλησε και για το ΠΑΣΟΚ και τα λοιπά- που κάνει το ΠΑΣΟΚ μέσα από την ΠΟΑΠΔ, στην πράσινη ανάπτυξη. Άρα, δεν είναι πέρα... 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Τώρα, αν γελάτε μαζί μου, σας ευχαριστώ. Αν γελάτε για το ΠΑΣΟΚ δεν θα το δεχθώ. Αν γελάτε για το ΠΑΣΟΚ, δεν θα το δεχθώ. Εντάξει;  

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Εξάλλου σέβομαι και τον κύριο Ρομπάκη. Έτσι; 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Οικολόγους. 

ΣΜΕΡΟΣ: Σέβομαι και τον κύριο Ρομπάκη, ο οποίος είναι πλέον με τους Πράσινους Οικολόγους και τα λοιπά. Να ολοκληρώσω αυτά που έλεγα. Η λύση που υπάρχει σήμερα… Αύριο, αν αλλάξει ο Νόμος, αλλάζουν τα πάντα. Εγώ πάντα μιλάω με δεδομένο τη νομοθεσία. Και επειδή κάποια στιγμή έκανα και τελευταία μια συνάντηση τον Πρόεδρο και κάποιον φίλο από το ΦΕΣ της Κάντζας κάτω, είναι και η γνωμοδότηση που έχει κάνει ο κύριος Δεγλερής. Εγώ βάζω δύο ερωτήματα και δεν θα απαντήσω, γιατί δεν είμαι δικαστικός και σέβομαι απόλυτα τη δικαιοσύνη, έτσι; Πρώτον: Όταν ήταν Πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας και δη στο Ε΄ Τμήμα πώς δέχθηκε κάποια πράγματα; Τώρα συνταξιοδοτήθηκε έχει κάνει το ιδιωτικό του τομέα και δουλεύει για πελάτες του. Δύο…. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Συγνώμη! Είναι ερωτήματα! Αφήστε με να βάλω τα ερωτήματα κύριε Πρόεδρε! Είστε και δικηγόρος. Δύο: Το ξέρετε ότι τελικά αυτό που έκανε ο κύριος Δεγλερής βγάζει και το Αεροδρόμιο παράνομο; Εγώ είμαι μαζί του. Αλλά γιατί το λέει σήμερα; Αυτό είναι το ερώτημά μου. Γιατί το λέει τώρα; Χτίστηκε, δουλεύει το Αεροδρόμιο εδώ και πέντε - έξι χρόνια. Γιατί το βάζει σήμερα; Αυτό γιατί το λέει σήμερα; Δηλαδή κάποια πράγματα δεν με πείθουν. Με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό του …ακατάληπτη ομιλία… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Έφυγε, το 1989 έφυγε. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Το 1999 έφυγε. Δέκα χρόνια λάθος. Είσαι πίσω, Γιάννη. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Από εκεί και μετά πιστεύω ότι πολλά θέματα… Κοιτάω και λίγο τις σημειώσεις μου, γιατί τα λέω έτσι… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Πάντως με τόση κουβέντα, δυο ώρες ο κάθε Δημοτικός Σύμβουλος, δεν πρόκειται να μιλήσει κανείς … 

ΣΜΕΡΟΣ: Γιατί το ανέφερες; Συγνώμη, έχω όλο το δικαίωμα να μιλάω. Θα μου βάλουν και χρόνο;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Τους σέβομαι όλους και θα καθίσω εδώ και μέχρι το πρωί. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Θα διαβαστεί το ψήφισμά σας. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα διαβαστεί το ψήφισμά σας, μόλις ολοκληρώσουν οι Σύμβουλοι. 

ΣΜΕΡΟΣ: Εγώ πιστεύω… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και προτού λάβετε το λόγο …

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΜΕΡΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα προχωρήσω και θα ολοκληρώσω. Έτσι; Γιατί θέλω να τους ακούσω με πολύ προσοχή …ακατάληπτη ομιλία… και μετά, όπως όμως θα με ακούσετε και στη δευτερολογία. Έτσι; Εγώ κλείνω την τοποθέτησή μου με μία αναφορά και μ’ ένα επίλογο.Η αναφορά μου είναι ότι όπως πολλοί από εσάς… Και είναι ωραίο πράγμα αυτό να διαβάζεις και να φρεσκάρεις και τις γνώσεις έτσι και την εμπειρία σου και λοιπά. Υπάρχει η Κουριτίμπα, γιατί ρώτησε ο Γιάννης την κυρία Λεβαντή, αν δεν απατώμαι, αν αυτά που λέει είναι για την Ελλάδα ή και κάποια άλλη χώρα. Έτσι; Αυτό που θα πω τώρα δεν είναι από την Ελλάδα, είναι από τη Νότια Βραζιλία, από τη Κουριτίμπα. Έβγαλαν πέρσι στο Βήμα, 11 Μαΐου 2008, ποια είναι η πιο πράσινη πόλη αυτήν τη στιγμή και τι έκανε ο Δήμαρχος, ο οποίος ήταν και …ακατάληπτη λέξη… με το όνομα Αρχιτέκτονας - Πολεοδόμος. Αυτός προσπάθησε να επιβληθεί μέσα στον αστικό ιστό της πόλης του και τα λοιπά. Κατάφερε πράγματα που έκανε με τα ενεργειακά του και δη κυρίως με το Εμπορικό Κέντρο. Και το έχω στη διάθεση του καθενός, για να δει πόσο βοήθησε ένα Εμπορικό Κέντρο τη γειτονιά -όχι χρήσεις όμως βιομηχανίας- τι έκανε όταν πήγαιναν να πάνε οι βιομηχανίες το Κ1 στοιχείο. Και είπε κάποια στιγμή την περιβόητη κουβέντα «Καμιά φορά πρέπει να δείξεις στον άλλον αυτό που αδυνατεί να φανταστεί.». Εγώ θέλω να μου δείξετε εσείς, όπως εγώ δείχνω σε εσάς τι μπορούμε να κάνουμε και να το φανταστούμε εκατέρωθεν. Το ζητούμενο όμως ποιο είναι; Τελικά μην μείνουμε ρομαντικοί μόνο στο παρελθόν. Εδώ πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι αλλάζουν καθημερινά τα πάντα. Το ζητούμενο είναι ότι η θέση του ‘όχι’ -και έτσι κλείνω, κύριε Πρόεδρε… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως. 

ΣΜΕΡΟΣ: Η θέση του ‘όχι’, σε μεγάλα ζητήματα… 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου)  

ΣΜΕΡΟΣ: Γιατί; 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα, δεν έχω λόγια! 

ΣΜΕΡΟΣ: Το ρεφραίν μου θα κόψω. Η θέση του ‘όχι’ στα μεγάλα ζητήματα της πόλης είναι η πιο εύκολη πολιτική άποψη και λύση. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Αυτό είναι γεγονός. 

ΣΜΕΡΟΣ: Φαινομενικά, έχει μηδαμινό πολιτικό κόστος, γι’ αυτόν που την εκφράζει και γι’ αυτόν που τη στηρίζει. Όμως την ώρα της κρίσιμης Απόφασης όλοι κρινόμαστε. Και να είστε σίγουροι ότι δεν θα κριθούμε εμείς -δυστυχώς ή ευτυχώς- μόνον από εσάς, όπως και εσείς δεν κριθείτε μόνον από εμάς. Θα κριθούμε από ένα λαό ολόκληρο αυτής της πόλης, ο οποίος σήμερα… Εσείς λέτε ότι είναι 14 φορείς. Και το σέβομαι το διάβασα. Τα έχω εδώ όλα τα ψηφίσματά σας και τα λοιπά. Αλλά θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν είναι μόνο οι 14 φορείς, δεν είναι μόνον οι 14 οργανωμένοι φορείς. Και πραγματικά είστε ένα πολύτιμο εργαλείο στο Δήμο και πρέπει να το αξιοποιούμε. Το ζητούμενο είναι ότι έπρεπε να γίνει ημερίδα που δεν κάναμε, ότι έπρεπε να κάνουμε λαϊκές συνελεύσεις που δεν έγιναν. Όμως δεν “αντανακλά” την αλήθεια, όταν λέμε ότι τελικά ήρθε ξαφνικά. Οι περισσότεροι από αυτούς που είμαστε εδώ μέσα, σήμερα, για το θέμα που κουβεντιάζουμε απόψε, τα έχουμε πει τουλάχιστον είκοσι φορές μέσα σ’ ένα χρόνο. Είκοσι φορές! Όμως ο καθένας έχει κατασταλάξει∙ έχετε κάποιοι από εσάς μια άποψη που μπορεί να συμφωνείτε μαζί μου, μπορεί να διαφωνείτε. Όμως εγώ, αυτήν τη στιγμή, μετά από τόσα χρόνια διαχείρισης του θέματος -και δεν θα επαναλάβω την πρόταση του κυρίου Δημάρχου ή αυτά που συμπλήρωσε η κυρία Λεβαντή- ανεπιφύλακτα είμαι υπέρ της ΠΟΑΠΔ.Είμαι ανεπιφύλακτα υπέρ της χωροθέτησης της ΠΟΑΠΔ, κύριε Πρόεδρε, και το κλείνω. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Σμέρο, ευχαριστούμε. Το λόγο έχει ο κύριος Κοντογιάννης.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αφήστε με, να πω εγώ τις διαδικασίες. Να το πω εγώ επί της διαδικασίας. Διαδικαστικά, το ψήφισμα των εκπροσώπων θα διαβαστεί μόλις ολοκληρώσουν τις πρωτομιλίες τους οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και προτού λάβουν το λόγοι οι δημότες. Κυρία Φυκούρα. 

ΦΥΚΟΥΡΑ: (εκτός μικροφώνου) Επί της διαδικασίας θέλω να ρωτήσω.Βλέπω εδώ ότι η πρόσκληση αφορά την έκφραση θέσεων και απόψεων επί του, με αριθμού Πρωτοκόλλου τάδε, εγγράφου του Οργανισμού Αθήνας σε σχέση με τις διαδικασίες του κτήματος Καμπά. Άρα, το αντικείμενο της σημερινής συζήτησης είναι απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα του Οργανισμού Αθήνας που λέει: «Παρακαλούμε να μας αποστείλετε το μνημόνιο συνεργασίας στο οποίο έχει καταλήξει με την φορέα της ΠΟΑΠΔ και, σε περίπτωση που αυτό δεν έχει ολοκληρωθεί, να μας ενημερώσετε για την πρόοδο των συνεργασιών σας.». Επειδή δεν ακούω κανέναν να τοποθετείται στο θέμα για το οποίο κλήθηκε σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο, σας παρακαλώ διευκρινίστε ποιο είναι το θέμα του σημερινού Συμβουλίου και τι προτίθεται να κάνει. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το θέμα είναι σαφές∙ τοποθετούμαστε επί ενός συγκεκριμένου εγγράφου. 

ΦΥΚΟΥΡΑ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτό είναι δική σας άποψη. Ο καθένας έχει την ελευθερία της άποψής του. Ο κάθε Σύμβουλος μπορεί να εκφράζεται όπως νομίζει. Δεν υπάρχει φραγμός στο πώς εκφράζει την άποψή του. Εκφράζει την άποψή του ο καθένας. Είναι σε γνώση όλων το συγκεκριμένο έγγραφο και ο κάθε Δημοτικός Σύμβουλος εκφράζεται όπως νομίζει και επ’ αυτού δεν ελέγχεται. Κύριε Δήμαρχε. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Θα ήθελα να τονίσω ένα πράγμα από την πρώτη στιγμή και καλά έκανε… Το διαδικαστικό βεβαίως έχει το δικαίωμα να το θέσει Δημοτικός Σύμβουλος και όχι δημότης. Το έθεσε ο κύριος Μπουντουβάς, λέγοντας: «Θα προχωρήσει ο Δήμος σε υπογραφή μνημονίου με την εταιρία, λόγω του ότι το ζητάει το έγγραφο του Οργανισμού;». Η απάντηση ήταν ‘όχι’. Η δικιά μας θέση είναι διαφορετική. Εμείς συζητάμε επί του θέματος. Και οι Αποφάσεις είναι δικές μας Αποφάσεις, τις οποίες δεν υπογράφουμε με κανέναν, παρά μόνον Αποφάσεις που θα πάρουμε και θα θέλουμε να δεσμεύσουμε τον Οργανισμό Αθήνας και τον Υπουργό και όχι την εταιρία. Δεν μας ενδιαφέρει η εταιρία. Ευχαριστώ. 

ΦΥΚΟΥΡΑ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Απαντήθηκε η ερώτησή σας. Σήμερα θα εκφράσουμε τις απόψεις σε σχέση με το Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και κάνουμε διάλογο ως Δήμος και ως Δημοτικό Συμβούλιο με τον Οργανισμού του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, με κανέναν άλλον. Όταν λέω «με κανέναν άλλον» εννοώ φυσικά την εταιρία, τους ιδιώτες. Ευχαριστώ.Κύριε Κοντογιάννη, έχετε το λόγο. 

ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ: Γεια σας. Θα ήθελα να πω και εγώ την γνώμη μου. Έχω προβληματιστεί πάρα πολύ ως Αρχιτέκτων - Μηχανικός και ως κάτοικος αυτής της πόλης. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Μάριε, πιο δυνατά. Δεν ακούμε τι λες. 

ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ: Ωραία, ναι. Έχω προβληματιστεί και εγώ με τη σειρά μου για το μεγάλο ζήτημα του Καμπά. Δεδομένου βέβαια των καταστάσεων, που είμαστε προ εκπλήξεων -δηλαδή η ΠΟΑΠΔ, ΖΟΕ και τα λοιπά- αναμφισβήτητα πρέπει να κοιτάξουμε την περίπτωση της ΠΟΑΠΔ, ή έτσι ή αλλιώς, για το συμφέρον του Δήμου δηλαδή όσον αφορά το ελεύθερο χώρο πρασίνου. Κατά δεύτερον, θα κοιτάξουμε αυτό που είπατε για τους νέους και τα λοιπά.Και επειδή έχω περισσότερη σχέση, γιατί συζητάω, ενημερώνομαι και είμαι πιο κοντά ηλικιακά αν θέλετε, αυτό που ζητάνε οι νέοι είναι να γίνει μια προπαγάνδα πολιτιστική, να γίνει μία τρίτη - τέταρτη πλατεία. Τι εννοώ; Αυτά τα κτίρια τα οποία ρημάζουν και κάποια στιγμή, λόγω του ότι είμαστε και σεισμογενείς περιοχή θα πέσουν, θα πρέπει άμεσα να αποκατασταθούν. Πώς θα γίνει αυτό; Θα πρέπει να ενωθεί όλη αυτή η δυναμική, η οποία ξεκινάει από τη Βίλα και καταλήγει στα τραίνα και τα λοιπά, σε συνδυασμό μ’ ένα καινούργιο πολιτιστικό κέντρο, έτσι ώστε οι νέοι να κάνουν έναν περίπατο και να τους προπαγανδίσουμε, αντί να χαζεύουν και να πίνουν καφέδες δεξιά και αριστερά, να γίνεται μια συλλογική έκφραση ελεύθερων χώρων, σε συνδυασμό αυτών των μνημείων και να γίνει ένας εκθεσιακός χώρος. Για τους καλλιτέχνες και τους ανθρώπους που έχουν να δείξουν κάτι, μέσω της τέχνης -είτε είναι φωτογραφία, είτε είναι γλυπτική, είτε είναι αρχιτεκτονική, είτε είναι οτιδήποτε- να γίνεται μια έκθεση. Να υπάρχει αυτή η προπαγάνδα, σε συνδυασμό βέβαια με την ιδιοκτησία του Εμπορικού Κέντρου. Βέβαια, εγώ θα ήθελα να δω περισσότερη ανάλυση των κτιρίων, δηλαδή όσον αφορά προσανατολισμό και όγκο αυτού του κτιρίου σε τρισδιάστατη μορφή έτσι ώστε να έχω μία εκτενέστερη άποψη. Τι θέλω να πω μ’ αυτό; Καμιά φορά οι μεγάλοι Αρχιτέκτονες τι έκαναν; Προκειμένου ν’ αναδείξουν ένα παλιό κτίσμα, δημιουργούσαν έναν διαφορετικό όγκο, διαφορετικής τεχνολογίας, έτσι ώστε να γίνεται αντικατοπτρισμός. Τι θέλω να πω μ’ αυτό; Η εναλλαγή παραστάσεων δημιουργεί στον άνθρωπο εντυπώσεις και ανανεώνεται ψυχολογικά. Εγώ θα ήθελα να τα δω αυτά υλοποιημένα. Ακόμα αναμένω το σχεδιασμό αυτού του κτιρίου, του κτίσματος και βέβαια θα ήθελα να τεθεί και το στοιχείο νερό. Είναι πλέον απαραίτητο, έτσι ώστε οι νέοι να μπορούν να συμμετέχουν σ’ όλο αυτό το παιχνίδισμα του πολιτισμού. Άρα ας μην είμαστε εκ των προτέρων αρνητικοί ή θετικοί, χωρίς να βλέπουμε τι γίνεται. Μήπως -λέω- θα πρέπει να βάλετε πιο βαθιά τη σκέψη σας και να δείτε ότι στη διαδικασία αυτού του χρόνου δεν έχει γίνει τίποτα. Εντάξει; Πρέπει να έχουμε μία λύση, μία πρόταση. Μήπως θα πρέπει να κοιτάξουμε αυτήν την πρόταση, η οποία τώρα είναι τρίτη στη σειρά και ο Δήμαρχος και η Διοίκηση και όλοι οι πολίτες πετύχαμε στο να περιοριστεί η κτιριακή μορφή εκατέρωθεν της Αττικής Οδού, έτσι ώστε γίνεται εκτοπισμός αυτού “κακού” κτιρίου και να γίνει και αυτή η ένωση που είπε και η κυρία Λεβαντή και να αξιοποιηθούν αυτά τα μνημεία τα οποία πρέπει να τα αποκαταστήσουμε; Πώς μιλάμε για εξέλιξη, από τη στιγμή που αφήνουμε να ερημώσουν όλα αυτά τα κτίσματα; Ποια είναι η πρότασή σας; Σας παρακαλώ πολύ, να σκεφτείτε σε βάθος αυτά που είπα και για το συμφέρον του Δήμου και για το μέλλον. 

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Μερτζάνε, έχετε το λόγο. 

ΜΕΡΤΖΑΝΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούγομαι; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως. 

ΜΕΡΤΖΑΝΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι συνδημότες,

θεωρώ ότι είναι πάρα πολλή σημαντική η αποψινή βραδιά, γιατί το θέμα αυτό το οποίο συζητάμε δεν είναι ότι είναι δύσκολο, είναι ένα θέμα, το οποίο θα χαράξει το παρόν και το μέλλον, όχι μόνον τοπικά της περιοχής της Κάντζας και των πέριξ περιοχών, αλλά όλης της Παλλήνης, γιατί θα έχει επιπτώσεις εφ’ όλης της ύλης της Παλλήνης. 

Θα παρακαλούσα να μην με διακόψετε είτε συμφωνείτε, είτε διαφωνείτε στις σκέψεις μου, γιατί, καταρχήν, δεν είμαι Ναπολέοντας για να μπορώ να παρακολουθώ και να μιλάω συγχρόνως σε πολλούς. Δεύτερον, δημοκρατικό είναι ο καθένας να έχει τις απόψεις του. 

Θα προσπαθήσω να καταθέσω κάποιες σκέψεις μου, που πράγματι θα είναι προς την κατεύθυνση θεωρώ και του ρεαλισμού, αλλά θα μου επιτρέψετε, και λόγω εντοπιότητος, και με μία συναισθηματική προσέγγιση να δω λίγο το θέμα. 

Διότι είναι ένα πολύπλοκο θέμα και δεν υπάρχει μία απάντηση∙ υπάρχουν τουλάχιστον δύο -για να μην πω περισσότερες- και δεν είναι εύκολες γιατί έχουν υπέρ και κατά. Θεωρώ, επίσης ότι είναι πολύ σημαντικό και οφείλει να γίνει όπως γίνεται αυτή η συζήτηση. 

Και θεωρώ ότι και οι προλαλήσαντες Συναδέλφους, έστω και αν έχουν από διαφορετική οπτική γωνία ή και αντίθετες απόψεις, συμβάλλουν στην αποψινή συζήτηση και ενημέρωση. Διότι κανείς για να πάρει την τόσο δύσκολη αυτή Απόφαση -γιατί πράγματι πρόκειται για πολλή δύσκολη Απόφαση- πρέπει να είναι ενημερωμένος. 

Ομολογώ ότι θεωρώ μεγάλο το φορτίο και των είκοσι Δημοτικών Συμβούλων που είμαστε απόψε, αλλά και των 40 - 50 συνδημοτών από κάτω. Νομίζω ότι είναι πολύ λίγοι για να αποφασίσουν για ένα τέτοιο σημαντικό θέμα που θα χαράξει το μέλλον της πόλης. 

Και ομολογώ… Όχι ότι δεν υπάρχει ενημέρωση. Με τους περισσότερους και έχουμε μιλήσει, έχουμε μιλήσει και στους Συλλόγους και μέσω των εφημερίδων έχουν ενημερωθεί για το θέμα αυτό. Αλλά ομολογώ ότι θα όφειλε ο Δήμος -όπως έχει αναφερθεί- να έχει κάνει πιο εμπεριστατωμένες ενημερώσεις με κάποιες ημερίδες και με επιστήμονες, ώστε να έχει από πλευράς Δήμου μεταφερθεί αυτή η γνώση προς τον κόσμο. 

Για να μην σας πω ότι αυτήν τη στιγμή οι πενήντα που είμαστε εδώ αποφασίζουμε με ψήφο ή με λόγο -να το πω έτσι- για 30.000 κόσμο.

Δυστυχώς! Και βέβαια, για ένα τέτοιο θέμα, μέχρι δημοψήφισμα -που θα μπορούσε με κάποιον τρόπο να εκφράσει μεγάλο αριθμό των κατοίκων- θα έπρεπε να έχει ληφθεί υπόψη. Δυστυχώς δεν έχει γίνει λόγω τεχνικών δυσκολιών ή δεν ξέρω τι. 

Πάντως εγώ πραγματικά θα ένιωθα σαν Δημοτικός Σύμβουλος πολύ πιο ήσυχος και ήρεμος για την Απόφαση αυτή, που, δυστυχώς, θεσμικά επωμίζομαι να πάρω, εάν είχα μια ευρύτερη άποψη των κατοίκων. Και βέβαια θεωρώ ότι η οποιαδήποτε άποψη εδώ μέσα -θετική ή αρνητική, δεν έχει σημασία- είναι θετικότερη από την οποιαδήποτε μη σκέψη, μη Απόφαση, από το να εκποιήσουμε το δικαίωμα αυτό σε κάποιους του Οργανισμού Αθήνας ή στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., από το να πάρουν αυτοί Απόφαση γι’ αυτήν την πόλη. 

Τη χειρότερη άποψη απ’ όλους μας εδώ μέσα να πάρω -όποια θεωρεί ο καθένας τη χειρότερη- θεωρώ ότι είναι καλύτερη από του οποιουδήποτε αγνώστου που δεν κατοικεί εδώ και χωρίς συναίσθημα θα αποφασίσει με τεχνοκρατικά κριτήρια ή δεν ξέρω με τι άλλα κριτήρια. 

Άρα, θεωρώ ότι είναι σημαντική και καλώς γίνεται αυτή η συζήτηση εδώ και ας είναι άτυπη. Άτυπη με την έννοια ότι δεν έχει θεσμοθετηθεί σ’ αυτήν τη φάση και ότι ο Δήμος -όπως αναφέρθηκε και είναι γνωστό- οφείλει σε δεύτερη φάση στη πολεοδόμηση να πάρει θέση. 

Είναι θετική η συζήτηση, άσχετα με τις πολλές αναστολές που έχω και θα ακούσετε. Θα τις αναφέρω παρακάτω. Είναι θετική γιατί πρέπει να φτάσουν οι πολλαπλές θέσεις των διαφόρων πλευρών -είτε ‘ναι’, είτε ‘όχι’ λένε- προς τον Οργανισμό Αθήνας και κυρίως προς το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., που αυτό θεωρώ κατά κύριο λόγο υπόλογο. Αυτό είναι που θα πάρει τις αποφάσεις που θα θεσμοθετήσουν, μάλλον θα “θωρακίσουν” θα έλεγα, την οποιαδήποτε Απόφαση. 

Και στο μέλλον, όταν ξανάρθει το θέμα επίσημα για να συζητηθεί, θα έχουμε όλα τα δίκια, να “χτυπήσουμε” την οποιαδήποτε Απόφαση, γιατί ακριβώς δεν θα έχει οριοθετηθεί σε κάποιους τομείς όπως την έχουμε οριοθετήσει εμείς. 

Είναι λάθος θεωρώ να πούμε ένα ‘ναι’ ή ένα ‘όχι’. Αυτό ήταν το πιο ωραίο, το πιο εύκολο μάλλον -1, 2, Χ, ΠΡΟ-ΠΟ. Δεν λέει τίποτα όμως αυτό. Θα προσπαθήσω να περιορίσω την ομιλία μου, γιατί -απ’ ό,τι βλέπετε- ούτε καν γραμμένη δεν την έχω, την άφησα για να αποκομίσω από τη συζήτηση εδώ μέσα. Και αργότερα στη δευτερολογία θα αποκομίσω και από τη συζήτηση των δημοτών από κάτω, για να εκφράσω τη θέση μου. 

Θα πω όμως, εν τάχει, 2 - 3 πράγματα που οριοθετούν αυτήν την κατάσταση και με προβληματίζουν έντονα. Ένα είναι το νομικό καθεστώς. Είναι, δυστυχώς, ένας χώρος -γιατί είπα θα προσπαθήσω να μιλήσω με ρεαλισμό και συναίσθημα- ο οποίος δεν μας ανήκει. 

Το συναισθηματικό θα ήταν να μπορούσαμε να κάνουμε την εξαγορά με κάποιον τρόπο, να ανήκει στην Παλλήνη και να το κάνει είτε θεματικά πάρκα ή οτιδήποτε. Αυτό θα ήταν το ιδανικότερο, αλλά δυστυχώς ανήκει κάπου αλλού. 

Και, από εκεί και πέρα, δεύτερο δυστύχημα είναι ότι είναι οργανωμένο υπό νομικό καθεστώς το οποίο υπάρχει. Και υπάρχει νομικό καθεστώς το οποίο μπορεί βέβαια -όπως ελέχθη- να προσβληθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας μετά την Απόφαση του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

Μπορεί να προσφύγουμε. Και θα χρειαστεί οπωσδήποτε να γίνει προσφυγή στο Συμβούλιο Επικρατείας. Έστω κι αν έχουμε μικρές πιθανότητες να πέσει, θα πρέπει να γίνει αυτό το νομικό βήμα. Αλλά, από εκεί και πέρα, ανησυχώ περισσότερο με αυτά τα οποία ακούγονται, με τα Νέα Ρυθμιστικά Σχέδια που μας έρχονται, τα οποία είναι τρισχειρότερα. 

Και ειδικά για την ενότητα που λέγεται ‘Μεσόγεια’, και ακόμα περισσότερο για τον άξονα Παλλήνη - Κορωπί, εκατέρωθεν της Αττικής Οδού. ετοιμάζονται και χωροθετούνται τα χίλια μύρια πάρκα -αναφέρθηκαν- με τις χειρότερες και δυσμενέστερες συνθήκες.

Και βέβαια και η Νομαρχία, με τις διάφορες διαβουλεύσεις που έχουν γίνει, απ’ ό,τι ξέρω τουλάχιστον, μέχρι τώρα, έχει αντιδράσει. Και δεν ξέρει κανείς πού θα καταλήξει αυτό το θέμα. Γιατί δυστυχώς είναι ρεαλιστικό, είναι υποχρεωτικό, να γίνει κάποτε ένα δεύτερο Ρυθμιστικό Σχέδιο, μια και έχουν περάσει 25 χρόνια από το πρώτο του Τρίτση. 

Άρα, είναι ένας προβληματισμός και πρέπει να υπάρχει αυτός για το υπάρχον νομικό καθεστώς. Το δεύτερο, θεωρώ ότι είναι ένα πολύ - πολύ μεγάλο κέντρο, που ιδεολογικά δεν με εκφράζουν τόσα μεγάλα κέντρα, και δυστυχώς χωροθετείται σε μία περιοχή πολύ - πολύ κοντά σε οικισμούς. 

Ομολογώ -και το λέω δημόσια- ότι θα ήμουν λιγότερο αρνητικός, αν μου λέγατε «Τι θα έλεγες αν αυτό γινόταν δύο χιλιόμετρα μακριά από την περιοχή -στα χωράφια ή οπουδήποτε;». Θα ήμουν -ομολογώ- πιο ανεκτικός.

Θεωρώ ότι στη περιοχή και στο θέμα και στο σημείο που χωροθετείται σίγουρα θα δημιουργήσει προβλήματα. Και θα δημιουργήσει προβλήματα, είτε τη διετία της κατασκευής, στο κατασκευαστικό κομμάτι... Μην κοιτάτε τώρα δεν δημιουργεί γιατί είναι γραφειοκρατικά τα κομμάτια. Το ζήσαμε άλλωστε και όσοι είμαστε Καντζιώτες από όταν φτιαχνόταν η Αττική Οδός και από τη τσιμεντοβιομηχανία που ήταν εκεί. Τα σπίτια μας είχαν γεμίσει με χώμα. 

Αλλά βέβαια, θεωρώ για την περιοχή της Κάντζας ότι υπάρχει και ένα άλλο δυσμενές -και αναφέρθηκε.

Υπάρχουν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, τέσσερεις “ανοικτές πληγές”, που βέβαια εκεί δυστυχώς βιώνουμε την έλλειψη του Κράτους. Και τη βιώνουμε όχι ένα - δύο χρόνια, αλλά εικοσαετίες ολόκληρες. Και με αυτά τα τέσσερα σημεία εννοώ το Στρατόπεδο Λάμπρου, τη ΔΕΗ, το Εμπορικό Κέντρο και τον Αποστολόπουλο.

Και ναι μεν, κάποια πράγματα έχουν “παγώσει” προς το παρόν, αλλά δεν ξέρουμε στο μέλλον. Και εδώ, δυστυχώς, είναι η έλλειψη της πρωτοβουλίας του Κράτους, και η μέριμνα προς τους κατοίκους, οι οποίοι επένδυσαν και ήρθαν και θεώρησαν ότι ζουν σε μια ιδανική περιοχή.

Και έτσι είναι η περιοχή αυτή γιατί είναι εξοχική και συγχρόνως λόγω Αττικής Οδού, λόγω Προαστιακού είναι μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Και κινδυνεύει “να τιναχτεί στον αέρα”. Άρα θεωρώ ότι υπάρχει έλλειψη πολιτικής πρωτοβουλίας από μέρους του Κράτους, που είκοσι χρόνια με τα διάφορα τερτίπια καθυστερεί τις διάφορες πολεοδομικές ενότητες από το να μπορέσουν να μπουν και να δώσουν ένα σχέδιο για να γίνει στη Παλλήνη και σε όλα τα Μεσόγεια και σε όλη την Ελλάδα οργανωμένη δόμηση και υποδομές.

Είναι μία μεγάλη ευθύνη της Πολιτείας. Έτσι και εδώ απέχει και φοβάμαι ότι δημιουργεί μεγάλα προβλήματα. 

ΜΕΡΤΖΑΝΟΣ: … Προσπαθώντας να “αποκρυσταλλώσω” και την άποψη των δημοτών -γιατί δεν μπορούσα να κάνω άλλο γκάλοπ- ρώτησα τι θα λέγατε εσείς. Διότι εγώ είμαι Δημοτικός Σύμβουλος, εκφράζω ορισμένους από εσάς και θα πρέπει να εκφραστώ και να τοποθετηθώ. Διαπίστωσα ότι υπήρχε πλουραλισμός απόψεων.

Διαπίστωσα ότι στην Κάντζα -γιατί στην πόλη Παλλήνη είναι διαφορετικά τα αιτήματα- τρία είναι τα κύρια αιτήματα: Το ένα λέγεται αποχέτευση, το δεύτερο λέγεται κυκλοφοριακό και το τρίτο λέγεται καθημερινότητα. Αυτά λέω σαν κύρια αιτήματα. 

Της καθημερινότητος δεν θα το συζητήσω. Άπτεται στις επόμενες εκλογές και του κυρίου Κωνσταντά και εμάς όλων στις επόμενες εκλογές. Δεν το συζητάμε, δεν είναι της στιγμής. Η αποχέτευση όμως και το κυκλοφοριακό άπτονται του θέματος που συζητάμε απόψε. Και πράγματι οι περισσότεροι αγωνιούν για την αποχέτευση.

Διότι τόσα χρόνια ο υδροφόρος ορίζοντας -το ξέρετε πολύ καλά, να μην μακρηγορώ- είναι μολυσμένος∙ κοντεύουν να βγουν τα λύματα. Και εκεί που δεν βγαίνουν τα λύματα από τον ορίζοντα τον υδροφόρο, βγαίνουν στους δρόμους κάποια νύχτα χωρίς φεγγάρι με βροχούλα!

Το ξέρουμε όλοι αυτό και το ζούμε. Άρα καταλαβαίνετε την αγωνία του κόσμου για την αποχέτευση. Και βέβαια, ξέρετε και για την κεντρική αποχέτευση -που όλοι φαντάζομαι είμαστε υπέρ της κεντρικής αποχέτευσης.

Πήγε στις καλένδες και αυτή. Και χρειάζεται πολιτική αυτήν τη στιγμή πρωτοβουλία από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και όχι λόγια. Αυτό πρέπει να παρθεί μέχρι τέλος 2009. Γιατί έχουν χαθεί κάποια πακέτα χρημάτων. Το τελευταίο πακέτο που υπάρχει, αν δεν κάνω λάθος, είναι μέχρι το 2012.

Αλλά για να γίνει ο προγραμματισμός, τουλάχιστον μέχρι τελειώνοντας το 2009 πρέπει να έχει παρθεί η Απόφαση, να έχει γίνει η μελέτη, να έχει περάσει και περιβαλλοντική μελέτη, να έχει πάει, να έχουν πεισθεί όλοι οι κάτοικοι να μην ξανά προσφύγουν σαν τον παλιό καλό καιρό. 

Και μου θυμίζει -για να πω πόσο αισιόδοξος είμαι- πριν πέντε χρόνια σ’ αυτό το Δημοτικό Συμβούλιο, απλώς καθόμουν απέναντι εγώ, και εκεί καθόταν ο κύριος Γκοτσόπουλος, ο οποίος ήρθε ένα βράδυ ενθουσιασμένος, που ήταν σε σύσκεψη Δημάρχων με τον νυν Υπουργό τον κύριο Σουφλιά και τους είχε υποσχεθεί ότι για την αποχέτευση έδωσε εντολή στην Ε.ΥΔ.ΑΠ. να προκρίνει μία από τις τρεις λύσεις - θέσεις αποχέτευσης του αγωγού και σε σαράντα μέρες να του κάνει την έκθεση και είπε ότι ο ίδιος θα πήγαινε να πείσει τη Λούτσα ας πούμε να τη δεχθεί. Πέρασαν πέντε χρόνια και όχι δεν πήγε στη Λούτσα ή οτιδήποτε, αλλά ξεχάστηκαν όλα! 

Άρα, με κάνουν να είμαι προβληματισμένος και επιφυλακτικός και κάποιες νέες εξαγγελίες «Ναι, θα δρομολογήσουμε την αποχέτευση.». Βάζω προβληματισμούς. Ένα άλλο θέμα, το οποίο το βιώνω -και όσοι είμαστε Καντζιώτες το βιώνουμε- από μικρό παιδί είναι το κυκλοφοριακό.

Θυμάμαι και στο ΦΕΣ, στους Συλλόγους και παντού, συζητήσεις και κόντρα συζητήσεις. Αυτήν την έρημη τη ¨Μάνης¨, τη ¨Σολωμού¨ να την ακούμε που θα γίνει και πότε θα γίνει και στοιχίζει δύο δισεκατομμύρια δραχμές την εποχή εκείνη για να προστατευτεί η Κάντζα. Γιατί αυτήν τη στιγμή πραγματικά κυκλοφοριακά ειδικά η Κάντζα ασφυκτιά. Έχει δύο δρόμους κεντρικούς, είσοδος - έξοδος. Η μία λέγεται Λεονταρίου και άλλη λέγεται Τρυγονιών και η συνέχειά της.

Οι κάτοικοι τραβάνε… Μην πω τι τραβάνε. Δεν αντέχουν. Και βέβαια η λύση ήταν όλα αυτά τα χρόνια αυτοί οι δύο κεντρικοί δρόμοι λέγαμε. Δεν υπάρχει δυστυχώς… Είμαστε ευλογημένη περιοχή, αλλά είμαστε περιοχή που δεν μπορούμε να επεκταθούμε γιατί δεν έχει χώρο -περιοριζόμαστε από τους γύρω Δήμους, είμαστε στα όρια των γύρω Δήμων- και βέβαια δεν έχουμε δρόμους να κάνουμε.

Πέρασαν τόσα χρόνια και ούτε φωνή, ούτε ακρόαση οι δρόμοι.Και έρχεται τώρα -και άκουσα τον κύριο Δήμαρχο- να τάζει ο Υπουργός και τη Σολωμού και τη Μάνης και τον άλλο δρόμο. Και εδώ είμαι επιφυλακτικός.

Θεωρώ ότι είναι οι ιδανικές λύσεις και δεν υπάρχουν, δυστυχώς, άλλες λύσεις, αλλά και εδώ είμαι επιφυλακτικός. Ας έρθουμε στο προκείμενο όμως. Δεν υπάρχουν θετικά σ’ αυτήν την περίπτωση; Υπάρχουν και κάποια θετικά.

Αυτά θα πρέπει οπωσδήποτε να τα σταθμίσουμε με τ’ αρνητικά και, από εκεί και πέρα, να αποφασίσουμε τι θέλουμε. Λογικό είναι όλοι οι κάτοικοι… Και το έχω ψάξει, μην κρυβόμαστε: Ποσοστιαία, ποσοτικά, οι γειτνιάζοντες έχουν αρκετά μεγάλο το ποσοστό του ‘όχι’.

Στην απομακρυσμένη Παλλήνη και πέρα Μαραθώνος είναι πολύ ελάχιστο το ποσοστό, δυστυχώς, του ‘όχι’. Διότι δεν το βλέπουν σαν σύνολο∙ το βλέπουν σαν τοπικό θέμα. Θεωρούν ότι δεν τους ενοχλεί άμεσα ή δεν θα τους ενοχλεί. Και, βέβαια, ας πω και κάποια θετικά. 

Δεν θα ήθελα να το σκεφτώ, αλλά μας αναγκάζει η κεντρική Διοίκηση. Όταν ακριβώς θεωρούμαστε ότι είμαστε παρατημένοι και μας βάζει στη κακή, ας το πούμε, σκέψη της συνδιαλλαγής με το έργο αυτό -με εισαγωγικά το λέω και όχι με κακή πρόθεση το ‘συνδιαλλαγής’- για το καλό της περιοχής, προσφέροντας. Διότι σου λέει: Πώς θα λειτουργήσει το κέντρο αν δεν κάνει τους κεντρικούς δρόμους αυτούς; Τους έχει ανάγκη. Άρα και αν δεν τους κάνει το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. είναι υποχρεωμένοι να το λειτουργήσουν. 

Προσφέρει τη αποχέτευση, ένα μεγάλο δέλεαρ. Και βέβαια σας πληροφορώ πολύς κόσμος το βλέπει και ζυγίζεται. Εγώ είμαι δέκτης -ως οφείλω να είμαι- αντιθέτων απόψεων. Και με πάθος πολλοί στηρίζουν τη μια ή την άλλη άποψη. 

ΜΕΡΤΖΑΝΟΣ: Νομίζω ότι τα λέω καθαρά. Δεν ξέρω να κρύβω τα λόγια μου. Νομίζω ότι τα λέω. Τέλος πάντων, αν τα είπα κρυφά… Νομίζω τα είπα καθαρά. Και βέβαια -ας μη κρυβόμαστε- είναι και το άλλο κερασάκι, το οποίο όμως είναι σημαντικό, του πολιτισμού -που είναι επένδυση για το Δήμο- των Πολιτιστικών Κέντρων του εργοστασίου και της Βίλας, που είναι μια ιστορία πραγματικά για την περιοχή για όσους έχουμε ζήσει και έχουμε γεννηθεί στην περιοχή.

Και έχω την τιμή αυτή, να έχω γεννηθεί στην περιοχή αυτή και να τα έχω δει. 

Είναι μεγάλη υπόθεση να τα προλάβουμε πριν γκρεμίσουν. Είναι θέμα ενός σεισμού φαντάζομαι.

Ειδικά για τη Βίλα του Καμπά, το ξέρουμε πολύ καλά. Εγώ φοβάμαι να περάσω από δίπλα. Έχει τις λαμαρίνες βέβαια εκεί, αλλά φοβάμαι να περάσω από δίπλα. Και βέβαια, εάν, τελικά, καταλήξουμε -που δεν το ξέρω- προς μία διαπραγμάτευση, προς αυτήν την κατεύθυνση, θα πρέπει για όλα αυτά να δεσμευτούν και όχι να γίνουν στο τέλος της επταετίας ή πόσα χρόνια θέλει για να γίνει αυτό. Θα πρέπει να προηγηθούν για να σωθούν, γιατί μετά θα είναι αργά, ό,τι πρόθεση και να υπάρχει, καλή ή κακή. 

Όλες αυτές οι σκέψεις με κάνουν να προβληματίζομαι για το τι είναι καλύτερο για την περιοχή. Και ενώ σας είπα ότι πράγματι θεωρώ ότι στην τοπική περιοχή και στο μέλλον της Παλλήνης θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα, θεωρώ θετικό ότι ανταλλάσσομε απόψεις, ότι γίνονται προτάσεις εδώ. 

Και αυτές οι προτάσεις θα πρέπει να δούμε πώς θα μπορέσουν να δεσμεύσουν τον Οργανισμό Αθήνας, αλλά κατά κύριο λόγο το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., να περάσουνε σε ΦΕΚ, ώστε να μπορούμε, από εκεί και πέρα, όταν θα έρθει η διαπραγμάτευση να είμαστε σε πλεονεκτική θέση είτε για προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας και να υπάρχουν προβλήματα που να μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε ή να εξασφαλίσουμε κάποια πράγματα, τα οποία θα ωφελήσουν την περιοχή. 

Θεωρώ -και εάν ήταν στο δικό μου χέρι…- περισσότερα τ’ αρνητικά παρόλο που σε αριθμό τα θετικά, εάν τα απαριθμούσαμε αλλά δεν τα ζυγίζαμε, είναι περισσότερα. Σε κεντρική θέση θεωρώ περισσότερα τ’ αρνητικά.

Αυτό θεωρώ και το είχα εκφράσει και τόσο καιρό σε κάποιες συναντήσεις Συλλόγων. 

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Μερτζάνο. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κυρία Ζινέλη. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Τι να κάνω; Πες μου σε παρακαλώ, τι να κάνω. Του το λες, 1, 2, 10, 100. 

ΖΙΝΕΛΗ: Κυρίες και κύριοι, καλησπέρα σας. Για την οικονομία του χρόνου μας, δεν θα έπαιρνα το λόγο. Σύμφωνα όμως με τον κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου, μόνο όποιος έχει πρωτομιλήσει έχει δικαίωμα να δευτερομιλήσει. Έτσι, ζήτησα από τον Πρόεδρο να κάνω αυτή την πολύ μικρή παρέμβαση. Δηλώνω, καταρχάς, όπως και δημόσια έχω τοποθετηθεί -και με πολλούς από εσάς έχουμε μιλήσει- τη μη συναίνεσή μου στη δημιουργία και κατασκευή του κέντρου εμπορίου και πολιτισμού. Επειδή όμως για λόγους υγείας ήμουν απούσα από τις προηγούμενες “θυελλώδεις” Συνεδριάσεις -με τι οποίες δεν συμφωνώ, όσον αφορά το ‘θυελλώδεις’- για εμένα είναι πολύ σημαντικό να ακούσω τις απόψεις του ακροατηρίου. Επιφυλάσσομαι να αναπτύξω πλήρως την πολιτική μου θέση στη συνέχεια στη δευτερομιλία μου. Και έτσι δεν θα σας αναφέρω αυτό που είχα ήδη ετοιμάσει. Σε αντίθεση, με την ήδη διαμορφωμένη ατμόσφαιρα του ακροατηρίου, εγώ θέλω να σας ακούσω, κυρίες και κύριοι, με σεβασμό στο πρόσωπό σας, κάτι που όμως δεν έχει γίνει μέχρι τώρα στο πρόσωπο ομιλητών που έχουν μιλήσει. Και έχω ανάγκη να το εκφράσω. Θα παρακαλούσα από τη μεριά του Δημοτικού Συμβούλου να εξελιχθεί η κουβέντα και να μπορέσω να σας ακούσω με ύφος σεβασμού και αυτοσεβασμού. Ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε, κυρία Ζινέλη. Αυτήν τη στιγμή, θα διαβαστεί το ψήφισμα των εκπροσώπων των φορέων ενάντια στη κατασκευή εμπορικού κέντρου μαμούθ στο κτήμα Καμπά. «Παλλήνη, 25 Ιουνίου 2009

Προς τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 

Προς τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας 

Προς τον Νομάρχη Ανατολικής Αττικής Προς τον Πρόεδρο Νομαρχιακού Συμβουλίου Ανατολικής Αττικής Προς τον Δήμαρχο Παλλήνης και 

Προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Παλλήνης 

Κύριοι, Εμείς, ως εκπρόσωποι φορέων της περιοχής, με αφορμή την προσπάθεια να εγκριθούν από το Δημοτικό Συμβούλιο Παλλήνης άτυπα και μονομερώς συμφωνημένες ρυθμίσεις που θα διευκολύνουν την προώθηση δημιουργίας εμπορικού κέντρου - μαμούθ στη περιοχή των κτημάτων Καμπά, επιθυμούμε να εκφράσουμε την κάθετη διαφωνία μας με το συγκεκριμένο εγχείρημα για την προώθηση της υλοποίησής του. 

Διαμαρτυρόμαστε διότι: Το προτεινόμενο εγχείρημα κατασκευής εμπορικού κέντρου αποτελεί, αναμφισβήτητα, πολιτιστική, περιβαλλοντική και οικιστική υποβάθμιση για την περιοχή μας. Τα χιλιάδες κυβικά μέτρα τσιμέντου, η κυκλοφοριακή συμφόρηση και η ατμοσφαιρική ρύπανση που θα επιφέρουν τα πάνω από τριάντα χιλιάδες αυτοκίνητα επισκεπτών ανά ημέρα, τα λύματα, η κάλυψη ενός ακόμα προστατευόμενου αδόμητου χώρου και η αλλοίωση του παραδοσιακού χαρακτήρα της περιοχής θα υποβαθμίσουν ραγδαία και ανεπανόρθωτα την ποιότητα ζωής και το περιβάλλον στη πόλη μας και θα πλήξουν τη βιωσιμότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της ευρύτερης περιοχής. 

Δυσμενέστατες θα είναι επίσης και οι επιπτώσεις για τα περίπου 1.500 παιδιά που φοιτούν καθημερινά στα σχολεία που εφάπτονται του κτήματος Καμπά -δεύτερο Γυμνάσιο, δεύτερο Λύκειο, τέταρτο Νηπιαγωγείο, τέταρτο Δημοτικό, καθώς και τα τρία ιδιωτικά κολέγια σχολεία- τόσο στο ευρύτερο σχολικό περιβάλλον, όσο και στο ότι, με το εμπορικό κέντρο, προβάλλεται ένα μοντέλο μαζικής διασκέδασης και κατανάλωσης, κάτι που, ως γονείς και δάσκαλοι, απορρίπτουμε. 

Η προτεινόμενη περιοχή οργανωμένης ανάπτυξης παραγωγικών δραστηριοτήτων ΠΟΑΠΔ, που μόνον παραγωγικές δεν είναι, δεν διαφέρει σε τίποτα ουσιαστικό από την παλαιότερη πρόταση δημιουργίας διευθετημένου πάρκου επιχειρήσεων, που είχε απορριφθεί στο πρόσφατο παρελθόν από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αν εφαρμοστούν όσα προβλέπονται από το προτεινόμενο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής σε μια περιοχή που ήδη έχει εξαντλήσει τις αντοχές της …ακατάληπτη ομιλία λόγω απενεργοποίησης μικροφώνου… χώρος κρίνεται ως κρίσιμη συνιστώσα οικολογικής ισορροπίας και ποιότητας ζωής για την Ανατολική Αττική, θα ολοκληρώσουν την περιβαλλοντική της καταστροφή.Η δημιουργία του εμπορικού κέντρου είναι υποσύνολο ενός ευρύτερου σχεδιασμού, γι’ αυτό και πολλά απ’ αυτά που περιγράφονται στο Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο πρέπει να απορριφθούν. 

Η δημιουργία του εμπορικού κέντρου Καμπά, που “υιοθετείται” ως μοντέλο ανάπτυξης, είναι η “κερκόπορτα” εισόδου επιχειρηματικής εκμετάλλευσης παρόμοιων χώρων κατά μήκος τόσο της Αττικής Οδού, όσο και των λοιπών νέων αξόνων. Φρονούμε ότι οι χρήσεις γης και η αξιοποίηση του χώρου των κτημάτων Καμπά οφείλει να είναι συμβατή με την παράδοση του χώρου και τις αρχές βιωσιμότητας, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται τόσο από Διεθνείς Συνθήκες όσο και στο Σύνταγμα της χώρας μας, Άρθρο 24. Κρίνουμε ότι οι βελτιωτικές προτάσεις του επενδυτή που επέτυχαν οι διαπραγματευτές του Δήμου Παλλήνης και οι οποίες διαρρέουν τελευταία προς τον Τοπικό Τύπο, εκτός από την αναξιοπιστία που έχουν, δεν αναιρούν στο ελάχιστο την ανεπανόρθωτη υποβάθμιση που θα επιφέρει στην περιοχή ένα τέτοιας κλίμακας εμπορικό κέντρο. 

Ουδεμία σχετική δημόσια διαβούλευση έλαβε χώρα, ώστε να μπορέσουν οι κάτοικοι να εκφράσουν τις αντιρρήσεις τους. 

Ως φορείς της Παλλήνης και της ευρύτερης περιοχής υπογραμμίζουμε και καταγγέλλουμε εμφατικά το έλλειμμα πληροφόρησης από τη Δημοτική Αρχή, την αθέτηση των υποχρεώσεών της να ενημερώνει και να διαβουλεύεται με τους πολίτες. Καταγγέλλουμε την αθέτηση των προεκλογικών υποσχέσεων για βιώσιμη ανάπτυξη που θα έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο. 

Κύριοι, το Δεκέμβρη του 2007, το Δημοτικό Συμβούλιο Παλλήνης έλαβε ομόφωνα συγκεκριμένες Αποφάσεις, που ουσιαστικά ευθυγραμμίζονται με τις πιο πάνω θέσεις μας. 

Ακολούθησε και αντίστοιχη Απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ανατολικής Αττικής. 

Απαιτούμε από τους αιρετούς να τιμήσουν και να υπηρετήσουν τις Αποφάσεις αυτές που οι ίδιοι έλαβαν για το κοινό συμφέρον. Δηλώνουμε δε αποφασισμένοι να καταγγείλουμε οποιαδήποτε προσπάθεια άμεσης ή έμμεσης παρέκκλισης από αυτές της κοινής αποδοχής Αποφάσεις και να αγωνιστούμε, με οποιοδήποτε νόμιμο μέσο, υπέρ της προστασίας του φυσικού οικιστικού περιβάλλοντος και της παράδοσης της περιοχής. 

Το Εμπορικό Κέντρο - μαμούθ στο κτήμα Καμπά δεν πρέπει να γίνει.». 

Ακολουθούν υπογραφές: 

• ¨ΦΕΣ Κάντζα¨ με εκπρόσωπο τον κύριο Καπατσακαλίδη. 

• ¨Εξωραϊστικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου Παλλήνης¨ με εκπρόσωπο τον κύριο Καραμπέτσο. 

• ¨Σύλλογος Εργατικών Κατοικιών Παλλήνης 1¨ με υπογραφή του κυρίου Νταρζάνου. 

• ¨Σύλλογος Εργατικών Κατοικιών Παλλήνης Γρηγόρης Λαμπράκης¨ με υπογραφή Γιαννακόπουλου. 

• ¨Σύλλογος Γονέων 2ου Λυκείου Παλλήνης¨ με υπογραφή του κυρίου Τιλκιτζή. 

• ¨Σύλλογος Γονέων 2ου Γυμνασίου Παλλήνης¨ με υπογραφή του κυρίου Βανακάρη. 

• ¨Σύλλογος Γονέων 3ου Δημοτικού Σχολείου Παλλήνης¨ με υπογραφή του κυρίου Ανδρέου. 

• ¨Σύλλογος Γονέων 4ου Δημοτικού Σχολείου Παλλήνης¨ με υπογραφή του κυρίου Αποστολίδη. 

• ¨Σύλλογος Γονέων 5ου Δημοτικού Σχολείου¨ με υπογραφή του κυρίου Τριανταφύλλου. 

• ¨Ένωση Γονέων Παλλήνης¨ με υπογραφή κυρίας Κουνενάκη. 

• ¨Ομοσπονδία Ενώσεων Συλλόγων Γονέων Ανατολικής Αττικής¨ με υπογραφή του κυρίου Ρομπάκη. 

• ¨Αναπτυξιακός και Επιστημονικός Σύλλογος Παλλήνης¨ με υπογραφή του κυρίου Σπυρόπουλου. 

• ¨5η ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής¨ με υπογραφή του κυρίου Παπαθεοδώρου και 

• ¨Σύλλογος Δελμούζος¨ με υπογραφή του κυρίου Γκούμα. Αυτά θα καταχωρηθούν στα Πρακτικά. 

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το λόγο θα έχουν τώρα οι δημότες. Να γίνει ένας κατάλογος και ένας - ένας να παίρνει το λόγο και να λέει τ’ όνομά του για να καταγράφεται στα Πρακτικά. Βλέπω είναι ο κύριος Τιλκιτζής. Η κυρία Φυκούρα. Κυπρής; Ο κύριος Κυπρής. Ο κύριος Ρομπάκης. Ο κύριος Μουρμούρης. Ο κύριος Ρομποτής. Ο κύριος Γεωργάς. Ο κύριος Σταματίου… 

ΚΑΨΑΛΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Είμαι και εγώ εδώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως.

ΚΑΨΑΛΑΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είστε ο κύριος Καψάλας. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Βάλε τον πρώτο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ελάτε να μιλήσετε πρώτος, κύριε Καψάλα, αφού βιάζεστε. Ο κύριος Κοτρώνης. Ο κύριος Βλασσόπουλος θα ήθελα να μπει πρώτος επειδή είναι αρχηγός Συνδυασμού. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως ο κύριος Βλασσόπουλος. Από το ΦΕΣ ο κύριος Καπατσακαλίδης. 

ΚΑΠΑΣΑΚΑΛΙΔΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Αν ήταν δυνατόν, να μιλήσω πρώτος, γιατί έχω ένα πρόβλημα και πρέπει να φύγω. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν τα βρίσκετε με τους άλλους, εγώ δεν έχω πρόβλημα. Ο κύριος Κουμπούνης, ο κύριος Ηλιόπουλος. Ξέχασα κάποιον; Εν πάση περιπτώσει εδώ είμαστε. Ο κύριος Βλασσόπουλος. Συμφωνείτε όλοι να μπει πρώτος ο κύριος Καπατσακαλίδης λόγω επείγοντος; Ο κύριος Καπατσακαλίδης, θα ακολουθήσει ο κύριος Βλασσόπουλος.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μια στιγμή να φωνάξω τ’ ονόματα. Ο κύριος Βλασσόπουλος, ο κύριος Καψάλας -που είπατε να μπει μπροστά- ο κύριος Τιλκιτζής, η κυρία Φυκούρα, ο κύριος Κυπρής, ο κύριος Ρομπάκης, ο κύριος Μουρμούρης, ο κύριος Ρομποτής, ο κύριος Γεωργάς, ο κύριος Σταματίου, ο κύριος Κοτρώνης, ο κύριος Κουμπούνης, ο κύριος Ηλιόπουλος Θανάσης. Κάποιος άλλος; 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΔΗΜΟΤΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Κανένας άλλος. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Εντάξει. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κλείνουμε εδώ. Κύριε Καπατσακαλίδη, έχετε το λόγο. 

ΚΑΠΑΣΑΚΑΛΙΔΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όσο το δυνατόν να είμαστε σ’ ένα πλαίσιο λογικό, Καταλαβαίνετε.  

ΚΑΠΑΣΑΚΑΛΙΔΗΣ: Δεν θα μακρηγορήσω, γιατί αν μακρηγορήσω και μακρηγορήσουν όλοι, θα φύγουμε αύριο. Εκπροσωπώ το ΦΕΣ ¨Η ΚΑΝΤΖΑ¨. Είμαι Πρόεδρος. Η θέση του ΦΕΣ ¨Η ΚΑΝΤΖΑ¨ είναι γνωστή εδώ και 15 χρόνια. Είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία του εμπορικού αυτού κέντρου, στη τοποθεσία αυτή η οποία γειτνιάζει με τον οικισμό της Κάντζας, τον Άγιο Νικόλαο και τις Εργατικές κατοικίες. Εμείς θα δούμε όλες τις αρνητικές επιπτώσεις οι οποίες θα πέσουν στην Παλλήνη. Δηλαδή κατά 80% θα δούμε εμείς τις αρνητικές επιπτώσεις και κανείς άλλος. Σας δώσαμε ένα ψήφισμα. Θα πρέπει να το λάβετε υπόψη σας.Επίσης σας στείλαμε και κάποια επιστολή πριν από μερικές εβδομάδες, όταν είχε γίνει η πρώτη συγκέντρωση εδώ, και θα θέλαμε να συμπεριληφθεί και αυτή η επιστολή μας στα Πρακτικά. Εμείς πιστεύουμε ότι το εγχείρημα αυτό είναι αντισυνταγματικό. Έχει βγει μια Απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, η οποία το απέρριπτε. Πιστεύουμε ότι αντίκειται στο σημερινό Ρυθμιστικό της Αθήνας. Και να είστε σίγουροι -και το έχουμε πει και από την αρχή- ότι ακόμα και αν το ψηφίσει η Πολιτεία, ο Υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., εμείς θα προσφύγουμε, θα κάνουμε προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, για να δούμε τη νομιμότητά του, κάτι που θα έπρεπε να το έχει κάνει και ο Δήμος. Αυτό για το οποίο κατηγορούμε το Δήμο είναι ότι δεν προσπάθησε να καταπολεμήσει αυτό το εγχείρημα το οποίο πρόκειται να γίνει ή θέλετε, ας πούμε, να γίνει εδώ στην περιοχή μας. Αλλά και αυτό είστε σύμφωνοι, με αυτά, με την Απόφαση, που λάβατε το 2007. Κάπου δηλαδή ήσασταν σύμφωνοι για το εγχείρημα αυτό, αλλά θέλατε απλούστατα να ωραιοποιήσετε την κατάσταση και να λάβετε όσον το δυνατόν περισσότερα για το Δήμο. Όμως δεν σκεφτήκατε και τους κατοίκους. Δεν μας σκεφθήκατε εμάς. 

ΔΗΜΟΤΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Πρόταση. 

ΚΑΠΑΣΑΚΑΛΙΔΗΣ: Πρόταση; Ό,τι λέει ο Νόμος, ό,τι λέει το Σύνταγμα: Να μείνουν αμπέλια. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε, κύριε Καπατσακαλίδη. Ο κύριος Βλασσόπουλος. 

ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ: Φίλοι, σημαντικές Αποφάσεις παίρνονται όλα αυτά τα χρόνια -όχι τώρα, εδώ και είκοσι χρόνια τουλάχιστον- στην Παλλήνη. Σημαντικές οι Αποφάσεις. Άκουσα με πολύ προσοχή, όχι μόνον στο σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο, σε όλα όσα έχουν προηγηθεί, για το συγκεκριμένο ζήτημα τις θέσεις των Δημοτικών Συμβούλων. Βέβαια -θα το πω- με λύπη, δεν ακούω όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους να τοποθετούνται. Και αυτό δεν είναι θετικό∙ είναι ανησυχητικό.Συνήθως ψηφίζουμε ομαδικά. Δεν θα συμφωνήσω σε μια τέτοια λογική. Εγώ θα ήθελα ν’ ακούω να συμφωνούν, αλλά να επιχειρηματολογούν και για τη συμφωνία ή και για αντίστροφο. 

Επί της ουσίας: Σήμερα -και όχι μόνο σήμερα- δεν άκουσα κανέναν να πει πως έχουμε με τη δημιουργία του εμπορικού κέντρου 1, 2, 3, 5, 10, 15 θετικά. Άκουσα ότι υπάρχουν τ’ αρνητικά, αλλά μας δίνουν και κάτι, παίρνουμε και κάτι. Και επικεντρώσαμε λιγάκι στα θετικά. 

Φίλοι, λάβετε υπόψη -και ειπώθηκε απ’ όλους σχεδόν- ότι λειτουργεί το Δημοτικό Συμβούλιο σ’ ένα αρνητικό νομικό πλαίσιο των τελευταίων χρόνων. Ο ένας Νόμος μετά τον άλλον “θωρακίζει” αντιλαϊκές επιλογές. 

Και τα Δημοτικά Συμβούλια -όχι το τωρινό, όλα- πότε αντιδρούσαν; Όταν “έφτανε ο κόμπος στο χτένι”. Και εδώ είναι οι ευθύνες. Δηλαδή δεν μπορούμε σήμερα να λέμε ότι θα πάρουμε Αποφάσεις, με βάση ένα συγκεκριμένο νομικό, θεσμικό πλαίσιο. Το Δημοτικό Συμβούλιο εκλέγεται για να παίρνει Αποφάσεις με βάση τα λαϊκά συμφέροντα. Δεν μπορεί να λειτουργεί αλλιώς.

Θα ξεκινήσει: Είναι σύμφωνο με τα λαϊκά συμφέροντα; Βλέπουμε και αν “θωρακίζεται” με τον Νόμο. Αλλιώς, δεν εκφράζει τους κατοίκους. Με αυτήν τη λογική, φίλοι, θα ήθελα να πω πως σήμερα καταρχάς, απ’ ό,τι είδα, δεν μπορούν να παρθούν Αποφάσεις, γιατί δεν υπάρχει και στην πρόσκληση. Θα ήθελα να πω όμως και μελλοντικά, έτσι, ότι πρέπει να λειτουργήσει το Δημοτικό Συμβούλιο: Με γνώμονα τα λαϊκά συμφέροντα. 

Και το Εμπορικό Κέντρο δεν εξυπηρετεί λαϊκά συμφέροντα∙ εξυπηρετεί την κερδοφορία των ιδιοκτητών. Με γεια τους, με χαρά τους. Τα δικά μας όμως συμφέροντα δεν τα εξυπηρετεί. Ας επιχειρηματολογήσουν, πόσο θα ωφελήσουν την τοπική κοινωνία, και οικονομικά και πολιτιστικά και περιβαλλοντικά. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση, οπότε, καλώ και το Δημοτικό Συμβούλιο και όλους τους κατοίκους τουλάχιστον που συμμετέχουν εδώ. 

Το ζήτημα είναι πολιτικό. Αν δεν ορθώσουμε ανάστημα ενάντια στην πολιτική που έρχεται, στις νέες ρυθμίσεις, στο Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο που μας έρχεται που είναι τραγικό… Δεν υπάρχουν θετικά. Δεν υπάρχουν λάθη στην πολιτική. Υπάρχουν μεθοδεύσεις. Χρόνια ολόκληρα μεθοδικά λειτουργούν για την Αττική. Τα Μεσόγεια εδώ και δεκαετίες τα έχουν “σακατέψει”. Δεν κάνουν λάθη. Εκείνοι ξέρουν πού προχωρούν. Αρκεί να ξέρουμε και εμείς, γιατί φέρουμε ευθύνες.

Έρχονται εκλογές και δεν ψηφίζουμε όπως πρέπει∙ ψηφίζουμε με βάση τα πολιτικά μας, τα κομματικά μας συμφέροντα. Και σήμερα εδώ είδαμε τοποθετήσεις… Φτιάχνονται και οι τοποθετήσεις εν όψει εκλογών. Διαμορφώνονται συσχετισμοί.

Προσέξτε τους και αυτούς. Γιατί όλοι αυτοί μπορεί να έρχονται και να παρέρχονται. Τα προβλήματα όμως στην τοπική κοινωνία παραμένουν. Η Προοδευτική Αγωνιστική Κίνηση σε μια τέτοια κατεύθυνση καλεί τον κόσμο. Δεν μπορούμε να λέμε ότι είμαστε αντίθετοι με τον Καμπά, με τη δημιουργία του εμπορικού κέντρου. Είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε ότι είμαστε αντίθετοι με τους Νόμους που δίνουν την ευκαιρία σε κάποιους να κερδοσκοπούν σε βάρος μας. 

Αν δεν δούμε τελικά πώς θα διαμορφωθεί η πολιτική γης, τέτοια ζητήματα κάθε τόσο θα τα κουβεντιάζει το Δημοτικό Συμβούλιο. 

Ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κύριος Καψάλας. 

ΚΑΨΑΛΑΣ: Αγαπητοί συνδημότες, είναι η πρώτη φορά που παίρνω μικρόφωνο σε δημόσιο χώρο και έχω και λίγο τρακ, γιατί δεν προέρχομαι από κομματικές “ομπρέλες” και δεν ξέρω καλά τους Νόμους. Εκείνο όμως που έχω να πω είναι το εξής:Όταν πριν από 25 χρόνια πέρασα από τον Καμπά ως εργαζόμενος, αναρωτιόμουν ποιοι Αρχαίοι Θεοί είχαν φτιάξει αυτήν την περιοχή. Αργότερα, είδα ποιοι χωροτάκτες και πολεοδόμοι έφτιαξαν αυτήν την περιοχή σήμερα. Και τώρα λέω: Ποιοι πολιτικοί, ποιες Αρχές, ποιοι πολιτικοί θεσμοί έρχονται ν’ αποφασίσουν για εμένα; Για εμένα που ήρθα να ζήσω σ’ ένα περιβάλλον και για μένα που θα με διώξουν και θα με πάνε στην αντίθεση, θα πάνε στο αντάρτικο. Εκεί θα με πάνε. Ως Γεωπόνος και ως δημότης, διαπίστωσα ένα φοβικό κλίμα απόψε εδώ. Πρώτον, γιατί δεν μιλήσατε όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι που μας εκπροσωπείτε, και, δεύτερον, δεν κάνατε ένα προ-πολλαπλασιασμό, ότι όλοι αυτοί οι φορείς που έχουν υπογράψει εκπροσωπούν εκατοντάδες, χιλιάδες πολίτες της πόλης μας. Άρα, ένας στατιστικό δεδομένο είναι αυτό. Δεύτερον, είδα να τα προσαρμόζετε λίγο τα πράγματα και να τα κατευθύνετε κάπου. Και δεν το βάζω σε εισαγωγικά ή εκτός εισαγωγικών. Αυτό με προβληματίζει. Τρίτον: Μα πώς εγώ να σας εμπιστευτώ, όταν έγινε μια Αττική Οδός, που τότε δεν ήταν και δεν έχω πρόσβαση εκεί; Πού είναι αυτό το μνημόνιο που υπογράψατε τότε ή που θα κάνετε τώρα με την REDS για να με οδηγήσει, να πω «Ναι, τη θέλω αυτήν την ανάπτυξη τώρα.»; Εγώ θα ήμουν πρώτος, μπροστά ο Σπύρος και δίπλα εγώ, που θα έλεγε: «Ναι, με την REDS.». Δεν σας έχω εμπιστοσύνη. Τι να προτείνω; Δεν προτείνω τίποτα. Πληρώνομαι εδώ κάθε μέρα κόσμο να έχει προτάσεις ένα σωρό. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε, κύριε Καψάλα. Ο κύριος Τιλκιτζής. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: (εκτός μικροφώνου)  

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όπου θέλεις. Πάρε το ασύρματο καλύτερα. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: Καλησπερίζω. Είναι η πολλοστή… 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τώρα μας καλησπερίζεις; Μας έχει καλησπερίσει ώρες πριν! 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γι’ αυτό τον διέκοψες τον Σμέρο για να του “φας” τη θέση! 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: Ναι! Είναι η πολλοστή φορά που αυτό το θέμα έρχεται προς συζήτηση. Και πραγματικά προβληματίζομαι πολλές φορές γιατί τόσα προβλήματα σοβαρά έχουμε αξιώσει εμείς σαν φορείς των Γονέων Συλλόγων για θέματα Παιδείας και ξαφνικά στα πέντε χρόνια τα τελευταία -το έλεγε κάποιος συμπολίτης εδώ- δεν έγινε ούτε ένα Δημοτικό Συμβούλιο για την Παιδεία. Και ξαφνικά, μέσα σ’ ένα σύντομο χρονικό διάστημα, έγιναν τρεις Συνεδριάσεις για το θέμα του Καμπά. Αυτό που πραγματικά δεν έχω ακούσει από κανέναν -και μιλάω για εσάς που είστε και Αρχιτέκτονες και θα έπρεπε να το θίξετε, αλλά και σας, κύριε Δήμαρχε, που είστε εκπαιδευτικός- είναι η μέριμνά σας γι’ αυτά τα 1.500 που ζουν εκεί κοντά καθημερινά, που φοιτούν, που δεν έχουν τις στοιχειώδεις πραγματικά συνθήκες σε ό,τι αφορά την ασφαλή μετάβασή τους προς το σχολείο και από το σχολείο. Επειδή κάναμε πολλές φορές κινήσεις, έχουμε ζητήσει να παρέμβετε. Κανένας σας, κανένας από τους Δημοτικούς Συμβούλους, δεν έχει κινηθεί σε αυτήν την κατεύθυνση να μας βοηθήσει για να λύσουμε κάποια σοβαρά προβλήματα. Και το μόνο που συζητάμε είναι ο Καμπάς, ο Καμπάς, ο Καμπάς! Για τα παιδιά μας δεν έχετε λάβει ούτε μία μέριμνα. Δεν έχω ακούσει πουθενά στις προτάσεις εκεί τίποτα που να λέει για τα παιδιά μας. Το ξέρετε πολύ καλά ότι είναι αυτά που θα πάθουν τη μεγάλη ζημιά. Εγώ δεν θα ήθελα τα παιδιά μου να είναι εκεί. Τα 2,5 χρόνια κατασκευής, σύμφωνα με τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, τα μικροσωματίδια τα οποία είναι άκρως επικίνδυνα και μάλιστα καρκινογόνα, θα είναι σε πολλαπλάσια ποσότητα από ότι είναι σήμερα. 

Και ρωτάω: Θα στέλνατε, κύριε Δήμαρχε, θα στέλνατε, κυρία Λεβαντή, τα παιδιά σας εκεί δίπλα, σε απόσταση αναπνοής από αυτήν τη “χαβούζα”; Και ξέρετε πολύ καλά -επειδή λέτε ότι θα κάνετε υπογειοποίηση- τις καθημερινές τεράστιες ουρές από πάνω από τη Μαραθώνος που θα προσπαθούν να μπουν μέσα στο εμπορικό κέντρο. Δείτε λίγο το Mall. Θα δείτε ότι θα συνωστίζονται τ’ αυτοκίνητα και εκπέμπουν βενζόλιο. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: Σύμφωνα με μελέτες, στα περισσότερα σχολεία μας μέσα στην Αθήνα υπάρχουν τεράστιες ποσότητες βενζολίου. Μελέτη του Πολυτεχνείου της Αθήνας, του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου. Ξαφνικά κόπτεστε όλοι για τα πολιτιστικά μας! Έχετε πάει να δείτε την Βίλα Καμπά; Τη φωτογράφησα και την έβγαλα προχθές στο διαδίκτυο. Ξέρετε κάτι; Στηρίζεται για να μην πέσει, οροφή δεν έχει! Για ποιο πολιτισμό μιλάμε; Πότε κάνατε ενέργειες για να σταματήσει να γκρεμίζεται το Σταθμαρχείο, για να σταματήσει να γκρεμίζεται η Βίλα Καμπά; Πείτε μου μία ενέργεια, τα τελευταία δέκα χρόνια. Καμία! Απολύτως καμία ενέργεια για να σώσουμε την παράδοσή μας! Απλά θέλουμε να το δώσουμε στη REDS για να μας κάνει ένα πολύ ωραίο πολιτιστικό! Απευθύνομαι σε όλους.Θέλουμε να το δώσουμε στη REDS για να μας κάνει ένα πολύ ωραίο πολιτιστικό κέντρο, για να μπορούν… Και θα μεταβιβαστεί για 35 - 40 χρόνια. Δηλαδή δεν θα είναι του Δήμου∙ θα είναι της REDS, θα το εκμεταλλεύεται αυτή. Και μιλάμε και για κάτι άλλο. Δεν άκουσα καθόλου αυτόν τον καιρό, ούτε τις τελευταίες φορές, εκπροσώπους των εκλεγμένων στην Κάντζα. Τον κύριο Πλατανιώτη, τον κύριο Παπαμακάριο. Άκουσα τον κύριο Μερτζάνο. Δεν κατάλαβα τελικά; Είπε ‘όχι’, αλλά τελικά το γύριζε γύρω - γύρω, με τα θετικά και τ’ αρνητικά. Θα μου επιτρέψει, θέλω ξεκάθαρες απόψεις. Μεσοβέζικες απόψεις σ’ αυτό δεν υπάρχουν. Ή αποφασίζουμε ή δεν αποφασίζουμε ή έχουμε θετικά… 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Δεν θα κάνετε κριτική εσείς. 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: Όχι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Παρακαλώ τοποθετηθείτε.

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ: Μιλάτε για βιολογικό καθαρισμό. Είναι το “κερασάκι”. Και ρωτάω: Αυτά είναι υποχρεώσεις της Πολιτείας. Εσείς είστε η Πολιτεία. Εσείς πρέπει να πιέσετε την κεντρική εξουσία. Εσείς είστε το Κράτος. Δεν είναι μόνον η κεντρική εξουσία. Τελικά παίζουμε με τα λύματα.Σ’ ένα άρθρο σας, που είδα στο ¨Νεολόγο¨, λέτε ότι κολυμπάμε στα λύματα. Μα, εγώ δεν είμαι Δήμαρχος! Εμείς δεν είμαστε Δήμαρχοι για να πιέσουμε να γίνει αυτό το πράγμα που πραγματικά επί χρόνια ζητάμε. Πρέπει όλοι σας… Και δεν έχω δει κάποιον να μπαίνει μπροστά. Η Κεντρική Διοίκηση λέει, υπόσχεται, υπόσχεται. Εμείς τι κάνουμε; Βγάζει Νόμους. Εμείς τι κάνουμε; Βγαίνουμε να χτυπήσουμε αυτούς τους Νόμους, να τους μπλοκάρουμε; Όχι, δεν το κάνουμε. Δεν κάνουμε τίποτα. Μόνον λόγια, λόγια, λόγια και, κύριε Δήμαρχε, “κούφιες τουφεκιές”! Και κάτι άλλο: Λέτε ότι δεν έχει έξοδο ή είσοδο από την Κάντζα για την Ελευσίνα και γι’ αυτό περνούν τ’ αυτοκίνητα μέσα από την Κάντζα. Και ρωτάω: Πραγματικά τότε, όταν γινόταν η Αττική Οδός και η Περιφερειακή επάνω, ξέρετε ότι ήταν στις προβλέψεις να γίνει αναστροφή προς την Ελευσίνα; Γιατί δεν παρεμβήκατε τότε, σ’ αυτό το μνημόνιο, που τότε έπρεπε να υπογράψετε. Χώρισαν την πόλη μας. Δεν είδα μνημόνιο τότε. Εάν υπήρχε, δεν έχει εφαρμοστεί τίποτα απ’ αυτό -ούτε ο βιολογικός έγινε, ούτε τίποτα. Και κάτι άλλο: Σκεφθείτε το μικροκλίμα της περιοχής. Σκεφθείτε τα τεράστια κλιματιστικά που θα δουλεύουν εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο και πείτε μου, ας έρθουν εδώ οι κύριοι της REDS να μας πουν πόσους βαθμούς θ’ ανέβει η θερμοκρασία στο μικροκλίμα της Κάντζας. Η Παλλήνη δεν θα καταλάβει τίποτα. Και ρωτάω και κάτι άλλο: 33.000 αυτοκίνητα σημαίνει πάνω από είκοσι εκατομμύρια κόσμος το χρόνο. Σας ρωτάω: Μπορεί η περιοχή μας να τα υποστεί όλα αυτά; Μπορούν οι κάτοικοι αυτής της Κάντζας να τα δεχθούν; Φυσικά όχι. Λέμε ‘όχι’ στο Εμπορικό Κέντρο και θα επιμείνουμε και θα φθάσουμε μέχρι εκεί που πάει όλοι οι Σύλλογοι. Και μάλιστα πρέπει να λάβετε σοβαρά υπόψη τους 14 φορείς -δεν είναι λίγοι, είναι 14 φορείς που εκπροσωπούν κάποιες χιλιάδες κόσμο. Λάβετέ τους σοβαρά υπόψη. Αυτή είναι η δημοκρατία μας, να σεβόμαστε και αυτούς που είναι μειοψηφία, αλλά είναι μέσα στη μειοψηφία της πόλης μας. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η κυρία Φυκούρα.  

ΦΥΚΟΥΡΑ: Καλησπέρα. Προσωπικά δεν καταλαβαίνω γιατί συζητάμε κατ’ επανάληψη το κτήμα Καμπά. Και δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να το συζητάμε, γιατί η εταιρία το 1997 αγόρασε αγροτική γη, εκτός Σχεδίου, με δάνειο με Ζώνη Προστασίας Τοπίου από το ΦΕΚ του 1989. Και η Ζώνη Προστασίας Τοπίου ήταν οι περίφημοι αμπελώνες της. Αυτό αγόρασε. Δεν αγόρασε οικόπεδο εντός Σχεδίου, έτσι ώστε να λέει «Γιατί μου “φρενάρετε” την ανάπτυξη;». Αγόρασε αγροτική γη και πλήθος συντοπίτες στην Παλλήνη, έχουν αγροτική γη εκτός Σχεδίου, αλλά δεν έχουν τα μέσα, έτσι ώστε να προωθήσουν τις προτάσεις τους. Γιατί ερχόμαστε, οπότε, εμείς εδώ, σαν Δημοτικό Συμβούλιο, να επικυρώσουμε την πράξη ότι αυτός που έχει τα μέσα και τις διασυνδέσεις με την εκάστοτε εξουσία μπορεί “να λύνει και να ράβει”; Γιατί παίζουμε αυτό το παιχνίδι σαν Δημοτικό Συμβούλιο; Γιατί δεν ενδιαφερόμαστε να προωθήσουμε, αυτό που πραγματικά ενδιαφέρει τους κατοίκους και να αναλωθούμε με τόσο πάθος, με τόση θέρμη, με τόσα επιχειρήματα; Γιατί χάνουμε το στόχο μας; Εγώ αυτό θεωρώ ότι κάνουμε σαν Δημοτικό Συμβούλιο για το θέμα του κτήματος Καμπά: Εξυπηρετούμε τα συμφέροντα μιας συγκεκριμένης εταιρίας και βλάπτουμε τα συμφέροντα του συνόλου των δημοτών. Αυτό ας είναι καθαρό. Γιατί θέλει η εταιρία ν’ αλλάξει χρήση; Γιατί αποφάσισε να εκμεταλλεύεται ξαφνικά εμπορικά κέντρα; Είναι αξιόπιστος συνομιλητής; Θα έχει μια διάρκεια η σχέση μας; Είναι ο κύριος Σμέρος, ο κύριος Μερτύρης, που θα είναι και αύριο στη γειτονιά μας; Κάνετε λάθος. Απ’ ό,τι δείχνει η ίδια -και το έχει δημοσιεύσει στο site της η εταιρία- το 2007, προχώρησε σε μια σειρά πωλήσεις όλων των εμπορικών κέντρων που είχε κατασκευάσει. Και όχι μόνον αυτά που είχε κατασκευάσει, αλλά προπώλησε και αυτό που φτιάχνει στη Γυαλού. Σε ποιον το πούλησε; Σε κάποια εταιρία ανάπτυξης εμπορικών κέντρων; Όχι! Σ’ ένα μεγάλο διεθνές αμοιβαίο κεφάλαιο, σε μια επενδυτική εταιρία που το 85% του κεφαλαίου της -που δεν είναι ασήμαντο- είναι επενδύσεις και μετοχές, η οποία σήμερα χρησιμοποιεί αυτό το πάρκο, και αύριο επειδή ο στόχος της είναι η προσκόμιση όσο το δυνατόν περισσότερου κέρδους για τους μετόχους... Λίγο νερό παρακαλώ. Δεν θα το χρησιμοποιήσω. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα το αποκρούσουμε και πάλι. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΦΥΚΟΥΡΑ: Στοχεύει στο μέγιστο κέρδος για τους μετόχους της. Αυτά που σας λέω δεν τα λέω έτσι, “στον αέρα”. Είναι δημοσιευμένα, στο site της εταιρίας REDS, λένε ημερομηνίες. Και αν μπείτε από το ένα στο άλλο, θα δείτε ποια είναι η Henderson Global Investors Limited.

 Όσο για τη Βίλα Καμπά που συζητάμε σήμερα και λέμε ότι θα αποτελέσει έναν ενιαίο χώρο, μετά από την αναπαλαίωση και των υπόλοιπων κτιρίων και θα είναι ένας διάδρομος πολιτισμού ανάμεσα στο εργοστάσιο και στις Αποθήκες Καμπά και στη Βίλα, αν μπείτε πάλι στο site της REDS, θα δείτε ότι το νέο οικοδομικό συγκρότημα κατοικιών που κάνει λέγεται ¨Βίλα Καμπά¨. 

Μετά από το ¨λόφο Έντισον¨ και το ¨Ελαία¨ -δεν θυμάμαι αν το λένε έτσι το ήδη κατασκευασμένο της Κάντζας- το τρίτο είναι το Βίλα Καμπά, στο οποίο μάλιστα έχει κι ένα σχέδιο που λέει για την ανάπτυξη 14 μεζονετών.

Υπολογίζει μέσα σ’ αυτές και τη Βίλα Καμπά. Και αν δείτε πώς “πνίγεται” το διατηρητέο στο οποίο αναγράφει κιόλας ότι θα κάνει μερική αναπαλαίωση. Σας καλώ να το τυπώσετε από το site.Μπορείτε να το τυπώσετε αυτήν τη στιγμή, έτσι, για να δούμε, να έχουμε μια εικόνα με ποιον συνομιλούμε.

Συνομιλούμε με μια εταιρία που θα είναι μεταπράτης αυτής της κατασκευής που θα κοστίσει τόσο πολύ σε μας, αλλά σ’ αυτήν θα προσκομίσει υπεραξία. Και υπεραξία που δεν δικαιούται ν’ αποκτήσει, γιατί αγροτική γη αγόρασε.

Δεν δικαιούται αυτήν την υπεραξία. Θα της τη δώσει, με Απόφασή του, το Δημοτικό Συμβούλιο. Και δεν πρέπει να της τη δώσει σε βάρος μας! Θέλω να σταθώ παρακάτω, στο θέμα της μελέτης ¨Λουκάκη¨, επειδή πολύ συζητείται γιατί η μελέτη ¨Λουκάκη¨ απετέλεσε τη βάση για τις ΖΟΕ (Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου) Μεσογείων και -από ό,τι είπε η κυρία Λεβαντή, εγώ δεν το έχω παρακολουθήσει- θα συμπεριληφθεί και στο Νέο Ρυθμιστικό που εκπονείται, αλλά που ελπίζω να μην ψηφιστεί, γιατί όλος ο επιστημονικός κόσμος, η Νομαρχία, οι περισσότεροι Δήμοι είναι κατά. Η μελέτη ¨Λουκάκη¨ εκπονήθηκε όταν η περιοχή ήταν τελείως διαφορετική.

Αλλά και τότε καταγράφηκαν πάρα πολλές παραλείψεις σκόπιμες και λάθη. Να σκεφτείτε ότι στην μελέτη ¨Λουκάκη¨ περιγράφεται σαν Ζώνη Υψηλού Πρασίνου η Σπάτων με την ΠΡΕΜΙΞ! Και εκεί που υπήρχε πράσινο, όπως ήταν οι αμπελώνες Καμπά, εκεί πρότεινε τη δημιουργία ενός χώρου όχι εμπορικού, ενός κατά κάποιο τρόπο Τεχνολογικού Πάρκου, αυτού που πέρασε μετά με τις ΖΟΕ. Δεν είχε απεικονίσει ορθά την πραγματικότητα των Μεσογείων∙ είχε σφάλματα και είχε και επιρροές.

Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε οπότε σαν βάση αναμφισβήτητη αναφοράς μας τη μελέτη ¨Λουκάκη¨. Όχι! Επηρεασμούς είχε και λάθος απεικονίσεις. Και αυτό πρέπει να το πούμε. Και αυτές φάνηκαν και στις ΖΟΕ, με τον ίδιο τρόπο. Και ο Δήμος έκανε προσφυγή κατά των ΖΟΕ ειδικά για το κτήμα Καμπά, η οποία δεν έχει συζητηθεί ακόμα. Δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε τις ΖΟΕ, όσοι κινητοποιούμαστε ενάντια. Δεν τις αποδεχόμαστε.

Όπως δεν αποδεχόμαστε και το δικαίωμα της εταιρίας να καταστρέψει τους αμπελώνες. Δεν είχε δικαίωμα. Και τα στοιχεία που προσκόμισε στη Νομαρχία για να δικαιολογήσει την καταστροφή των αμπελώνων ήταν ανεπαρκή και οφείλει να αποκαταστήσει το χώρο ως είχε. Αν θέλαμε να παίξουμε τον ρόλο του να υπερασπίσουμε κεκτημένα και να βλέπουμε και μπροστά στο μέλλον και όχι πίσω στο παρελθόν, θα έπρεπε να σώσουμε το χαρακτήρα αυτού του τοπίου που δεν είναι ένα οποιοδήποτε οικόπεδο, είναι ένας ιστορικός χώρος για όλη την περιοχή των Μεσογείων. Έχει το μοναδικό αγροτοβιομηχανικό συγκρότημα στη περιοχή Ανατολικής Αττικής.

Είναι ένας φορτισμένος με ιστορία, με κοινωνικές αναφορές χώρος. Δεν είναι ένα οποιοδήποτε οικόπεδο. Και αυτό είναι χρέος μας στο μέλλον να το διατηρήσουμε σαν ανάμνηση. Δεν είναι υποχρέωσή μας να το κάνουμε εμπορικό κέντρο -κάπου λάθος τα έχουμε καταλάβει τα πράγματα- ούτε να συναινέσουμε σε κάτι τέτοιο. 

Θέλω να πω ότι θεωρώ κινδυνολογία τη διατήρηση των αμπελώνων. Δεν σημαίνει ότι θα διατηρηθούν οι αμπελώνες αν διατηρηθούν στο κτήμα Καμπά, μ’ αυτήν την ιστορία και μ’ αυτήν τη σημασία θα πρέπει να διατηρηθούν σε όλα τα χωράφια. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εγώ θα μπορώ να τοποθετηθώ σήμερα και να πω αν είμαι υπέρ ή κατά αυτού. 

Θα ήθελα να τελειώσω λέγοντας ότι είπε ο Δήμαρχος προηγούμενα «Η δημοκρατία την οποία υπηρετώ επιτρέπει σε κάθε πολίτη να προσφύγει με όλα τα μέσα νόμιμα στο Συμβούλιο της Επικρατείας, να προσφύγει ας πούμε σε κάθε παραπάνω Όργανο.».

Η δημοκρατία που υπηρετεί επιτρέπει την προσφυγή στα δικαστήρια, αλλά δεν επιτρέπει τη δημόσια διαβούλευση, δεν επιτρέπει την ενημέρωση των κατοίκων, δεν επιτρέπει να συμμετέχουν στην επεξεργασία των θέσεων οι κάτοικοι, να πουν τη γνώμη τους, να πουν τις ιδέες τους -πολύ πιο καλές πολλές φορές απ’ αυτές που έχουμε εμείς εδώ- και να συναποφασίσουμε τελικά το καλύτερο για τη πόλη μας.

Και αυτό δείχνει η στάση του.Υποτιμάμε τους πολίτες, τους κατοίκους αυτής της περιοχής, μη δίνοντάς τους το λόγο, τους υποτιμάμε βαθιά και σε συνέχεια. Και όταν οργίζονται τους θεωρούμε ταραξίες. Δεν είναι έτσι. Το συναίσθημα και η πίεση βγαίνει πολλές φορές και με οργή και όλοι μας το ξέρουμε και όλοι μας το έχουμε ζήσει. 

Αλλά εγώ θα περίμενα σήμερα από το Δήμο να πει «Εγώ ξεκινάω κύκλο ενημέρωσης, κύκλο συζήτησης. Πιστεύω ότι έχω δίκιο και γι’ αυτό θα πείσω τους κατοίκους.». Αλλά δεν θα γίνει διάλογος ξεχωριστών μονολόγων. Θα επηρεάσει ο ένας τον άλλον. Δεν μπορεί να φτάνουμε σήμερα να συζητάμε απόψεις και να μη διαβαστεί πρώτο το κείμενο των φορέων που είναι κάθετα αντίθετοι και που έχουν λόγο και που έχουν άποψη στην τοπική κοινωνία. 

Δεν μπορεί να γίνεται αυτό το πράγμα. Εγώ θέλω να πω το εξής -και να συμφωνήσω σ’ αυτό που είπε προηγούμενα ο Τάσος Μπουντουβάς: Η ιστορία δεν είναι ανάγκη να τελειώσει με την Απόφασή μας σήμερα. Δεν χάσαμε τίποτα.

Δεν έχασε η πόλη, επειδή παρέμεινε ένας μεγάλος ελεύθερος χώρος ακάλυπτος, στον οποίο μπορούν να χτίσουν ελπίδες οι επόμενες γενιές. Θα έπρεπε εδώ να ενδιαφερθούμε για ποιους ελεύθερους χώρους θα εξασφαλίσουμε και μέσα στην Παλλήνη.

Θα έπρεπε να ενδιαφερθούμε για το τέρας του λόφου Έντισον, που θεωρείται όλη αυτή η ανάπτυξη ένα οικόπεδο και δεν μπορούν οι κάτοικοι της περιοχής να περάσουν το δρόμο και να μπουν μέσα, γιατί τα κοινόχρηστα δεν είναι κοινόχρηστα του Δήμου, είναι κοινόχρηστα του οικοπέδου. Θα πρέπει να μας απασχολήσουν όλα τα μεγάλα προβλήματα και της Παλλήνης και της Κάντζας, με το βλέμμα στο μέλλον των 60.000 κατοίκων.

Και πιστεύω ότι εκεί θα πρέπει να αναλώσουμε και το πάθος μας και τη φαντασία μας και την οργή μας. 

Σας ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε, κυρία Φυκούρα. Το λόγο έχει ο κύριος Κυπρής. 

ΚΥΠΡΗΣ: Κύριοι και κυρίες Δημοτικοί Σύμβουλοι, κύριε Δήμαρχε, κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συμπολίτες, σίγουρα όλοι θα ξέρετε την ιδιότητά μου. Είμαι μέλος της ΚΝΕ των Μεσογείων και είμαι δημοσιογράφος στο ¨Ποντίκι¨. Καλύπτω μάλιστα το θέμα και δημοσιογραφικά. Παρόλα αυτά, εγώ θέλω να πω κάτι, θα σας διαβάσω κάτι, το οποίο θέλω να πω, πέραν από τη δημοσιογραφική μου ιδιότητα, σαν νεολαίος της περιοχής. Να πούμε εδώ τη φωνή που έχει η νεολαία. Διότι ακούω πραγματικά, πολλούς ανθρώπους να μιλάνε για τη νεολαία και δεν τους έχω δει πουθενά.Μπορεί, αγαπητό Δημοτικό Συμβούλιο, η νεολαία της περιοχής να μην περνάει την ώρα της στην εκκλησία, όπως ειρωνικά αναφέρθηκε, αλλά σίγουρα η Παλληνιώτικη νεολαία δεν θέλει αυτό το έκτρωμα που λέγεται εμπορικό κέντρο. Η νεολαία ψάχνει και αναζητά τρόπους διαφυγής από την υποκουλτούρα και την υποψυχαγωγία που εκφράζονται μέσα σ’ ένα εμπορικό κέντρο και εσείς “κωφεύετε” συστηματικά.Η νεολαία αναζητά πραγματικούς τρόπους, γνήσιας διασκέδασης, ψυχαγωγίας, μάθησης και δημιουργίας. Και αυτό αποδεικνύεται, φίλες και φίλοι, τρία χρόνια τώρα, στο Φεστιβάλ το τοπικό που κάνει η οργάνωσή μου, το οποίο έχει “αγκαλιάσει” πραγματικά ένα πολύ μεγάλο μέρος της νεολαίας της περιοχής. Κανένας όμως από το Δημοτικό Συμβούλιο, έστω και λόγους διαφήμισης, δεν πέρασε από την πλατεία Ελευθερίας που έγινε το φετινό μας Φεστιβάλ, για να δείτε πώς περνάει δημιουργικά το ελεύθερό της χρόνο η νεολαία και μετά να πείτε εάν θέλει ή όχι τελικά το εμπορικό κέντρο. Η νεολαία της περιοχής μπορεί να μην πηγαίνει στην εκκλησία, αλλά αναζητά χώρους για να παίξει. Μιλάτε για εμπορικό κέντρο. Έχετε δει το μπάσκετ στη Κάντζα; Έχετε δει το Πάρκο στην Κάντζα; Έχετε δει το Πάρκο στην Παλλήνη; Δεν νομίζω.Αναζητά χώρους ερασιτεχνικής δημιουργίας. Έχουμε τόσα τοπικά συγκροτήματα. Τους δώσατε βήμα; Όχι! Αναζητά να ζήσει ελεύθερα χωρίς να περιμένει ν’ αποφασίσετε εσείς γι’ αυτούς με αυτούς! Μιλάτε για τη νεολαία, αλλά ποτέ κανένας σας δεν μίλησε με τα δεκαπενταμελή, τα πενταμελή. Ποτέ δεν πήγατε απέξω από τα σχολεία, να δείτε πώς ζει, δουλεύει και μαθαίνει η σημερινή νεολαία. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου)

ΚΥΠΡΗΣ: Όχι, μην με διακόπτετε, σας παρακαλώ! Πέρσι, τελείωσα το Λύκειο -ο κύριος Μπουντουβάς θα το γνωρίζει κιόλας, τον είχα και Διευθυντή. Ποιος πέρασε ποτέ απ’ αυτά τα σχολεία με τα πάρα πολλά προβλήματα; Έκανα μάθημα και έσταζε το νερό. Τα σχολεία μας ανοιχτά στα ναρκωτικά∙ αλισβερίσι μέσα στα σχολεία. Πότε περάσατε από εκεί; Ποτέ! Ποτέ δεν βρεθήκατε απέξω από τα σχολειά μας, για ν’ ακούσετε τις απόψεις αυτής της νεολαίας, για την οποία τώρα λέτε ότι θέλει το εμπορικό κέντρο. Ποτέ δεν είδατε την πραγματικότητα, τα πραγματικά τους προβλήματά τους. Δεν τους είδατε στα μάτια! Δεν τολμάτε να τους αντιμετωπίσετε! Γιατί; Γιατί ίσως δεν έχετε κάτι να τους πείτε!Μόνον η ΚΝΕ βρίσκεται καθημερινά έξω από τα σχολεία, στους τόπους δουλειάς, εκεί που δουλεύει και εργάζεται η σημερινή νεολαία από το 13 και από τα 14, στα φροντιστήρια, στους χώρους που συχνάζει. Η ΚΝΕ μιλάει με τη νεολαία, ακούει τα προβλήματά της, τα αφουγκράζεται, κάτι που κανένας από εσάς δεν το έχει κάνει, από όποια Δημοτική Παράταξη εκφράζετε στο Δημοτικό Συμβούλιο, είτε είναι πράσινη, είτε είναι μπλε, είτε είναι ροζ. Ακόμα και οι κινητοποιήσεις που έγιναν για το Εμπορικό Κέντρο στην προηγούμενη συζήτηση τι απέφεραν; Μάλλον κινητοποιήσεις εν αιθρία ήταν.Η ΚΝΕ, αλλά και ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας που ερχόμαστε σε επαφή, λέει ρητά και κατηγορηματικά ‘όχι’ στο Εμπορικό Κέντρο Καμπά. Λέει ‘όχι’ σ’ αυτό το έκτρωμα που θέλετε να κτίσετε στην περιοχή μας.Λέει ‘όχι’ στα συμφέρονται του κεφαλαίου. Λέει ‘όχι’ στις κεντρικές και τοπικές Αποφάσεις που κάνουν τη ζωή της νεολαίας, τη ζωή του λαού, τη ζωή των εργαζομένων, ακόμα χειρότερη, προσθέτοντας άλλη μία “μέγγενη” πάνω από το λαιμό τους. Και θα αγωνιστούμε ενάντια σε όποια Απόφαση και αν πάρετε και σε όποια Παράταξη πάει ενάντια στα συμφέροντά μας. Αυτή είναι η φωνή της νεολαίας και συστηματικά δεν την ακούσατε ποτέ! Ας ανοίξετε οπότε τ’ αυτιά σας και ας βρεθείτε, έστω για μια φορά, πλάι σ’ αυτά τα νέα παιδιά. Αυτοί είναι το μέλλον της πόλης. Αυτοί είναι το μέλλον της Παλλήνης. Αυτοί είναι που θα δεχθούν όλα αυτά που θα γίνουν, εάν γίνει το Εμπορικό Κέντρο Καμπά. Ευχαριστώ πολύ. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΡΟΜΠΑΚΗΣ: Επειδή καλύφθηκα στα περισσότερα από τους προηγούμενους ομιλητές οι οποίοι ήταν και τεκμηριωμένοι, θα βάλω μόνον μερικά ερωτήματα. Και επειδή άκουσα τις τοποθετήσεις Δημοτικών Συμβούλων σε σχέση με την αποχέτευση, θα βάλω ένα απλό ερώτημα. Ας πούμε ότι θεωρητικά όλα πάνε καλά και τέλος πάντων γίνεται αυτό το κέντρο, γίνεται η αποχέτευση, παίρνει τα λύματα των Εργατικών Κατοικιών του Αγίου Νικολάου και της Κάντζας. Εσείς είστε Δημοτικό Συμβούλιο του Αγίου Νικολάου και της Κάντζας και των Εργατικών Κατοικιών ή όλης της Παλλήνης; Διότι η υπόλοιπη Παλλήνη δεν θα έχει αποχέτευση. Εκτός και αν πάμε στη λύση που ακούστηκε, να προσδοκούμε να γίνει καμιά τέτοια επένδυση και στο υπόλοιπο κομμάτι! Αυτό είναι το ένα. Σε σχέση με αυτό που ακούστηκε για το Δήμο Σπάτων και επειδή έτυχε να έχω μία προσωπική εμπειρία, όχι τωρινή πριν από είκοσι χρόνια -από τον κύριο Σμέρο ακούστηκε: Τεχνικός Προϊστάμενος του Δήμου πριν από είκοσι χρόνια, φίλα προσκείμενος πολιτικά του Δημάρχου, παραιτήθηκε. Και ξέρετε γιατί παραιτήθηκε; Μου είπε ότι: «Δεν αντέχω πια ακόμα και τα τριγωνάκια να θέλουν να τα τσιμεντάρουν. Δεν αντέχω πια αυτό που γίνεται, να μην αφήνουμε ούτε τρίγωνο σε διασταύρωση που να μην βγάλουμε το πράσινο που έχει!». Εάν θεωρούμε ότι το παράδειγμα των Σπάτων ή άλλων Δήμων είναι ο “μπούσουλας” τον οποίο πρέπει να ακολουθήσει και η Παλλήνη, νομίζω ότι κάπου έχουμε λάθος. Τώρα σε σχέση με την εισήγηση του Δημάρχου:Διαβάζοντας μία συνέντευξή του στον Τοπικό Τύπο και ακούγοντάς τον σήμερα εδώ, μου δίνει την αίσθηση ότι είναι Ιανός. Δηλαδή βλέποντας την τοποθέτησή του στην εφημερίδα, λίγο έλειψε να του κάνω πρόταση να έρθει στους Οικολόγους. Με εξέπληξε! Διάβαζα καταπληκτικά πράγματα, είπα «Αυτός είναι Δήμαρχος!». Σήμερα όμως ήρθε εδώ και μας μίλησε εκφοβιστικά. Αυτό εισέπραξα τουλάχιστον εγώ. Και δεν ήταν ο μόνος βέβαια. «Εάν δεν γίνει αυτό, κινδυνεύουμε, θα πάμε αλλού. Εάν δεν γίνει το άλλο, κινδυνεύουμε, θα χάσουμε τα πάντα.». Οι ελεύθεροι χώροι -όπως ειπώθηκε- θα δώσουν μια “ανάσα” στην πόλη. Και εν πάση περιπτώσει δεν βλέπω άλλον τρόπο να τους ξαναποκτήσουμε, τη στιγμή που αγοράστηκαν, όπως ειπώθηκε, σαν αγροτική γη σχεδόν τζάμπα και σήμερα έχουν μια μεγάλη υπεραξία. Και η πρόταση την οποία έχουμε υπερασπιστεί είναι αυτό που ακούστηκε που θεωρείται ουτοπικό. Είναι απαλλοτρίωση, κύριοι. Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, εμείς επιμένουμε στην απαλλοτρίωση. Και στη χειρότερη περίπτωση, να “πέσει το μπαλάκι” στη Νομαρχία και η Νομαρχία να πάει να πάρει ένα δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών να το ξεπληρώσει με το ένα εκατομμύριο ευρώ που πληρώνει σε ενοίκια κάθε χρόνο και στο χώρο αυτό να γίνει ένα Νομαρχιακό κτίριο της προκοπής, να γίνει ένα Δημοτικό κτίριο που δεν έχουμε και δυστυχώς είμαστε μέσα σε παλιούς στάβλους και εν πάση περιπτώσει ν’ αναβαθμίσουμε τουλάχιστον το χώρο αυτό με το υπόλοιπο χώρο αθλοπαιδιών και πρασίνου. Αυτό είναι το έσχατο που μπορεί να γίνει. Και ένα τελευταίο που είπε -και αναφέρομαι στο Δήμαρχο: Είπε ότι εξασφαλίσαμε το 50%. Και διερωτώμαι πώς το έχουμε εξασφαλίσει το 50%; Εάν δεν πάμε σε μία συμφωνία, όπως αφέθηκε να εννοηθεί από το Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθηνών, πώς θα εξασφαλίσουμε το 50%;Εάν δεν έχουμε, εκ των προτέρων, μια συμφωνία και να πούμε ότι αυτήν τη στιγμή η εταιρία μας δίνει το 50%, το 60%, το 40% εν πάση περιπτώσει που είναι το μίνιμουμ, με τι δικαιολογητικά, πώς θα πάμε να το διεκδικήσουμε; Και δυο λόγια για την κυρία Συκιανάκη του Οργανισμού. Κάποιος στην αρχική εκδήλωση της Νομαρχίας στο Γέρακα είπε το πολύ πετυχημένο «Οι Κυβερνήσεις πέφτουν, η Συκιανάκη μένει.». Αυτό σημαίνει πολλά. Διότι αυτή η κυρία στη εισήγησή της είχε εσκεμμένα πάντα πολλές παραλείψεις στο γενικό σχεδιασμό. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΡΟΜΠΑΚΗΣ: Λέει ότι είναι. Τώρα το τι λέει ο καθένας… Εντάξει. Αυτό “είναι άλλου παπά ευαγγέλιο”. «Οι Κυβερνήσεις πέφτουν, η Συκιανάκη μένει.»!Ευχαριστώ πολύ. Γεια σας. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε, κύριε Ρομπάκη. Ο κύριος Μουρμούρης. 

ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΣ: Καλησπέρα σας. Φαίνεται ότι ή έχω πάρα πολύ καιρό να έρθω εγώ εδώ ή αρχίζω σιγά - σιγά και χάνω, λόγω ηλικίας, τις επαφές μου. Τέτοιες συζητήσεις τα τελευταία είκοσι χρόνια έχω ακούσει πολλές. Επειδή είναι όμως σοβαρό το θέμα, θα μου επιτρέψετε να σηκωθώ όρθιος. Αν δεν απατώμαι, η συζήτηση γίνεται για να ενισχύσουμε τους εκλεγμένους εκπροσώπους μας -τους αρκετά ισχυρά εκλεγμένους εκπροσώπους μας, με πενήντα και κάτι τοις εκατό στις πρόσφατες εκλογές- για να διαφυλάξουμε ορισμένα πράγματα της περιοχής που ζούμε. Και είναι τετράγωνο, παρ’ όλες τις όσες συζητήσεις και αντιρρήσεις ακούστηκαν, ότι αυτοί οι άνθρωποι μας γοήτευσαν και τους ψηφίσαμε. Θα πρέπει οπότε εμείς -οι 14 οργανώσεις και δεν ξέρω πόσες άλλες- που θέλουμε να λέμε ότι, κάτω από τα πόδια μας, έχουμε χιλιάδες οπαδούς, να ξεκαθαρίσουμε στον εαυτό μας τι κάναμε όταν ψηφίζαμε. Και σήμερα να δεχθούμε, όπως κάποτε ο ομιλών είχε πει ότι ο λαός ξέρει καλύτερα από εμάς. Αυτοί οι οποίοι κυβερνούν σήμερα το Δήμο έχουν εκλεχθεί από εμάς. Εδώ πρέπει να μπει μια τελεία. Δεύτερο, όλοι, και οι είκοσι που αναφέρατε, είναι το ίδιο εκλεγμένοι. Είναι εξαίρετοι άνθρωποι και θέλουν το καλό της Παλλήνης. Εμάς ποιος είναι ο ρόλος μας; Εμάς των πολιτών, των κριτών αν θέλετε, γιατί αυτό άκουσα μέχρι τώρα. Μόνο κατακρίσεις άκουσα προς αυτούς τους έρημους είκοσι ανθρώπους, που στις πλάτες τους έχουν τόσο σοβαρά προβλήματα που τα έχει δημιουργήσει μια ιστορία 25 - 30 ετών -και ας με συγχωρέσει ο κύριος Ρομποτής, έχω κλέψει αρκετά από το βιβλίο του στο τελευταίο μου βιβλίο. Η ουσία παραμένει: Τι θέλουμε να κάνουμε αύριο; Αυτό -συγχώρεσε με αγαπημένε Σπύρο, Δήμαρχε- δεν το ρώτησες, δεν το συζήτησες. Δεν άφησες να ακουστεί το τι θέλουμε να κάνουμε αύριο. Έχεις εσύ όραμα, και σε “θολώνει” αυτό το όραμα, και δεν βλέπεις ίσως τα μικρά δικά μας οράματα. Ακόμα θα έλεγα αυτός ο νεολαίος που μίλησε … 

ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΣ: … εγώ που έχω την αδυναμία να παίζω μπάλα τους βλέπω κάθε μέρα δίπλα μου. Και είναι τόσο πολλά τα παιδιά αυτά! Θα μου πείτε «Kαι εμείς τ’ ακούμε, δεν είσαι μόνο εσύ.». Αλλά άσχετα αν ανήκεις στην άκρα ή στην κέντρο αριστερά, ο νέος είπε δυο αλήθειες τουλάχιστον. Μία: Ότι δεν τους δίνουμε λόγο! Μα, θα μου πείτε «Εμείς φτιάξαμε Βουλή, Δήμο των Νέων!». Δεν ξέρω πόσες φορές έχουν αυτοί οι άνθρωποι συζητήσει και δεν ξέρω πόσοι κάτω από τα πόδια τους υπάρχουν μαζί με αυτούς. Μήπως είναι τυπικό; Μα, αν πραγματικά θέλαμε να στριμώξουμε -και επιτρέψτε μου τη λέξη- τους διευθύνοντας της REDS, θα κάναμε τέτοιες συζητήσεις εδώ; Θα τους λέγαμε δηλαδή «Κοιτάξτε! Εμείς έχουμε διασπαστεί εδώ οι μισοί» -15 από τους 20 μέτρησα- «να λένε καλά λόγια γι’ αυτό το οποίο πρόκειται να κτιστεί…». Μα έτσι κάνουμε διαπραγμάτευση; Διαπραγμάτευση κάνουμε με σθεναρές θέσεις, ομόψυχα, ομόψυχα αποφασίζουμε! Ή, αν θέλετε, σαν Επιτροπή δεν πάμε περίπατο να δούμε ποιες είναι απόψεις του αντιπάλου. Όχι! Κατευθύνουμε τον αντίπαλο στις δικές μας απόψεις! Θα ήθελα, έξω από όλα τ’ άλλα τα πολύ όμορφα που ανέφεραν -χέρσα χωράφια άκουσα, πολιτιστικά σχήματα άκουσα… Η ουσία της διαπραγμάτευσης… Διότι εσάς σας βάλαμε σ’ αυτές τις θέσεις, για να ξέρετε να διαπραγματεύεστε τα συμφέροντα του λαού της εργατιάς μας είπαν οι αγαπημένοι φίλοι. Όχι! Των πολιτών, των ανθρώπων αυτής της Παλλήνης. Και όχι των ετικετών που δίδουμε εμείς οι πολιτικάντες. Άρα, δουλειά σας, αγαπημένοι φίλοι, είναι να ξέρετε να διαπραγματεύεστε. Και θα μου επιτρέψετε -έχω χρόνια σ’ αυτόν το χώρο- να σας πω ότι κάνατε πολλά λάθη. Τώρα, αν καθόμουν στην καρέκλα που κάθεται ο Γενικός Διευθυντής της REDS θα ήξερα πολύ καλά “να σας χορέψω εγώ στο ταψί”. 

Σας ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το λόγο έχει ο κύριος Ρομποτής. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΡΟΜΠΟΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, εγώ σεβόμενος την ηλικία μου, θα πρέπει να είμαι ρεαλιστής, με την εμπειρία που θα πρέπει να έχω στα 79 μου χρόνια. Έτσι; Και θα είμαι ρεαλιστής γιατί εδώ άκουσα ευχολόγια. Πολλοί λένε αυτό που θα ήθελαν να γίνει. Και εγώ θα το ήθελα. 

Εγώ θα ήθελα να ξαναγυρίσω προπολεμικά, να βλέπω την Κάντζα με ωραία αμπέλια, το εργοστάσιο να καπνίζει, γιατί έκαιγε κάρβουνο τότε -εσείς δεν είχατε γεννηθεί τότε που γίνονταν αυτά- και θα ήταν πάρα πολύ ωραία και καλά. Εγώ πήγαινα στην Κάντζα τότε με τα πόδια και ξυπόλυτος, σ’ έναν χωματόδρομο που το μεν καλοκαίρι σήκωνε πολλή σκόνη -και “έτρωγα ξύλο” από τη μάνα μου γιατί είχα γίνει έτσι- και το χειμώνα βούλιαζα στη λάσπη.

Αυτή ήταν η όμορφη ρομαντική εποχή της Κάντζας. Μακάρι να ξαναγινόταν.Ευχολόγια κάνουμε όλοι η Κάντζα να ξαναγίνει όπως ήταν. Να ξαναγίνουν αμπελώνες άκουσα. Σας πληροφορώ ότι όσοι εδώ στην Παλλήνη είχαμε αμπέλια, δεν έχουμε ούτε ένα κλήμα. Τα ξηλώσαμε όλοι. Δεν συμφέρουν. Δεν γίνεται. Ονειρεύεστε οπότε ότι κάποτε θα μπορούσε η Κάντζα να ξαναγίνει αμπελώνας;

Ας είμαστε ρεαλιστές. Θα το θέλαμε, δεν γίνεται. Τώρα εννοούμε να μην πηγαίνουμε ξυπόλυτοι στη Κάντζα, να πηγαίνουμε με αυτοκίνητο και μάλιστα με 4χ4. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Πρέπει να δούμε τα πράγματα όπως έχουν και όχι όπως θα θέλαμε ή και δεν θα θέλαμε να έχουν -γιατί κανείς δεν θα ξαναγύριζε στο γαϊδουράκι ή στη ξυπολησιά. Εδώ εγώ δεν ξέρω για ζώα και τέτοια. Ξέρω όμως το εξής: Εδώ και πάρα πολλά χρόνια συζητείται το θέμα της Κάντζας. Επί Δημαρχίας ακόμα ή Προεδρίας -δεν θυμάμαι- του κυρίου Σμέρου είχε γίνει η πρώτη συζήτηση. Είχε προταθεί ένα σχέδιο. Μακάρι να είχαν συμφωνήσει τότε να το έκαναν.

Ήταν πολύ καλύτερο απ’ αυτά που έχουν προταθεί εν συνεχεία.Μετά, ένας άλλος σχεδιασμός, λίγο χειρότερος από τον προηγούμενο, όμως καλύτερος από τούτον εδώ που συζητείται τώρα. Και αυτό που βλέπω είναι ότι κάθε φορά θα αναστέλλεται το θέμα και θα έρχεται ένα χειρότερο. Και με κάποιους καινούριους Νόμους που λένε ότι θα ψηφιστούν για το ένα και για τ’ άλλο και τα λοιπά, κάποτε θα δούμε εκεί πιθανόν πολυκατοικίες κολλημένες τη μία δίπλα στην άλλη και ούτε ένα μέτρο πράσινο. 

Πιθανώς αυτή η λύση να είναι η καλύτερη τώρα. Και εγώ θέλω να συγχαρώ τον κύριο Δήμαρχο, ο οποίος με τις συναλλαγές που έχει κάνει έχει επιτύχει κάποια πράγματα και διότι το εργοστάσιο του Καμπά, που ποτέ δεν θα μπορέσει να το πάρει ο Δήμος, θα ξαναγίνει ένα εργοστάσιο που θα το αξιοποιήσουμε και η Βίλα Καμπά και κάποιες άλλες παροχές, που εν πάση περιπτώσει εφόσον γίνουν, είναι ένα επίτευγμα. Και πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Κύριε Πρόεδρε, ο Βενιζέλος κάποτε, όταν ρωτήθηκε από το Επιτελείο του «Μα, Πρόεδρε, πώς μπόρεσες και διπλασίασες την Ελλάδα;» ξέρετε τι είπε; «Τη διπλασίασα γιατί δεν κοίταξα ποτέ ποιο είναι το δίκαιο.

Το δίκαιο δεν το ξέρει κανείς. Δεν στο αναγνωρίζει κανείς. Προσπάθησα να κάνω αυτό που ήταν δυνατόν την παρούσα στιγμή.». Η παρούσα στιγμή τώρα είναι…

Πρέπει να μην χάσουμε την ευκαιρία. Μπορεί πολλούς να τους πικραίνω, γιατί έχουμε αντίθετη άποψη. Δεν έχει σημασία …

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΡΟΜΠΟΤΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Χάλασε και το μικρόφωνο! 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΡΟΜΠΟΤΗΣ: Θέλω να πω ότι πολλοί άνθρωποι, φίλοι εδώ, καλά κάνουν και αγωνίζονται. Και εγώ αγωνιζόμουν στα νιάτα μου. Και όταν λέω ότι αγωνιζόμουν, εγώ έγγραφα στους τοίχους συνθήματα κατά των Γερμανών. Όχι όπως τώρα που τους προστατεύουν οι αστυνομικοί. Όταν ήταν το πολυβόλο του Γερμανού στη γωνία. Ξέρω από αγώνες. Και καλά και αγωνίζονται οι άνθρωποι. Όμως να αγωνίζονται για πράγματα τα οποία μπορούν να επιτευχθούν. Διότι με το να αγωνιζόμαστε για πράγματα που δεν μπορούν να επιτευχθούν, ίσως φέρουμε κάτι χειρότερο. Αυτό φοβάμαι και μήπως κάποτε όλοι “βγάλουμε τα μάτια μας”. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Ρομποτή. Το λόγο έχει ο κύριος Γεωργάς. Κύριε Γεωργά, ελάτε σ’ ένα μικρόφωνο. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΓΕΩΡΓΑΣ: Καταρχήν, χαίρομαι πολύ που σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο που συζητά για μία απάντηση στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., βρίσκονται και εκπρόσωποι της εταιρίας. Λέμε συνεχώς για Νόμους που θα είναι δυσμενέστεροι. Αυτό το δυσμενέστεροι είναι προς ζημία πάντα; Αν δηλαδή είναι δυσμενείς για κάποιους, δεν είναι ευνοϊκότεροι για κάποιους άλλους; Εγώ θα παρακαλούσα όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους και τους δημότες, εμάς, όταν πάμε σπίτι μας σήμερα το βράδυ να πάρουμε τα προγράμματα των Παρατάξεων και να τα διαβάσουμε. Η ιστορία σήμερα είχε δράκο, που όμως δεν τον φοβάται κανένας πια. Συζητάμε στο Δημοτικό Συμβούλιο και νομίζεις ότι γίνεται διάλογος Σουφλιά. Δηλαδή ο καθένας μιλάει, αλλά δεν ακούει κανέναν άλλον. Θα ήθελα πάρα πολύ ένας Δημοτικός Σύμβουλος, αφού συζητάμε τόσες πολλές ώρες, στη δευτερολογία του ν’ άλλαζε γνώμη. Θα μου προκαλούσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτό. Δεν το έχω δει ποτέ. Συζητάμε για την αξιοπιστία του εκάστοτε Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Υπάρχει κανείς άνθρωπος -δεν το προσωποποιώ- που πιστεύει ότι θα απαλλοτριώσει με χρήματα αυτές τις απαλλοτριώσεις που συμφωνούμε με την εταιρία και θα πληρώσει αυτά τα λεφτά για να γίνουν τα έργα; Θα εξασφαλιστεί η συναίνεση, θα προχωρήσει το έργο το επίμαχο και τα υπόλοιπα θα πει η εταιρία «Εγώ δεν μπορώ να τα κάνω, γιατί δεν έγινε η απαλλοτρίωση.». Και ύστερα θα λέμε μας εξαπάτησαν. Μας εξαπάτησαν στο Αεροδρόμιο. Μας εξαπάτησαν στην αποχέτευση. Βρήκαμε ως πρόσχημα την Αρτέμιδα. Η Αρτέμιδα φταίει που δεν έγινε, λες και το Αεροδρόμιο, που όλοι οι Δήμαρχοι ήταν εναντίον και το κράτος ήθελε, δεν έγινε!Η Αρτέμιδα που διαφώνησε “κόλλησε” το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και δεν το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. δεν έκανε τη αποχέτευση εξαιτίας της Αρτέμιδας! Λες και αν ήθελε να το κάνει θα “κόλλαγε” στην Αρτέμιδα. Εάν πάρουμε όλα τα μεγάλα θέματα, βλέπουμε ότι υπάρχει ένα αναξιόπιστο κράτος απέναντι στη γειτονιά μας. Έχετε ακούσει ποτέ σε εφημερίδες να γίνεται ποτέ κάποιο σχετικό θέμα στη Φιλοθέη, στο Παλιό Ψυχικό, στον Κοκκιναρά και σ’ αυτές τις ευγενείς περιοχές; Γιατί εκεί δεν υπάρχουν νέοι; Δεν έχουν ανάγκη από Mall; Δεν υπάρχουν ανάγκες από πολυκαταστήματα; Εκεί, βέβαια, μένουν κάποιοι άλλοι άνθρωποι που θα τους ενοχλούν αυτά όλα τα πράγματα: Η μόλυνση, οι ψευδάργυροι, τα καυσαέρια και όλα αυτά. Στα υπόλοιπα με κάλυψαν οι υπόλοιποι συνομιλητές. Ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου)  

ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ: Καλησπέρα σε όλους. Κύριε Δήμαρχε, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, αγαπητοί φίλοι και φίλες, ομολογώ ότι δεν είμαστε εδώ ούτε για να πικραινόμαστε, ούτε για να πικραίνουμε κανέναν. Είμαστε εδώ γιατί πιστεύω ότι ο διάλογος μπορεί να δώσει σκέψεις και απόψεις χρήσιμες για το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης μας. Παρακολουθώντας τις διαδικασίες των Ημερίδων της Νομαρχίας, μεταξύ των απόψεων που τουλάχιστον κατατέθηκαν ήταν και τα παρακάτω:Εκείνο που μας ενδιαφέρει περισσότερο είναι η ποιότητα ζωής και το περιβάλλον που ζούμε. Σε τι μπορεί να ελπίζει η πόλη της Παλλήνης; Είναι ένα ερώτημα που βασανίζει όλους τους Παλληνιώτες. Θέλουμε την ανάπτυξη, με σεβασμό στο περιβάλλον και τον άνθρωπο.Θέλουμε την ανάπτυξη, χωρίς να χρειαζόμαστε ωτοασπίδες, όπως βάζουμε σήμερα για να προστατευτούμε από το θόρυβο της Αττικής Οδού, γιατί ακόμα δεν έχουν βάλει ηχοπετάσματα και ο δρόμος περνά μέσα από τον οικιστικό ιστό. Θέλουμε ανάπτυξη, χωρίς αντιασφυξιογόνες μάσκες. Θέλουμε ανάπτυξη ανθρώπινη σ’ ένα περιβάλλον που θα είναι κατάλληλο για τα παιδιά μας. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ: Τα είπε ο Δήμαρχος. Μπορεί να διαφωνήσει κανείς; Αυτό είναι ένα ερώτημα. Κανένας δεν μπορεί να διαφωνήσει. Η σημερινή πρόταση που κατατίθεται διασφαλίζει όλες αυτές τις αρχές, τις οποίες εξέφρασε ο Δήμαρχος; Αυτό είναι ένα ερώτημα. Και θα πρέπει το Δημοτικό Συμβούλιο πραγματικά να λάβει σοβαρά υπόψη την πρόταση που κατατίθεται σήμερα και καλείται το Δημοτικό Συμβούλιο να ψηφίσει και, ταυτόχρονα, αυτά τα οποία ο Δήμαρχος είπε.

Και πραγματικά σ’ αυτά συμφωνώ και εγώ …ακατάληπτη ομιλία… Και ποιος μπορεί να διαφωνήσει; Μπαίνει το ζήτημα μιας διαπραγμάτευσης η οποία λέει ότι εντάξει…

Και να πω και κάτι άλλο στο οποίο νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει το αναφαίρετο Συνταγματικό δικαίωμα του όποιου φυσικού ή νομικού προσώπου να αξιοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία, βάσει της κείμενης Νομοθεσίας; Μπορεί να τ’ αμφισβητήσει κανείς; Κανένας! Εδώ δεν νομίζω ότι υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι είναι κατά της ανάπτυξης και κάποιοι που είναι υπέρ της ανάπτυξης.

Όλοι είμαστε της ανάπτυξης. Όλοι θέλουμε την ανάπτυξη της πόλης. Το θέμα είναι πώς τη θέλουμε;Και το ερώτημα το μεγάλο που μπαίνει είναι το εξής: Οι προηγούμενοι ομιλητές έβαλαν τα μεγάλα ζητήματα της πόλης. Σήμερα το Δημοτικό Συμβούλιο περιμένει μια ευνοϊκή ρύθμιση από τον Υπουργό, να βάλει την υπογραφή του. Από τον ίδιο Υπουργό περιμένουμε το θέμα της αποχέτευσης, περιμένουμε τις εντάξεις στο Σχέδιο Πόλης και τα λοιπά. 

Αυτά είναι τα μεγάλα ζητήματα που θα μπορούσε κανείς σήμερα να αντισταθμίσει στα όποια αρνητικά έχει αυτή η πρόταση. Και ένα άλλο πάρα πολύ σημαντικό, το οποίο πραγματικά προσπαθούμε με όλους τους δυνατούς τρόπους να υποβαθμίσουμε είναι το εξής: Είτε το θέλουμε, είτε δεν το θέλουμε, από τις 13 του Απρίλη και μετά, βρίσκεται σε εξέλιξη μια πρόταση, ένα σχέδιο Νόμου από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε..

Δεν υπάρχει περίπτωση ο 2515 να παραμείνει ως έχει. Αυτό είναι γνωστό. Είτε με την παρούσα Κυβέρνηση, είτε με κάποια άλλη Κυβέρνηση, το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής θα πάρει άλλη μορφή. Και το ερώτημα που μπαίνει είναι το εξής... Και εδώ πραγματικά εκπλήσσομαι.

Γιατί εκπλήσσομαι όμως; Εκπλήσσομαι για το εξής: Προσπαθούμε, σήμερα, να δούμε τι θετικά δίνει στο Δήμο η αξιοποίηση του υφιστάμενου νομικού καθεστώτος -είτε λέγεται 2742, είτε ΖΟΕ- και ταυτόχρονα δεν λαμβάνουμε σοβαρή υπόψη την πρόταση που έχει μέσα το σχέδιο Νόμου και λέει «Παλλήνη και Δραπετσώνα μικτή ζώνη τριτογενών δραστηριοτήτων.». 

Δηλαδή, θα δώσει το δικαίωμα σήμερα, ο Δήμος, με τη δική του συγκατάθεση, να προχωρήσει η κατασκευή ενός εμπορικού κέντρου με τη συγκεκριμένη ιδιοκτησία και θα απαγορέψει αύριο σε κάποιον άλλον, που θα βρίσκεται εκατέρωθεν της Αττικής Οδού και θα έχει πάνω από πέντε στρέμματα και θα του δίνεται η δυνατότητα, να ζητήσει την ίδια διαδικασία, να πάει να ζητήσει χωροθέτηση από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., από το Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.; Θα του αφαιρέσουμε αυτήν τη δυνατότητα; 

Δηλαδή προσδοκούμε ότι με το να χτιστεί το κτήμα Καμπά, κλείνει το θέμα; Πόσα στρέμματα βρίσκονται εκατέρωθεν της Αττικής Οδού; Πιστεύω και εκτιμώ ότι το Δημοτικό Συμβούλιο, ο Δήμαρχος τουλάχιστον, οι Υπηρεσίες του Δήμου κάλλιστα γνωρίζουν ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες και σε ποια στρέμματα. Αυτοί με ποιο καθεστώς θα κτίσουν; Δεν θα κτίσουν με το καθεστώς του Ρυθμιστικού Σχεδίου ως μικτή ζώνη τριτογενών δραστηριοτήτων;

Δεν θα έρθουν όλοι αυτοί οι ιδιοκτήτες να ζητήσουν και οι ίδιοι να αναπτύξουν δραστηριότητες παραπλήσιες με το εμπορικό κέντρο; Θα τους απαγορεύσει κανείς; Άρα, είναι δυνατόν να συζητάμε και να λέμε ότι, εν πάση περιπτώσει, μέσα από τη διαπραγμάτευση, πετύχαμε τα τόσες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα να γίνουν τόσα; Μα εδώ δεν μιλάμε για εκατό και εκατό πέντε χιλιάδες, που, εν πάση περιπτώσει, ούτως ή άλλως, ο Νόμος δίνει τη δυνατότητα στους σημερινούς ιδιοκτήτες να κτίσουν. Εδώ μιλάμε για ένα εκατομμύριο σε κάποια δεδομένη στιγμή. Πώς και με ποιο τρόπο το Δημοτικό Συμβούλιο θα έρθει και θα αντισταθεί σ’ αυτήν την ανάπτυξη; Τ

ο Δημοτικό Συμβούλιο έχει την υποχρέωση να λάβει σοβαρά υπόψη και αυτές τις παραμέτρους. Όλοι πολλές φορές… Επειδή τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς είμαστε από τους τακτικούς, θα μπορούσε να πει κανείς, ανθρώπους που παρακολουθούν τις Συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου κάθε φορά ακούμε ότι έγιναν λάθη. 

Το θέμα είναι σήμερα το Δημοτικό Συμβούλιο μην διαπράξει το μοιραίο λάθος που πραγματικά… 

Γιατί το ζητούμενο σήμερα ποιο είναι; Οι ιδιοκτήτες καλά κάνουν και υπερασπίζονται, με όλους τους δυνατούς τρόπους, αυτό που θέλουν να κάνουν. Το Δημοτικό Συμβούλιο, όμως, έχει υποχρέωση για την περιοχή μας πραγματικά να επιβάλλει την περιβαλλοντική ισορροπία. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Δεν πρέπει απλά σήμερα να δούμε το δένδρο∙ μας ενδιαφέρει το δάσος. Και το δάσος είναι τα εκατοντάδες χιλιάδες τετραγωνικά τα οποία θα έρθουν, μέσα από το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο, και πραγματικά θα δοθεί η δυνατότητα ν’ αλλάξει πλήρως το τοπίο. Έχουμε αρκετές εκκρεμότητες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: ΠΡΕΜΙΞ. 

Θα φύγει η ΠΡΕΜΙΞ. Τι θα κάνει; Τριτογενής ζώνη, μικτή ζώνη θα χαρακτηριστεί κι εκεί. Τι θα πάνε εκεί οι ιδιοκτήτες να φτιάξουν; Ιππικό Όμιλο; Τι θα φτιάξουν; Παραπλήσιες δραστηριότητες που θα έχει το εμπορικό κέντρο, ούτως ώστε εμένα, εμένα του πολίτη της περιοχής να μου δίνει τη δυνατότητα να φεύγω από το ένα Εμπορικό Κέντρο να πάω στο άλλο. 

Είναι απλά τα πράγματα, πολύ απλά. Και νομίζω με αυτό το πνεύμα θα πρέπει να δει με ποια Απόφαση και πώς θα είναι διατυπωμένη...

Αν και εγώ έχω την άποψη ότι πρέπει το Δημοτικό Συμβούλιο να εκφράσει την πλήρη αντίθεσή του, ούτως ώστε ότι βρίσκεται εκατέρωθεν της Αττικής Οδού να χαρακτηριστεί ως μικτή ζώνη τριτογενών δραστηριοτήτων. Αυτό πρέπει να δούμε, αυτό επιβάλλει το μέλλον. Ευχαριστώ πολύ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο κύριος Κοτρώνης. 

ΚΟΤΡΩΝΗΣ: Καλησπέρα σας. Σε μεγάλο βαθμό έχω καλυφθεί, τόσο σε τοπικό επίπεδο από τα επιχειρήματα που πρόβαλε η κυρία Φυκούρα, όσο και σε πολιτικό επίπεδο, με τον τρόπο που τοποθετήθηκε ο κύριος Βλασσόπουλος. Κάποιες επισημάνσεις μόνο: Νομίζω ότι όλοι κατανοούμε ότι οι συγκεκριμένοι Νόμοι εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Απ’ αυτήν την άποψη, νομίζω ότι είναι κρίμα, που η κυρία Λεβαντή ανέλαβε την ιδεολογική υποστήριξη της πρότασης του κυρίου Δημάρχου, με όλη την εκτίμηση προς το πρόσωπό της. 

Τι θέλω να πω; Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης στηρίζεται σε Νόμους και Αποφάσεις που κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν τα λαϊκά συμφέροντα. Και αυτό είναι το μοντέλο με βάση το οποίο σήμερα κινούμαστε και νομοθετούμε. 

Και μην μου πείτε ότι όλο αυτό το πλέγμα είναι σοσιαλιστικής κατεύθυνσης. Δυστυχώς, και η άποψη της κυρίας Λεβαντή σ’ αυτήν την κατεύθυνση κινούνται και είναι ενάντια στα συμφέροντα των πολλών. Και όταν λέω «των πολλών» -το διευκρινίζω- δεν εννοώ απλά και μόνο των κατοίκων της περιοχής. Διότι δεν πλήττονται μόνον οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου και της Κάντζας. Πλήττονται οι κάτοικοι όλης της Παλλήνης με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Πλήττονται οι κάτοικοι των όμορων Δήμων, οι μικρομεσαίοι επαγγελματοβιοτέχνες, η νεολαία της περιοχής και λοιπά. Σε θεωρητικό επίπεδο μπορούμε να μιλάμε επί ώρες. Εγώ όμως θα σταματήσω εδώ. Και θα τελειώσω εδώ λέγοντας το εξής: Η Ένωση Γονέων στης οποίας το Διοικητικό Συμβούλιο ανήκω πήρε μια ομόφωνη Απόφαση η οποία Απόφαση είναι ενάντια στην κατασκευή του εμπορικού κέντρου. Η Απόφαση αυτή έχει κοινοποιηθεί σ’ όλους εσάς. 

Θα ήθελα απλά και μόνο να πω ότι το νόημά της είναι ότι δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε το μέλλον των παιδιών μας στα όποια σχέδια της όποιας εταιρίας. Σας ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το λόγο έχει ο κύριος Κουμπούνης. 

ΚΟΥΜΠΟΥΝΗΣ: Έχει καλυφθεί η συζήτηση πραγματικά. Το θέμα Καμπά είναι χρόνια που ταλανίζει, πραγματικά, την Παλλήνη. Και αν πράγματι από τότε, με το Μπουτάρη που είχαν ξεκινήσει, είχε τελειώσει αυτή η ιστορία, νομίζω θα ήταν ο χώρος όλος διαμορφωμένος σε άλλη κατάσταση. Δεν θα ήταν έτσι που βρίσκεται σήμερα. Ίσως και η Αττική Οδός να είχε πάλι… Δεν ξέρω, μπορεί να πήγαινε από πάνω που έλεγε τότε. Το θέμα είναι ότι, εάν δεν γίνει το Εμπορικό Κέντρο όπως λένε οι Καντζιώτες, κάτι άλλο θα γίνει, όπως ο κύριος Μερτζάνος είπε. Το κεφάλαιο υπάρχει. Αυτός που αγόρασε θα πρέπει κάτι να κάνει ή θα το πουλήσει. Και μάλιστα ακούγαμε προ καιρού ότι θα το πουλήσει σε μια ομάδα. Να έρθει και γήπεδο εδώ. Τότε καταστράφηκε η Παλλήνη. Τότε θα είναι χειρότερο.Αλλά και αυτό που είπε η κυρία Λεβαντή: Κάθε οκτώ στρέμματα και μία πολυκατοικία, δεν ξέρω πόσα τετραγωνικά μέτρα θα καλύψει. Θα είναι υπέρ της Παλλήνης αυτό; Εγώ θα ήθελα να πω μόνον ένα πράγμα: Οι συζητήσεις και όλες αυτές οι αποφάσεις που πήρε ο κύριος Δήμαρχος μαζί με τη REDS, αν μπορεί και η REDS να κάνει κάποια υποχώρηση στα τετραγωνικά… .

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΚΟΥΜΠΟΥΝΗΣ: Να υποχωρήσει κάτι ακόμα στα τετραγωνικά και να λήξει αυτή η περίπτωση. Και, κύριε Δήμαρχε, αν συμφωνήσατε πραγματικά και είναι θετικό το θέμα της αποχέτευσης Καμπά, πολυκατοικιών, εργατικών πολυκατοικιών να πείτε εκεί επάνω και εσείς να καλυφθεί και η Παλλήνη.Τίποτα άλλο δεν θέλω να πω. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε κύριε Κουμπούνη. Ο κύριος Θανάσης Ηλιόπουλος. Και κλείνουμε με τους ομιλητές από το κοινό.

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ: Καλησπέρα σας. Δεν θα ήθελα να είμαι ο τελευταίος ομιλητής και δεν θα ήθελα παράλληλα να είμαι και στη θέση τη δική σας. Διότι με το ιστορικό φορτίο μέσα από τις αποφάσεις που θα πάρετε και τις επιπτώσεις από την “καταιγίδα” του Ρυθμιστικού Σχεδίου και πολλών άλλων που έρχονται στην πόλη, κάποιοι δεν θα υπάρχουν σ’ αυτά τα έδρανα. Κάποιοι μπορεί να μην υπάρχουν και στη ζωή όταν έρθουν αυτές οι επιπτώσεις. 

Έχουμε ζήσει την ανάπτυξη της Αθήνας. Έχουμε ζήσει τη μετοίκιση από το κέντρο στις συνοικίες και από τις συνοικίες στην περιφέρεια. Το ίδιο Σχέδιο συνεχίζεται. Βρισκόμαστε σε μια κοινωνία, που, δυστυχώς, όλες τις πολιτικές που εφαρμόζονται τις εφαρμόζουν οι επιχειρηματίες.

Ο λαός, οι δημότες, δεν έχουν άποψη. Δεν εισακούγονται.Εάν πάμε σε άλλες χώρες την πολιτική ανάπτυξης ή του πρασίνου ή του πολεοδομικού Σχεδίου την καθορίζουν οι πολιτικοί ή οι Δημοτικοί Άρχοντες, ή τα Δημοτικά Συμβούλια, ή οι δημότες. 

Εδώ στην Ελλάδα, δυστυχώς, έχουμε το αντίθετο. Όπου θέλουν οι επιχειρηματίες να αναπτύξουν, το μεθοδεύουν, κάνουν αυτήν την ανάπτυξη που θέλουν για το κέρδος τους. Και έχουμε και παραδείγματα. Παραδείγματος χάρη: Όπως το Εμπορικό Κέντρο -το πρώτο που έγινε στην Ερυθραία στην Εθνική Οδό- σήμερα είναι εγκαταλειμμένο.

Είχε πολλά έπιπλα, εργοστάσια. Σήμερα είναι εγκαταλειμμένο. Γιατί; Απέτυχε, διότι έφυγαν οι επιχειρηματίες που έμεναν εκεί διότι θέλουν εμπορικά κέντρα σε Ερυθραία, Εκάλη, Καστρί και ου το κάθε εξής και μεταφέρουν στους αδύναμους, στην κατώτερη κοινωνική τάξη τη λεγόμενη, η τάξη του ενός τρίτου στην τάξη των τριών τρίτων, όλες τις επιπτώσεις με διάφορες δικαιολογίες φυσικά: Της εργασίας, της ανάπτυξης -που δεν ξέρουμε ποια ανάπτυξη θέλουμε στην Ελλάδα- του πρασίνου -που δεν ξέρουμε τι πράσινο θέλουμε- όπως και αυτά που είπε ο φίλος μου ο Σταματίου και με κάλυψε αρκετά, με το Ρυθμιστικό, τις οκτακόσιες χιλιάδες και ου το κάθε εξής. 

Η ιστορική Απόφαση σήμερα που παλεύεται και που θα πάρετε θα έχει και ιστορικό χαρακτήρα. Εάν παραμείνει η κατασκευή του εμπορικού κέντρου και μόνο στην περιοχή, θα έλεγα έχει καλώς. Εάν όμως είναι η κερκόπορτα που θα ανοίξει στο Ρυθμιστικό όλες τις άλλες επιπτώσεις…

Εδώ όμως, σ’ αυτόν τον αγώνα, θα πρέπει να υπάρχει μια ομοψυχία και θα ζητήσετε και τη βοήθεια των δημοτών προς αυτήν την κατεύθυνση, να μην γίνει το Ρυθμιστικό αυτό. Διότι προβλέπεται, όπως το ξέρουμε όλοι -και ο Δήμαρχος αντιδρά- ότι σε όλους τους οδικούς άξονες, περιφερειακά, θα γίνουν τα ΒΙΠΕ τα ΒΕΠΑ, τα βιομηχανικά πάρκα κλπ. 

Πιστεύω ότι η ανάπτυξη της πόλης δεν πρέπει να είναι προς αυτήν την κατεύθυνση. Έχετε μια ιστορική ευθύνη και οφείλετε να κινηθείτε προς το καλό της πόλης. Ας σκεφτούμε το τι πόλη θέλουμε, το τι όραμα έχουμε, μέσα από διαλόγους σαν αυτόν που γίνεται σήμερα. Να γίνεται σε καθημερινή βάση. Ευχαριστώ που με ακούσατε. Και εύχομαι να σταματήσει μόνον στο εμπορικό κέντρο. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Ηλιόπουλε. Ολοκληρώθηκε ο κύκλος των ομιλητών από τους δημότες. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως. Το λόγο έχει οι κύριος Δήμαρχος. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Βεβαίως. Όχι εγώ θα κάνω μια σύντομη τοποθέτηση όσον αφορά τις απαντήσεις. Θέλω καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν έδωσα καμία συνέντευξη στο ¨Νεολόγο¨. Όχι ότι θα ήταν υποτιμητικό να δώσω τη συνέντευξη, απλώς και μόνο ο ¨Νεολόγο¨ κατέγραψε τις θέσεις μου, όπως τις κατέθεσα για το Ρυθμιστικό Σχέδιο στη Συνεδρίαση που έγινε στο Δήμο Σπάτων. Και δεν είπα μόνον αυτά που διάβασε ο κύριος Σταματίου -δεν ξέρω αν είναι εδώ- αναφέρθηκα και στα δασικά και στα ρέματα. Αναφέρθηκα και στα αναδασωτέα, αναφέρθηκα και στις πολεοδομικές μελέτες. Αναφέρθηκα και στην αποχέτευση και μάλιστα είχε συγκεκριμένο τίτλο: «Δεν μπορεί να μιλάμε για ένα εργαλείο που θα είναι πραγματικά μία ορθολογιστική ανάπτυξη της περιοχής, έτσι θα θέλαμε να είναι, και εμείς να κολυμπάμε στα λύματα.». Είναι οι θέσεις μου και οι τοποθετήσεις μου, όπως ήταν για το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας. Και βεβαίως δεν αναιρώ τίποτα. Μπορώ να πω ότι ενόψει του Ρυθμιστικού Σχεδίου ,θα είμαι ακόμα αν θέλετε πιο σκληρός επάνω στις τοποθετήσεις.Θέλω να τονίσω ότι… Δεν ξέρω εάν εγώ, ανήκοντας στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας, υπηρετώ ένα φιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης και το στηρίζει η κυρία Λεβαντή από δίπλα. Εκείνο που ξέρω να πω είναι ότι και ο 2545 είναι του 1997, και ο 2742 είναι του 1999 και το ΦΕΚ είναι του 2003 και το άλλο ΦΕΚ είναι το 2004, λίγο πριν τις εκλογές Παρασκευή. Δεν ξέρω πόσο νεοφιλελεύθερα είναι. Εκτός και αν κατηγορείτε τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, κύριε Κοτρώνη, ως νεοφιλελεύθερους φορείς πολιτικών θέσεων και βουλήσεων, έτσι; 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αυτό θέλατε να κάνετε; Μπράβο! Εκείνο που θέλω να τονίσω είναι ότι δεν μπορούμε να τα βλέπουμε… Και το είπα και στην τοποθέτησή μου στο Δήμο των Σπάτων για το Ρυθμιστικό. Δεν μπορούμε να λέμε ότι ο 2742/1999 είναι ένας Νόμος αναπτυξιακός για όλη την Ελλάδα -και το λένε πάρα πολλοί και ακούστηκε και απόψε εδώ- ένας Νόμος που πραγματικά εκσυγχρονίζει πάρα πολλά πράγματα και, μόλις πάει να εφαρμοστεί, κάποιοι να λένε ότι είναι αντιδραστικός, ότι ξεπουλάει ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκεφτεί κανείς. Το ίδιο θα πω και για τις ΖΟΕ. Απόψε οι περισσότεροι “αφόρισαν” τις ΖΟΕ. Αυτά που είπε ο κύριος Σταματίου και δεν ξέρω αν είναι εδώ αυτήν τη στιγμή για να τ’ ακούσει…

ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ: (εκτός μικροφώνου) 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Μπράβο, κύριε Σταματίου, και καλά κάνεις και είσαι εδώ. 

Οι ΖΟΕ των Μεσογείων κατά μήκος των αξόνων, εξαιρουμένου αυτήν τη στιγμή μόνον του κτήματος Καμπά, έχει γεωργική Γ1 και Γ2. Αλλά τις θέλουμε τις ΖΟΕ; Εγώ θα σας πω ότι η Νομαρχία -γιατί εδώ πρέπει επιτέλους ν’ αποφασίσουμε τι θέλουμε- έκανε προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ζητώντας την κατάργηση του Γ1 και Γ2. 

Η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας είναι κατάργηση των ΖΟΕ με το χαρακτηρισμό Γ1 και Γ2. Εμείς θέλουμε Γ1 και Γ2; Γεωργική γη και βιοκαλλιέργεια με το Γ1;

Εγώ θέλω να τονίσω ένα πράγμα: Η ΖΟΕ είναι αυτή που έσωσε αυτήν τη στιγμή το Αττικό Πάρκο απέναντι από το Λάτσιο που πήγε να κτιστεί το Ιατρικό Κέντρο. Ακριβώς. Δεν είναι γεωργική γη. Είναι Αττικό Πάρκο και καλύφθηκε από τις ΖΟΕ. 

Η ΖΟΕ ήταν αυτή που σταμάτησε την κατασκευή του Ιατρικού Κέντρου. Η ΖΟΕ αυτή που αν θέλετε εμπόδισε τη ΔΕΗ στα οποιαδήποτε σχέδια. Και να το ξεκαθαρίσουμε και αυτό: Επειδή μηχανεύονται διάφορα πράγματα, είναι ξεκάθαρο ότι οποιαδήποτε κίνηση και κάνουν, εδώ είναι παράβαση νομοθεσίας, παράβαση Προεδρικού Διατάγματος, και είναι σίγουρο ότι ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο, αν χρειαστεί, θα προσφύγει και στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την οποιαδήποτε Διοικητική πράξη προβεί η ΔΕΗ ή ο οποιοσδήποτε σκεφθεί για ν’ αλλάξει τις χρήσεις μέσα στο χώρο της ΔΕΗ. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Είναι ξεκάθαρα αυτά τα πράγματα. Άρα, το Δημοτικό Συμβούλιο ναι μεν αγωνιστικά μπαίνει σε κάποιες δράσεις, αγαπητοί Συνάδελφοι, αλλά από την άλλη μεριά θα πρέπει να έχει και εκείνο το θεσμικό πλαίσιο που….

Εκτός την αμφισβήτηση των Νόμων που είπες, αγαπητέ κύριε Βλασσόπουλε, θα πρέπει να δούμε και το νομικό πλαίσιο στο οποίο θα κινηθούμε αν θέλουμε να διεκδικήσουμε κάποια άλλα πράγματα πέραν των αγωνιστικών κινητοποιήσεων. 

Γιατί η εμπειρία μας λέει… Ξενυχτίσαμε αρκετά βράδια κάτω από τη γέφυρα του Σταυρού.

Ήταν η πάνω γέφυρα και η κάτω τώρα, στο Σταυρό. Τελικά μείναμε τρία άτομα με έξι απορριμματοφόρα και στη Βουλή ψηφιζόταν το αεροδρόμιο χωρίς να κερδίζει τίποτα η περιοχή μας! Γιατί το θεσμικό πλαίσιο ήταν εκείνο που οδήγησε και ιδιαίτερα τα δύο μεγάλα κόμματα -δεν έχω καμία αντίρρηση να το καταθέσουμε και αυτό- κάπου το ένα “κλείνει το μάτι” στο άλλο και να περάσει η κατασκευή του αεροδρομίου, χωρίς ν’ αντιμετωπίσουμε πρόβλημα. 

Σήμερα, οπότε, δεν μπορώ να λέω και να εισηγούμαι στο Δημοτικό Συμβούλιο πέραν των διεκδικήσεων -και πολύ σωστά τέθηκε από τους Συναδέλφους μου στο Δημοτικό Συμβούλιο τους παλιότερους- ότι πρέπει να παλέψουμε για να φτάσουμε σε κάποιο σημείο, εκεί που είχαμε φτάσει το 1999, διεκδικώντας κάποια πράγματα. 

Όντως υπάρχει η πρώτη Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, η οποία… Και να μην ξεχνάμε κάτι -γιατί ειπώθηκε και αυτό: Γιατί επείγεται η κυρία Συκιανάκη. Η κυρία Συκιανάκη είχε στείλει την πρότασή της από τις 27 Απριλίου του 2007. Πάμε για τρίτο χρόνο που έχει στείλει την πρότασή της σαν Οργανισμός της Αθήνας εδώ.Και θα το πω ευθέως: Η κυρία Συκιανάκη, ναι, ζει εκεί διότι είναι μία τεχνοκράτης, η οποία, ναι, δεν ανήκει στο χώρο τον κυβερνητικό το σημερινό, ανήκει σε άλλους χώρους.

Προς τους οικολόγους αριστερούς, κύριε Ρομπάκη, ανήκει η κυρία Συκιανάκη. Δεν με ενδιαφέρει, εγώ θα το πω όπως λένε τ’ όνομά της. Ξέρουμε πού ανήκει και δεν έχει καμία σχέση με το κυβερνητικό σχηματισμό. Απλώς και μόνο είναι μία -θεωρείται από όλους, είναι κοινά αποδεκτό αυτό- ορθή επιστήμων, με αν θέλετε πολλές περγαμηνές στο χώρο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας και ευαισθησίες στον τομέα του περιβάλλοντος. 

Και δίνει τον καλύτερό της εαυτό -εγώ αυτό θέλω να πιστεύω- όσον αφορά τα θέματα περιβάλλοντος στην περιοχή. Και δεν καταλαβαίνω γιατί, κύριε Μπουντουβά, δεν επισκεφθήκατε την κυρία Συκιανάκη και να τη ρωτήσετε «Γιατί επείγεσαι;».

Ο κύριος Σμέρος πήγε, ο κύριος Γκοτσόπουλος ξέρω ότι πήγε. Έκαναν τη βόλτα τους, ρώτησαν, έμαθαν. Δεν σας έκλεισε κανείς την πόρτα. Είναι 2,5 - 3 χρόνια τώρα. Κάντε μια βόλτα από την Πανόρμου 2, βρείτε την κυρία Συκιανάκη και πείτε της «Τι βιάζεσαι κυρά μου;» για να δούμε τι απάντηση θα πάρετε.

Όχι εκ του ασφαλούς, καθήμενος πίσω από ένα μικρόφωνο, να λέτε «Γιατί επείγεται;» και «Ο νοών νοείτο.».

Δεν ξέρω εσείς τι νοείτε, αλλά ο νοών πραγματικά πρέπει να νοήσει. Διαφορετικά είναι άνευ νου. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε εδώ τι λέμε. Υπονοούμενα του τύπου ‘ο νοών νοείτο’ και τι σκέφτεται ο καθένας πίσω από την πλάτη και πίσω από το μικρόφωνο όχι!

Όλα έχουν γίνει στο φως. Όλα έχουν ξεκαθαρίσει ενώπιον όλων μας.

Δεν έχει γίνει καμία μυστική συνάντηση, νομίζω ούτε από εμένα, ούτε από κανέναν από τους Συναδέλφους οι οποίοι επεδίωξαν. Υπήρχε αλληλοενημέρωση άμεση και στο τι διεκδικούμε, τι προσπαθούμε, τι μαθαίνουμε, τι πληροφόρηση έχουμε.

Ακόμα και από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος είχαμε άμεση επικοινωνία και άμεση πληροφόρηση. Θέλω οπότε να τονίσω ότι όλα αυτά θα πρέπει να τα ξεκαθαρίσουμε. Και το λέω ξεκάθαρα αυτό. Είμαι πολύ ξεκάθαρος όσον αφορά τις ΖΟΕ.

Εγώ είμαι κατά της ΖΟΕ και το λέω ξεκάθαρα και εδώ τοποθετούμαι. Έχει προβλήματα η ΖΟΕ. Όμως είναι και ένα εργαλείο που μας έχει βοηθήσει -δεν μπορώ να το αρνηθώ αυτό. Εάν σήμερα δεν έχει προχωρήσει εβδομήντα χιλιάδες τετραγωνικά η ΔΕΗ στην Κάντζα, είναι επειδή υπάρχει η ΖΟΕ. Εάν δεν έχει προχωρήσει σε σαράντα χιλιάδες τετραγωνικά που ήθελε ο Αποστολόπουλος στο Ιατρικό Κέντρο δίπλα εκεί, είναι επειδή υπάρχει η ΖΟΕ.

Δεν έχει προχωρήσει και δεν έχει κτιστεί κατά μήκος της Υμηττού - Ραφήνας επειδή υπάρχει η ΖΟΕ.

Δεν μπορούν να κάνουν κατά μήκος της Αττικής Οδού τίποτα. Και το λέω αυτό διότι υπάρχει ΦΕΚ όσον αφορά την Άνω Μπαλάνα μέχρι τη Σπάτων. Άρα, εκ των πραγμάτων, εκείνο που υπάρχει μόνο, πηγαίνοντας από τη Λεωφόρο Σπάτων και κάτω, είναι ότι υπάρχει ανάμεσα από το Κολλέγιο το Κ3 και μέχρι το χώρο των εργατικών κατοικιών και εδώ μπροστά το κτήμα Καμπά. Άρα, θα πρέπει να δούμε ποια είναι η πραγματική εξέλιξη της υπόθεσης και πώς θα την αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο τρόπο για την πόλη -και το τονίζω αυτό. 

Αγαπητοί Συνάδελφοι,

υπάρχει η πρώτη Απόφαση -και την είχαμε ζητήσει- του 2007. Είναι 31/10 -δεν είναι δωδεκάτου, όπως αναφέρθηκε από κάποιους συνδημότες. Είναι 31 Οκτωβρίου του 2007. Και μάλιστα είχαμε ζητήσει την παράταση, η οποία είναι ξεκάθαρη: «Διαφωνούμε με το έργο μαμούθ που θέλει ο όμιλος για τη χωροθέτηση ΠΟΑΠΔ στην περιοχή Κάντζας. 

Όσον αφορά τη μελέτη στρατηγικών επιπτώσεων, διαφωνούμε γιατί: 

• δεν δίνεται λύση στα προβλήματα της Σολωμού, της Μάνης, της Περιφερειακής Υμηττού - Ραφήνας, από Λουτρό Παλαιοπαναγιάς, την υπογειοποίηση των οδών πρόσβασης προς το εμπορικό κέντρο, 

• δεν αντιμετωπίζεται η ηχορύπανση και θεωρούμε ανεπαρκή τα προτεινόμενα ηχοπετάσματα, 

• δεν υπάρχουν προτάσεις για την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε μία περιοχή που είναι βεβαρυμμένη από την Αττική Οδό, 

• δεν αντιμετωπίζεται από τις ΣΜΠΕ επαρκώς η διαχείριση των οβρίων υδάτων και ιδιαίτερα των λυμάτων, με δεδομένο ότι ο υδροφόρος ορίζοντας βρίσκεται παρά πολύ υψηλά, 

• δεν υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις χωροθέτησης χρήσεων για το 40% των κοινοχρήστων χώρων, που η μελέτη προβλέπει να παραχωρηθούν στο Δήμο. 

• υπάρχει έλλειψη περιφερειακού χωροταξικού σχεδιασμού που θα προσδιόριζε την ανάγκη ελεύθερων χώρων οικιστικής και παραγωγικής ανάπτυξης και τους ελεύθερους αδόμητους χώρους προστασίας του περιβάλλοντος για την πολιτιστική κληρονομιά σύμφωνα με τον 2742/1999, 

• υπάρχει παρεμβολή νέων κτιρίων, κινηματογράφων, μεταξύ των διατηρητέων, Οινοποιείου και Σταθμαρχείου στην παρουσιασθείσα προμελέτη αντίθετης οπτικής και λειτουργικής ενοποίησης των διατηρητέων και κοινοχρήστων χώρων.». 

Αυτή είναι η πρώτη Απόφαση. Είναι το 2007. Παρά τις συζητήσεις και τις πιέσεις που έχουν ακολουθήσει, έχουμε κρατήσει μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου του 2008, όπου εγώ καλούμαι στον Οργανισμό Αθήνας. Εκείνη τη στιγμή τυχαία πέρασε και ο Δήμαρχος του Κορωπίου, ο κύριος Αθανασόπουλος, ο οποίος ζήτησε να παραστεί, όσον αφορά τη συζήτηση που γινόταν. Είχε παρευρεθεί εκεί ο κύριος Καλιτζάτζης και ο κύριος Μωραΐτης εκ μέρους της εταιρίας.

Μου ζητήθηκε από την Πρόεδρο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας να πω ποιες είναι οι θέσεις μου και τι αναλύω όσον αφορά την Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.Και ξεκαθαρίσαμε ότι εμείς απαιτούμε και τη μείωση των τετραγωνικών και την επίλυση όλων των προβλημάτων στα οποία η ΣΜΠΕ, η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, δεν δίνει λύση. 

Αυτό κουβεντιάσαμε εκεί μέσα. Και το έφερα αμέσως στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Τηλεφώνησα βγαίνοντας και στον κύριο Γκοτσόπουλο και στον κύριο Μπουντουβά και σε σας, αν θυμάμαι καλά, κύριε Σμέρο και λέω «Τώρα βγήκα. Μου συνέβη αυτό. Με κάλεσαν εκτάκτως να παρευρεθώ.

Πήγα και έκανα αυτήν την ανάλυση. Καλώ έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο για να ενημερωθείτε.», γιατί δεν θα ήθελα να κυκλοφορήσει τίποτα, όπως πολλές φορές κυκλοφορεί, χωρίς να ενημερωθεί το Δημοτικό Συμβούλιο. 

Κάλεσα έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο όπου ενημέρωσα όλους τους Συναδέλφους, ακριβώς, για την ανάλυση που έγινε στη συγκεκριμένη Απόφαση στις 30 Οκτωβρίου του 2007

Είπαμε τι ακριβώς ζητάμε, τι ακριβώς σκεφτόμαστε, ποιοι είναι οι προβληματισμοί μας, αυτό καταθέσαμε.

Εκείνο που ειπώθηκε τότε από τον Οργανισμό της Αθήνας ήταν ξεκάθαρο: «Μήπως θα πρέπει να κάνετε ένα μνημόνιο με το τι θέλει ο Δήμος της Παλλήνης σχετικά με τη διαφοροποίηση απ’ αυτήν τη μελέτη για να φθάσουμε κάπου;».

Εκεί, βρεθήκαμε σε μία επαφή και σε μία διαδικασία, γιατί δεν ήθελα να κάνω μόνος μου τις διαπραγματεύσεις και τις συζητήσεις -όχι διαπραγματεύσεις, τις συζητήσεις- για να δούμε πού μπορούμε να φτάσουμε σε σχέση με τις Αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου που βεβαίως και οφείλω να καταθέσω.

Ο κύριος Γκοτσόπουλος θεώρησε πολύ χρήσιμη την ενημέρωση και τη συζήτηση που έγινε και ζήτησε να επικαιροποιηθεί η προηγούμενη Απόφαση -αυτή του 2007- και να επανέλθει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, ούτως ώστε να ετοιμασθούν και να κατατεθούν προτάσεις. 

Ο επικεφαλής της ελάσσονος Αντιπολίτευσης, ο κύριος Μπουντουβάς, τόνισε «Η ενημέρωση που έγινε από το Δήμαρχο ήταν κατατοπιστική και περιβάλουμε τον Δήμαρχο με την εμπιστοσύνη μας να χειριστεί τις σοβαρές υποθέσεις του Δημοτικού μας Συμβουλίου και του Δήμου μας.». 

Το λέω αυτό γιατί αυτή είναι η επίσημη Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Βεβαίως ζήτησε και ο κύριος Μπουντουβάς να επικαιροποιηθεί η προηγούμενη Απόφαση η 188, αυτή που διάβασα προηγουμένως και ανέφερα ποιες είναι οι αντιρρήσεις τους. Και αυτό κάναμε. Και ερχόμαστε…. Βεβαίως υπήρχαν και τοποθετήσεις άλλων Δημοτικών Συμβούλων οι οποίοι, με τη σειρά τους, κατέθεσαν τις δικές τους θέσεις και απόψεις. 

Εγώ δεν θα αναφερθώ αναλυτικά. Θεωρώ όμως υποχρέωση να πω ότι έγινε μία σοβαρή και αναλυτική συζήτηση μέσα στο χώρο του Δημοτικού Συμβουλίου σχετικά με την πρώτη Απόφαση 31 Οκτωβρίου του 2007 και τη δεύτερη 15 Δεκεμβρίου του 2008 -ένα χρόνο και κάτι μετά- ενώ είχαν προηγηθεί επανειλημμένες συζητήσεις, ενημερώσεις, συναντήσεις με φορείς που νομίζω ότι όλοι κάναμε για να μπορέσουμε να ενημερώσουμε. 

Άρα, αγαπητοί Συνάδελφοι, οφείλω να καταθέσω αυτήν τη στιγμή στο Δημοτικό Συμβούλιο ότι πραγματικά οι όλες κινήσεις που έγιναν έγιναν με βάση τις Αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Για όποιον θέλει είναι στη διάθεσή του.

Εκείνο που ξεκινήσαμε να συζητάμε είναι αυτό που είπαμε εδώ: Την πλήρη ανοικοδόμηση της περιοχής όπως προβλέπεται από τις ΖΟΕ.

Αυτή ήταν η πρόταση. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Είναι παρόμοιο των ΖΟΕ.

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ορίστε; 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Είναι παρόμοιο των ΖΟΕ, αυτό είναι. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ναι, αυτό είναι. Περίπου, ναι, έχει αφαιρέσει λίγο πράσινο εδώ. 

Έρχεται εδώ η εταιρία σε μία δεύτερη φάση. Το βασικό μας, αν θέλετε, πρόβλημα -και το λέω ξεκάθαρα- ήταν ότι δεν μπορούσαμε να συζητάμε εδώ τα τέσσερα μεγάλα σούπερ μάρκετ δίπλα στο Γυμνάσιο -περισσότερο στο Γυμνάσιο- και στα Εικαστικά.

Ζητήσαμε την κατάργησή τους. Σε μία δεύτερη φάση η εταιρία άρχισε να λέει «Δεν θα κάνουμε τέσσερα· θα κάνουμε τρία.».

Αυτές είναι προτάσεις της εταιρίας· δεν είναι δικές μου. Και φτάσαμε κάπου εκεί που κυριολεκτικά αφαιρέσαμε εντελώς το κομμάτι, απ’ αυτό εκεί πάνω -είναι περίπου πενήντα στρέμματα πράσινο- και μπήκαμε σε μια υπογειοποίηση του τμήματος του συγκεκριμένου και θα δούμε τι θα γίνει. Αυτή ήταν η τελική φάση σε μία διαδοχική συζήτηση περίπου 2 - 2,5 χρόνων -δεν είναι χθες. Μάλιστα, δεν ήταν προσωπική διαπραγμάτευση δική μου.

Και δεν θεωρώ ακόμα αν θέλετε ότι είναι και προσωπική επιτυχία -αν θεωρηθεί σε κάποιο βαθμό επιτυχία- δική μου. Ήταν μία συλλογική δουλειά που ένας αν θέλετε… Και θέλω να τους ευχαριστήσω -και δεν με ενδιαφέρει αν είναι η εταιρία εδώ- τους Συναδέλφους που συμμετείχαν απ’ όλες τις Παρατάξεις ή αυτούς που συμμετείχαν από κάποιες Παρατάξεις σε μία διαδικασία “κόψε - ράβε”. Ένας “έκοβε” και άλλος “έραβε”. 

Και δεν φοβόμαστε που τους έχουμε εδώ απέναντί μας. Ποιος το είπε; Ο κύριος Μουρμούρης -κάπου ήταν εδώ- είπε τώρα «Η εταιρία ξέρει τα πάντα.». Στεναχώρια μας μεγάλη! Αυτή είναι η δύναμη της δημοκρατίας, ότι μιλάμε ελεύθερα και φανερά! Ας τα ξέρει.

Δεν μας στεναχωρεί καθόλου που τα ξέρει. Το έχω πει ότι έχουμε αυτό το μειονέκτημα, το ότι οι κύριοι έχουν και νομικούς και τεχνικούς συμβούλους και επιστημονικούς συνεργάτες και μπορούν να “βγάλουν και άσσους από το μανίκι”. 

Εμείς έχουμε τη δύναμη της δημοκρατίας, των Αποφάσεων του Δημοτικού μας Συμβουλίου, αν θέλετε και τις διαφωνίες μας μεταξύ μας. Γιατί; Δεν κατάλαβα; Και αυτές είναι στο θετικό πλαίσιο. Και θα αντιπαρατεθούμε σε κάποια στιγμή μαζί τους.

Γι’ αυτό και είπα ότι δεν έχουμε τίποτα να κουβεντιάσουμε και είπα ότι εμείς απόψε απαντάμε. Απαντάμε και εκφράζουμε θέσεις και απόψεις επάνω στο έγγραφο του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. Δεν το θεωρούμε μνημόνιο συνεργασίας με τη REDS.

Θεωρούμε ότι αυτές είναι οι θέσεις του Δημοτικού μας Συμβουλίου. Είναι αδιαπραγμάτευτες. Και γι’ αυτές συζητάμε.Ας φωνάξουν την REDS στον Οργανισμό της Αθήνας και να της πουν «Αυτές είναι οι θέσεις του Δήμου της Παλλήνης.

Αν θέλετε, τις προσυπογράφετε, τις αποδέχεστε.

Πείτε ό,τι θέλετε, δεν μας ενδιαφέρει. Αυτές είναι οι θέσεις του Δήμου της Παλλήνης! Αυτές διεκδικεί ο Δήμος της Παλλήνης!». Και, εν πάση περιπτώσει, έχουμε το δικαίωμα να τις διεκδικήσουμε! Και μην με ρωτάτε γιατί δεν καλούν τη Νομαρχία;

Εμείς πονάμε! Την πόλη μας πονάνε!

Η Νομαρχία θεωρητικά με το Νόμο έκανε το καθήκον της.

Πήγα στον Νομάρχη και το ξέρετε πολύ καλά. Και φώναξε και τον Αντινομάρχη τον κύριο Δαμάσκο. Και λέει: «Εμείς είπαμε την άποψή μας δεν μας ενδιαφέρει πια.». Όχι ότι δεν τους ενδιαφέρει -για όνομα του Θεού!

Για να μη σας πω μου είπαν επί λέξει: «Εμείς σας δώσαμε “το γήπεδο”, “παίξτε”.». Αυτή ήταν η δική του απάντηση. Θέλω να πω, αγαπητοί Συνάδελφοι, δεν είναι αν πολεμήσαμε ή όχι το εγχείρημα. Δεν είναι αν κάναμε ενέργειες ή όχι για τη διάσωση και τη διατήρηση και του, και της Βίλας και του Σταθμαρχείου και του εργοστασίου.Θέλω να ξεκαθαρίσω ένα πράγμα. Έγιναν γι’ αυτό βγήκαν και τα ΦΕΚ. Όμως -κάποιος όταν βγήκαν τα ΦΕΚ μου είπε «Και πότε παίρνουμε τη Βίλα;»- το ΦΕΚ είναι ότι έχει κηρυχθεί διατηρητέο. Δεν αλλάζει αν θέλετε η ιδιοκτησία. Κάποιοι νόμισαν ότι, επειδή βγήκε το ΦΕΚ, ανήκει στην ιδιοκτησία τη δικιά μας.

Όχι. Ανήκει στην ιδιοκτησία τους και το εργοστάσιο και η Βίλα και το Σταθμαρχείο. Και αν πέσουν, έπεσαν. Δεν έχουν και καμία υποχρέωση να τα αναστηλώσουν. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Το θέμα μας είναι να μην πέσει ούτε το εργοστάσιο, ούτε η Βίλα, ούτε ο Σταθμαρχείο, μέσα σε μία διαδικασία όπως κατέθεσα προηγουμένως. τις σκέψεις μου κατέθεσα.

Τις προτάσεις μου κατέθεσα. Και δεν είναι προτάσεις δικές μου που “κατέβασα” από το μυαλό μου∙ προκύπτουν μέσα από τις Αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Αυτές τις προτάσεις, αγαπητοί Συνάδελφοι, κατέθεσα.

Δεν θεωρώ ότι πρέπει να απαντήσω λεπτομερέστερα.

Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές αυτό ήθελα να πω. Αυτό είναι το “ζουμί” της ιστορίας. Και θα ήθελα να ακούσω και τη δική σας δευτερολογία, oύτως ώστε, στο τέλος, να μπούμε σε μια διαδικασία που θα πάρουμε κάποια Απόφαση, την όποια Απόφαση. 

Αλλά εγώ θα επιμείνω σε κάτι που είπε ο Βολτέρος:«Μπορούμε να διαφωνούμε μεταξύ μας, αλλά θα παλεύουμε όλοι για να λέει ο καθένας ελεύθερα την άποψή του και να τη διατυπώνει όπως θέλει.». 

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε, κύριε Δήμαρχε. Το λόγο έχει ο κύριος Γκοτσόπουλος. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Δεν χρειάζεται. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Μην το χαλάσεις τώρα. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ (πρώην Δήμαρχος Δήμου Παλλήνης): Επειδή πάρα πολλά ακούστηκαν στην κουβέντα την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, για μεγάλα συμφέροντα, για μικρά συμφέροντα για επιδιώξεις, εγώ θα πω τη σκοπιά από την οποία εγώ τοποθετούμαι στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Και η δική μου τοποθέτηση είναι σαφέστατα, απ’ αυτό που εγώ αποκαλώ σκοπιά του δημόσιου συμφέροντος. Διότι και στο σύστημα το κοινωνικό που ζούμε, το εκμεταλλευτικό, υπάρχει το δημόσιο συμφέρον και, βάσει αυτού του δημόσιου συμφέροντος, υποτίθεται ότι πολλά πράγματα παλεύονται και πολλά πράγματα προωθούνται. Το θέμα είναι ότι αυτό το δημόσιο συμφέρον αποτυπώνεται στους Νόμους, εντελώς επιλεκτικά. 

Παραδείγματος χάρη: Προφανώς το δημόσιο συμφέρον εξυπηρετούμε όλοι μας και για αυτό αγωνιζόμαστε όλοι μας, όταν “σκοτωνόμαστε” με τους συμπολίτες μας -και δικαίως βέβαια- για να τους πείσουμε ότι πρέπει να υπάρχει οριοθέτηση και προστασία των ρεμάτων. Και μιλάω γι’ αυτούς που έχουν πάρει παραρεμάτιες περιοχές. 

Προφανώς υπέρ του δημόσιου συμφέροντος παλεύουμε, όταν προσπαθούμε να πείσουμε τους ιδιοκτήτες επάνω στην Πεντέλη, οι οποίοι μέχρι το 1987 που υπήρχε το Προεδρικό Διάταγμα, που έγινε μάλλον το Προεδρικό Διάταγμα, μπορούσαν να κτίσουν ελεύθερα και, μετά το 1987, με το Προεδρικό Διάταγμα της Ζώνης Προστασίας Πεντελικού δεν έχουν κανένα δικαίωμα να κτίσουν. 

Προφανώς για το δημόσιο συμφέρον ψηφίζονται οι Νόμοι και οι ΖΟΕ, βάσει των οποίων χαρακτηρίζονται τεράστιες εκτάσεις γεωργική γη και δεν μπορεί κανείς μικροϊδιοκτήτης να κτίσει. Γι’ αυτό το δημόσιο συμφέρον, απ’ αυτήν τη σκοπιά του δημόσιου συμφέροντος, εγώ τοποθετούμαι και λέω: Ναι, αυτή η μεγάλη έκταση, ιδιοκτησία βέβαια, θα πρέπει να αποκτήσει τη χρήση που είχε όταν οι συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες την αγόρασαν.

Διότι με την ίδια λογική που σε ένα μικροϊδιοκτήτη έρχεται το κράτος και λέει «Για λόγους δημόσιου συμφέροντος, σου κάνω τη γη σου γεωργική γη και δεν έχεις το δικαίωμα να κτίσεις ούτε ένα τετραγωνικό σπιτιού.» και οι μεγάλες εκτάσεις θα πρέπει να προστατεύονται σε μία ενιαία και συστηματική αντίληψη του πώς χωροθετούμε τους ελεύθερους χώρους, τις αναγκαίες εκείνες εκτάσεις που πρέπει να παραμείνουν αδόμητες στα πλαίσια ενός στοιχειώδους ισοζυγίου γης. Κατά συνέπεια, μη κάνουμε αναλύσεις επί αναλύσεων, στη λογική ότι είναι ιδιοκτησία και επομένως, αφού είναι ιδιωτική ιδιοκτησία, μπορούν να την κάνουν ότι θέλουν. 

Δεν είναι λογική αυτή. Δεν ισχύει για κανέναν πολίτη σ’ αυτό το κράτος. Επομένως δεν ισχύει ούτε για τους μικρούς, ούτε για τους “μεγάλους” πολίτες. Κατά συνέπεια, εγώ δεν μιλάω ούτε για απαλλοτριώσεις, ούτε για μεγάλα, μεγαλεπήβολα σχέδια τα οποία δεν έχουν καμία άμεση, κανένα άμεσο αντίκρισμα. Μιλάω πολύ απλά και πολύ καθαρά, από τη σκοπιά του δημόσιου συμφέροντος, του δημόσιου οφέλους για το χαρακτηρισμό των απαραίτητων ελεύθερων εκτάσεων γης σ’ ένα δομημένο περιβάλλον σαν τα Μεσόγεια, όπως ακριβώς εξελίσσεται. 

Το δεύτερο πράγμα που θέλω να πω: Όταν έβαλα τα ζητήματα, εδώ και 2 - 3 μήνες σ’ ένα Άρθρο μου στην εφημερίδα ¨Νεολόγος¨ για το πώς εγώ βλέπω την εξέλιξη της πόλης και έβαλα τα γνωστά ζητήματα που βάζουμε όλοι -και δεν είναι δική μου ανακάλυψη, ούτε “ανακάλυψα την Αμερική”- πίστευα και πιστεύω και θα εξακολουθώ να πιστεύω σ’ αυτό που λέμε ‘οργανωμένη ανάπτυξη’, ‘οργανωμένη επέκταση’.

Αλλά αυτό πρακτικά τι σημαίνει; Σημαίνει ότι ορίζουμε τον αναγκαίο προς δόμηση χώρο, oρίζουμε τους ελεύθερους χώρους, τους προστατεύουμε και αναλόγως συμπεριφερόμαστε και σαν Δήμος και σαν Κράτος βέβαια και σαν Νομαρχία και τα λοιπά. 

Εδώ έχουμε ένα χάος. Πράγματι ειπώθηκε προηγούμενα ότι η ΖΟΕ προστατεύει παραδείγματος χάρη την έκταση της ΔΕΗ. Την προστατεύει. Ναι, πράγματι έτσι είναι. Γι’ αυτό και όταν ήρθαν αυτοί το 2004 έφυγαν με άδεια χέρια. Δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. 

Όμως, όπως είναι κατάσταση και όπως τη βλέπουμε, και με το καινούριο Ρυθμιστικό το οποίο έρχεται και το οποίον ορίζει την περιοχή μας ως ένα πόλο οικονομικής ανάπτυξης πρώτου βαθμού, είναι ουσιαστικά…

Επαναλαμβάνω και επιμένω σ’ αυτό: Εάν διαβάσετε προσεκτικά το σχέδιο του Ρυθμιστικού Σχεδίου και τις δηλώσεις τις έγγραφες του Υπουργού του ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., του κυρίου Σουφλιά, που μοιράστηκαν στους δημοσιογράφους, θα δείτε ότι η μοναδική περιοχή στην Αττική η οποία προσδιορίζεται με τον όρο ‘Οικονομική ανάπτυξη’ είναι αυτή η περιοχή, Σταυρός - Παλλήνη - Κορωπί - Αεροδρόμιο. Κατά συνέπεια, όταν είναι όλα “στον αέρα” -γιατί περί αυτού πρόκειται, όλα είναι “στον αέρα”- δεν μπορεί ο Δήμος -και αυτή είναι η δική μου λογική- πολύ απλά, πολύ πρακτικά και πολύ συγκεκριμένα, να συναινεί σε τέτοιου είδους προτάσεις, οι οποίες έρχονται από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε..

Επαναλαμβάνω: Πάλι αντίπαλός μας είναι το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. Εμένα δεν με ενδιαφέρει εάν η συγκεκριμένη εταιρία είναι αξιόπιστη ή αναξιόπιστη. Δηλαδή θα μπούμε σε μια διαδικασία να πούμε «Εάν η εταιρία αυτή είναι αξιόπιστη, δεχόμαστε την πρότασή της. Ενώ εάν δεν είναι, εάν είναι αναξιόπιστη και επειδή πουλάει, αγοράζει και πουλάει την απορρίπτουμε.»; Όχι.

Εμείς, σαν Δημοτικό Συμβούλιο και σαν βουλευόμενο Σώμα, πρέπει να προστατεύσουμε τους ελεύθερους χώρους μας, πρέπει να έχουμε μία πολύ - πολύ συγκεκριμένη αντίληψη για τη σχέση δομημένων, αδόμητων χώρων, για τις ελεύθερες εκτάσεις, για το μέλλον της περιοχής μας. 

Και για να τελειώνω: Η άποψή μου ήταν και παλιά και τώρα ξεκάθαρη. Η Παλλήνη για εμένα πρέπει να τελειώσει την ανάπτυξή της την οικιστική, να εξαντλήσει το Σχέδιο Πόλης το οποίο είναι εξέλιξη, να τελειώσουν οι γειτονιές αυτές που πρέπει να μπουν στο Σχέδιο και να σταματήσουμε εδώ την οποιαδήποτε ανάπτυξη. Δεν αντέχουμε άλλη ανάπτυξη. Και επιμένω σ’ αυτό. Είναι σαφές ότι αν “υιοθετηθεί” έστω και το 50% του Ρυθμιστικού Σχεδίου όπως προτείνεται για την περιοχή μας, πραγματικά σε λίγα χρόνια δεν θα μπορούμε να ζήσουμε εδώ. Και δεν είναι δραματολογικό αυτό.

Και μ’ αυτό θα κλείσω:Έφυγε ο κύριος Ρομποτής. Θα του έλεγα ότι προφανώς δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην περίοδο εκείνη που περιέγραψε, αλλά τουλάχιστον ας σταματήσουμε κάπου και ας σταματήσουμε τώρα. 

Ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Ευχαριστούμε, κύριε Γκοτσόπουλε. Το λόγο έχει ο κύριος Μπουντουβάς. Κύριε Μπουντουβά ελάτε σ’ ένα μικρόφωνο που να δουλεύει και έχετε το λόγο. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: “Τα φτύσανε” όλα, κατέρρευσαν. Σιγά - σιγά άσε τους. Σου είπα σήμερα κουβέντα; Φαίνεται θέλουμε ηλεκτρολογικά καινούρια. 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: Αγαπητοί Συνάδελφοι, το έχω πει και θα το ξαναπώ:

Διαφωνώ με συγκεκριμένες θέσεις είτε του Δημάρχου, είτε των Δημοτικών Συμβούλων, κάποιων Δημοτικών Συμβούλων.

Ποτέ όμως δεν έχω βάλει θέμα διαφάνειας και νομίζω το έχω πει πολλές φορές, κύριε Δήμαρχε. 

Και ξεκινάω απ’ αυτό και από το τελευταίο που είπατε, ότι -πράγματι το πιστεύω και το λέω και τώρα- ο οποιοσδήποτε Δήμαρχος, όταν πηγαίνει σε μια Υπηρεσία, πηγαίνει να υπηρετήσει την ειλημμένη Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και ουαί και αλλοίμονο μας αν πιστεύαμε κάτι διαφορετικό. 

Έτσι, όταν πήγατε εκεί, πραγματικά, απ’ ό,τι μας είπατε, ταχθήκατε υπέρ της Απόφασης, της ομόφωνης Απόφασης της 31/10/2007 του Δημοτικού Συμβουλίου. Και σε εκείνη την ομόφωνη Απόφαση, υπήρχαν δύο σκέλη. 

Το ένα σκέλος ήταν ότι είμαστε αντίθετοι στη χωροθέτηση της ΠΟΑΠΔ στην περιοχή της Κάντζας. Και το δεύτερο σκέλος έμπαινε σε αντιθέσεις που είχε το Δημοτικό Συμβούλιο σε σχέση με τη ΣΜΠΕ που είχε κατατεθεί από την εταιρία REDS. 

Όμως ήταν σαφές ότι στο πρώτο μέρος έλεγε ότι πραγματικά είμαστε αντίθετοι στη χωροθέτηση της ΠΟΑΠΔ. Το αναφέρω έτσι, για την ιστορία, για να θυμηθούμε μερικά πράγματα. Όταν, αργότερα, έγινε αυτή η Επιτροπή, εμείς -και το ξεκαθαρίζω και πάλι- δεν συμμετείχαμε για το λόγο τον οποίο ανέφερα και είναι σαφής, ότι όταν αυτή η Επιτροπή συζητήσει με τη REDS μπαίνει πια στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, άρα, δέχεται την κατασκευή του εμπορικού κέντρου στην Κάντζα. 

Εμείς, επειδή δεν θέλουμε την κατασκευή αυτού του κέντρου, δεν συμμετείχαμε σ’ αυτήν την Επιτροπή. Ποτέ δεν αφήσαμε κανένα -μα κανένα- υπονοούμενο και για τίποτα.

Να ξεκαθαρίζουν κάποια πράγματα. 

Και αυτός ήταν και ο λόγος που δεν επισκεφθήκαμε την κυρία Συκιανάκη, κύριε Δήμαρχε. Γιατί η κυρία Συκιανάκη -κατά τη δήλωση τη δική σας, και έτσι είναι όπως μας ειδοποιήσατε- είχε ταχθεί υπέρ της δημιουργίας του εμπορικού κέντρου με το να σας ζητήσει να συνταχθεί ένα μνημόνιο μεταξύ του Δήμου της εταιρίας. Αυτό σημαίνει ότι τάσσεται υπέρ της δημιουργίας του εμπορικού κέντρου. Το ποια είναι η άποψή μας για την κυρία Συκιανάκη, αφήστε τη, είναι πολιτική. Και δεν μας ενδιαφέρει -και το έχω ξαναπεί- και σαν πρόσωπο και σε ποιους χώρους είναι.

Όμως τη θεωρούμε υπεύθυνη για πάρα πολλά δεινά αυτού του τόπου, με τις εισηγήσεις που κάνει και για το ότι δεν βάζει άλλες προτεραιότητες που να είναι στην εξυπηρέτηση του πολίτη. Πολιτικά την κρίνουμε και όχι σαν πρόσωπο. Πάμε τώρα, στα ζητούμενα τα σημερινά.

Και θα ξεκινήσω απ’ αυτό: Θα μου επιτρέψει -και παρά τον σεβασμό που τρέφω- ο κύριος Ρομποτής να πως ότι ο αγώνας δεν είναι αγώνας για το εφικτό πάντα. Παρά πολλοί αγώνες στην αρχή φαίνονταν χαμένοι και όμως τα αποτελέσματα που έφεραν είναι τέτοια που έχει μεγαλουργήσει η Ελλάδα. Να μην πούμε πώς ξεκίνησαν οι επαναστάσεις ή πώς ξεκίνησε η αμφισβήτηση της χούντας. Βεβαίως αυτά τα εδώ δεν είναι παράλληλα.

Μιλάω για τους αγώνες έτσι; Μιλάω για αγώνες και λέω ότι κανένας αγώνας…

Σας προλαβαίνω, κύριε Δήμαρχε. Θα μου το λέγατε. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: Όχι. Όχι, καμία σχέση. Λέω για αγώνες. Το ξεκαθαρίζω να μην παρεξηγηθεί. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: Λέω… Κύριε Δήμαρχε, δεν σας διέκοψα. Θέλω να πω ότι, εκ των προτέρων, κάποιοι αγώνες μπορεί να φαίνονται χαμένοι, αλλά τελικά κερδίζονται. Εμείς πιστεύουμε ότι ο αγώνας ενάντια στο να δημιουργηθεί αυτό το εμπορικό κέντρο, μπορεί να κερδιθεί.

Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι μπορεί να προσφέρει στο τόπο αυτό το Εμπορικό Κέντρο και με τις προϋποθέσεις της διαπραγμάτευσης που έγιναν. Σεβαστή και η μία άποψη και η άλλη. Όχι όμως ότι οι αγώνες είναι χαμένοι.

Πάμε όμως στα ζητήματα. Το ζήτημα που μπαίνει για εμάς είναι τι ανάπτυξη θέλουμε γι’ αυτήν την πόλη. Εμείς δεν θεωρούμε ότι αυτή η πόλη πρέπει ν’ αναπτυχθεί προς την κατεύθυνση δημιουργίας εμπορικών κέντρων.

Εξάλλου, έχουμε ταχθεί πάντα υπέρ της στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και όχι της δημιουργίας των Mall. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, εξακολουθούμε και λέμε ότι είμαστε σε αντίθεση με τη δημιουργία του εμπορικού κέντρου, γιατί βλέπουμε μια διαφορετική ανάπτυξη, με διαφορετικό τελείως τρόπο. 

Επίσης, πιστεύουμε ότι η δημιουργία ενός τέτοιου κέντρου σ’ αυτόν το χώρο θα έχει σαν αποτέλεσμα τέτοια επιβάρυνση για την περιοχή δίπλα και θα αποτελέσει ένα προαπαιτούμενο για το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας ή για το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής που πια θα είναι δυσμενέστατο για την περιοχή τη δική μας. 

Γι’ αυτό το λόγο κάναμε την πρόταση και είπαμε να αναβληθεί και να πάει η συζήτησή του και η Απόφαση επί του συγκεκριμένου θέματος μετά τη διαβούλευση για το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αττικής. Αυτά, και επιμένουμε στην απόφασή μας∙ είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία … 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: … κέντρου. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Ευχαριστούμε, κύριε Μπουντουβά. Το λόγο έχει η κυρία Λεβαντή. 

ΛΕΒΑΝΤΗ: Για λόγους οικονομίας χρόνου, δεν θα μιλούσα, αλλά προκλήθηκα -και ευγενώς βέβαια προκλήθηκα και ευγενώς θα απαντήσω.

Πρέπει να έχουμε πάντα υπόψη μας ότι ο περιορισμός έως την κατάργηση της εκτός Σχεδίου δόμησης και η οργάνωση των οικιστικών περιοχών στις εντός Σχεδίου περιοχές και των παραγωγικών δραστηριοτήτων παντός τομέα, σε οργανωμένους υποδοχείς βρίσκονται σε όλες τις αναλύσεις των επιστημονικών φορέων -του Τεχνικού Επιμελητηρίου, του Συλλόγου των Αρχιτεκτόνων, του Συλλόγου των Πολεοδόμων και Χωροτακτών- και όλων και όλων των πολιτικών κομμάτων, του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου.

Δεν είναι θέμα νεοφιλελεύθερου μοντέλου ή μη. Έχουμε λίγο μπερδέψει τους ρόλους των διαφόρων βαθμίδων διοίκησης. Δεν δημιουργεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση τα προβλήματα που απορρέουν από την αστικοποίηση.

Αυτά απορρέουν από την κακή περιφερειακή πολιτική της κεντρικής διοίκησης. Καθήκον μιας προοδευτικής κυβέρνησης θα ήταν η ανατροπή των τάσεων αστικοποίησης της Αττικής, στηρίζοντας την ανάπτυξη της Περιφέρειας της Ελλάδας και κρατώντας τους κατοίκους της Αθήνας στην Αθήνα, με αστικές αναπλάσεις. 

Αλλά καθήκον της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι να οργανώνει, με το δυνατόν καλύτερο για την πόλη τρόπο, οτιδήποτε επέρχεται, είτε θετικό είναι αυτό, είτε αρνητικό.

Αυτή είναι η δουλειά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.Οφείλει βεβαίως, να αγωνίζεται κατά κακών επιλογών της κεντρικής διοίκησης, όμως όχι για επαναστατική γυμναστική βεβαίως, αλλά για πράγματα που έχουν απτά αποτελέσματα. 

Σ’ αυτό το πλαίσιο, θεωρώ ότι στηρίζω Αυτοδιοίκηση σήμερα και δεν θα κάνω, ούτε έκανα ποτέ, αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Στηρίζω τις προτάσεις στις οποίες συνέβαλα και εγώ προσωπικά από το πρώτο κιόλας Δημοτικό Συμβούλιο που συζήτησε την ΠΟΑΠΔ -για όσους το θυμούνται- αλλά και προτάσεις που στήριξα από το 1999 σαν Τεχνικός Σύμβουλος του Δήμου Παλλήνης. Τυχαίνει να κατεβαίνουν από τη Διοίκηση του Δήμου; Ναι. Αλλά εγώ αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση δεν θα κάνω. 

Δεν σημαίνει ότι δεν συμφωνώ με τον επικεφαλής μου τον κύριο Γκτοτσόπουλο, σε ό,τι αφορά την έλλειψη υποδομών της αποχέτευσης της χρονοβόρας διαδικασίας των εντάξεων στο Σχέδιο Πόλης, την αδιαφορία του δημοσίου για την απόδοση των δημόσιων ελεύθερων χώρων στο Δήμο, όπως το Στρατόπεδο Λάμπρου, για τη δέσμευση των χώρων πρασίνου προς όφελος του Δήμου, όπως είναι ο λόφος Λεβίδι. 

Όμως, η παθογένεια του ελληνικού δημοσίου να απουσιάζει από την υλοποίηση των υποδομών, όταν ο ιδιωτικός τομέας σπεύδει να υλοποιήσει όσα εκ του Νόμου δικαιούται, δεν θα με οδηγήσει να υπεκφύγω από τη λήψη θέσης στο παρόν ζήτημα. 

Ευχαριστώ. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κυρία Λεβαντή. Το λόγο έχει ο κύριος Σμέρος. 

ΣΜΕΡΟΣ: Ευχαριστώ, Πρόεδρε. Επειδή φτάσαμε προς το τέλος κουβέντας για το πρώτο θέμα της Ημερήσιας Διάταξης, θα ήθελα πρώτα απ’ όλα να ευχαριστήσω όλους τους παρισταμένους που ήταν εδώ απόψε. 

Και πραγματικά, στο μέτρο του εφικτού και του δυνατού, εκτιμώ ότι έγινε μια πάρα πολύ υψηλού επιπέδου κουβέντα. Και δεν έγινε για πρώτη φορά. Έχει γίνει επανειλημμένα και με τους φορείς στα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια, όπως επίσης και όλους εκείνους τους φίλους οι οποίοι, για τους δικούς τους λόγους, δεν ήρθαν στην αποψινή Συνεδρίαση, που μπορεί να είχαν είτε την ίδια άποψη, είτε διαφορετική. 

Όμως, σ’ αυτήν την αίθουσα, απόψε, εκτιμώ ότι έχουν υπογράψει και κατατέθηκε -το είχα πάρει από τις προηγούμενες μέρες- ένα ψήφισμα από τους 14 φορείς που το υπογράφουν και οπωσδήποτε δεν το υποτιμώ.

Όμως δεν είναι είμαστε μόνον εμείς οι κάτοικοι της πόλης. Αυτό το λέω γιατί; Διότι πρέπει εμείς, ως Δημοτικοί Σύμβουλοι -και απευθύνομαι σε όλους- να λαμβάνουμε υπόψη μας πάντοτε αυτών που παρευρίσκονται την άποψη, αλλά και αυτών που δεν παρευρίσκονται και έχουμε κουβεντιάσει. 

Είμαστε εκλεγμένοι είτε από τους 80, είτε από τους 100 ή τους 200 που ήταν απόψε εδώ ή στις προηγούμενες Συνεδριάσεις. Όμως πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας και τους χιλιάδες άλλους κατοίκους της πόλης που μας έχει δοθεί η ευκαιρία είτε να κουβεντιάσουμε μαζί τους, είτε να τους δούμε κατ’ ιδίαν ή μέσα από τους φορείς. Άρα, όλα αυτά παίζουν ένα ρόλο για να μπορέσουμε να σταθμίσουμε την Απόφαση που θα πάρουμε. 

Σέβομαι, εκτιμώ και αφουγκράζομαι όλες αυτές τις ανησυχίες, τις οποίες -πιστέψτε με- δεν άκουσα για πρώτη φορά, ούτε τα δύο τελευταία χρόνια. Τις ακούω χρόνια. Και πραγματικά έχουμε μελετήσει, έχουμε επισκεφθεί, έχουμε αγωνιστεί. 

Δήμαρχε, επειδή φτάνουμε προς της τέλος αυτής της Συνεδρίασης, απευθύνομαι προσωπικά σε εσένα. 

Όλοι γνωρίζουν και τις αντιθέσεις που έχουμε, στο πολιτικό πάντα πεδίο, μεταξύ μας και έχουν κατατεθεί τουλάχιστον τα είκοσι χρόνια που είμαστε μεταξύ μας στα έδρανα. Όμως αυτό που εκφράζω εγώ για τον εαυτό μου είναι ότι είτε με τον κύριο Γκοτσόπουλο, είτε με τον κύριο Κωνσταντά, είτε με άλλους Συναδέλφους από το παρελθόν και σήμερα, ανεξάρτητα σε ποια έδρανα κάθονται, στα μεγάλα θέματα προσπαθούμε να είμαστε μαζί και, όταν βγαίνουμε έξω από τα σύνορα της πόλης, να δίνουμε μια κοινή μάχη για να το πετύχουμε. 

Εγώ σήμερα το μεσημέρι που βρέθηκα στην Επιτροπή Νέων Τεχνολογιών και Ευρυζωνικότητας της ΚΕΔΚΕ μαζί με το Δήμαρχο, δώσαμε ένα παράδειγμα για το τι σημαίνει σε μια πόλη που έχει προβλήματα από τα διάφορα δίκτυα που περνάνε και είναι και προς παράδειγμα αυτό. Συμμετείχαν Δήμαρχοι, εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από όλη την Ελλάδα.

Χαίρομαι που απόψε από το στόμα σας, κύριε Δήμαρχε, άκουσα ότι πραγματικά βοηθήσαμε, συμβάλαμε με τις ταπεινές μας δυνάμεις, όπως και εσείς με τις ταπεινές σας. 

Όταν σε κάποιο Δημοτικό Συμβούλιο δέχθηκα -ή δεχθήκαμε, αλλά μιλάω για τον εαυτό μου- κάποια μαθήματα ηθικολογίας, με την καλή έννοια το βάζω, και τα λοιπά, αισθάνθηκα άσχημα, γιατί, μετά από είκοσι χρόνια, πήγαμε όλη η Παράταξη στον Οργανισμό του Αθήνας -και μπράβο σας που απόψε το αναγνωρίσατε αυτό- και μεταξύ άλλων πήγαμε και στην εταιρία. 

Εμείς καταθέσαμε τις ανησυχίες και ακούσαμε τις ανησυχίες και τις δικές σας που τις μεταφέρατε, αλλά και αυτές των κατοίκων και των φορέων. 

Έχουμε πολλά προβλήματα μπροστά μας -είναι της αποχέτευσης, είναι του οικιστικού… Είναι μεγάλα προβλήματα. Πρέπει πρώτα απ’ όλα να κουβεντιάζουμε. Αυτό το διαπαραταξιακό που έγινε, με πρότασή σας, με πρότασή μου, με πρόταση του κυρίου Γκοτσόπουλου, είτε και του κυρίου Μπουντουβά δεν έχει σημασία, είχε νόημα, είχε ουσία. 

Αυτό πρέπει να το αξιοποιήσουμε για το καλό αυτής της πόλης, ανεξάρτητα ποιος θα είναι το 2010 Δήμαρχος ή Δημοτικός Σύμβουλος.

Μπορεί όλοι μας να είμαστε, μπορεί και κανένας να μην είναι. Έτσι; Θέλω επίσης να ευχαριστήσω και την εταιρία που παρευρίσκεται απόψε εδώ και μας παρακολουθεί.

Είμαι σίγουρος ότι τέλος πάντων καταγράφει κάποια πράγματα. Και το λέω απευθυνόμενος προς την κυρία Φυκούρα που χαμογελάει. Και θα πω ότι εγώ δεν είμαι μέσα στο τραπεζικό σύστημα να ξέρω αυτά που εσείς γνωρίζετε και δεν τα υποτιμώ ούτε τα βάζω στη γωνία, αλλά δεν ασχολούμαι με αυτό το αντικείμενο. 

Αυτό όμως που μπορώ να πω ως άνθρωπος της Αυτοδιοίκησης -τόσα χρόνια εδώ είμαι- είναι ότι εμείς ως Δήμος Παλλήνης με τα σχολειά εκεί που έχουν κατασκευαστεί εκεί που έχουν γίνει τα σχολειά τα δικά μας, έχουμε μια ανοιχτή πληγή, ένα ανοιχτό θέμα ακόμα. 

Διότι ακόμα εμείς πρέπει να ασχοληθούμε ως Δημοτικό Συμβούλιο με το τι θα γίνει γιατί η έκταση αυτή που κάναμε τα σχολειά δεν ήταν δικά μας. Άρα, βάζετε εσείς κάποια ζητήματα που δεν θέλω να τα αμφισβητήσω. Πάρα πολύ καλή, αν το θέλετε, επικοινωνία κάνουμε μεταξύ μας. 

Αλλά το ζητούμενο ποιο είναι σε αυτά που εγώ γνωρίζω, σε αυτά που εγώ ξέρω; Είναι ότι τουλάχιστον εκεί που αυτήν τη στιγμή για μένα φαίνεται η αξιοπιστία της εταιρίας είναι σε δύο σημεία: 

Α) Στο ό,τι έχει γίνει μέχρι σήμερα και τα λοιπά σε σχέση με τη δική της γη. 

Β) Στο τι αυτήν τη στιγμή “απόηχο” έχει στην αγορά. Άρα, αν υπάρχει κάτι διαφορετικό… Bέβαια, δεν άκουσα και τον Διευθύνων Σύμβουλο ή τα στελέχη της εταιρίας και τα λοιπά. Και δεν νομίζω ότι πρέπει να μας απαντήσουν. Έτσι; Αυτό αφορά κάποια άλλα ζητήματα.Αλλά βάλατε μία λέξη που την κατέγραψα «γιατί παίζουμε αυτό το παιχνίδι». Μιλάω για τον εαυτό μου και νομίζω εκφράζω όλους τους Συναδέλφους: Δεν παίζουμε κανένα -μα κανένα- παιχνίδι.

Ήρθαν όλα με το φως της δημοσιότητας. Αισθάνομαι περήφανος που μέχρι 31/12/1994, που ήμουν Δήμαρχος, εγώ το είχα χαρακτηρίσει αμπελοκαλλιέργεια. Δεν πρέπει να αισθάνεται άσχημα ο Δήμαρχος -γιατί αυτός ήταν μετά από εμένα και τα λοιπά- που ήρθε και έγινε εποικιστική η έκταση. 

Και βάλατε αυτό το ζήτημα, ότι δεν είναι αν είναι φτηνή γη η αγροτική γη. Εδώ πρέπει τα δεδομένα που βάζουμε να είναι γεγονότα. Η αλήθεια είναι ότι για να έρθει μέχρι σήμερα που ανήκει στη περιουσία της REDS άλλαξε τρεις ιδιοκτήτες. 

Αν θυμάστε ήταν Εθνική Τράπεζα. Έρχεται ο Μπουτάρης. Έρχεται μετά πάλι η Εθνική Τράπεζα -που τότε αν το θέλετε έγινε εποικιστικό. Και μετά έρχεται η ΜΕΣΟΓΑΙΑ Α.Ε. Και μετά έρχεται ο όμιλος η REDS και τα λοιπά που είναι ιδιοκτησία δεν ξέρω και καλά αν θέλετε τις λεπτομέρειες αυτές. 

Άρα, μέσα σ’ αυτήν την ιστορία όταν γίνεται κάτι εποικιστικό -εκεί θέλω να καταλήξω όχι σε άλλα πράγματα- από εκεί και μετά, διαγράφεται κάτι διαφορετικό. Να ξέρετε ότι πρέπει να βλέπουμε πάντοτε τα δεδομένα και τα εφικτά. Και όχι εκείνα τα οποία είναι ζητούμενα ή τα επιθυμητά.

Στην πολιτική πρέπει να βρούμε το επιθυμητό και όχι αν το θέλετε το ιδανικό. Και γιατί το λέω αυτό; Θα μου επιτρέψετε να το πω, με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό σας. Εγώ θα ήθελα, αύριο, αυτό να γίνει ένα απέραντο πάρκο.

Συμφωνώ απόλυτα με το Ρομπάκη. Δεν ξέρω αν είναι εδώ ακόμα, εγώ τον άκουσα όμως με προσοχή. Έτσι; Θα ήθελα να γίνει ένα πάρκο και πραγματικά να περπατάω μέσα σ’ αυτό το πάρκο. Το θέμα είναι -και είναι το πρώτο που έβαλα εγώ στην τοποθέτησή μου- να το απαλλοτριώσουμε, να το πάρουμε.

Δήμαρχέ μου, αν αυτήν τη στιγμή, έχουμε την οικονομική δυνατότητα ή έχετε εξασφαλίσει από την πολιτική ηγεσία, τα χρήματα αυτά για να τα απαλλοτριώσουμε, είμαι υπέρ αυτής της πρότασης. Αν υπάρχει. Από εκεί και μετά, όλα τ’ άλλα είναι “λόγια του αέρα”. Αυτή είναι η εκτίμησή μου. Εγώ θα ήθελα -διότι αν το θέλετε έχω την πατρότητα, γιατί το Μουσείο είναι ένα κομμάτι εκεί μέσα- αυτό που είπε ο Δήμαρχος για το Θεματικό Πάρκο.

Διότι εκεί συσσωρεύεται η ιστορία των Μεσογείων και όχι μόνο της Παλλήνης. Συμφωνώ απόλυτα με αυτά που είπε ο κύριος Ρομποτής που δεν με ακούει. Όμως θα συμφωνήσω -γιατί δεν διεκδικώ την πατρότητα- και με αυτό που είπε και ο κύριος Ηλιόπουλος πριν από λίγο για το θέμα του Αρχαιολογικού Μουσείου, ότι πρέπει αυτά να τα φιλοξενήσουμε κάπου εκεί μέσα. Όμως, το εργοστάσιο…. Και αυτή είναι η διαφορά μας με τις ΖΟΕ.

Και γι’ αυτό ήμουν κάθετος. Και χαίρομαι που άκουσα και από το Δήμαρχο απόψε ότι είναι και αυτός κάθετος εναντίον των ΖΟΕ. Εγώ το είχα βγάλει από το 2003 και νομίζω ότι ο Δήμαρχος το είχε πει στα Δημοτικά Συμβούλια (…ακατάληπτη ομιλία…)  το 2002 - 2006.

Οι ΖΟΕ δεν μας δίνουν ένα μέτρο γης. Δεν είμαι τεχνοκράτης με την έννοια του τεχνικού. Όμως ξέρετε πολύ καλά οι περισσότεροι -το έχουμε κουβεντιάσει- ότι σε μία πόλη σαν την δική μας, που έχουμε περίπου είκοσι ένα, είκοσι χιλιάδες εκτάρια. Περίπου είκοσι δύο χιλιάδες στρέμματα. Περίπου, αν τα αναγάγουμε έτσι. 

Έχουμε εντός Σχεδίου 2.222. Έχουμε προς ένταξη τα 8,5 χιλιάδες που περιμένουν από το ΓΠΣ του 1989.

Μένουν κάποια άλλα εκτός.Και από τότε -και το έχω εδώ, αγαπητοί φίλοι και φορείς… Είναι 9 Φεβρουαρίου 1994 το πρακτικό, που κάνουμε με πρωτοβουλία του Δήμου Παλλήνης τη σύσκεψη για τις ΖΟΕ από τότε και το τι είχαμε ζητήσει. 

Άρα εδώ μπαίνει ένα μεγάλο ζητούμενο. Εάν τελικά το εφικτό… Γιατί εδώ έχουμε μια μεγάλη διαφορά, αν το θέλετε. Και δεν απευθύνομαι μόνο στην κυρία Φυκούρα∙ απευθύνομαι και σε αρκετούς άλλους που ομίλησαν και τους άκουσα με πολύ σεβασμό, όπως τους είχα ξανακούσει.

Τελικά με τις ΖΟΕ εδώ είναι το στοίχημα: Παίρνουμε ένα μέτρο γης; Δεν παίρνουμε, ούτε ένα μέτρο γης. Με την ΠΟΑΠΔ και με το ΓΠΣ παίρνουμε στρέμματα; Παίρνουμε 220 στρέμματα. Με πολύ ενδιαφέρον άκουσα τον νεολαίο, τον φίλο μας απόψε -που τον άκουσα για πρώτη φορά- ανεξάρτητα με το τι εξέφρασε και τι εκφράζει.

Εγώ τον χάρηκα, γιατί αύριο θα μαζέψει άλλους πέντε νεολαίους να καθίσουν να κουβεντιάσουν τα πράγματα της πόλης. Ανεξάρτητα που ανήκει -δεν θυμάμαι το μικρό του όνομα- με τον α και το β νεολαίο θα καθίσουν να αγωνιστούν γι’ αυτό. Και εγώ, αγαπητέ Δήμαρχε, αγαπητέ Πρόεδρε, αγαπητοί Δημοτικοί Σύμβουλοι και Συνάδελφοι, ανακοινώνω ότι, μέχρι τέλη του Δεκέμβρη 2009, με κάποιους άλλους ανθρώπους που έχω κουβεντιάσει, δημιουργούμε τον φορέα σαν Περιβαλλοντικό Ινστιτούτο Μεσογείων για τα θέματα που αφορούν την πόλη μας -και το άφησα στη δευτερολογία- για να μπορέσουμε να προβληματιστούμε και να εφαρμοστούν. 

Που, αν το θέλετε, μια άλλη αντίληψη ποια ήταν;

Σήμερα εσείς έπρεπε εσείς να απαιτήσετε από το Δημοτικό Συμβούλιο το μνημόνιο. Να απαιτήσετε μνημόνιο όμως σε δύο επίπεδα: Μνημόνιο με το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  και μνημόνιο με την εταιρία. Για ποιο λόγο; Διότι είναι η μοναδική περίπτωση η ΠΟΑΠΔ -και αν κάνω λάθος, Δήμαρχε,

Πρόεδρε, αγαπητοί Συνάδελφοι, να με διορθώστε εδώ- που έχουμε χρόνο μπροστά μας. Διότι θα έρθει η πολεοδόμηση, μετά από 1 -2 χρόνια.

Έχουμε μετά την πράξη αδειοδότησης, άλλο τόσο καιρό και τα λοιπά. 

Έχουμε το δικαίωμα οπότε να παρέμβουμε και -αν δεν απατώμαι- η πολεοδόμηση πάει Συμβούλιο Επικρατείας. Όχι; 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Πώς δεν πάει; 

ΣΜΕΡΟΣ: Άρα, με τις ΖΟΕ, γιατί εδώ επανέρχομαι …ακατάληπτη ομιλία… πρώτα για τις ΖΟΕ. Το πήγατε στο Συμβούλιο Επικρατείας.

Απλώς δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα η Απόφαση του ΣτΕ. Όμως την Απόφαση την ξέρουμε όλοι μας. Και πάνω σ’ αυτήν την Απόφαση του ΣτΕ αναχαιτίσαμε τον Αποστολόπουλο, αναχαιτίσαμε τη ΔΕΗ. Άρα, είναι κάποια πράγματα που σίγουρα μας συμφέρουν σαν πόλη.

Εμείς τρέμαμε, αν το θέλετε, για τη ΔΕΗ, για το τι θα γίνει με το Γ2 και τα λοιπά. Τρέμαμε με τον Αποστολόπουλο το τι θα γίνει. Άρα, εδώ πρέπει αυτά τα δεδομένα που έβαλα στην πρωτομιλία μου και τα βάζω και τώρα… …ακατάληπτη ομιλία… που δεν είναι ποιος θα “παίξει” για Δήμαρχος, ποιος θα “παίξει” για Δημοτικός Σύμβουλος. Το έχω δει αυτό το χόμπι 24 τώρα. Εντάξει! Θα είμαι παρών αν το θέλετε και στο 2010. Θα είμαι παρών.

Δεν είναι εκεί το ζητούμενο. Ποιος ασχολείται μ’ αυτό; Με τον Σμέρο ή τον οποιονδήποτε. Αλλού είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι να βάλουμε ένα στοίχημα: Εδώ η αγορά, σήμερα, έχει πρόβλημα; Ναι ή όχι; Δεν υπάρχει το εμπορικό κέντρο, δεν έχει κατασκευαστεί ακόμα. Δεν φυτοζωούν τα μαγαζιά της πόλης;

Έχω οικογενειακό πρόσωπο πρώτου βαθμού συγγενείας -που όλοι το γνωρίζετε- που έχει βάλει εδώ και κάποιους μήνες ‘Πωλείται’. Λέω για το οικογενειακό. Είναι και άλλα μαγαζιά. Άρα, αυτήν τη στιγμή γιατί να μην δούμε τη θετική ενέργεια, και τη θετική πλευρά του “νομίσματος” ενός άλλου εμπορικού κέντρου που θα επιφέρει, εκτός όλων των πολλών άλλων, και έσοδα στο Δήμο;

Να βάλουμε το στοίχημα της αναβάθμισης. Και γιατί το λέω αυτό; Πείτε μου εδώ στην έδρα, όταν το 1992 ο Σμέρος έλεγε για parking στην πλατεία του Δημαρχείου από το δεύτερο ΓΠΣ δεν λέω από το λεγόμενο τότε, όλοι τον φωνάζατε τρελό.

Δεν μιλάω για σας∙ κάποιοι άλλοι έκαναν …ακατάληπτη ομιλία… δηλώσεις. Σήμερα χρειάζεται parking ή δεν χρειάζεται parking για να παρκάρεις; Δεν θα πουλάει το Εμπορικό Κέντρο κάτω το σώβρακο και τη φανέλα και το κομπινεζόν.

Εδώ θα το πουλάει, μαζί με τα καλά μαγαζιά που υπάρχουν ακόμα. Κάποιοι μαγαζάτορες που πραγματικά θέλουν να πάνε καλά και έχουν στόχους ενδιαφέρονται από τώρα να πάρουν κάτω μαγαζιά. Τα έχω κουβεντιάσει εγώ μαζί τους. 

Αυτούς τους ανθρώπους τους αναχαιτίζουμε σήμερα; Τους λέμε ‘όχι’;

Τους λέμε «Είστε πολίτες αλλά δεν θέλουμε να σας στείλουμε κάτω.»; 

“Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα”. Η εταιρία έχει δεσμευτεί ότι θέλει να κάνει ένα έργο βιτρίνας -για δικούς της λόγους, δεν με ενδιαφέρει.

Αυτό όμως που ενδιαφέρει εμένα που κάθομαι σ’ αυτό το έδρανο είναι ότι αυτό δεν θα το πουλήσει. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΣΜΕΡΟΣ: Σε σχέση μ’ αυτά που ακούστηκαν. Αυτό θα το δούμε στην πορεία. Όμως, έχουμε τόσο χρόνο μπροστά μας, που όποια εταιρία και να θέλει να παίξει με τον Δήμο -ανεξάρτητα πλειοψηφίας και Αντιπολίτευσης- θα μπορούμε να το κάνουμε.

Είμαστε εδώ παρόντες! Και το λέμε δυνατά! Και θα μου επιτρέψετε, κύριε Δήμαρχε και κύριε Πρόεδρε, να πω, για να καταγραφεί στα πρακτικά, ότι η κυρία Συκιανάκη μου είπε «Κύριε Σμέρο, σας γνώρισα με ηλικία 27 χρονών, με μαύρο σγουρό μαλλί, και τώρα είστε ασπρομάλλης.».

Είναι από τότε. Από τότε ήταν στέλεχος του Οργανισμού της Αθήνας. Και δεν μπορεί να λέει κανένας -και δεν μιλάω μόνο για τον κύριο Μπουντουβά, μιλάω για πολλούς- ότι τελικά «Ο νοών νοείτο.» ή οτιδήποτε. 

Και δεν με ενδιαφέρει πού είναι πολιτικά. Ξέρω πού είναι πολιτικά, αλλά είναι ένα στέλεχος που ξεκίνησε μέσα από τον Οργανισμό και έχει φτάσει εκεί που έχει φτάσει με την αξία της. Δεν μπορώ να ακούω ο Δήμαρχος του Γέρακα να λέει τελικά: «Πάρτε τη και φύγετε!». Διότι εγώ θέλω να ακούσω, κύριε Δήμαρχε! Και θέλω εσείς να μπείτε μπροστά που είστε εν ενεργεία σήμερα Δήμαρχος. Να κάνουμε το αντίστοιχο Οργανισμό Αθήνας που λέγεται Ανατολική Αττική. Κάποιοι δεν τολμούν να το κουβεντιάσουν! 

Είναι πρότασή μου, κύριε Δήμαρχε. Θέλω να κάνουμε την ΤΕΔΚ Ανατολικής Αττικής. Είναι πρότασή μου, κύριε Δήμαρχε, και νομίζω και δική σας. 

Γιατί επιτέλους αυτά;

Γιατί να αφήνουμε την Αθήνα, τον Πειραιά και τη Δυτική Αττική; Διότι το “φιλέτο” δεν είναι η Δυτική Αττική, δεν είναι η Αθήνα, δεν είναι ο Πειραιάς∙ είναι η Ανατολική Αττική. Γιατί; Διότι είναι το μόνο κομμάτι οξυγόνου. 

Όταν, όμως, ο Δήμος Παλλήνης, εν έτει 1993 5 Ιουνίου, έκανε το δημοψήφισμα για το Αεροδρόμιο, το θυμάστε πολύ καλά αυτό, οι άλλοι Δήμαρχοι -γιατί ήταν σύσσωμο τότε το Δημοτικό Συμβούλιο- μας πούλησαν! 

Στην Ένωση Ξένων Ανταποκριτών που έδωσα συνέντευξη …ακατάληπτη ομιλία… και έπρεπε να είμαστε 5 Δήμαρχοι Οργανωτική Επιτροπή. Το δημοψήφισμα το κάναμε. Το πώς πήγε το ξέρετε όλοι οι κάτοικοι πολύ καλά. Όμως βγάλαμε ένα μήνυμα. Πόσο το αξιοποιήσαμε αυτό; Ήταν για να μην γίνει το αεροδρόμιο; Το αεροδρόμιο θα γινόταν. Το θέμα είναι ότι βάζαμε ένα στόχο τότε: Αποχέτευση και οικιστικό. Εκεί που είμαστε το 1993, το 1995, το 1997, εκεί είναι, αν το θέλετε, σήμερα η αποχέτευση. Και θα μπορούσε το 1999 να λυθεί η αποχέτευση, αν δεν απατώμαι. Κάποιοι όμως Αυτοδιοικητικοί -και όχι η Πολιτεία- ήταν ανασταλτικός παράγοντας.

Να με διορθώσετε, κύριε Δήμαρχε, αν τελικά λέω λάθος. Ήσασταν εσείς τότε Δήμαρχος, γι’ αυτό σας επικαλούμαι. Άρα, εδώ, αν δεν βάλουμε τα δεδομένα… Και το πρώτο δεδομένο που βάζω είναι η ειλικρίνεια μεταξύ μας.

Είναι η ειλικρίνεια! Και μιλάω με αυτό το πάθος, γιατί ανάμεσα σε όλα που έχω ζήσει από το 1990 μέχρι σήμερα, αυτό το έργο είναι το μοναδικό που πιστεύω ότι μπορεί να ωφελήσει την πόλη μας! Γι’ αυτό είμαι και υπέρμαχος και μιλάω με αυτό το πάθος! 

Γι’ αυτό είμαι και αν το θέλετε και για την …ακατάληπτη ομιλία… Όπως επίσης θα ήμουν, αν το πρότεινε ο Δήμαρχος, και για τα δύο μνημόνια. Όμως, ξέρει καλύτερα, γιατί έρχεται σε καθημερινή επαφή με το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., το διαχειριστή. 

Το ζητούμενο ποιο είναι όμως;

Τι κάναμε εμείς για να τα αναχαιτίσουμε όλα αυτά; Εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα. Και όχι σήμερα, από χθες. Και επειδή εκτιμώ… Και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να κάνετε ένα ερώτημα στο Τεχνικό Επιμελητήριο, εκτός από τα θέματα που σας είπα που έχει η πόλη μας, εκτός από αυτά που μπαίνουν στο Σχέδιο και βγαίνουν τα κοινόχρηστα, ενιαίο πάρκο μία πόλη των περίπου 50.000 - 60.000 κατοίκων πόσο χρειάζεται. 

Και επειδή τη μελέτη αυτή, κύριε Δήμαρχε, την έχουν κάνει φοιτητές της πόλης μας από το Πολυτεχνείο της Ξάνθης και έχω έρθει σε επαφή μαζί τους… Δεν μιλάω τυχαία για το Ινστιτούτο αυτό που σας είπα πριν και τα λοιπά και θα το προχωρήσω …ακατάληπτη ομιλία… 

Βγάζουν οι φοιτητές της πόλης μας -να γιατί μιλάω για τους νεολαίους- ότι πρέπει να έχει η Παλλήνη ενιαίο χώρο πρασίνου περίπου 460 στρέμματα. Πείτε μου εσείς, μέσα σ’ αυτό το χώρο της Παλλήνης, αν δεν αξιοποιήσουμε, δεν εκμεταλλευτούμε, αυτήν την ευκολία, πού θα τα βρείτε;

Είναι μοναδική! Είμαι και εγώ υπέρ της απαλλοτρίωσης.

Είμαι και εγώ υπέρ του να πάμε αύριο να πούμε «Έλα εδώ κάτω, σου δίνουμε αυτά τα λεφτά, πάρε το.».

Δεν θέλω όμως να ζω σε όνειρα απατηλά. Θέλω να κοιμάμαι ήσυχος το βράδυ. Και μου δίνεται μία ευκαιρία. Έχουμε διαφορετικές θέσεις και απόψεις, αυτό είναι σίγουρο. Άρα, δεν παίζουμε κανένα παιχνίδι. Όμως να σας πω και το τελευταίο -και έκλεισα εδώ, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας: 

Έρχεται η πολεοδόμηση, έρχεται αν το θέλετε και …ακατάληπτη ομιλία… “Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα”. Μιλάμε πάντα για ΠΟΑΠΔ. Δεν έχει γίνει αυτό, δεν έχει γίνει αυτό, δεν έχει γίνει αυτό. Εμείς είμαστε καβαλάρηδες, ο Δήμος. Συγνώμη είναι άποψή μου αυτά.

Έτσι; Είναι άποψή μου. Μπορεί να κάνω λάθος, είναι άποψή μου. Δεν ξέρω αν θα είμαι εγώ στα έδρανα;

Μπορεί να είστε εσείς Δήμαρχος. Έτσι; Αλλά το ζητούμενο ποιο είναι; Τελικά, με τη (…ακατάληπτη ομιλία…) τι έχουμε να κερδίσουμε; Με το ΓΠΣ τι έχουμε να κερδίσουμε; Με οποιαδήποτε άλλη …(ακατάληπτη ομιλία…,) με τα νέα Επιχειρηματικά Πάρκα, τι έχουμε να κερδίσουμε; Τίποτα! …(ακατάληπτη ομιλία…) λέω φωναχτά ότι είμαι υπέρ της χωροθέτησης και της συγκεκριμένης χρήσης που είναι εκεί μέσα.

 Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Σμέρο. Το λόγο έχει η κυρία Ζινέλη. 

ΖΙΝΕΛΗ: Ελπίζω να ακούγομαι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακούγεστε. 

ΖΙΝΕΛΗ: Ok. Θα μπορούσα να μην τοποθετηθώ, γιατί οι άξονες τεκμηρίωσης της θέσης μου, αναπτύχθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό από τον πρώην Δήμαρχο, τον κύριο Γκοτσόπουλο στην πρωτομιλία του. Δεν θα καταναλώσω πάνω από επτά λεπτά, γιατί αισθάνομαι υποχρεωμένη να σκιαγραφήσω τους προβληματισμούς μου, μια και προκλήθηκα και από τον κύριο Βλασσόπουλο και δεν το έκανα στην πρωτομιλία μου.Η αντίθεσή μου στην αποδοχή του θέματος που συζητάμε σήμερα έχει δύο άξονες. Ο πρώτος άξονας στηρίζεται στην κοινωνική και πολιτική τοποθέτηση, που έχω ήδη διαμορφώσει από τότε που ενηλικιώθηκα. Όπως ήδη έχω εκφράσει και δημόσια, η πολιτική μου θέση είναι αντιδιαμετρικά αντίθετη με την ύπαρξη και την κατασκευή τέτοιου είδους κέντρων εμπορίου και πολιτισμού για τους παρακάτω λόγους: • Για λόγους οικονομικούς. Γιατί αυτού του είδους οι δραστηριότητες και η ανάπτυξη είναι στην κατεύθυνση συγκέντρωσης της εμπορικής δραστηριότητας σε λίγα χέρια κάτι με το οποίο ήμουν ανέκαθεν αντίθετη.• Για λόγους πολιτιστικούς. Γιατί δεν πιστεύω ότι τα αδιέξοδα της σημερινής μας νεολαίας μπορούν να καλυφθούν με την αύξηση της καταναλωτικής συνήθειας που παράγουν αυτά τα κέντρα και με την αναπαραγωγή χολιγουντιανών προτύπων και τρόπων διασκέδασης.Βέβαια, με προβλημάτισε η προσέγγιση του κυρίου Κοντογιάννη και της κυρίας Λεβαντή που οραματίζονται ένα πολιτιστικό κέντρο, διαφοροποιημένο από τα ήδη διαμορφωμένα που έχουμε σαν εικόνα από τα Mall ή από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά. • Για περιβαλλοντολογικούς. Γιατί, όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε, το ισοζύγιο και του βενζολίου που αναφέρθηκε -μιλάω με την ιδιότητα του Χημικού- και του διοξειδίου του άνθρακα και του νερού και βέβαια η ισορροπία της θερμοκρασίας, ισορροπίες οι οποίες ήδη έχουν υποστεί μεγάλη ταλαιπωρία και ισχυρότατο “σοκ”, πιστεύω ότι θα επηρεαστούν ανεπανόρθωτα από την ύπαρξη αυτού του εμπορικού κέντρου. Δεν έχω τέλος πεισθεί για τη βιωσιμότητα αυτών των κτιρίων και αυτών των εμπορικών κέντρων σε ορίζοντα δεκαετίας. Έχω και εγώ την αγωνία για το τι θα γίνουν αυτά τα κτίρια μετά από 15 χρόνια. Ο δεύτερος άξονας της μη συναίνεσής μου στηρίζεται στην εναντίωσή μου και στο θυμό που έχω προς το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και τις υπηρεσίες του.Είμαι κάτοικος της περιοχής 46 χρόνια και ανήκω σ’ αυτούς που έχουν ταλαιπωρηθεί ποικιλότροπα, από τις Αποφάσεις που έχει πάρει το Υπουργείο Περιβάλλοντος που μόνο περιβάλλοντος δεν είναι για μένα. Η μην ένταξη των περιοχών στο Σχέδιο έχει δημιουργήσει πάμπολλα προβλήματα στην πόλη μας. Είμαι θυμωμένη με το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. με την εξοργιστική συμπεριφορά του Πόντιου Πιλάτου που “υιοθέτησε” στο θέμα της αποχέτευσης. Είμαι αγανακτισμένη με την επιπόλαιη αντιμετώπιση των θεμάτων περιβάλλοντος από μέρους του, όσον αφορά τα δάση, τους οδικούς άξονες, την τελευταία πρόταση για το ΡΣΑ, για το Ρυθμιστικό Σχέδιο.Αλήθεια μία απλοϊκή πρόταση που διαχέεται στις συζητήσεις είναι η με γρήγορη διαδικασία ένταξης των περιοχών που άπτονται των αξόνων. Αυτό θα λύσει ποικίλα προβλήματα για κοινωφελείς χώρους, για τα σχολειά μας.Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος τεχνοκράτης καλύτερα καταρτισμένος από εμένα δεν μπορεί να την “υιοθετήσει”. Αυτή η αντίθεσή μου με το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. όμως δεν είναι η αντίθεσή μου προς την εταιρία. Διότι έχω το θάρρος να ομολογήσω ότι είναι μία “υγιής” εταιρία, η οποία, με τον τρόπο της, προσπαθεί να υποστηρίξει και να αξιοποιήσει την περιουσία της. Και μάλιστα έχω διαπιστώσει στην πορεία και στην ιστορία του θέματος ότι έχει κάνει και αξιότιμες προσπάθειες. Είμαι οπότε υποχρεωμένη να αναγνωρίσω το δίκιο της θέσης Συναδέλφων μου ως προς την αποδοχή της ΠΟΑΠΔ, για τους παρακάτω λόγους, οι οποίοι, κατά άποψή μου, άριστα τεκμηριώθηκαν προηγουμένως και από τον κυρία Λεβαντή και από τον κύριο Σμέρο και θέλει θάρρος αυτό το πράγμα. Είναι ευμενέστερη, όπως έχω πεισθεί τουλάχιστον, για το Δήμο μας η εξέλιξη του έργου με τη μορφή της ΠΟΑΠΔ και όχι με τις χρήσεις γης των ΖΟΕ. Δεν έχει μέχρι τώρα κατατεθεί μια βιώσιμη εναλλακτική πρόταση για την αξιοποίηση του χώρου. Ακούστηκε η πρόταση της απαλλοτρίωσης από τον κύριο Ρομπάκη. Δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να σταθεί οικονομοτεχνικά. Πάντως, την πρόταση του Θεματικού Πάρκου τη βλέπω μη βιώσιμη και μη εφαρμόσιμη, τη στιγμή που αυτοί οι αμπελώνες που θέλουμε να διατηρήσουμε στην περιοχή μας -με την ιδιότητα του Οινολόγου μιλώντας- θεωρώ ότι είναι ανεδαφική ως πρόταση. Δίπλα σε τέτοιους άξονες, με τέτοια επιβάρυνση βενζολίου και όχι μόνον, δεν ξέρω τι ποιότητας κρασί μπορούμε να έχουμε. Άλλωστε και οι ίδιοι οι αμπελοκαλλιεργητές το θέτουν σαν θέμα. Είναι πασιφανές σε όλους μας ότι νομικά είναι πλήρως “θωρακισμένη” η εταιρία για να προχωρήσει στην αξιοποίηση της ιδιοκτησίας της. Οι βελτιωτικές δε προτάσεις που κατατέθηκαν οφείλουμε όλοι να αναγνωρίσουμε, έστω και αν είμαστε αντίθετοι, ότι εξωραΐζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τον αρχικό σχεδιασμό. Τέλος, δεν θέλω να “υιοθετήσω” λαϊκιστική προσέγγιση στην αντιμετώπιση ενός τόσο πολύ σοβαρού θέματος. Όλα τα παραπάνω, με οδηγούν αφενός στη μη συναίνεση στη κατασκευή του εμπορικού κέντρου, αλλά παράλληλα είμαι υποχρεωμένη να λάβω υπόψη μου την ιστορία του θέματος και την αντίθετη άποψη και εκφρασμένων Δημοτικών Συμβούλων, αλλά και ενός μεγάλου μεριδίου κόσμου με τους οποίους έχω επικοινωνήσει. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Ζινέλη.Ολοκληρώθηκαν και οι δευτερολογίες. Κύριε Δήμαρχε, έχετε το λόγο για να κλείσετε το θέμα. Και να τοποθετηθούμε επί των απόψεών σας. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Πάλι τοποθέτηση θα έχετε; 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, να τοποθετηθούμε δια της ψήφου. Δια της ψήφου! 

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΚΤΟΣ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟΥ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αγαπητοί Συνάδελφοι, θα ήθελα μόνον έτσι επιγραμματικά να πω δυο πράγματα, γιατί νομίζω ότι αμέσως μετά την τοποθέτηση των συνδημοτών μας, τοποθετήθηκα νομίζω αρκετά εμπεριστατωμένα. 

Θα ήθελα να πω απλά πράγματα: Όντως δεν μπορούμε να κάνουμε -και νομίζω δεν προβλέπεται καν μέσα από το Οργανισμό της Αθήνας, ούτε από το καινούργιο Ρυθμιστικό- καμία επέκταση Σχεδίου Πόλεως, εάν δεν ολοκληρωθούν οι πολεοδομικές μελέτες. Αυτήν τη στιγμή, έχουμε την τύχη -να το πω έτσι- να έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν όλες οι πολεοδομικές μελέτες που βρίσκονται βορείως της Λεωφόρου Μαραθώνος. Απόψε θα πάρουμε και μία Απόφαση για ανάρτηση της ΠΕ3 Άγιος Αθανάσιος και Λόφος για είκοσι μέρες. Πιστεύω ότι, στις αρχές Σεπτέμβρη, όλη η περιοχή που ξεκινάει από την Λεωφόρο Ανθούσας μέχρι τη Λεωφόρο Κύπρου θα βρίσκονται στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. για να ενταχθούν στο Σχέδιο.

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Πάνω από τη Λεωφόρο λες. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Πάνω από τη Λεωφόρο. Ενώ από την κάτω πλευρά έχουμε το κομμάτι του Λόφου Λεβίδι που ολοκληρώνεται μέχρι εδώ το κεντρικό ρέμα. Και αντιμετωπίζουμε το κομμάτι των δύο ρεμάτων, Παπαχωραφιού και Μάριζας. 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: …που αντιμετωπίζουμε το θέμα όσον αφορά της κοίτης των ρεμάτων. Στερούμεθα κοίτης. Λουτρό, Κάτω Μπαλάνα και Μιχαληνός βρίσκονται ήδη στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.. Θα μείνει μονάχα αυτό το κομμάτι εδώ με τα δύο ρέματα. 

Πιστεύω, οπότε, ότι εκεί θα δώσουμε και τη μεγάλη μάχη, πιστεύοντας ότι μέσα στο 2009 θα περάσουν τουλάχιστον κεντρικό ΣΧΟΠ για να πάνε για Προεδρικό Διάταγμα. Εκείνο που θέλω να τονίσω, επειδή ερωτήθηκα, είναι ότι η πολεοδομική μελέτη -για την ΠΟΑΠΔ μιλάω- εγκρίνεται με Προεδρικό Διάταγμα.

Έχω εδώ τον Νόμο, δεν υπάρχει καμία αντίρρηση. Άρα, περνάει Συμβούλιο της Επικρατείας, κατόπιν εισηγήσεως του Κεντρικού ΣΧΟΠ και του Υπουργού -αυτό είναι ξεκάθαρο- και τη σύμφωνη γνώμη εννοείται, κατόπιν αναρτήσεως, του Δημοτικού Συμβουλίου, του δικού μας Δημοτικού Συμβουλίου εφόσον αφορά τη δική μας πόλη. 

Θέλω επίσης, αγαπητοί Συνάδελφοι, να τονίσω ότι -επειδή έχω ερωτηθεί- η κάλυψη, εάν προχωρήσουμε με την πολεοδομική μελέτη που θα εγκριθεί, θα είναι περίπου εξήντα στρέμματα. Δηλαδή από τα 320 περίπου στρέμματα, τα 60 θα καλυφθούν.

Τα υπόλοιπα θα είναι είτε κοινόχρηστος χώρων των ιδιοκτητών, είτε τα 160 στρέμματα ο κοινόχρηστος χώρος του Δήμου. Επίσης, θα ήθελα να ενημερώσω ότι στο τομέα της αποχέτευσης -και δεν μιλάω για το εμπορικό κέντρο, μιλάω για την πόλη- έχει ζητηθεί, εντός των ημερών των 15, μετά το πέρας των ημιυπαίθριων….

Έχουν να περάσουν το νομοσχέδιο αυτήν την εβδομάδα. Την επόμενη εβδομάδα, θα υπάρξει συνάντηση μεταξύ των Δημάρχων, των Βουλευτών της περιοχής και του Νομάρχη για το θέμα της αποχέτευσης στην Ανατολική Αττική. 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Εγώ “κρατάω μικρό καλάθι”. Πρόλαβα αμέσως και λέω: “κρατάω μικρό καλάθι”.

Εντάξει; Και το λέω αυτό το “κρατάω μικρό καλάθι”, γιατί δυστυχώς -έχεις δίκιο σ’ αυτό που λες, κύριε Γκοτσόπουλε- υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα και εγώ θα συνεχίσω να λέω τη μεγάλη ευθύνη που έχουμε εμείς σαν Δήμοι της περιοχής και σαν φορείς. 

Μην ξεχνάτε… Εάν δείτε της κυρίας Χαροκόπου την επιστολή -θα σας την φέρω, γιατί έχει κάνει και μία ερώτηση σχετικά με το θέμα- που αναφέρει ξεκάθαρα ότι στο Συμβούλιο της Επικρατείας έκαναν προσφυγή, γι’ αυτό και δεν προχώρησε, ο ¨Ερασίνος¨ ο Σύλλογος και ο Σύλλογος ¨Αγίου Νικολάου¨, δύο εξωραϊστικοί Σύλλογοι.

Οι αιτιάσεις που προέβαλαν δεν ήταν επαρκείς για να σταματήσει η κατασκευή του Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων. Όμως, από μόνος του ο εισηγητής έψαξε και βρήκε ότι είναι λιγότερο από 50 μέτρα η απόσταση από μη διευθετημένο ρέμα στο Πλατύ Χωράφι. 

Από μόνος του έψαξε και βρήκε ότι δεν έχει κρατηθεί η απόσταση των πενήντα μέτρων. Καταλαβαίνετε ότι αυτοί οι άνθρωποι, με όλον το σεβασμό, “έχουν χάσει το δάσος και ψάχνουν που και που κανένα θάμνο”. Ούτε καν “δένδρο” δεν ψάχνουν. Έτσι; Αυτό τουλάχιστον, έτσι, για ενημέρωση στο Δημοτικό Συμβούλιο. 

Θέλω επίσης να τονίσω το εξής: Όντως ο σχεδιασμός και η πρόβλεψη, που την έχουμε από πολύ παλιά, είναι ότι η Παλλήνη, η πόλη μας, έχει ανάγκη, και ιδιαίτερα κατά μήκος του άξονα της Αττικής Οδού, κοινοχρήστων χώρων περίπου 400 στρεμμάτων. Και είναι σωστό αυτό. 

Γι’ αυτόν το λόγο συζητάμε ότι έχουμε περίπου 100 στρέμματα το Αθλητικό Κέντρο -κοινόχρηστος και κοινωφελής- 100 στρέμματα ο λόφος του Λεβίδι. Σύνολο 200. Περνάμε απέναντι πάλι προς του Καμπά γύρω στα 160 - 200 στρέμματα.

Μαζί με τα δικά τους 400. Και διεκδικούμε και τα 50 στρέμματα τουλάχιστον από το Στρατόπεδο Λάμπρου και 50 στρέμματα ή την διατήρηση της ΔΕΗ ως έχει, σε μια διαδικασία, ούτως ώστε να μπορέσουμε να είμαστε και πάνω από τα 400, να είμαστε στα 450 με 500. 

Ο σχεδιασμός και η πρόταση για τα 400 στρέμματα, όντως προέρχεται από το Πανεπιστήμιο. Και μπορεί τα παιδιά τώρα να ασχολούνται -και καλά κάνουν οι φοιτητές- αλλά είναι μία πρόταση η οποία έχει έρθει από παλιά. Και να κλείσω...

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Βεβαίως ναι. Για να κλείσω, αγαπητοί Συνάδελφοι… 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου)

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Ορίστε; 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Και του ¨Σπανούδη¨ και του ¨Λουκάκη¨. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Και του "Λουκάκη". Ήταν το 1999. Αν ανατρέξουμε στις Αποφάσεις, όταν είχαμε την τροποποίηση του γενικού πολεοδομικού…

Το 1997 μάλλον, γιατί εγκρίθηκε το 1999. Αν ανατρέξουμε στις Αποφάσεις, θα δούμε ότι η πρόταση ήταν: «Η Παλλήνη έχει ανάγκη από 400 στρέμματα κοινόχρηστου πρασίνου.». Εκείνο που θέλω επίσης να τονίσω, για ν’ αποφύγουμε την οποιαδήποτε παρεξήγηση, είναι το εξής: Η κυρία Συκιανάκη, δεν έχει ταχθεί ποτέ υπέρ της κατασκευής του εμπορικού κέντρου.

Η κυρία Συκιανάκη έχει αναθέσει στην κυρία Πάλλα και στον κύριο Ψυχογιό να αναθέσουν την εισήγηση που θα τη φέρουν και στην ίδια και στην Εκτελεστική Επιτροπή. Η κυρία Συκιανάκη εκείνο που τουλάχιστον είπε σε όλους μας είναι ότι εκείνο που θα κάνει θα είναι η όποια εισήγησή της μέσα στα πλαίσια του θεσμικού πλαισίου που υπάρχει σήμερα… Αυτό είπε και λέει: «Προσπαθήστε και εσείς, παλέψτε για το καλύτερο.». Και νομίζω αυτή ήταν και η έννοια του μνημονίου και όχι οποιαδήποτε συμφωνία ή οποιαδήποτε διαδικασία με την εταιρία. Έτσι; Αυτό, τουλάχιστον, για να τεθούν οι οποιεσδήποτε απόψεις. 

Αγαπητοί Συνάδελφοι, θεωρώ υποχρέωσή μου και πάλι να τονίσω ότι οι δικές μας θέσεις, απόψεις, έκβαση απόψεων και διεκδικήσεις, όπως έχουν διαμορφωθεί μετά τις συναντήσεις, συσκέψεις που έχουν πραγματοποιηθεί και τις αναλύσεις των Αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου είναι ότι: 

«1. Απαιτούμε την αύξηση του ποσοστού του κοινοχρήστου χώρου που θα περιέλθει στο Δήμο, από 40% που προβλεπόταν στη μελέτη, στο 50%.

2. Δωρεάν μεταβίβαση στο Δήμο Παλλήνης πλήρως αναπαλαιωμένου του εργοστασίου Καμπά για τη δημιουργία ενός Θεματικού Πάρκου, με περιβαλλοντικές δραστηριότητες, με Μουσείο Αρχαιολογικών Ευρημάτων» -γιατί ρωτήθηκε και αυτό και είναι καταγεγραμμένο μέσα και το έχουμε αποφασίσει σαν Επιτροπή- «και ίσως ένα Συνεδριακό Κέντρο με χώρο: Μουσείο Οίνου και Παράδοσης, Παραδοσιακά Καφέ, Ταβέρνες, Κάβες κρασιών και απαραίτητα τη δημιουργία ενός Οικολογικού Αμπελώνα 25-30 στρεμμάτων που θα συμπληρώνει το Θεματικό Πάρκο.

Η διαχείριση του εργοστασίου και του Θεματικού Πάρκου θα γίνει με Προγραμματική Σύμβαση μεταξύ του Δήμου και της εταιρίας που θα καθορίζει τους όρους, καθώς και τη δυνατότητα του Δήμου να το χρησιμοποιεί για Πολιτιστικές εκδηλώσεις. 

3. Αντιμετώπιση των κυκλοφοριακών προβλημάτων, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί εγγράφως, αλλά και δια ζώσης από το Δήμαρχο προς τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 

Συγκεκριμένα:α) Την κατασκευή της οδού Μάνης που συνδέει τη Λεωφόρο Λαυρίου με την Παλαιοπαναγιά. Την κατασκευή της οδού Σολωμού. Την κατασκευή της συλλεκτηρίου που ενώνει τη Λεωφόρο Μαραθώνος με τον ΑΚ3 Υμηττού-Ραφήνας και με την Παλαιοπαναγιά, μέσω Παλαιοπαναγιάς.

Τα παραπάνω έργα θεωρούνται αδιαπραγμάτευτα από το Δήμο» -κυκλοφοριακά λέω- «για την αντιμετώπιση των υπαρχόντων κυκλοφοριακών προβλημάτων της πόλης, αλλά και όσων προκύψουν από την κατασκευή και τη λειτουργία του εμπορικού κέντρου. 

Ήδη μετά τη συνάντηση του Δημάρχου με τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. τα εν λόγω έργα έχουν μπει σε διαδικασία μελέτης. Αν τα παραπάνω έργα δεν έχουν ολοκληρωθεί, ο Δήμος της Παλλήνης δεν θα προχωρήσει στην αδειοδότηση της λειτουργίας του εμπορικού κέντρου.

Η δήλωση της εταιρίας» -το έχω συμπληρώσει τώρα- «ότι θα έρθει αρωγός στη μελέτη και την κατασκευή των παραπάνω δρόμων τη θεωρούμε θετική. Αλλά πιστεύουμε…»… 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΔΗΜΑΡΧΟΣ: «Τη δήλωση της εταιρίας» -την έχετε πάρει στα χέρια σας, είναι ένα έγγραφο- «ότι θα έρθει αρωγός στη μελέτη και την κατασκευή των παραπάνω δρόμων, κάτω από προϋποθέσεις, τη θεωρούμε θετική, αλλά πιστεύουμε ότι είναι υποχρέωση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. να κατασκευάσει τα έργα και από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. τα διεκδικούμε.».

Ξεκάθαρα πράγματα. 

«4. Την κατάργηση των τεσσάρων υπέρ σουπερμάρκετ και τους χώρους στάθμευσης δίπλα στο 2ο Γυμνάσιο, 2ο Λύκειο, το Κέντρο Εικαστικών Τεχνών και το Αθλητικό Κέντρο για τη δημιουργία ενιαίου χώρου πρασίνου με τους Σχολικούς, Πολιτιστικούς και Αθλητικούς χώρους, ενώ πρέπει να υπογειοποιηθεί το τμήμα της σημερινής συλλεκτηρίου και Σολωμού για τη δημιουργία δικτύου τοπικής κυκλοφοριακής σημασίας, στις οδούς Λεονταρίου, Τριγωνίων και Αριστείδου. 

5. Την αναπαλαίωση της Βίλας Καμπά και τη δωρεάν μεταβίβαση στο Δήμο Παλλήνης, με την αντίστοιχη επιφάνεια, ώστε το οικόπεδο να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο και να είναι σε επαφή με τον κοινόχρηστο χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου ώστε να αποτελεί έναν ενιαίο Πολιτιστικό χώρο. 

6. Εκτός από την αύξηση των κοινοχρήστων χώρων σε 50%, τουλάχιστον να υπάρξει μείωση του συντελεστή δόμησης, ώστε από τα εκατόν δέκα πέντε χιλιάδες (115.000) τετραγωνικά που πρότεινε αρχικά η μελέτη να κατασκευαστούν ενενήντα χιλιάδες (90.000) περίπου συν το εργοστάσιο. 

7. Ο Βιολογικός Καθαρισμός θα είναι υπόγειος και: α) Θα εξυπηρετεί και τους Οικισμούς Εργατικών Κατοικιών 1 και Εργατικών Κατοικιών 2 με δωρεάν συνδέσεις. Ενώ, β) Η εταιρία έχει την υποχρέωση να εκπονήσει μελέτες δικτύων ακαθάρτων για τους οικισμούς Κάντζας και Αγίου Νικολάου. Τα δίκτυα θα κατασκευαστούν από το Δήμο Παλλήνης και τα λύματα θα οδηγηθούν σε τριτοβάθμιο Βιολογικό Καθαρισμό, όπου ο Δήμος θα έχει και την υποχρέωση να συμμετέχει στα λειτουργικά του έξοδα, καθώς και στη διαδικασία έγκρισης του Βιολογικού Καθαρισμού.». Αυτό είναι και υποχρέωση και από την ΠΟΑΠΔ, έτσι; Δεν μας κάνουν χάρη.

«8. Για τα εκατόν εξήντα (160) στρέμματα κοινοχρήστων χώρων που ανήκουν στο Δήμο Παλλήνης, η εταιρία οφείλει να εκπονήσει μελέτη ανάπλασης και να εκτελέσει τα έργα, ο δε Δήμος να φροντίσει για τη συντήρηση των Πάρκων που θα κατασκευαστούν και θα ανήκουν στην ιδιοκτησία του -άρδευση και ηλεκτροφωτισμός. 

9. Να υπάρξει συνεργασία Δήμου και εταιρίας, αλλά και Εμπορικού και Βιοτεχνικού Συλλόγου Παλλήνης, ώστε να προτιμούνται και με ειδικό καθεστώς οι επαγγελματίες της πόλης μας.». 

Αυτή τουλάχιστον είναι η πρόταση την οποίαν καταθέτω. Αν θέλετε να συμπληρώσετε ή οτιδήποτε άλλο, είμαι στη διάθεσή σας. 

Νομίζω ότι αυτό είναι και το “απόσταγμα” των συζητήσεων και των όποιων διαδικασιών συλλογικών ακολουθήσαμε. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ευχαριστούμε, κύριε Δήμαρχε. Το συγκεκριμένο κείμενο θέσεων και απόψεων τίθεται σε ψηφοφορία: Σμυρλιάδης Θεόδωρος; Ναι. Σαμέλης Ιωάννης; Ναι. Μερτύρης Λάζαρος; Πλατανιώτης Γεώργιος; 

ΠΛΑΤΑΝΙΩΤΗΣ:(εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βασιλόπουλος Αργύριος; 

ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αουαντάλλα Μαχμούντ;

ΑΟΥΑΝΤΑΛΛΑ: (εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παπαμακάριος Ισίδωρος; 

ΠΑΠΑΜΑΚΑΡΙΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κεχριώτης Σπυρίδων;

ΚΕΧΡΙΩΤΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κοντογιάννης Μάριος;  

ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ: (εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Γκοτσόπουλος Θεόδωρος; 

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Όχι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σμέρος Γεώργιος; 

ΣΜΕΡΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μερτζάνος Γεώργιος; 

ΜΕΡΤΖΑΝΟΣ: (εκτός μικροφώνου) Λευκό. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ζινέλη Καλλιόπη; 

ΖΙΝΕΛΗ: (εκτός μικροφώνου) Λευκό. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λευκό. Λεβαντή Μαρία; 

ΛΕΒΑΝΤΗ: (εκτός μικροφώνου) Ναι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Χατζησταματίου Κωνσταντίνος; Μπουντουβάς Αναστάσιος; 

ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ: (εκτός μικροφώνου) Όχι. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Νάτσης Δημήτριος; Η ψηφοφορία ολοκληρώθηκε. Το συγκεκριμένο κείμενο θέσεων και απόψεων ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία, με 12 ψήφους υπέρ, 3 κατά και 2 λευκά. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτό είναι άποψή σας. 

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ: (εκτός μικροφώνου) 3 κατά και 2 λευκά;


ΤΕΛΟΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΣ 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΣΑΜΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Το Δημοτικό Συμβούλιο

ΜΕΡΤΥΡΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ

ΠΑΠΑΜΑΚΑΡΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ

ΛΕΒΑΝΤΗ ΜΑΡΙΑ

.ΜΠΟΥΝΤΟΥΒΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΣΑΜΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΜΕΡΤΖΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

ΑΟΥΑΝΤΑΛΛΑ ΜΑΧΜΟΥΝΤ

ΣΜΥΡΛΙΑΔΗΣ ΘΟΔΩΡΟΣ

ΠΛΑΤΑΝΙΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΣΜΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΙΟΣ

ΝΑΤΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΚΕΧΡΙΩΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ

ΖΙΝΕΛΗ ΚΑΛΛΙΟΠΗ

ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΓΥΡΗΣ

ΧΑΤΖΗΣΤΑΜΑΤΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΛΑΚΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (απών)

ΜΟΥΤΖΟΥΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (απών)

ΜΑΚΑΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (απών)

ΠΑΥΛΟΥ ΑΓΝΗ (απούσα) 

Τα σχόλια και οι απόψεις που δημοσιεύονται δεν υιοθετούνται από τον «Νεολόγο» και εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή.

Παρακαλούμε, να διατηρήσετε τα σχόλια σας ευγενικά, πολιτισμένα και ουσιώδη.

Αποφύγετε χαρακτηρισμούς απέναντι σε άλλους σχολιαστές και προσπαθήστε οι συζητήσεις να γίνονται σε ευπρεπή πλαίσια.

Σχόλια με προσβλητικό και υβριστικό περιεχόμενο διαγράφονται αυτόματα χωρίς προειδοποίηση.

Αν επιθυμείτε να έχετε δωρεάν στην οθόνη σας τις ειδήσεις που δημοσιεύει ο "Νεολόγος", συμπληρώστε τα ζητούμενα στοιχεία και πατήστε ΕΓΓΡΑΦΗ.